Ready or Not (2019)

Aardige film in een sfeervolle setting, prima cast en een bizar verhaal. Hoewel er zuinig omgegaan wordt met de humoristische momenten wist het me toch uitstekend te vermaken.

Al in de openingsscène wordt duidelijk dat Ready or Not een rechttoe-rechtaan thriller/horrorfilm is die alles ondergeschikt maakt aan een klopjacht in de sfeervolle setting van een oud landhuis, bewoond door een excentrieke familie.

De inkleuring van de personages gebeurt met kleine brokjes tot het niveau waarop iemand een empathisch gevoel oproept bij de kijker. Aardig of onaardig. Leuk of niet leuk. Vals of niet vals. Het zijn simpele karaktertrekken en gemakkelijk te duiden acties die de personages karakteriseren. In een film waar de nadruk op de jacht ligt is dat overigens niet erg.

Een zeer onderhoudende film. Een bloederige en humoristische wedloop die licht verteerbaar en met vaart is geregisseerd. Goed werk van regisseursduo Matt Bettinelli-Olpin en Tyler Gillett van wie ik ook de film Devil’s Due zag. Een film die ik als slecht beoordeelde. De verwachtingen voor Ready or Not waren op voorhand laag. Maar die negatieve insteek bleek volkomen onterecht.

Met een aangenaam hoofdpersonage dat als bruid en prooi dient. Het vleesgeworden cliché van het hulpeloze meisje. Natuurlijk met blond haar. Het meisje doet het woord cliché absoluut geen eer aan. Met veel pit en humor bewijst zij wel iets meer inhoud te hebben. Een prima likable hoofdpersonage.

Lekkere locatie. Het oude landhuis is een labyrintisch stelsel met spaarzaam verlichte gangen en kamers, verborgen deuren en geheime panelen. De setting werkt op momenten beklemmend en onmiskenbaar sluipt er wat spanning binnen. Hetzelfde wordt bereikt met de familiaire terugblikken die door de film heen zijn geweven. De retro beelden die met een onzuivere kleurstelling worden weergegeven, roepen een ongemakkelijk gevoel op. Leuke effectieve trucjes zijn het.

Leuke humor ook. Van de zwartgallige soort en heerlijk absurd. Zelfs de gore ontbreekt niet. Ik zag ergens de term fun-splatter voorbijkomen. Die term doet zeker recht aan de tweede helft van de film als het lekker los gaat met het grafische en bloedige geweld.

De mengeling van spanning en zwarte humor zorgt voor onbezorgd genieten. Echt bloedstollend spannend is de film trouwens op geen moment. Het zijn slechts spannende prikjes. Echt serieus grappig is de film trouwens wel.

Jezus (toepasselijk met de komende Kerstdagen) wat een flauwe bedoeling was deze Horror / Komedie film en gelachen heb ik nergens om. Zat er überhaupt wel iets grappigs in ?

In dit verhaal draait het om de jonge bruid Grace (Samara Weaving), die zich verenigt met de rijke en excentrieke familie (stuk voor stuk eigenaardige persoonlijkheden) van haar nieuwe man Alex Le Domas (Mark O’Brien) in een oude traditie (het spelen van een spel). Namelijk het spelen van het spel verstoppertje, waarbij de familieleden haar moeten vermoorden voor zonsopgang (anders gaan zij namelijk dood). Dit loopt snel uit in een dodelijk spel waarbij iedereen moet vechten om te overleven.

Deze film lag al een tijdje bij mij op de plank (ik ben er al eens aan begonnen, maar toen haakte ik al na vijf minuten af) en om een of andere reden zocht ik altijd een excuus om deze film niet te hoeven te bekijken. Gisteren had ik echter geen excuus meer (beter gezegd "helaas") en heb ik hem uiteindelijk met veel pijn en moeite uitgekeken (duurt gelukkig maar 90 minuten).

Ik heb niets tegen Horror / Komedie films, maar deze vond ik toch vooral saai, flauw, niet grappig, niet boeiend en totaal niet spannend (de scène waarbij Grace zo stil mogelijk een jachtgeweer probeert te laden, is misschien nog een beetje spannend, maar origineel is het zeker niet). Kortom, ik heb me er totaal niet mee weten te vermaken en het einde vond ik maar belachelijk.

