El Camino: A Breaking Bad Movie (2019)

Volstrekt overbodig.

Over Breaking Bad zelf niets dan goeds. Nouja, misschien alleen dat het wat lang duurde om tot het geniale einde te komen. Maar geniaal was dat dan ook, en de maniakaal lachende Pinkman was een mooie afsluiting. Had het daar maar liever bij gelaten, dat is het eerste wat me overkomt na dit stuk kijkvoer.

En ja, het is ergens wel leuk om nog even nostalgisch rond te hangen in de BB-wereld, en een handjevol van de karakters nog even terug te zien. Maar daarvoor kan je net zo goed een willekeurige aflevering opzetten. Qua production values zit je dan al gauw beter, ik was ook bepaald niet onder de indruk van de cameravoering of de manier waarop het verhaal gebracht wordt. En met een enkele uitzondering als de politie voorrijdt vond ik het geheel ook wat humorloos.

Nou maar hopen dat er niet nog weer een spinoff of vervolg aan gebreid wordt. Soms moet je gewoon tevreden zijn met wat je hebt, genoeg is genoeg.

Uitstekende film waarin Jesse Pinkman weet te ontsnappen en een nieuw leven probeert op te bouwen. Uiteraard heeft het totaal geen zin om deze film te kijken als je de serie niet gezien hebt. Verhaaltechnisch gebeurd er niet al te veel, maar het is leuk om te zien hoe het Jesse vergaat en als fan van de serie is het gewoon opnieuw genieten (heeft ook dezelfde toon en sfeer). Spannend, goed opgebouwde scenes met weer aardig wat verrassingen.

Ik had wel beter verwacht. De film is inderdaad wat overbodig. Maar het is toch wel fijn om de heerlijke Breaking Bad sfeer en de interessante personages van de serie terug te zien. Wel een aardige film voor tussendoor dus, als je de serie al hebt gezien.

Waarom?

Gilligan had het perfect voor elkaar, maar kan zijn creatie niet laten rusten. Breaking Bad was af, misschien wel de meest affe serie die er was. Het wroeten in bijpersonage Saul en nu de toevoeging van Pinkmans epiloog: zaten we daar nou echt op te wachten? En ook al is El Camino, net als Better Call Saul, wel een stilistisch verlengstuk van de originele serie, maar heeft het gewoon minder te vertellen, geen urgente inhoud.

Je waant je wel even in de wereld van BB, ook al oogt de hele cast te verouderd en/of aangekomen voor een direct vervolg. Er zit wel weer wat quirky droog dialoog in, enkele sfeervolle time-lapsen en het vertrouwde gespeel met flashbacks (alternatieve takes uit de serie versus nieuw opgenomen materiaal - het verschil is te zien): het oogt als BB, maar het voelt niet meteen als BB.

Jesse had een perfect einde in de serie. Het verhaal weer oppikken na zijn ontsnapping voelt als een overbodige akte, die tevens erg pragmatisch van aard is ingevuld. Ja natuurlijk, hij mag niet gepakt worden, heeft geld nodig en moet constant zijn sporen uitwissen. Maar het vindt allemaal plaats in de aftermath van de piek van de serie, en El Camino doet bewust geen moeite om dat hoogtepunt te benaderen maar serveert een extra fade-out.

Het zal een soort eerherstel voor Jesse Pinkman moeten voorstellen. Gilligan had hem zo shitty behandeld in de serie en vond dat de jongen alsnog zijn rust mag vinden. Niet vervelend om uit te zitten, maar de echte fans vonden Jesses nieuw verworven vrijheid en open einde waarschijnlijk al voldoende rechtvaardiging. Beetje zonde om dat einde alsnog in te vullen, ook voor Jesse.

Onnodig.

Dit is helaas niets meer dan een fan pleaser. In de serie rijdt Jessie de nacht in op weg naar zijn vrijheid. Deze film laat nog even zien dat hij zijn vrijheid ook echt haalt. Het voelt overbodig en langdradig. Ook bepaalde flashbacks voelen als excuus om nog wat personages te laten zien voor de fans.

