Birds of Prey: And the Fantabulous Emancipation of One Harley Quinn (2020)

Vooral gaan kijken voor Margot Robbie die mij eerder al verraste met haar rollen in I, Tonya & Once Upon a Time in Hollywood en ook deze rol deed ze weer erg leuk! Wat een talent is zij, en daarbovenop is ze ook nog eens erg prettig om naar te kijken.
Soundtrack van Birds of Prey is ook prima, misschien zelfs vinyl waardig voor mij.

Het verhaaltje is vooral in de eerste helft boeiend maar verliest toch wat vaart in de 2de helft. De vecht scènes zien er goed uit maar de met tijden overduidelijke CGI is toch wel weer wat jammer. Vooral de grote climax op het einde speelt zich zowat volledig af in een duidelijk gecreëerde CGI wereld en dat lijkt nogal een makkelijke oplossing. Niks gaat boven een echte locatie, ook zeer bepalend voor de sfeer. Ook het omver "gillen" met haar stem was nogal over de top

Alles behalve een perfecte film, maar ondanks de minpunten nog wel een erg vermakelijk geheel. En nogmaals: Margot Robbie.

3*

"Do you know what a harlequin is?"

Een review embargo voorspelt van tevoren eigenlijk weinig goeds, maar het is mij allemaal nog best meegevallen.

Als één van de zeldzame lichtpuntjes in 'Suicide Squad' ben ik blij dat Harley Quinn haar eigen solofilm heeft gekregen. Hier zie je hoe ze breekt met The Joker en haar eigen weg gaat. Het resultaat is dat ze nu aangeschoten wild is dat haar hachje moet redden door een diamant te bemachtigen.

Veel moet je niet verwachten van het verhaaltje, omdat dit simpelweg een rommeltje is. Met de flashbacks en de zelfbewuste voice-over tracht men de aandacht hiervan af te leiden. Dit zorgt alleen maar voor meer chaos. Bovendien wordt er bijzonder weinig gedaan met de personages.

Margot Robbie is zonder twijfel de verpersoonlijking van Harley Quinn. Het is duidelijk te zien dat zij met veel plezier haar rol neerzet. Met veel enthousiasme weet ze de aandacht vast te houden in een film die maar blijft voortrazen. Het scheelt ook dat de Rated R actie lekker luidruchtig is en een aantal toffe momenten oplevert.

Al met al valt er veel aan te merken op 'Birds of Prey', maar dankzij Robbie is dit onzinnig gebeuren nog genietbaar. Voor de liefhebbers is er nog een leuk extraatje te horen na de eindcredits.

3,0 Sterren.

Vanmiddag in IMAX te Antwerpen gaan zien.

Allereerst moet ik bekennen dat Harley Quinn één van mijn favoriete fictieve karakters is en dat ik al maanden uitkeek naar deze film, echter toen ik de eerste trailer zag, werd mijn enthousiasme behoorlijk getemperd, want die vond ik alles behalve goed.

Eerst het positieve: Harley Quinn wordt wederom op een fantastische manier neergezet door Robbie, zij IS gewoon H.Q., ze is werkelijk fantastisch en eigenlijk niets minder dan perfect! Helaas, hoe graag ik zou willen beweren dat dit ook voor de film zelf geldt... het is, na de eerste Suicide Squad film, toch weer op een behoorlijke teleurstelling uitgelopen.

In alle pogingen om hier een bijzonder en niet alledaags hip werkje van te maken, zijn ze toch vooral vergeten om gewoon een goed, spannend verhaal te vertellen.
De film is ontzettend rommelig, van de hak op de tak en grote gedeeltes horen we Robbie de beelden aan elkaar praten, maar dit heeft als effect dat je als kijker nooit echt in het verhaal komt.
Ook het iedere keer stoppen van het verhaal, met flashbacks en flashforwards, om het net weer op een andere manier te vertellen, werkt niet echt geweldig.
Natuurlijk zitten er ook hier en daar goede scene's en ideeën in verwerkt, maar over het algemeen komt het toch vooral over als een rommelig geheel.

Verder heet de film Birds of Prey, maar de oprichting van dit elite groepje dames wordt eigenlijk pas in de laatste minuten een feit, waardoor dit zowel een H.Q. solofilm is, als een origin story verhaal.