Het verhaal (dat zich volledig afspeelt op en rond het landgoed van een vermogende familie die zijn fortuin voor een groot deel dankt aan de productie van gezelschapsspellen) was opzicht wel leuk gevonden, maar de uitvoering ervan vond ik zeer flauw. Het ging er hier en daar wat hard (waarbij ook wat goor te zien is) aan toe (had vooral betrekking op het personeel van de familie Le Domas), maar het deed me helaas niets en ik heb er ook niet om hoeven te lachen.

Ook de cast (met o.a. de bekende actrice Andie MacDowell) kon me nauwelijks bekoren op hoofdrolspeelster Samara Weaving en Melanie Scrofano (in de rol van Emilie, die vrouw is van de broer van Alex Le Domas) na dan en de laatste vanwege haar schoonheid. Tenenkrommend slecht vond ik overigens de achterlijke en totaal niet grappige Aunt Helene (Nicky Guadagni), die ik vooral irritant vond.

Nee, geef mij maar een recente Horror / Komedie film zoals "Mayhem (2017)", waarin Samara Weaving ook een hoofdrol heeft, want die vond ik tenminste wel leuk en grappig en dat kan ik van deze film helaas niet zeggen.

So, at midnight you have to play a game.

It's just something we do when someone new joins the family.

Ik moet toch wel heel dringend mijn mening herzien over de cross-over horror/komedie. Na “Monster Party” en “The Dead don't die” is “Ready or not” toch weer een film die me aangenaam verraste. Echt waar. Ik heb me goed kunnen amuseren bij het bekijken van deze film. En niet alleen omdat de hoofdrolspeelster Samara Weaving er appetijtelijk uitzag, maar ook vanwege het entertainmentgehalte. Ook de morbide zwarte humor kon ik wel appreciëren. Het is dan wel niet zo’n absurdistische humor als in “The dead don’t die”. Maar het slapstickachtige dat er in verwerkt werd, resulteerde soms in een spontaan gegrinnik. Tevens zaten er aardig wat bloederige scenes in. Kortom het was genieten geblazen.

En dat alles vanwege een onschuldig potje verstoppertje spelen. Een keuze die Grace (Samara Weaving) maakt op haar huwelijksnacht door een kaart te trekken uit een houten doosje. Blijkbaar heeft de Le Domas familie, die hun fortuin hebben gemaakt in het gezelschapspellen-wereldje, een weerkerende familietraditie bij huwelijken. Dus op het moment dat Grace een trouwring aangeschoven kreeg door Alex Le Domas (Mark O’Brien), haar kersverse echtgenoot, werd ze onbewust deel van deze traditie. Dus in plaats van een potje rampetampen en flikflooien in het ouderwets uitziend hemelbed, wordt het huwelijkspaar verzocht om zich te begeven naar de familiekamer om aldaar een ouderwets gezelschapspelletjes te spelen. Wat Grace niet beseft is dat er één wel echt speciale kaart tussen zit die verstrekkende gevolgen kan hebben voor de rest van de avond. En raad eens. Yep, trekt ze toch wel die bewuste kaart.

Niet alleen het verloop van het verhaal vond ik enorm boeiend en uitgekiend. Ook het decor waar het zich allemaal afspeelt is prachtig om te zien. Een reusachtig Victoriaans landhuis vol donkere hoeken en nissen. Zo’n enorme villa, dat perfect past bij een vermogende familie als Le Domas, vol houten lambriseringen, majestueuze trappenhallen en rijkelijk met ornamenten versierde gangen. Als kind zou je er probleemloos in verdwalen. En daar voltrekt zich het onschuldig “verstoppertje spelen” waar Grace enthousiast aan meedoet. Totdat ze beseft dat niemand van de familie Le Domas met aftellen begint om vervolgens “Wie niet weg is, is gezien” te roepen, maar dat deze krankzinnige familie zich bewapend heeft met oude wapens en de jacht op haar geopend is.