Het is niet all bad. Het geld vinden Is best spannend en de gun draw geeft nog meer aan dat breaking bad altijd al een western is geweest. Maar het gevoel dat dit een filler episode is overheerst wat.

2,5 sterren

Een totaal gehypte film. Voegde totaal niks toe. Zelfs als alleen staande film is het waardeloos. Op einde rijdt hij de zonsondergang tegemoet, net als in de serie. Het werd ook nergens echt spannend.

Lastig om hier een cijfer aan te geven, zeg.

Ook al is dit een vervolg, het doet mij heel erg denken aan Matthijs van Heijningen Jr.'s The Thing, een prequel. Want beide zijn voortzettingen op een geliefd verhaal. En in beide gevallen dacht ik achteraf: wilde ik dit eigenlijk allemaal wel weten?

Toch geef ik de film een acht. Voorlopig. Want op zichzelf staand vind ik 'm mooi gemaakt, een boeiend verhaal vertellen. Maar het gaf me uiteindelijk toch niet helemaal wat ik wilde. Ik had verwacht dat we een inkijkje zouden krijgen in het leven van Jesse na zijn ontsnapping, maar die moet eigenlijk nog plaatsvinden en daar gaat El Camino dus over. En ergens wilde ik dat ook niet echt weten maar nu krijg ik niet eens te weten wat ik niet wilde weten!

Lees die zin nog eens en je snapt precies wat ik bedoel.

Ik vind El Camino een heel mooi en tragisch verhaal. En we komen erachter dat Jesse nu hopelijk uiteindelijk de rust vindt die hij zoekt. Maar hadden we daar niet liever over willen blijven speculeren?

Dat kan nu niet meer. Er is ons nu verteld hoe dit verhaal afloopt en ik weet niet zeker of ik daar blij mee ben. Ik gun 't Jesse van harte, maar ik weet gewoon niet zeker of dit een verhaal is dat verteld zou moeten worden. Ook al is El Camino boeiend tot en met! Daarom verdient ie een acht. Maar ik blijf wel met een vreemd gevoel achter.

Als groot fan van Breaking Bad heb ik dit gisteravond meteen bekeken en na afloop bleven er twee gedachten door mijn hoofd schieten. Ten eerste, dit was gewoon overbodig. Tegelijkertijd maakte het me gewoon blij om weer terug te kunnen keren in de wereld van Breaking Bad, waar diverse oude castleden weer aanwezig zijn.

Breaking Bad eindigde gewoon vrij perfect, zeker met het Jesse Pinkman verhaal. Eigenlijk heb ik me nooit echt afgevraagd hoe zijn verhaal verder zou zijn gegaan. Toch sprak een film over die fase me best aan, al vroeg me ik me meteen af wat je dan nog zou moeten zien. Nouja, het draait hier dus vooral om zijn vlucht voor de politie en het vinden van zijn rust. Niet enorm origineel of boeiend, maar wel vermakelijk. Gelukkig zitten er genoeg leuke stukken is zoals in de stofzuigerwinkel of met de twee nep-agenten. Het zijn van die typische Breaking Bad dialogen en scènes waar ik gewoon toch even weer erg van genoot. De sfeer van de serie komt hier ook echt wel weer goed terug. Sterker, eigenlijk voelt deze El Camino gewoon als een hele lange aflevering met bonusmateriaal aan.

En de grote vraag was natuurlijk, keert Walter White ook terug in de film? Misschien was die scène wat vergezocht en zeker niet zo relevant, maar ik vond het gewoon erg leuk dat hij er toch in zat. Net als meerdere castleden van vroeger. Vince Gilligan doet hier enorm aan het plezieren van zijn achterban, maar daar is gelukkig niks mis mee. Alle ophef is El Camino niet echt waard, maar dit is wel iets wat je gewoon als Breaking Bad fan gezien moet hebben. En het is beter dan de gemiddelde Netflix Original film, maar dat is ook niet al te lastig.

3,5*

Gaaap!!! ?