De desbetreffende dames, Rosie Perez als inspecteur Montoya, Mary Elizabeth Winstead als The Huntress en Jurnee Smollett-Bell als Black Canary, doen het niet onaardig en in de gevecht scene's weten zij zich aardig te weren, maar het wordt nooit écht fantastisch.
Dit geldt eigenlijk voor alle actiescene's, die voornamelijk bestaan uit gevecht scene's, die zich ook net iets te vaak (gedeeltelijk) in slow motion voor de kijker ontpoppen, maar na een tijdje wordt het wel erg veel van hetzelfde.

McGregor is de schurk en helaas een niet al te gedenkwaardige, meer een tweederangs boef, zeker in vergelijking met iconische DCC schurken als The Joker of The Riddler. Om dan toch nog iets speciaals er van te maken, zet hij in de finale zijn Black Mask masker op, maar dit heeft feitelijk geen enkel nut, omdat iedereen, de kijker inclusief, weet dat hij het is.

Robbie heeft al gezegd dat ze Harley Quinn een fabuleus karakter vindt en haar graag in nog meer films wil gaan vertolken. Laten we dan hopen dat de eerst volgende film, namelijk de nieuwe Suicide Squad, in ieder geval een betere film op zal leveren, want dat heeft haar Harley Quinn wel verdient.

Met héééél veel moeite, maar alleen omdat ik Robbie als H.Q. zo fantastisch vind, een mager zesje, ofwel drie sterren.

Een 6 want het is niet echt een speciale of goede film. Leuk voor op de bank, maar geen bioscoopkraker. Erg simpele actie scenes. Verhaal wordt heel kinderlijk en simpel uitgelegd. Eerlijk gezegd vond ik het tegenvaller. Vooral de eind scene dat ze met haar stem alle badguys weg blaast was echt over de top en heel jammer.

Toen "Suicide Squad" in 2016 uitkwam was dat best wel een teleurstelling, één licht puntje was er wel in die film en dat was Margot Robbie als "Harley Quinn". Dus toen het nieuws uitkwam dat er een film zou komen met "Harley Quinn" in de hoofdrol was ik daar best wel blij over. Dus gisteren "Birds Of Prey" gezien, so here we go...

En wat vond ik er nou van:

Deze film met mixed gevoelens bekeken, de acties waren erg goed in beeld gebracht. Maar dat kan ook niet anders want "Chad Stahelski" (de man achter de John Wick films) heeft met de actie scènes geholpen en dat is te zien. Het verhaal word dan ook verteld door "Harley Quinn" op haar maniakale manier en humor. Natuurlijk speelt Margot Robbie als "Harley Quinn" de sterren van de hemel. En in de loop van de film krijgt ze hulp van een paar andere vrouwen en wel "Black Canary", "Cassandra Cain" en "Renee Montaya". "Black Canary" wordt heerlijk neergezet door Jurnee Smollet. "Black Canary" is na Harley Quinn zelfs het leukst. "Cassandra Cain" daarin tegen was van de vechtmachine die "Cassandra Cain" is niets in de film terug te vinden. "Renee Montaya" als uitgerangeerde politie agent was ook geen echte toevoeging aan het verhaal. En dan Ewan McGregor als Roman Sionis aka "Black Mask" kwan totaal niet over. De hele film had ik moeite te geloven dat Ewan McGregor een bad guy was. Hij deed echt wel zijn best en had wat joker achtige acties maar het werkte gewoon niet. "Birds of Prey" was voor mij een vermakelijke film maar niets meer dan dat. DC krijgt het maar niet voor elkaar om een aantal goeie films op rij te maken zoals Marvel dat wel lukt. Ja “Aquaman”, “Wonder Woman” en het fantastische “Joker” zijn toppers van de laatste tijd maar daar tegenover staan helaas meer floppen, erg jammer vindt ik dat. Is "Birds of Prey" een aanrader? Nee niet echt, ééntje voor op de bank als er niets op TV is…

Margot Robbies over-the-top vertolking als Harley Quinn is niet het enige zwakke punt van deze rommelige DC-film. Zoals de titel als doet vermoeden ligt de nadruk op humor en stripachtig geweld, waardoor er van een verhaal amper sprake is. Het scenario van Christina Hodson springt heen en weer in de tijd op inmiddels niet bepaald originele wijze, maar het probeert zo nadrukkelijk grappig te zijn dat je je al snel murw gebeukt voelt door matige one-liners, gelikte actiescènes en een matige soundtrack - met die banale coverversie van 'Black Betty' als dieptepunt. Na een hoop niet terzake doend gedoe blijkt het uiteindelijk allemaal te draaien om het vinden van een diamant die in het bezit is gekomen van een jonge zakkenrolster. Harley Quinn is niet de enige vrijgevochten vrouw in dit verhaal, maar van de zogeheten 'Birds of Prey' weet alleen Rosie Perez enig leven in de brouwerij te brengen als een verbolgen rechercheur. Mary Elizabeth Winstead en Jurnee Smollett-Bell - als respectievelijk Huntress en Black Canary - zijn echter net zo kleurloos als Ewan McGregor, die de twijfelachtige eer heeft één van de saaiste schurken van de laatste jaren op het scherm te brengen. Een hoop kabaal, maar niets om over naar huis te schrijven en een (hopelijk zeldzame) miskleun voor Margot Robbie.

