Dark Waters (2019)

Ik verbaas me erover dat mensen verbaasd zijn na het zien van deze film. Het is goed dat het weer eens wordt getoond maar het gaat weinig opleveren vrees ik. De consument heeft die bedrijven te groot gemaakt en ze doen wat ze willen. We kiezen een corrupte overheid met mensen als Neelie (Smit) Kroes en Ivo Opstelten die hun zakken vullen over de rug van anderen en dan vragen we ons af waarom het nog steeds doorgaat. Zo lang mensen hetzelfde blijven doen zal je geen andere resultaten krijgen.

5* niet omdat ik het zo’n mooie film vond maar het is een eye-opener die iedereen moet hebben gezien en moet weten hoe 99% van de wereldbevolking langzaamaan wordt vergiftigd door dat C8. Een stofje dat in je lichaam komt en niet door het lichaam afgestoten kan worden. Eerlijk gezegd dacht ik er anders over en dat het allemaal wel mee viel.

Horror?

IJzersterk drama. Het op waarheid gebaseerd verhaal wordt vakkundig uitgewerkt door Haynes. De opbouw is uitstekend. Langzaam wordt als kijker, net als de hoofdrolspeler, de beerput ingesleept. Tot het einde weet je als kijker niet hoe het af gaat lopen en of er überhaupt een kans van slagen is. De onderhuidse spanning is continue voelbaar. Verder ziet de film er visueel prima uit en is het acteerwerk sterk, zeker Ruffalo zet een prima rol neer. Topper! 4/4.5

Ja, vooral de feiten maken deze film schokkend. Jammer dat het geen fictie is, maar keihard de realiteit hoe wij onszelf helemaal kapot maken voor geld en luiigheid.

Begint erg sterk en (duister) sfeervol, maar eindigt helaas als relatief saai rechtbank drama. De omschrijving van het plot wordt spannender neergezet dan het uiteindelijk allemaal wordt.

Desalniettemin is dit een film die je wel aan het denken zet. Grote bedrijven die zo machtig zijn dat ze critici kunnen afkopen of tot ten treuren door kunnen blijven procederen. Ook het feit dat overheden beïnvloedbaar zijn door bedrijven die voor veel werkgelegenheid zorgen is behoorlijk beangstigend en zorgwekkend.

Je zou denken dat dit een ver van je bed show is. Echter hebben we hier ook de schandalen meegemaakt met Chrome-6 verf en asbest. Dit is weliswaar op minder grote schaal dan in de VS, maar toch.

Maar nu even terug naar de film. Ondanks dat het mijns inziens wat saai was, vind ik toch dat Ruffalo een goede en geloofwaardige rol neer zet. Dat was voor mij toch een van de lichtpuntjes. Als je meer interesse in dit soort onderwerpen hebt dan is een kijkbeurt opzich wel de moeite waard.

En dit is nog maar het topje van de ijsberg. We worden nog elke dag vergiftigd door Bayern/Monsanta met hun pesticiden (glyfosaat) wat werkelijk overal in terug te vinden is zelfs in je bier, melk echt in vrihwel alles. Ook deze criminele onderneming heeft duizenden wetenschappers in dienst die jou vertellen dat het allemaal wel mee valt.

Degelijke film, waargebeurt ook. Echt heel erg en die bedrijven komen altijd met alles weg ook.

Een dure boete en dat is het tenzij ik iets gemist heb?

Dat heb je inderdaad goed gezien. Verantwoordelijken worden zelden vervolgd. In Nederland is het zelfs zo dat de overheid actief medeverantwoordelijk is voor de PFOA-vervuiling.

Toen duidelijk werd dat DuPont/Chemours de gezondheidsrsico's had verzwegen, zou dat disciplinaire gevolgen moeten hebben.. of op zijn minst zou de productie direct gestaakt moeten worden.

Welnu, vergeet dat maar; vanwege economische belangen besloot de vergunningsverlener OZHZ (dwz de overheid) gewoon toestemming geven voor het vergiftigen van haar bevolking.

Dat is iets wat ze nu graag onder het tapijt veegt.

De overheid heeft allang geen controle meer multinationals met hun grote geld.

Mijn hoge score is vooral te danken dat dit een regelrechte eye-opener is Geld en economie is belangrijker dan onze gezondheid, een gruwelijke realiteit! Robert Billot,die dat durfde aanvechten verdient alle respect, ik werd er zelfs ontroerd van.

“The system is rigged. The want us to believe that it'll protect us, but that's a lie. We protect us. We do. Nobody else. Not the companies, not the scientists, not the government. Us.”