Ik begrijp eerlijk gezegd niet wat er zo goed moet zijn aan El Camino. Ik heb me te pletter verveeld. De film gaat weliswaar direct verder waar de serie eindigt en laat de voortgang van Jesse zien. Maar het wil nergens spannend, meeslepend, intrigerend en grappig worden. Dit kabbelt maar voort en voort en voort en nergens wordt het spannend. De flashbacks voegen ook weinig toe en duren ook veel te lang. En waarom is Todd opeens veranderd in een dikke pad? Tijdens de gevangenschap van Jesse was hij niet zo dik. Maar in de flashback-scenes opeens wel? En ja ik snap dat die acteur ook een dagje ouder wordt en dat de scenes voor deze film zijn geschoten, maar dat was een beetje suf. Hij zag er nu uit als zijn karakter Eddie Blumquist uit Fargo seizoen 2.

En dat terwijl ik de laatste aflevering van Breaking Bad nog even van te voren had meegepikt, maar dat is zovele malen beter. Daar zat ik meteen in, terwijl ik de serie echt alweer een behoorlijke tijd geleden heb gezien.

Nee ik blijf Breaking Bad de beste serie ooit vinden. Al het uitmelkerij in de vorm van Better Call Saul en El Camino kunnen me gestolen worden en doen afbreuk aan de vetste serie ooit. Bij mij eindigt Breaking Bad dan ook bij het waanzinnige einde van seizoen 5.

Gauw vergeten!!

Ik vind dat de beoordeling hier te laag is. Breaking bad blijft de beste serie ooit naar mij mening en deze film bied een mooi toetje.

Het einde van breaking bad is een beetje een anti climax in de zin van dat er niemand echt beter uitkomt. Dat veranderd niet door deze film maar er is nu meer een soort van berusting aan het eind. De film beantwoord een aantal vragen die over blijven na het kijken van de serie. De 2 belangrijkste vragen zijn natuurlijk wat is er gebeurd met walt en hoe loopt het af met jesse. Daarnaast worden er nog wat karakters verder uitgediept.

Uiteindelijk zou je Jesse nu kunnen zien als de tegenhanger van walt. Waar walt iedere keer de moreel slechte keuze maakt, maakt Jesse uiteindelijk de juiste keuzes. Ook als het makkelijker is om voor geweld te kiezen. Dat vind ik zeker een mooie toevoeging van deze film. Eigenlijk zijn beide personages een soort van omgedraaid. Waar walt in het begin de good Guy was en Jesse de crimineel is dit op het einde precies omgedraaid. Dat komt meer tot uiting na deze film.

Het verhaal neemt verder geen spectaculaire wendingen maar ik vind het een bevredigender einde dan we tot nu toe hadden.

Verder is het allemaal weer schitterend in beeld gebracht op typische breaking bad stijl en zitten er nog wat herkenbare elementen in qua humor en plot twists.

De flash back met walt komt op mij wat geforceerd over. Ik heb sterk de indruk dat dit een soort van oud materiaal is aangezien dat er geen enkele moeite is gedaan om de acteurs er jonger uit te laten zien, alleen bij de flashback zien ze er opeens weer precies net zo uit als toen het voor het eerst werd uitgezonden. Maar al met al biedt deze film precies de ingrediënten waar de breaking bad fans op zaten te wachten.

Ik vond de film zwaar tegenvallen. Langdradig en de flashbacks waren veel te lang en voegden naar mijn mening weinig toe. Echt een verspilling van mijn tijd. Toch 2,5 ster voor Aaron Paul!

Je hoort vaak over die series die sterk beginnen, maar uiteindelijk te lang doorgaan en tijdens de laatste seizoenen een beetje doodbloeden. Breaking Bad was echter zo’n serie die precies op tijd is gestopt, met een verhaal dat best mooi werd afgerond. Ik was bijvoorbeeld dan ook een tikkeltje sceptisch over de prequelserie Better Call Saul, maar ook die is verrassend sterk. Dus toen bekend werd dat er nóg een spin-off kwam, ditmaal in de vorm van een film, maakte ik me eigenlijk niet echt zorgen; Vince Gilligan weet wat ie doet. En eerlijk is eerlijk, El Camino is op geen enkel opzicht Breaking Bad-onwaardig; het is even stijlvol en sfeervol als de serie. En ook alle acteurs zitten er weer lekker in, alsof ze nooit zijn weggeweest. De film voelt echter geenszins als een film, het is gewoon een lange extra aflevering. Een afterthought.