Vrijdagavond in de bioscoop bekeken. Ik had er best zin in, ook na mindere reviews. Dat komt doordat Margot Robbie mee doet. Ik ben toch wel een beetje verliefd op haar geworden de afgelopen jaren. Ze is bloedmooi, enorm sexy, maar ook cool en bovenal een prima actrice. Ik kan me eigenlijk al niet meer inbeelden dat iemand anders dan zij Harley Quinn speelt. Zij maakt van een gemiddelde film als deze Birds of Prey gewoon nog een hele vermakelijke film. Ze is bad ass. Ze kon een prutfilm als Suicide Squad helaas niet redden, maar ze was toen al een van de weinige lichtpuntjes van die film. Niet gek dat ze een eigen film kreeg. Maar het blijft wel treurig dat DC het niet net als Marvel voor elkaar krijgt om een constant hoog niveau te halen. Daarvoor verschillen de DC films de laatste jaren gewoon teveel in niveau.

Het Batman universum spreekt me sowieso altijd aan, dus het is wel lekker dat er na een Joker film nu ook een Harley Quinn film is verschenen. Er zit zoveel potentie in de Gothamwereld, beter verknallen ze dit niet. Sowieso zou Jared Leto direct ontslagen moeten zijn na zijn vreselijke Joker-vertolking. Ik droom nu een beetje van een samensmelting van Joaquin Phoenix' zijn Jokerfilm met deze Margot Robbie' Harley Quinn. Als dat niet fantastisch kán worden, dan weet ik het ook niet meer.

Maar nog even terug naar Birds of Prey. Het mag dan na droevige films als Bridesmaids, Ghostbusters en Ocean's 8 de zoveelste powerwoman-film zijn, dit keer stoort het me niet en verloopt alles vrij natuurlijk en vooral niet zo geforceerd irritant. Allemaal te danken aan Margot Robbie. Daarnaast is de film bij vlagen nog lekker hard, waardoor dit heel wat leuker dan Suicide Squad is. Wel spijtig van de grote eindclash die nogal teleurstellend eindigde, met dat belachelijke stemgeluid die iedereen weg blies voorop. Dat was echt gênant slecht schrijfwerk dat zo niet bij deze film paste. In het Batman universum gaan ze toch normaal voor een soort van realisme, aangezien bijna niemand een superheld of vijand met bovenmenselijke krachten is. Het maakt verder weinig uit, dit was gewoon leuk. De film ziet er goed uit, heeft een lekker tempo en bezit vooral Margot Robbie dus. Wel had er van mij best 20 minuten uitgesneden kunnen worden, vooral zo na een uur speeltijd.

3,5*

"I’m sorry, kid, I’m just a terrible person I guess..."

Wat men er ook van mag vinden, of het nu wel of geen succes is....who cares! Ik heb me prima vermaakt! Dit is de film waar menig fan van Harley Quinn op heeft zitten wachten. Daar waar Margot Robbie in Suicide Squad niet de kans kreeg om haar karakter optimaal te laten vertalen naar het witte doek, doet ze dat gelukkig wel in Birds of Prey. Ze krijgt hier de aandacht en mag eindelijk écht klappen uitdelen, en harde. Dit keer dus geen stoere prietpraat en vervolgens een ruitje inslaan. Nee, dit keer mogen er koppen ingeslagen worden en menig bot gebroken worden.

Met deze film is het ook overduidelijk dat mevrouw Robbie met Harley Quinn een gouden troef in handen heeft. Ze draagt de film en doet het geweldig. Ze is lekker bijdehand, irritant, geweldadig, grappig en onvoorspelbaar. Precies Harley en het werkt dit keer gewoon.

In deze film is het duidelijk te merken dat er qua formule gezocht is naar een concept die er voor zorgt dat Harley zo'n beetje de vrouwelijke variant is van Deadpool: ze praat tegen het publiek, er zijn verspringingen in de tijd en zelfs cartoon-stukjes mogen er ook niet in ontbreken.