Het meest hilarische van de film, zijn de familieleden zelf. Stuk voor stuk zijn het karikaturale personages. Van de autoritaire ietwat leeghoofdige pater familias Tony (Henry Czerny) en zijn eega Becky (Andie MacDowell) tot en met de akelig overkomende, feeksachtige tante Helene (Nicky Guadagni). Deze laatste is wel het meest extreem personage. Ze lijkt zo uit een satanische sekte weggelopen met haar paars mantelpakje, zwarte nagellak en rechtopstaand Cruella de Vil kapsel. En als ze naderhand al gillend door de gangen stormt met een enorm houthakkersbijl, is het plaatje compleet. Voeg hier nog een resem andere familieleden toe zoals de alcoholzuchtige Daniel (Adam Brody) en zijn trutterige echtgenote (Elyse Levesque). De aan coke verslaafde dochter Emilie (Melanie Scrofano) en angsthaas Fitch (Kristian Bruun). En vanzelfsprekend mag de butler niet ontbreken. Tezamen vormen ze een bontgekleurd “Adam’s Family”-achtig collectief.

Tenslotte nog eventjes iets over het horror-gedeelte. Ook al is de algehele sfeer nogal luchthartig en karikaturaal, toch zal de hardcore horrorfanaat van bepaalde momenten genieten. Deze gothic aanvoelende horror is gevuld met enkele gore en bloederige scenes terwijl een opzwepend tempo aangehouden wordt. Vooral het fragment in de stal vond ik enorm geslaagd en tegelijkertijd buitengewoon grappig. Je ziet de nagel. Je ziet het gat in een hand. En je weet onmiddellijk hoe deze twee feiten gekoppeld zullen worden. Subliem. En ook al weet je welke richting het uitgaat, toch werd ik verrast door de ontknoping. Een ontknoping waar een Quentin Tarantino jaloers op zou worden. En ik veronderstel dat het iet of wat de bedoeling was om de kloof tussen arm en rijk aan te tonen. Uiteindelijk was dit een klein beetje bijzaak allemaal. “Ready or not” is misschien wel de wreedaardige versie van het Assepoester-sprookje. Maar hier was ultieme entertainment het hoofddoel. En daar zijn ze voor mij persoonlijk wel degelijk in geslaagd.

3.5*

Vreemde film. Soms grappig, soms ook niet. De setting (het oude huis) ziet er mooi uit. Samara Weaving is wel een SUPER knappe meid. Prachtige mooie groene ogen! Alleen daarom al het kijken waard.

Het verhaal wordt een beetje suf in het midden en saai. Het einde is daarentegen wel grappig. Zeker als je ziet wat er met de familieleden gebeurd. Dat was even een momentje dat de film nog net 3 *** sterren waard wordt.

Verder is de spanning ver te zoeken. En kabbelt het maar wat voort. Leuk voor 1 keertje.

Ja eens iets anders in het horror genre. Heb eigenlijk nooit het genre "horror/comedy bekeken omdat ik dacht dat dit samen niet werkte maar Ik heb me geen moment verveeld met deze film.

Leuke film en samara weaving is gewoon top

Erg onenvenwichtig zo kan ik deze film het best omschrijven. Er zitten uiteindelijk nog wel stukjes in waardoor ik het de minimale voldoende kan geven maar dat is vooral te danken door het toch wel verrassende einde. Dat was ook het enige dat ik echt grappig vond en leuk. Was de rest van de film ook maar zo geweest. Ja ok, je hebt enkele verrassingen zoals de kogels die maar voor de show bleken te zijn en enkele spannende momenten maar ook weer heer voorspelbare dingen zoals de spijker en uiteraard zet Grace haar hand in die spijker of Alex die uiteindelijk toch weer voor zijn familie kiest. De kills zijn veelal het resultaat van ongelukjes, vergissingen en stommiteiten. Leuk voor de comedyliefhebbers slecht voor de spanning en horror. Deed me ergens wel denken aan de film Clue. Dat was dan een comedy en die vond ik wel grappig. Jammer dat comedy horror zich vaak op comedy richt en uiteindelijk niet zo grappig blijkt te zijn.

Speels en scherp in z'n presentatie, met opnieuw (na The Babysitter (2017) ) een sterke rol van Weaving. De bescheiden bloederige smeerpijperij smelt feilloos samen met de fijn zwarte / satirische komedie die zowel in de wilde mix van karikaturale personages als puur visueel wordt benut. Weinig genrefilms die de mix van beide genres zo natuurlijk laten voelen zonder echt merkbare concessies te doen. Wel weer typisch dat ik dan net deze film oversla in de bioscoop.