Veel mensen gebruiken het woord ‘onnodig’. Ergens snap ik dat wel, hoewel anderzijds er wel wat meer mocht worden afgerond rondom het personage van Jesse Pinkman. Hij verdween een beetje naar de achtergrond gedurende het laatste seizoen en zijn laatste scène in de serie was redelijk open. Dus het voelt wel fijn om nog even te zien wat er met Pinkman is gebeurd na de gebeurtenissen uit de finale-aflevering. Alsnog voelt het in El Camino allemaal iets teveel gerekt. Ik heb het gevoel dat dit verhaal prima in een normale aflevering van een uurtje zou passen, maar omdat het een film was men er twee uur van heeft gemaakt. Dat is dus het dubbele van Felina, de echte finale van de serie. Zo gaat een belangrijk deel van de film over het feit dat Jesse nog 1800 dollar nodig heeft om Robert Forster te betalen. Dat voelde allemaal een beetje karig. Desondanks weet Gilligan wel weer een goede mix neer te zetten van spannende scènes, ijzersterk drama en fijne luchtigheid.

Zoals vele anderen vond ik het erg fijn om even weer in het Breaking Bad sfeertje te zitten en oude bekenden te zien, maar toch voelde het ook als een reünie die nét iets te snel kwam. Zo’n schoolreünie waar je net twee jaar geleden bent afgestudeerd. Mede door Better Call Saul - waar ook veel oude bekenden in opduiken - was mijn honger naar Breaking Bad in ieder geval niet enorm groot. Laten we het ‘lekkere trek’ noemen. En El Camino smaakte uitstekend, maar voelt vooral als dat kopje koffie dat je na het heerlijke hoofdgerecht en fantastische toetje krijgt. Lekker, maar het is niet datgene waarvoor je uit eten ging.

3,5 sterren.

Breaking Bad is wat mij betreft een van de beste series ooit en Better Call Saul is ook erg goed. De verwachtingen lagen daarom best hoog voor deze film. Die verwachtingen worden bij lange na niet ingelost. Dat heeft met name met het plot te maken. Het verhaal voegt erg weinig toe aan de serie en hoeft eigenlijk niet verteld te worden. De film kijkt best redelijk weg, maar echt boeiende ontwikkelingen zitten er niet echt in. Het is wel jaren geleden dat ik Breaking Bad heb gezien, dus wellicht heb ik hier en daar een kleine referentie gemist. Het is op zich wel leuk om de bekende gezichten nog een keer langs te zien komen, de sfeer is wel aardig en vervelen gaat het nergens. Ook het acteerwerk is zeker in orde. Wel is aan enkele flashbacks duidelijk te zien dat ze later dan de serie zijn opgenomen. Zeker niet slecht, maar als je de film niet kijkt mis je ook niet echt iets.

Prima film met de typische Breaking Bad humor, de spannende, ietwat bizarre situaties en als enige minpunt dat je eigenlijk wel goed moet weten hoe het laatste seizoen ook al weer afliep.

Ik had eigenlijk verwacht dat de film zou uitleggen hoe Jesse ontsnapte, bleek dat al gebeurd te zijn in de laatste aflevering van seizoen 5. Het maakt de scenes van zijn bijna-ontsnapping wel vreemd qua vertelstructuur in deze film. Normaal pakte de serie later altijd uit met afwikkeling van zaken waar eerst een mooie cliffhanger voor gemaakt werd en die ontbrak nu dus.

Mooie shots ontbreken niet en Aaron Paul laat zien dat hij ook een hoofdrol kan dragen ook al is ook hier echt weer noodzakelijk dat je de serie gezien hebt om te begrijpen wat Jesse allemaal meegemaakt heeft.

Met het gekozen einde lijkt er ogenschijnlijk een moraliserende boodschap achter te zitten dat goedheid uiteindelijk beloond wordt, omdat Jesse in principe het morele geweten van de serie was, waar Walter White steeds koelbloediger werd. Maar ik denk niet dat dat perse de bedoeling was. Jesse heeft bepaalde keuzes gemaakt die toevallig, met het nodige geluk, uiteindelijk goed voor hem uitpakten, ook al is hij veel minder slim en voorzichtig geweest dan Walter White (of Gus Fring). Het is juist die grillige onvoorspelbaarheid die het Breaking Bad universum boeiend maakt .

