Pavarotti (2019)

Vanaf 3 oktober in de bioscoop (The Searchers)

Wist niet eens dat die man dood was. Blijkt dus al 12 jaar geleden te zijn gestorven.

Regie Ron Howard? Dan kan ik bij voorbaat al een 7 opschrijven, een enkele keer kan ik dat aanvullen met een extra half puntje. Ron Howard is de koning van de competente, nimmer vervelende films die je echter snel na het verlaten van de bioscoop weer bent vergeten. Howard doet niet aan experimenten en koos voor dezelfde benadering die hij gebruikte bij The Beatles: Eight Days a Week - The Touring Years (2016). Voornamelijk archiefmateriaal waarbij alle belangrijke (en bekende) momenten netjes de revue passeren, aangevuld met pratende hoofden van mensen die erbij betrokken waren en sporadisch iets te melden hebben waar de liefhebbers nog niet van op de hoogte waren. Het is een prima 'greatest hits' en herinnert ons er niet alleen aan dat deze man een geweldige zanger was, maar ook dat hij zich later in zijn carrière tomeloos inzette voor hulp van kinderen in nood. Mijn favoriete moment is de reactie van dirigent Zubin Mehta wanneer Pavarotti samen met zijn collega's (en concurrenten) Placido Domingo en José Carreras een ter plekke geïmproviseerde versie van het legendarische (en legendarisch moeilijke) Nessun Dorma ten gehore brengen. Als eerbetoon is dit zeer geslaagd, maar Pavarotti's minder prettige trekjes komen amper aan bod en worden veelal afgedaan met een grapje. Ron Howard is niet een man van diepgang, maar wel een vakman tot en met. Dat bewijst hij met deze onderhoudende documentaire opnieuw.

Degelijke documentaire. Denk dat het vooral leuk is als je vrijwel niks van Pavarotti weet. Het geeft een mooi overzicht van zijn leven, hier en daar prachtige stukken muziek en wat interessante interviews. Kende de meeste sprekers in de film ook niet afgezien van Bono en Placido Domingo. En bij die laatste komt dat puur door de recente beschuldigingen. Maar de rest van de zaal (allemaal 60+) hadden wel veel momenten van herkenning merkte ik.

3.5*

Deze zag ik na de docu over Iron Maiden haha,

Maar evenals die is dit ook weer vakwerk, zij het op een heel andere manier.

Ron Howard maakt er wellicht een nogal brave en positieve docu van, maar desondanks absoluut genietmaat.

Prachtige stem en markante man.

Aan de oppervlakte meer een eerbetoon dan een biografie. Toch stipt Ron Howard ook de tekorten van Luciano Pavarotti aan. Hoe hij er niet in slaagde om een vader te zijn, en dat zelf klaarblijkelijk maar al te goed besefte. Hoe hij zijn individueel tekort op gezinsniveau compenseerde met een rol als internationaal weldoener. Hij eenzaam hij moet geweest zijn, ondanks de roadies, de banketten, de glitter. Hoe hij zijn ziel verkocht aan een breed publiek en dus het grote succes, en bijgevolg door kenners staalhard werd weggezet, afgedankt. Hoe zijn eerste vrouw, zijn minnares en zijn dochters nog steeds worstelen met hoe hij in het leven stond: immer trouw aan de hartstocht, ontrouw of op z’n minst weinig standvastig in de liefde. Drama, drama…zeg, zit daar eigenlijk geen libretto voor een opera in?

Ook een documentaire die relevante vragen doet rijzen bij de beslotenheid van het klassieke circuit. Cross-over naar pop en rock, kortom het bedienen van een ruim publiek, het kan haast altijd op hoon rekenen van de zelfverklaarde ingewijden in het wereldje. Maar heeft Pavarotti inderdaad zichzelfd verloochend, was hij een Rigoletto die tegen wil en dank meer en meer veranderde in wat de schijnwerpers van hem wilden maken? Of bleef hij wie hij altijd was: een man van het instinct, van het onmiddellijke vermaak, van het genot, het succes, de zinnelijkheid, kortom: een tenor in 't leven op aard'?

Aan Ron Howard moeten we het niet vragen, want in de diepte laat zijn portret de interpretatie aan de toeschouwer over. Comme il faut, nietwaar?

3,5*

Was gisteravond op TV. kHeb genoten. Ben geen operaliefhebber, maar hier werd toch een mooi doorvoeld portret neergezet van een ware levensgenieter en kunstenaar. Aanrader als ie weer voorbijkomt. Ook living testimony wat een liefdevolle omgeving en familie kan betekenen voor je ontwikkeling. Had zo zijn affaires met genoeg vrouwen, maar toch waren allen vol lof over hem. Wat een uitstraling had Pavarotti.

Vlotte en genietbare documentaire over deze uitzonderlijk begaafde tenor.

Een eerder gunstige geöriënteerd portret van de operazanger, de concert-en wereldtournée-man en ook pop- en folklorezanger.

Een charismatische verschijning.

Heel wat getuigenissen, wetenswaardigheden en anecdotes, maar vooral de muzikale momenten spreken aan.

Ben geen opera-insider maar ik ging in mijn leven er toch twee gaan bekijken : "Madame Butterfly" en "La Bohème" en ik kan u verzekeren, het doet u toch wat, die muziek, die stemmen...En dan was het nog niet met Pavarotti.

Slechts 25 stemmen voor deze documentaire bij Moviemeter. Sjonge...

Pavarotti, een stem uit miljoenen.

prachtige film met veel persoonlijke verhalen van zijn familie. hoogte en dieptepunten worden goed belicht, mooie opening in theater waar Caruso gezongen heeft, deze film is een must see en is niet alleen voor opera fan’s. Iedereen zou deze film moeten zien alleen al voor zijn unieke stem.

Uitstekende documentaire over Pavarotti, maar met Ron Howard als regisseur had ik eigenlijk niet anders verwacht.

Hij is niet aan zijn proefstuk toe wat betreft biografieën en waar gebeurde verhalen.

Dat Pavarotti een operazanger was maakt mij niet uit, muziek in elk genre verdient bewondering, en daarom ook dat ik deze film wel wou zien.

Maar Pavarotti was niet alleen opera, hij heeft een brug gemaakt tussen zijn genre en de popwereld met zijn 'Pavarotti en friends' concerten.

Bijna 2 uur duurt deze film over het leven en werk van de Maestro, maar verveelt geen seconde.

Een aanrader voor elk muziekliefhebber !!!