Indrukwekkend. Er zijn natuurlijk al veel films gemaakt over dit soort onderwerpen (The Insider, A Civil Action), en ook Dark Waters is weer een vakkundig gemaakte rechtbankthriller. Wat DuPont allemaal heeft gedaan is huiveringwekkend, frustrerend en om woedend van te worden, maar helaas komt het ook niet als een verassing. Dark Waters is soms iets te degelijk en audiovisueel valt er weinig te genieten, maar het onderwerp en het acteerwerk van onder andere Ruffalo, Hathaway, Robbins, Camp en Pullman maakt veel goed. Je krijgt al bijna smetvrees door alleen naar deze film te kijken.

Lekker degelijk gemaakte film over een onderwerp om je echt over te opwinden. De film hangt eigenlijk wel van de clichés aan elkaar en is behoorlijk uitleggerig, maar het is zo vreselijk meeslepend allemaal. De druk wordt ook flink opgevoerd en is voelbaar voor de kijker. Ik vond al die sentimenten over de kleine man tegen de grote jongens wel wat onnodig aangedikt worden, net als de emoties richting het einde. Dan krijgen de acteurs nog wat scènes van grootse gebaren om mee te werken.

Zeer fijne cast overigens. Ruffalo is misschien niet de meest spannende acteur om te zien, maar wel echt op zijn plaats in rollen als deze. Geinig onherkenbare rol ook van Bill Camp als norse boer, en acteurs als Robbins en Pullman zijn altijd fijn om te zien. 3.5*.

Knappe onderhoudende ontluisterende film

Goed dat dit onder de aandacht wordt gebracht.

Wederom een voorbeeld hoe we met zijn allen de wereld kapot maken.

Voor de liefhebber. Kijk ook eens naar Flint (2017).

Ook hier een staaltje van willens en wetens de bevolking vergiftigen!

4,5*

Gewoon absurd en tegelijkertijd typisch voor de mens want alles draait om het geld en de economie. De gezondheid is heel wat minder belangrijk. Je krijgt een heel apart gevoel van boosheid, machteloosheid en vooral een triest gevoel naar de mensheid toe. Ik heb er maar weinig woorden voor.... 8/10

Behoorlijk schokkende en verontrustende film. Ten eerste hoe onvoorstelbaar slecht (grote) bedrijven kunnen zijn en ten tweede ga je ineens vraagtekens zetten bij alles wat je om je heen ziet. Ik heb bijvoorbeeld zo juist mijn Tefal (=teflon) pannen toch maar even vervangen door keramische.

En wat nog veel schokkender is dan de film, is dit drieluik over Dupont, echt een must-read voor iedereen die de film gezien heeft: The Teflon Toxin: DuPont and the Chemistry of Deception - theintercept.com

Het zijn 3 delen, die selecteerbaar zijn bovenin de link. Je mond valt bij elke regel verder open. De werkelijkheid was echt nog vele malen erger dan de film laat zien. Ongetwijfeld het meest bizarre dat ik ooit gelezen heb. De wereld is f*cked.

Sterke film met een zelfde "feel" als "Spotlight". Het is een schokkend verhaal. Als je bedenkt dat commercie boven de gezondheid van mensen gaat is dat verontrustend. Helaas zien we momenteel niet anders. Ruffalo, Hatheway, Robbins, Pullman : Wat een acteerkanonnen. 4*

Top Top Top. Jammer dat het geen fictie is, want dit is echt heel erg eng eigenlijk.Heb na de film nog urenlang zitten lezen over teflon en zal teflon zo veel mogelijk vermijden. Geweldig acteerwerk, lees dat sommigen vinden dat er actie ontbreekt. Je zou moeten weten dat zulke films sowieso geen actie bevatten, beetje vreemd omdat te zeggen. Ik kan urenlang geniet van dergelijke films. Zeker een aanrader.

Indrukwekkend verhaal, en na het zien van deze (ook al) indrukwekkende film toch even proberen te factchecken. Dat lijkt het er voor DuPont niet beter op te maken; voornaamste kritieken zijn vooral gebaseerd op kleine 'Hollywood-zaken', zoals het drinken van een bepaald drankje bij een succes, en het samenpakken van personen in een rol om niet te veel individuen rechstreeks te 'pakken'.

Waar ik ook wel benieuwd naar was, is de reactie van DuPont zelf. Op deze site voor investeerders staat een link naar de officiële reactie van DuPont.. Dat maakt het er allemaal niet beter op en is bij vlagen lachwekkend.

Interessant leesvoer, voor ná het kijken van de film.

Overigens knap hoe Ruffalo (die ik in het begin van de film toch echt als De Hulk zag) een overtuigende en bescheiden rol neer zet. Leuk om ook een deel van de echte betrokkenen in de film terug te zien.