Thuiskomen

Wellicht scheelde het dat mijn verwachtingen voor El Camino laag waren, want dit vervolg op de serie viel mij alleszins mee. Weinig mensen zouden dit vervolg gemist hebben als deze nooit was uitgebracht, maar nu deze er eenmaal is kan deze prima als verlengstuk van de serie dienen.

Jammer vond ik met name de cameo's van Walt en Jane die volstrekt overbodig waren en het feit dat Gilligan niet door lijkt te hebben dat er 6 jaar tussen de finale van de serie en dit vervolg zit, en je dit te duidelijk terug ziet in het voorkomen van met name Jesse en Todd. Dit is jammer omdat dit gemakkelijk voorkomen had kunnen worden als beide acteurs de tijd hadden gekregen om af te vallen. Bij Jesse valt het nog redelijk mee, maar valt het des te meer op omdat hij net uit een gevangenschap komt, maar met name Tod is simpelweg vadsig geworden. Echt storend wordt het nooit,en het was een kwestie van tijd voor ik het verhaal ingezogen was, maar het is wel jammer omdat het vrij gemakkelijk (lees met een dieet voor met name Jesse Plemons), voorkomen had kunnen worden.

Verder verbaas ik mij erover dat ik veel klachten hoor over het feit dat het verhaal te dun zou zijn, terwijl ik deze prima vind voor een vervolg van 2 uur. Breaking Bad heeft altijd bekend gestaan om de tijd te nemen voor zijn verhaal en om de langer uitgesponnen, eigenzinnige scene's met het typische Gilligan sausje. Teveel verhaal willen vertellen in een tijdsbestek van 2 uur, had er alleen maar voor gezorgd dat de scènes afgeraffeld waren geweest.

Ik heb in ieder geval genoten van dit vervolg, wat dan wel bij lange na niet zo goed was als het slot van het vijfde seizoen, maar deze is dan ook bijna onmogelijk te evenaren. De overbodige cameo's en de grote Hollywood explosie aan het einde (dit past totáál niet binnen de Breaking Bad stijl), haalden het geheel voor mij wel wat naar beneden, maar over het algemeen ben ik zeer te spreken over het eindresultaat en voelde de film voor mij echt als thuiskomen.

3,5*

Nou, dan kom je toch even bedrogen uit.

Als je dus denkt dat dit in de lijn ligt van Breaking Bad. Qua verhaallijn wel, qua kwaliteit niet. De flashbacks voegen niets toe en de lijn van Jesse die gevolgd wordt is niet interessant. Blijft een aardige shoot out over tussen de lasser en Jesse zelf.

Het is weer hoogst toevallig dat Jesse op het geld stuit dat verborgen in de woning van Todd ligt. Een keer met je hoofd bonken na een lange zoektocht, jaja.

Dat dit uit de pen van Gilligan komt... dat is eigenlijk het geheel wel samengevat. Weinig toevoegende flashbacks, dat Walt er nog in eentje even mag opdraven is dan nog het meest plezierige feit.

Achtergebleven met nostalgie naar de serie, dat wel. Dit mag de veters van de serie uiteraard niet strikken.

Leuk om terug in de Breaking Bad sfeer te komen. De reeks had eigenlijk al een mooi einde na een opeenvolgende climax van seizoenen. Buiten Jesse bleven er niet te veel personages over om rond te bouwen. Toch krijgen we enkele sterke scènes en is de signatuur van Vince Gilligan goed merkbaar. Better Call Saul is als spinoff wel nog beter.

Ik dacht dat het wel een leuke film zou zijn. Maar tering wat een traag en sloom gedoe allemaal. Beetje wazig allemaal en refererend naar stukken uit de serie waar zoals je ziet ze niet meer de jongste in zijn. Nee echt slecht. Had dan een vervolg gemaakt zonder flashbacks, dan was die beter uit de verf gekomen.