Het verhaal stelt weinig voor en dient slechts om voldoende actie voor te schotelen wat dan ook vlot over het scherm raast, maar altijd op een manier dat het werkt en niet rommelig overkomt. En dat het allemaal netjes binnen een wat standaard formule wordt afgewerkt, neem ik wel voor lief. Ik had ook niet anders verwacht en is ook totaal niet belangrijk eigenlijk.

Het gaat er namelijk om dat deze film heerlijk popcorn-vermaak biedt van de bovenste plank. En daarin voldoet de film op alle fronten. Van begin tot eind is het lekker uitgedoceerd en iedereen krijgt de aandacht die hij en zij verdient.

Ewan McGregor is wat inwisselbaar als badguy maar heeft ogenschijnlijk veel plezier in zijn rol.

Van het doldrieste damesclubje valt natuurlijk naast Harley de geweldige Mary Elizabeth Winstead op, die als Huntress cooler is dan ze zelf door heeft. Wat het tot een heel vermakelijk personage maakt. Van mij mag ze haar eigen solo-film krijgen!

De troef van Black Canary, functioneel en ook leuk gespeeld door Jurnee Smollett-Bell, in de laatste act is natuurlijk een voor de hand liggende, maar wel verplichte keuze en daarom ook tof.

Concreet is Birds of Prey van begin tot eind een ontzettend vermakelijke en zelfs lekker brutale superheldenfilm waarmee DC bewijst, net zoals vorig jaar met het ook al hele fijne Shazam!, ook met luchtige kost prima uit de voeten te kunnen.

Een tikkeltje beter dan the Suicide squad nadat die bij een herziening mij meer tegenstond.
Het begin van de film gaat het al mis. Waar Quinn in Suicide Squad nog gered wordt aan het eind van de film door de Joker, moeten we hier erachter komen via een suffe animatie dat ze "boeee boeee huil huil" een ruzie hebben gehad. Behoorlijk goedkoop en vooral zo erin gebracht vanwege het feit dat Leto geditcht is door WB/DC. Het komt gewoon slecht over na alles wat we in Suicide Squad hebben gezien. Het voelt goedkoop aan binnen de context van deze film. Waar is opeens de invloed vd Joker gebleven in Gotham City?

Daarna is het volgende gedeelte van de film wel leuk om naar te kijken. Robbie is mega getalenteerd en het non-lineaire vertelstijltje past prima bij de speelse manier waarop de film zich profileert. De actie is leuk en de humor is goed.
Verder vind ik het niet echt een Birds of Prey film. Ik snap ook niet waarom ze het niet gewoon een Harley Quinn film hebben gemaakt van begin tot eind. Nu krijg je enkele leuke bijrollen te zien waar te weinig uit de potentie wordt gehaald. Ewan McGregor was me verder te cartooneske en niet meer dan een aanstellende baby. Geen leuke bad guy. Echt een boeiend einde kent de film daardoor ook niet. Dit kan misschien ook wel komen dat je gedurende elke seconde van de film erop gewezen wordt dat mannen duivelse wezens zijn en vrouwen voornamelijk powerhouses zijn. Ik heb welgeteld 1 vrouwelijke assassin gezien die gedood werd. Hollywood slaat nu door met dit soort dingen. Het ligt er te dik bovenop.

Zodoende kampt ook Harley Quinn met de onevenwichtigheid die de soort van voorganger ook al kende. Al vind ik deze film meer entertaining, een leukere toon hebben en zijn er minder irritante bijrollen.

En zelfs als je niet van een broodje omelet met bacon houdt, zal je er na deze film iets anders over denken!

Krappe 3,0*

Wat een slechte film zeg. Margot Robbie tracht stoer te doen en grappig tegelijkertijd, en slaagt in geen van beiden. Bovendien zijn haar voortdurende voice overs erg irritant en wordt alles aan de kijkers uitgelegd alsof ze te stom zijn om het zelf te begrijpen. Ewan McGregor acteert erg amateuristisch en zet een belachelijk zwakke badguy neer. Voeg daar nog een saai verhaaltje en te luide muziek aan toe en de boel is compleet. Enige pluspuntje zijn de mooie kleurtjes, maar daarvoor kun je evengoed zelf een kleurenboek aanschaffen en inkleuren. Dat is tenminste een kalmerende en creatieve activiteit!