Goeie film waarin een advocaat onderzoek doet naar mogelijke vervuiling van het water in zijn geboortestreek. Een wat voorspelbaar verloop, maar het blijft een onderhoudend, waargebeurd verhaal. Vergelijkbaar met Erin Brockovich, echter zijn de personages hier wat minder boeiend. Solide in alle opzichten, en ook een goeie cast. Met gemak 3.5 sterren.

We leven in een wereld waarin ambigue corporates soms letterlijk over lijken gaan. Advocaat Robert Bilott tilt op moedige wijze het (teflon)tapijt omhoog waarvan chemiebedrijf DuPont je hoe dan ook wijs maakt dat er niks onder ligt. Ondanks het onthutsende onderwerp is Dark Waters wel een ietwat saaie zit. Jammer, want daardoor heeft het net iets te weinig gif om écht wat los te maken.

Ik vond de film jammer genoeg alles behalve beklijvend. Het verhaal kende ik al en verdient het om verteld te worden, ik woon zelf namelijk vlakbij de DuPont fabriek in Dordrecht (waar ook decennialang met medeweten van DuPont veel meer dan de toegestane hoeveelheid aan PFAS in de lucht en het water geloosd zijn, een enorm schandaal met heftige gevolgen voor de volksgezondheid wat nog lang niet klaar is. DuPont heeft om claim technische redenen een heel nieuw bedrijf -Chemours- in het leven geroepen die de productie van fluoropolymeren aldaar nu onder haar hoede heeft gekregen) en heb al meerdere documentaires gekeken en heel veel artikelen over dit onderwerp gelezen.

Maar hoe het hele verhaal in deze film gebracht werd was eigenlijk vooral saai en niet onderhoudend. Daarnaast irriteerde ik me continu aan het personage van de boer in kwestie die vooral een lompe hork is met zijn onverstaanbare redneck geblaf, maar dat zal de boer uit de ware gebeurtenissen waarschijnlijk ook geweest zijn.. Pas in het laatste deel komt de film eindelijk een beetje tot leven.

Alleen mark ruffalo zijne kop al

Een film als geen ander.

Een film als elk ander.

Een film als geen ander – inhoudelijk-thematisch, een uniek exempel van de ongelijke strijd tussen het individu en het bedrijfswezen, waarbij de staat en de jurisdictie een zeer dubbelzinnige, ja zelfs criminele rol dreigen te vervullen. Todd Haynes legt de contrasten tussen rijk en arm, stad en platteland, heren-in-kostuum en kapitalisme-op-veertig-hoog versus (kans)armoede en ziekte duidelijk bloot, zonder in een pamflet te vervallen. Het meest pijnlijk is allicht niet de casuïstiek op zich, maar de onomstotelijke vanzelfsprekendheid waarmee economische spelers de politiek en de rechtspraak naar hun hand weten te zetten. Dames en heren, dit is macht.

The system is rigged. The want us to believe that it'll protect us, but that's a lie. We protect us. We do. Nobody else. Not the companies, not the scientists, not the government. Us.

Een film als elk ander – bordkartonnen personages, Amerikaans sentiment, de hyperbool als idiomatische leidraad qua personenregie… In die zin dus stereotiep, en dat haalt ‘Dark Waters’, dat moedig is in zijn engagement, toch wat onderuit, want van moed kan je het scenario noch de cinematografie amper betichten.

Kortom, van wezenlijk belang, maar als film tegelijk been there, done that. Spijtig, want Haynes is zeker tot meer in staat.

3,25*

Schokkend schandaal.

De echte eyeopener is dat zelfs na het uitlekken (what's in a word) van dit schandaal een bedrijf als DuPont gewoon kon blijven bestaan. Kennelijk was er niet eens voldoende imagoschade om van naam te veranderen. De realiteit is vaak gekker dan de film, zo blijkt maar weer eens.

Dark Waters is een aanrader, ook al kennen we het type film helaas maar al te goed. De eenzame man of vrouw die het grote bedrijf aanpakt, we kunnen er geen genoeg van krijgen. Al helemaal niet als het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, zoals hier.

In Corona-tijden kijken we er niet meer van op dat kennelijk bijna iedereen een beetje Teflon door de aderen heeft stromen, maar je wordt er nog steeds niet vrolijk van. Waar moet het met de wereld heen, zul je jezelf afvragen. Het antwoord heeft een duistere rand. Zo donker als het water uit de titel.

Mark Ruffalo is overtuigend en wordt bijgestaan door een goede cast, waarbij je stiekem mocht hopen dat Bill Pullman iets meer speelruimte zou krijgen. Alles wordt uiterst vakkundig in elkaar gedraaid door Todd Haynes al is het schokkende verhaal de ware hoofdrolspeler in dit sterke en belangrijke drama.

***½

Met dank aan Entertainment One voor het recensie-exemplaar.