Wat een ongelooflijk slechte bagger film. Mix tussen humor, thriller horror. Alles is ongeloofwaardig in deze film. Enige shocking voor mij, was de gat in de hand geschoten, waarna doodleuk nogeens door een spijker halen. Rillingen liepen over mijn rug

En om het nog triester te maken, het deels voorspelbare einde. Absoluut geen aanrader

Best leuk ja.

Maar erg bijzonder was dit dan ook weer niet. Het is inderdaad zo'n film dat vooral voor het vermaak mikt en op dat gebied weet de film dan ook goed raak te schieten. Want vermakelijk was het zeker, maar het ontbreekt de film toch wel aan een beetje pit.

Visueel wel weer sterk. Mooie cinematografie door de film heen. Een soort groen kleurtje door de film, en op een gekke manier werkt het best. Voor de rest ook lekker veel detail in het huis en bij vlagen sterk camerawerk. Het ontbreekt alleen weleens aan wat charmanter camerawerk door het huis heen.

Erg grappig is het alleen nergens. De humor blijft altijd een beetje flauw. Soms schiet het ook behoorlijk de bocht uit. (Zingende ober ). Maar hier en daar nog wel lekker gek waardoor het wel luchtig blijft. En de irritante Amerikaanse seksgrappen blijven gelukkig ook uit, dus dat was ook wel fijn.

Weaving is ook echt gemaakt voor deze rol. Haar rol is echter soms net wat te hysterisch, maar dat is maar een klein minpuntje in haar verschijning. Voor de rest ook heel degelijke rollen van Czerny en Bruun. Zorgen beide voor geweldige bijpersonages.

Wat er toch ontbreekt, is dei kiezelharde gore. Het is soms nog wel redelijk bloederig. Vooral de finale natuurlijk. Maar de echt schokkende beelden blijven redelijk uit. Soms tikt het nog wel een schokkende scene aan, maar komt er nooit helemaal bij. Het mag allemaal veel harder. Zeker wanneer Weaving dan gaat terugvechten. Laat het bloed maar vloeien!

Zo'n finale is ook wel leuk, maar had toch liever gezien dat er maar 1 of 2 personages exploderen. Dan is er meer ruimte voor andere leuke kills. Zowat de helft van de cast explodeert, en dat is niet helemaal de manier hoe ik ze verloren zag gaan. Maar voor de rest is het best een aardige, en vooral vermakelijke film. Sterk op visueel vlak, maar de echte pit van de regie blijft wat mij betreft uit.

Heel leuk vermakelijk filmpje dat voor mij nu net wel anders uitpakte dan de meeste horrorfilms van de laatste jaren. Het verhaal heeft een originele invalshoek en het is ook niet nodig om een telraampje te gebruiken voor de kills. Het wordt niet aftellen tot de laatste personage wat op zich al een gedurfde en verrassende zet is. En dan spreken we nog niet van de geweldige climax naar het einde toe. Voorspelbaarheid allerminst. Heerlijke humor tussen de regels door en een geweldige perfect gegoten rol van Samara Weaving. 8/10

Poeh, het is dat ik gek ben op dat landhuis-genre zoals ik het zelf noem. Cleudo meets the Hunger Games. Het sfeertje had wel wat. Verder is het 'n aaneenschakeling van bizarre momenten en keuzes die gemaakt worden door personages waar je geen zak van begrijpt. Dat hoeft ook niet, want het vermaak is daar wel. Ik kan ze nu in de spoilers gaan zetten, maar ze vallen je vanzelf wel op. Ik las hier ergens boven: voorspelbaarheid allerminst. Welke film heb jij gezien? Vanaf de start is het einde al duidelijk. Leuk is ie wel. Ik zou de recensie van mijn voorganger met een korrel zout nemen, maar daar kom je wel achter na het zien van de film .

Goeie film waarin een bruid tijdens haar huwelijksnacht een spel met hoge inzet met haar nieuwe familie moet spelen. Enigszins origineel, maar wel een simpel plot. Het enorme en oude huis en de lichtelijk gestoorde familie vormen een prima decor. Een vermakelijke mix tussen actie, spanning, horror en komedie. Over de top, maar niet te ver. Een kleine 3.5 sterren.

90 minuten simpel vermaak. Leuke grappen, grappige kills.