Onnodig, maar niet slecht. Qua film is het best aardig, maar zoek het niet in een toevoeging op breaking bad.

Overigens stoor ik mij wel aan het feit dat Todd zijn hoofd tweemaal zo dik is geworden. Het viel mij in ieder geval direct op...

Een soort epiloog van Breaking Bad, waarin we te weten komen hoe het Jesse (Aaron Paul) is vergaan na de gebeurtenissen in de laatste aflevering van de serie. Het is sfeervol gedaan met een aantal spannende en subtiel aangrijpende momenten, maar meer dan een aardig sluitstuk is de film niet. Daar is het script net iets te karig voor, hoe slim het ook in elkaar steekt. Het gebruik van flashbacks werkt evenwel uitstekend en Aaron Paul is in topvorm. Mooie rol ook van Robert Forster, die bizar genoeg is overleden op de dag van release.

Zeer bevredigende bijlage.

Bekende personages, bekende sfeer en audiovisuele stijl. Fijne vertelstructuur die met een aantal flashbacks vertelt hoe de vork in de steel zit. De film geeft het personage Pinkman voor mij een mooie 'closure' die de serie niet had voor hem en wel voor Walt, omdat het einde van de serie logischerwijs op WW focuste. Ook mooi dat in de film bevestigd wordt dat WW dood aangetroffen werd, kunnen die theorieën dat hij misschien alsnog leefde definitief de prullenbak in.

Toch een hele rits aan oude bekenden die we even langs zien komen, en op een ongeforceerde manier: Mike Ehrmantraut, Skinny Pete, Badger, Todd, een van die nazi's, pa & ma Pinkman, Joe de Autosloper en Stofzuigerman. Vind eigenlijk de scène met WW nog als enige wat geforceerd, ondanks dat de scène op zich goed was. Verder wel goed dat ze niet geforceerd Skyler, Walter Jr., Marie of Elliott en Gretchen erin hebben gepropt als fan service, die hadden niet bij dit verhaal gepast.

Minpunten? Dat sommige personages duidelijker wat ouder zijn geworden. Vond ook die Leone-referentie bij de shoot-out er wat te dik opliggen, nog net niet de Morricone-muziek eronder gemonteerd. De kritieken zijn ergens wel begrijpelijk, in feite gebeurt er weinig nieuws en is het eind van de film hetzelfde als het eind van de serie voor Jesse: hij rijdt weg, zijn vrijheid tegemoet. Zelf zie ik de film vooral als een bijlage bij de serie, waarin het ook niet had gewerkt als de film de hele serie opeens in een totaal ander licht zou zetten met een gigantische onthulling of plotwending.

Heb zelf ook totaal niet het gevoel dat ik hier slachtoffer ben van geldklopperij om Breaking Bad uit te melken. Zelfde geldt voor Better Call Saul. Nu nog een paar maandjes wachten op het laatste seizoen BCS en dan zal de Breaking Bad-saga wel echt tot zijn eind komen vermoed ik. Voorlopig nog wat om naar uit te kijken in ieder geval.

7.5/10

Ik heb prima genoten van El Camino en snap veelal de negatieve reacties niet. Met name niet wanneer de film zaken wordt verweten die in de serie net zo goed aan de orde waren. Of argumenten als dat de flashbacks zinloos zouden zijn terwijl, toch in ieder geval de meeste daarvan, duidelijk een doel dienen. Iedereen mag dit van mij een slechte film vinden hoor. Smaken verschillen. Maar ik lees weinig redenen daartoe waar ik in mee kan gaan.

Zelf vond ik Paul beter dan gedacht. Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat hij de hele film alleen zou kunnen dragen, maar werd daarin aangenaam verrast. De sfeer en de shots waren fraai en een tikje eigenzinnig zoals vanouds. Evenals de subtiele humor die hier en daar de kop op stak. Het verhaal op zichzelf is prima en werd keurig uit een gezet.

Ik kan niet heel veel slechts aan deze film ontdekken. Ja, het is meer een lange aflevering dan een bioscoopfilm. Maar waarom zou dat negatief moeten zijn?

