El Camino: A Breaking Bad Movie (2019)

Lekker voortkabbelend filmpje zonder al te veel bombarie en dus passend bij het vervolg van het leven van Jesse. On the run... En een goed einde dat aanhaakt op BB. Had vooraf m’n bedenkingen, maar viel me alleszins mee.

Degelijk, maar deze film haalt nergens ook maar een beetje het niveau van Breaking Bad en Better Call Saul. Ik denk dat dat ook wel niet echt de bedoeling is geweest van Vince Gilligan. El Camino is een epiloog, een toetje; geen hoofdgerecht. Ik vond Jesse's open einde in Breaking Bad prima, maar zijn werkelijke lot wordt niettemin goed in beeld gebracht, en is erg logisch. Aaron Paul zet de rol voor een laatste keer geweldig neer, en lijkt het personage ook echt van binnen en van buiten te kennen. Je kan hem na Breaking Bad nauwelijks ondergewaardeerd noemen, maar het is toch een acteur die het verdient om in de toekomst in nog heel wat meer films te spelen.
De Breaking Bad cameo's waren gepast, zelfs de scène met Walter White, maar het voelde voornamelijk aan als mosterd na de maaltijd. Je weet al vrij snel hoe het met Jesse gaat aflopen ook (in feite kon je dat wel al raden voor deze film werd aangekondigd), en uiteindelijk gebeurt op het einde exact wat je verwacht.

In conclusie: leuke epiloog, maar niet enorm essentieel. 3*

Voor een groot deel beter dan verwacht. Maar toch niet helemaal.

Was dit nodig? Nee. Is het boeiend. Zeker wel. Met name in het eerste deel van de film. Als de sfeervolle film een opvallend spaarzaam plot heeft en met name de flashbacks sterker zijn dan verwacht en toch best fraaie terzijdes laat zien uit de tijd waarin de serie zich afspeelt en extra laagjes toevoegt aan met name Jesse en Todd. De film was veel sterker charachter-driven, dan de serie die toch meer door plot gedreven wordt. De film wordt gevoelig minder sterk met dat gedoe rondom de ontbrekende 1800 euro en de manier waarop hij daar aankomt, als hij toch op het plot gaat zitten en de film bovendien veel te nadrukkelijk de western gaat uithangen, waar dat in de serie natuurlijker aanvoelde. Voelde bijna een beetje als een stijlbreuk. Fijn einde wel weer.

Aaron Paul is niet zo slank als toen om over de echt flink aangekomen Jesse Plemans maar te zwijgen. Dat was niet zo overtuigend, te meer omdat de rest van de details wel spot on waren.

Bryan Cranston had blijkbaar geen zin in een kale kop dit keer en koos voor dit bijrolletje liever een goed gevulde badmuts. Over de vette kop van “Todd” maar niet te spreken Ik had de serie nog niet eerder gezien en alles achter elkaar uitgekeken op N flix. Tja dan komt deze film er als een uitgebluste en matig voorbereide afsluiting achteraan. Te veel wisselingen in tijd met een te langdradig stuk halverwege, actie met niet veel zeggende personages en het “soap” gedeelte (hoe het met de rest van de familie en vrienden verder ging en afloopt) heeft men laten liggen, misschien wel omdat een aantal acteurs niet meer mee wilde werken.

Meer een slowburner als 'Better Call Saul' dan de snelkookpan 'Breaking Bad'. Het is aardig hoe die flashbacks (steeds met een andere mentor-figuur in de hoofdrol) het beeld schetsen van een jongen die altijd op zoek was naar sturing, maar zich daar in de tegenwoordige tijd los van moet leren maken. Echt nodig was deze karakterschets misschien niet, maar het geeft extra cachet aan een personage wiens lot wel erg in het ongewisse bleef. Hetzelfde geldt eigenlijk voor de uitleg die we nu krijgen bij het systeem waar criminelen hun oude identiteit kunnen inruilen voor een nieuwe. Het is inderdaad wel bevreemdend dat de acteurs van toen inmiddels een stuk ouder en dikker zijn geworden. Vooral Jesse Pinkman (Aaron Paul) en Todd Alquist (Jesse Plemons) waren echt nog magere jongens toen we ze voor de laatste keer zagen. Maar ik was snel bereid om dit anachronisme te bedekken met de mantel der liefde, want ergens past hun volwassenheid bij deze nieuwe vertelling over misgelopen kansen.