Erg matige mix van horror en zwarte humor. Kent nog wel enkele zeldzame vermakelijke momenten maar het plot waarbij een familie satanisten haar eigen toekomstige familielid moet vermoorden, sloeg werkelijk nergens op. Eerst moet de familie haar zo snel mogelijk neerknallen, dan hoeft het plots niet meer en is er sprake van een ritueel. En de humor? Tja... erg flauw vooral maar dat is een kwestie van smaak.

dat einde Alleen al maakt dit een voldoende waard wat mij betreft .

Het verhaal is niet helemaal niet , maar de manier waarop wel .

Leuk !

Gewoon leuk!

Rare leuke vreemde film..

Kijk zelf en beoordeel...

Ga zonder vooroordeel deze zien.. en laat je verassen..

3.0 ***

Best goede manhunt film met Samara Weaving, als enige sterkhouder in de cast, in de hoofdrol.

Het verhaal is simpel, nogal voorspelbaar maar loopt lekker vlot in een sfeerrijke omgeving.

De kills zijn vaak bloody maar niet echt gore en vaak omgeven met niet overdreven humor.

Een kleine twist naar het einde toe met een toch "spetterende" finale .

3*

Prima horror die lekker wegkijkt, heb maar weinig komedie hierin gezien.

De film raakt kant noch wal. Was dit nu horror of een slechte komedie . Absurde humor of gewoon een mislukte poging om een film te maken.

Prima filmpje,maar niet meer dan dat helaas.

Genoeg grappige en bloederige momenten, maar een totaal overdreven en belachelijk einde zorgt uiteindelijk voor een ster minder.

Ik hou wel van dit genre horrorkomedies. De combinatie van net genoeg spanning en zwarte humor levert bij mij meteen een glimlach. Het hoeft niet altijd sfeervol te zijn. Ready Or Not kan daar nochtans ook wel wat van geven, maar met enkele zwartgallige oneliners en een horrorfilm die zichzelf niet al te serieus neemt, is het echt wel genieten. Heerlijk kom te zien.

Samara Weaving is badass maar jammer genoeg vond ik de film niet meer dan oké!

Jammer dit. Mijn verwachtingen waren echt heel hoog vanwege de rating en keek erg uit om de film te bekijken. Het verhaal is niks bijzonders, dat wist ik van te voren ook. Dus ging ik er in om een horror te kijken met aardig wat gore, bloed en toffe kills maar dit viel vies tegen.

2,5*

Wat een verrassing! Alles klopt aan deze film. Combinatie horror en humor is perfect!!!!

Vermakelijke horror/komedie. Film houdt de vaart er goed in en heeft een goed evenwicht horror en komedie. De film maakt op de juiste momenten gebruik van het horror genre en verrast daarmee hier en daar. De laatste 10 min gaat het helemaal los en worden alle registers opengetrokken . Fijn werkje deze!

Ik vond deze film werkelijk een verrassing. Het is een mix van horror met een vleugje komedie en daardoor nogal bizar. De cast speelt goed, jammer dat het script ineens te vlug ging naar mijn zin, maar het einde vond ik dan weer wel hilarisch. Vier sterren!!

Redelijk amusante horrorfilm met een vleugje humor. Niet dat de scare jumps je om de oren vliegen of dat het eng wordt, maar hier en daar wel een beetje bloed en wat exploderende bodies, al is dit laatste eerder grappig. Eveneens grappig is de stuntelige manier hoe de jacht wordt aangepakt. Het loopt sowieso fout als je de hantering van een kruisboog eerst via Youtube moet opzoeken ...

Samara Weaving dus in de hoofdrol. Ik dacht even aan de hand van de filmposter dat het Margot Robbie was. Ze heeft er wel wat van weg. Zeer bizar plot waarbij ik de familietraditie niet geheel kon vatten. Zelfs de familieleden hadden er wat moeite mee. Jammer.
Het decor, met name het huis was prima. Genre Knives Out (2019) en zoveel meer. Jammer ook dat er een gedeelte buiten was, al was dat nu ook niet zo storend.

Uiteraard allemaal wat voorspelbaar. Zelfs de twists waren op dat vlak vooraf te bepalen, desalniettemin vermakelijke film zonder hoge toppen te scheren. Nipte 3,0*

Dit was nog een leuke film, een mix van horror en een klein beetje komedie. Een vlot tempo en ook een toffe cast. Verder verveelde de film niet. Een aanrader.