Er is op korte tijd al heel wat neergepend over deze filmepiloog van Breaking bad. Ik heb nog niet zo lang Netflix en heb pas recent de vijf seizoenen doorlopen en kan me dus nog vrij fris voor de geest halen hoe de reeks verliep. Ik ben het dan ook met de meeste meningen hier wel eens dat dit best een aangename afsluiter is, maar niet perse noodzakelijk was.

Sowieso is de achtergrond van de reeks onontbeerlijk. De vele flashbacks en het vervolg van de vlucht van Jesse Pinkman zullen leken geen aanknopingspunt bieden. De flashbacks zijn wel leuk en maken de directe link met de reeks, maar voegen niet steeds iets toe. Het lijken me af en toe zelfs scènes die verwijderd zijn uit de reeks die ze nu oprakelen. Beetje goedkoop, want ook nu staan ze soms op een eilandje, maar stuk voor stuk wel degelijk gemaakt.

De sfeer wordt wel goed doorgetrokken. Je hebt natuurlijk Jesse zelf, maar ook Badger en Skinny Pete maken het herkenbaar. Doorheen de serie, maar ook in de film is Jesse geëvolueerd en gegroeid. Gehard ook, maar als puntje bij paaltje komt, blijft hij erg beïnvloedbaar. We weten ook ineens waarom hij Alaska heeft gekozen om een nieuw leven op te starten.

Uitgemolken vind ik de film niet echt, maar ik zou er niet het etiket "film" op gekleefd hebben. Maar na 5-6 jaar stilte - terwijl de 5 seizoenen jaarlijks liepen - is het vreemd waarschijnlijk om het een epiloog van een serie te noemen.

Ja dit is inderdaad vrij overbodig. Ik had om te beginnen niet zoveel met het personage Jesse Pinkman, dus het was me om het even of hij nu echt zou kunnen ontkomen of niet. Maar goed, het kijkt wel lekker weg. Mits je de serie hebt gezien, anders zijn er wel erg weinig aanknopingspunten.

We zien een aantal karakters terug, wat fijn is, en er zijn een aantal aardige momenten waarin we de personages wat beter leren kennen zoals de stofzuigerverkoper, maar ook Todd met zijn huishoudster, wat er net als in de serie voor zorgt dat ik het gevoel heb met echte karakters te maken heb. Maar het draait hier natuurlijk niet om Walter White en zijn geniale ideeën, en met name die ideeën maakten voor mij de serie zo aantrekkelijk.

Het ziet er verder degelijk uit, maar dat maakt niet automatisch een goede film. Van een speelfilm verwacht ik toch iets meer dan een lang uitgesponnen episode. 2*.

Toch wel verplichte kost als je plezier hebt beleefd aan Breaking Bad. An sich gebeurt er niet zo veel in deze film maar het weerzien met een aantal markante personages is toch geinig.

Prima geacteerd, visueel ouderwets kundig en kunstig. Altijd weer een genot. En een mooie afsluiter van de Jesse-verhaallijn uit Breaking Bad.

Ik moet zeggen dat ik hem in de serie in toenemende mate irritant vond worden, maar hier had ik veel sympathie voor het personage.

Verder een feest der herkenning - hoe subtiel ook, soms. In de 'making of' worden veel personages geïnterviewd wiens rol amper een cameo genoemd kan worden. Maar voor de fans zijn zelfs de kleinste details leuk om te zien. Het drugslab in de flashback moest geheel nagemaakt worden, bijvoorbeeld.

De fijne, lome sfeer uit de serie (en uit het minstens zo goede Better Call Saul) is hier lekker aanwezig.

Ik krijg nu weer enorm zin in seizoen 5 van Better Call Saul. Duurt helaas nog tot ruim in 2020.

4 sterren

“You're really lucky, you know that? You didn't have to wait your whole life to do something special.”

Toen deze ‘Breaking Bad’ film werd aangekondigd kon mijn geluk bijna niet op. Ik heb echt ontzettend genoten van de serie die ik wel als één van mijn favorieten kan beschouwen. Tot ik er ik achter kwam waar de film over ging, de personage die ik juist niet kon uitstaan in de film, te veel van het zelfde (‘bitch’). Dus toch met enige tegen zin deze film opgestart want ik wou hem zeker zien, en na de lovende reacties werd ik eigenlijk constant steeds enthousiaster voor deze film.