Vandaag kijken op prime Amazon, de eerste 20 min gezien, lijkt me echt een hele goede film.

Prachtige film gebaseerd op ware feiten.

Het genre waar ik nog het meest van hou, waar gebeurde verhalen.

En dit is er eentje dat zeer goed in elkaar zit, een schandaalverhaal dat mensenlevens kostte en waarschijnlijk nog zal kosten.

Men probeerde alles in de doofpot te stoppen door corrupte en omkoping, maar een advocaat zet er zijn tanden in en behaald, na 20 jaar, de eerste resultaten.

Een onthutsend verhaal..

Prachtige cast, met voor mij een van Mark Ruffalo zijn beste rollen!!

Geen actie dus, maar veel dramatiek dat puik is verfilmd.

Wie ooit de film Erin Brockovich heeft gezien, zal deze film zeker wel smaken, het verhaal gaat ook over milieuvervuiling, alleen op een nog grotere schaal.

Degelijk drama over een schandalige zaak. Bayern en Monsanto gaan hier vrolijk mee door en vergiftigen met onoplosbare bestrijdingsmiddelen alle insecten op aarde met desastreuze gevolgen. Uiteindelijk komt dit gif ook in mensen komt. Gelukkig heeft Bayern de geneesmiddelen voor de ‘kwaaltjes’ die geeft.

Het is wachten op deel 2.

4*

David vs Goliath

Ik hink een beetje op twee gedachtes bij deze film. Enerzijds is deze Real-life horror een must see voor iedereen, maar anderzijds vond ik de uitvoering niet altijd even sterk. Dit komt doordat de focus hoofdzakelijk ligt op de strijd tussen Billotts en chemiereus Dupont, zonder dat wij echt een meer uitgebreide inkijk in het leven van een aantal slachtoffers kregen. Iets wat de mini serie Chernobyl bijvoorbeeld wel heel goed deed. Dat had dit verhaal nog meer gewicht mee kunnen geven. Dark Waters had naar mijn idee dan ook beter gewerkt in het format van een mini serie, die wellicht voor een betere balans had kunnen zorgen. Nu kreeg ik simpelweg last van informatiestress, omdat er sprake was van een te grote stroom aan informatie.

Want hoe interessant en belangrijk het onder de aandacht brengen van dit onderwerp ook is; het neemt niet weg dat dit een vrij lange en taaie zit was. De regisseur wil simpelweg te veel terrein beslaan in een te kort tijdsbestek waardoor ik mij op een bepaald moment overrompeld begon te voelen. Het probleem ligt voor mij dus niet bij het onderwerp, maar bij de uitvoering. Het volgen van een 30 jaar durende rechtszaak waarbij ik twee uur lang hoofdzakelijk werd doodgegooid met vakjargon werd mij op een gegeven moment gewoon te veel. De regisseur lijkt verder weinig moeite te doen om kijkers echt het verhaal in te willen trekken en meer variatie aan te brengen.

Ik hoop het inmiddels wel duidelijk te hebben gemaakt; mijn kritiek neemt niet weg dat ik van mening ben dat iedereen dit verhaal zou moeten kennen, omdat het ons allemaal aangaat. Het slotakkoord kwam bij mij als een mokerslag binnen. Alleen al vanwege de maatschappelijke relevantie deel ik al een 3,5* uit, al zou een format die niet alleen had ingezoomd op een jarenlange juridische strijd, mijns inziens beter aanslaan bij een groter publiek.

3,5*

Better Living through Chemistry!

Dankzij de firma DuPont bevat ongeveer 99% van alle levende wezens op aarde nu een chemische stof Perfluoroctaanzuur, oorspronkelijk bedacht als coating voor tanks, maar natuurlijk helemaal een gigantisch succes als Teflon, heel fijn bakken zonder dat je product aanbakt. Gevaarlijk welnee, althans volgens de officieel bekende gevaarlijke stoffen. Toch is er een boer die in korte tijd 190 koeien kwijtraakt en een advocaat die er eens even op onderzoek uit gaat en een vreselijke beerput opentrekt, maar ja het is moeilijk vechten tegen de grote chemische industrie. Inmiddels zijn er nog zo'n 600 soortgelijke stoffen ontdekt die overal in zitten en die we nooit meer kwijt zullen raken omdat ze niet afbreekbaar zijn.

Dat je papegaai of parkiet dood neer kan vallen als je Teflon-pannen gebruikt zou toch al wel iets moeten aantonen, werknemers in de chemische industrie zijn misschien bekend met de Teflon-koorts of de polymeer-rookkoorts. In ieder geval veroorzaakt het diverse soorten kanker en mogelijke in de ongeboren vrucht. Die andere 600 stoffen weten we nog niet precies. Soms heb je niet eens horrorfilms nodig om flink te griezelen.