Zoals enigszins verwacht voelt deze vervolgfilm anders dan de serie die eraan voorafging. Een speelfilm geeft aan de ene kant wat meer ademruimte om onderbelichte zaken uit te diepen, maar dan moet er wel echt nog wat te vertellen zijn. En als dat niet zo is, dan wordt het vooral een lege, trage, bij vlagen saaie film.

En daar zit het probleem: er zit geen spanning meer in Jesses arc. Er is geen antagonist meer, geen love interest, geen spannende klopjacht. Het tempo is eruit, wat met name merkbaar is in bijvoorbeeld de langdurige montage waarin Jesse zoekt naar geld en daar in de problemen komt. Of een wat geforceerde western-achtige schietpartij met de mannen van het lassersbedrijf (wederom om geld) of het uitje met Todd. Hooguit leuk om enkele serie-personages weer hun opwachting te zien maken, maar inhoudelijk heeft El Camino dus niet zo heel veel meer te bieden.

Voor wie nog met Breaking Bad afkickverschijnselen kampte, is het een snelle fix; alsof je na een flinke methverslaving nog even keertje badzout gaat snuiven om het af te leren. Niet helemaal hetzelfde, niet zo lekker als het originele werk, maar het doet wat het moet doen, afronding geven aan Jesses arc. Van mij had El Camino echter niet gehoeven.

Nadat ik afgelopen maanden eindelijk (maar liefst twee keer achter elkaar) Breaking Bad heb gekeken besloot ik deze er maar meteen achteraan te doen.

Op zich geen verkeerd idee als je dan toch iets van een spinoff moet maken; de afsluiting van Jesse kwam er op het einde van de serie wat karig vanaf, dus vooruit.

Er is weer uitgepakt wat betreft creatief camerawerk en mooie shots, en natuurlijk is het voor de fan leuk om de personages en Breaking Bad-wereld weer terug te zien. Mike, Skinny Pete, Badger, een mooie eindscène met Jane (en nota bene een cameo van Walter White zelf!). Maar als je dan toch een film maakt over hoe het Jesse vergaat direct na de gebeurtenissen van Breaking Bad; moet het dan zo? Ik heb – hoe kan het ook anders – Vince Gilligan hoog zitten, maar hier heeft hij toch niet echt zijn beste werk afgeleverd.

De scènes met Todd vond ik eigenlijk vooral vervelend om te kijken. Het is een personage dat je niet eens love to hate, hij is gewoon onaangenaam en weird en dat hele gedeelte sleept te veel aan. En dat geldt eigenlijk ook voor de rest van de film. Wellicht dat Gilligan wat moeite heeft met de pacing van een film ten opzichte van een serie, maar het voelde wat off aan allemaal. Het hield een beetje het midden tussen een soort langzame kabbelfilm en het opbouwen van suspensevolle scènes waarin hij zijn ‘missie’ moet zien te volbrengen (het geld zoeken, Ed de disappearer overtuigen, etc), met ook nog heen en weer geswitch tussen ‘heden’ en Breaking Bad-tijden en dat zorgt ervoor dat alles eerder vermoeiend en wat frustrerend werd om naar te kijken dan echt spannend. Kafkaesque, yo!

Er zitten toffe momentjes in, het is leuk om een extra of andere kijk op sommige zaken te hebben door middel van scènes die uit de Breaking Bad-tijd komen, maar over het geheel genomen is het toch eerder een teleurstelling geworden. Aan Aaron Paul ligt dat overigens niet, want hij zet zoals altijd een geweldige Jesse neer. Wel blij dat het, zoals het er naar uitziet, goed afloopt met hem, want het is toch een personage waar je van gaat houden.