Maar eenmaal als de film door draaft komen we toch terecht in het oude sfeertje. De beelden waren weer erg tof geschoten en ook het acteerwerk was weer van een leuk niveau, en nu begon ik zelfs wat meer interesse te tonen voor Jesse en dat was juist de gene die ik in de serie wat wou ontlopen. Maar ook de cast was erg vet, de oude acteurs die allemaal langzamerhand hun rol weer hadden in de film en natuurlijk ‘Walt’ waar ik echt enthousiast van werd alleen maar heel erg kort te zien helaas. Ja, dat was toch wel erg sterk aan deze film, een korte tijdsduur weer even terug in de wereld van ‘Breaking Bad’, ik kan er stiekem dan toch wel van genieten.

Het acteerwerk was leuk, vrij standaard en identiek aan de serie. Daarom dat ik Jesse ook wederom niet heel erg overtuigend vond over komen. Voor de rest deed de cast het wel leuk maar met de vele cameo’s is het eigenlijk maar moeilijk om er echt een paar uit te pikken.

Het verhaal was leuk, en brengt informatief je kennis naar boven waar ze in de serie waren achter gebleven. Maar, of ik het nou dusdanig nodig vond dat deze film er kwam daar antwoord ik een ‘nee’ op. De film is toch wel wat overbodig, en had niet gehoeven in mijn ogen maar, ondanks dat is de film verre van slecht. Helaas dat de karakter niet helemaal mijn ding is, waardoor de film toch wat dingen misloopt.

3.0*

“You're really lucky, you know that? You didn't have to wait your whole life to do something special.”

Prima Breaking Bad film rond Jesse Pinkman. Aaron Paul is weer perfect in de rol die hem beroemd heeft gemaakt, en ook de rollen/cameo’s van onder andere Plemons, Banks, Cranston, Foster en Ritter voelen een beetje als thuiskomen. Zes jaar heb ik met veel plezier en bewondering naar Breaking Bad gekeken, en de fan wordt hier op zijn wenken bediend.

De film heeft soms een geweldsexplosie, maar net zoals de serie moet El Camino het hebben van de acteerprestaties, de interessante personages, de gecreëerde sfeer en de fantastische regie van Gilligan. Dit is meer een karakterstudie van Jesse, en de manier waarop hij na al het geweld en de martelingen zijn leven weer probeert op te pakken. Door de rol van Foster zal het voor niemand als een verrassing komen hoe de film eindigt, en de laatste scenes in Alaska zijn melancholisch en indrukwekkend.

Beetje overbodig misschien maar wel een genietbare film. Aaron Paul vind ik een toffe acteur. Een beetje een tweede Paul Walker voor mij. Misschien door de Need For Speed film, misschien door de naam Paul. Nee, BB is een goede serie en het verhaal was mooi afgesloten voor Walter White. Voor Jesse Pinkman was dat wat minder het geval (meen ik me te herinneren) dus ik vind het een leuke extra.

De regie is nog steeds van de bekende Gilligan. Zeker sterk gefilmd en doordat het een film is had hij duidelijk ook meer foefjes in huis dan hij in een doorsnee aflevering gebruikt. Het verwijzen naar andere films wordt tegenwoordig wel heel hip lijkt het wel en dat probeert ook Gilligan te doen met een soort van Leone scène erin te steken.

El Camino heeft het vrij trage tempo van de serie maar ik heb niet het gevoel me verveeld te hebben. De film ging vlot voorbij. Ik denk ook dat iemand die de serie niet gezien heeft, deze film ook kan kijken.

Een soort mindere aflevering van Breaking Bad, maar dan twee uur. Uiteraard zonder hoofdpersonage Walter White, want die was al dood.
Niet echt een kop, niet echt een staart en daartussen in kabbelt het een beetje voort. Op het allerlaatste moment rammen we er nog gauw even twee shots van Walter White en Jane doorheen ("Oeps, die twee helemaal vergeten wat nu?!". "Ach, plak ze er op het einde nog maar gauw even achter".) en dat was de film.