3*

Todd vind ik de leukste en meest interessante figuur in deze film. Hij heeft wel een enorm dikke kop en bijhorende pens gekregen. Als volslagen psychopaat behandelt hij Jesse alsof het zijn trouwe hond is. Hij streelt hem over het kopje en laat hem in de kofferbak van zijn auto liggen. Ook grappig hoe hij over zijn dode meid heenstap terwijl hij een lekker ontbijtje voor Jesse en zichzelf klaarmaakt. De film begint dan ook tamelijk grappig, maar daarna gebeurt eigenlijk nog weinig dat boeit. Het einde is dan ook erg voorspelbaar eens Jesse bij de stofzuigerman langskomt. Deze film voelt eigenlijk aan als een extra aflevering die bij het Breaking Bad verhaal aansluit. Heb je die serie gemist (ga die dan snel kijken), dan heb je niet veel aan deze film. Iemand noemde dit een overbodige film maar ook een lekker toetje na de maaltijd. Daar kan ik mij helemaal bij aansluiten. Je gaat niet naar een restaurant voor het toetje, maar het smaakt wel goed bij de koffie na een heerlijke maaltijd. En nu de spin off serie Better Call Saul maar eens kijken. Ik ben benieuwd.

"Just play along. Make some conversation."

Nadat ik eerder deze week de heerlijke seizoensfinale had gezien van 'Better Call Saul' was ik toch wel benieuwd geworden naar deze film.

'El Camino' sluit gelijk aan op de laatste aflevering van 'Breaking Bad'. Nadat Jesse zijn vrijheid tegemoet rijdt, probeert hij uit de handen te blijven van de politie. Hier zie je hoe hij alle mogelijke middelen aangrijpt om dit te bereiken en ondertussen kampt hij nog steeds met de problemen uit zijn verleden.

Deze film kun je zien als een uitgerekte filler aflevering. Er is namelijk te weinig content aanwezig om echt op voort te kunnen borduren. Hierdoor is men genoodzaakt om terug te grijpen naar flashbacks en het inzetten van de nodige cameo's. Op zich is het allemaal wel aardige fan service, maar ik bleef enigszins op mijn honger zitten.

Op deze wijze voelt het geheel erg magertjes aan, ondanks enkele verwoede pogingen om het sfeertje terug te brengen. Misschien komt het ook doordat deze film te laat is gemaakt nadat de serie is gestopt. Dit is te merken in de acteurs die hun oude rol weer oppakken, met name de gewichtstoename van Jesse Plemons is beschamend te noemen. Buiten dat wordt er gelukkig wel eer gedaan aan het lot van Jesse.

Al met al een vrij overbodige film die louter voor de die hard fans is, want hier valt eerlijk gezegd weinig uit te halen. Een short (het originele idee) zou mij dan denk ik beter hebben gesmaakt.

Kleine 2,5 sterren.

El Camino: A Breaking Bad Movie is een lekker toetje op alles wat we als trouwe fans daarvoor hadden gezien. Pinkman moet je als karakter wel liggen maar ik vond zijn toevoeging in breaking bad prima. In deze film draagt hij alles zelf en dat doet hij meer dan prima. Heb er weer van genoten.

En als Breaking Bad afsluiter dus de film El Camino die opzich niet heel erg goed scoort. Maar eens even kijken waar dat aan ligt.

Duidelijk is het beginpunt met de ontsnapping van Jessie na de interventie van Walter, en na de nodige hulp van Badger en vooral Skinny, is het niet alleen duidelijk dat Jessie zwaar getraumatiseerd is maar tevens wat de richting van zijn vlucht gaat worden. Vooralsnog mondt dat vooral uit in een zoektocht naar geld in het appartement van Todd om de stofzuigerman te kunnen betalen en het uit beeld blijven van de politie wat opzich niet verkeerd is.

Minpunten in mijn ogen betreffende deze El Camino zijn toch vooral de lange terugblikken en klusjes die hij met Todd aan het doen is. Ja ja, ik snap dat daar relevante informatie in naar voren komt waar Jessie later naar op zoek is maar van mij had dit niet zo opgebouwd hoeven worden want zo interessant is dat allemaal echt niet rond die Todd. Dan is de situatie rond de lasser waar Jessie zich in begeeft een stuk leuker. Buiten dat is er nog wel eens een momentje van humor zoals wanneer Ed de politie belt met Jessie in zijn winkel.

Eindresultaat is dan ook een film die niet perse verveelt maar in het geheel niets toevoegt aan de meer dan prima serie. Het geheel krijgt een voldoende voor de moeite maar had mijn inziens niet gemaakt hoeven worden.