Het was even tijd voor een luchtige cake na alle roggebrood films zoals The Lodge, 1917 en Gretel and Hansel. Los van wat heftige momenten misschien is Birds of Prey inderdaad luchtig en kleurrijk. De actie komt haast kunstzinnig in beeld en de film heeft een vlot tempo. Maar alles wat ook maar enigszins lijkt op een leuke gimmick is al in tal van andere films gedaan. Het verhaal een beetje zoals Snatch (de diamant), de actie met de vele slo-mo's hebben we al eerder gezien in The Matrix en een verhaal wat niet in chronologische volgorde verteld wordt kennen we al van Pulp Fiction. Maar dit geldt uiteraard alleen voor de doorgewinterde filmkijkers. En alle drie de films zijn van 20 tot 25 jaar geleden, dus iemand van 17 jaar die Birds of Prey kijkt zal het vermoedelijk niet meteen opvallen.

Ik vind het een fijne film en zelfs Ewan McGregor die de meest eendimensionale bad guy ooit speelt vind ik op zijn manier gewoon goed. McGregor is een A acteur, dus hij weet er toch nog wel wat van te maken. Margot Robbie is vrijwel perfect als Harley Quinn en de dames doen het prima. En wat ziet Jurnee Smollett er lekker uit in de film! Een goede, leuke actiefilm! En tevens lekkere muziek.

Een dikke 3,5*

DC leert het blijkbaar nog altijd niet. Ze blijven zoeken naar de juiste toon, juiste personages en qua script is het ook niet altijd boeiend. De ene keer is het een leuke blockbuster, maar de volgende alweer een misser. Birds of Prey zweeft er wat tussen. Margot Robbie zette een leuk personage neer met Harley Quinn in het quasie overbodige Suicide Squad. Het was te denken dat ze hier dan meer verder gingen. Terwijl het nogal donker en serieus aan toe ging rond Batman en Superman de laatste tijd, wordt het wel echt slapstick terug in deze Birds of Prey. Jammer, want het lijkt wel dat Hollywood automatisch de kaart van de humor trekt als ze een film rond vrouwelijke personages maken. Dat hoort er deels wel bij natuurlijk, maar het overheerst toch wat. Je maakt het vergelijk snel met de figuren uit de Arrow-verse op tv. Eerder had ik al mijn twijfels over de film-Flash. En ook de tv-versies van Black Canary en Huntress zijn boeiender op tv. Al doen ze hier wel hun best.

Birds of Prey gaat op een neer. Dan weer is het saai om gelukkig de nodige actie er tussen te gooien. Visueel is het ook best passend met de nodige kleuren in een voor de rest donker Gotham. Harley Quinn is nog het beste personage in deze film. De rest kent te weinig speeltijd of komt amper uit de verf. Bovendien mist de groep enige interactie met elkaar. Er is niet bepaald chemie. Black Canary en Huntress hebben nog wel wat potentie, maar dan mag er meer aandacht naar hun personages gaan als ze nog een lang filmleven willen leiden.

De film is niet slecht naar DC-normen, maar dat zegt meer over hun laatste reeks films dan over deze film. Eigenlijk is het script en de editing een rommeltje zodat er nooit genoeg vaart in zit. En mist Harley Quinn eigenlijk een goeie tegenspeler. Toch maar opnieuw het bewijs dat je ondanks geld, marketing, iconische figuren en bekende acteurs, toch ook wat creativiteit moet hebben. Toch genoeg om er een aangename blockbuster van te maken.

De zaal zat redelijk vol.

Blijkbaar zijn er toch nog meer mensen die Harley Quin willen zien met haar birds.

Ok het is niet DC's beste film, maar voor mij bracht de film wel ongeveer wat ik ervan verwachtte.

Robbie is de kleurrijke Harley met haar rare fratsen en het verhaaltje is natuurlijk niet zo hoogstaand. Maar de actie ziet er vloeiend uit, de andere karakters zijn zeker ok en her en der is er ook wat te lachen.

Leuk zaterdagavond popcorn filmpje

Sorry meestal probeer ik wel een evenwichtig verhaal te maken van wat ik gezien heb. Maar met deze film ben ik snel klaar. Wat een kutfilm. Wat dan? Alles.

Ik vond deze film enorm matig. Dat zit op 2 punten: Robbie vind ik niet heel geweldig als Quinn met haar te overdreven uitspraak die vooral gemaakt voelt, en de film zit vol ellenlange knokscènes die maar duren en duren en niet nieuws of geweldigs brengen. Zo was de film een zeer lange zit geworden, ondanks de strakke speelduur. Verhaaltje is ook weinig verder, enkele personages zijn wel aardig maar voegen ook niet heel veel toe, McGregor is op momenten wel oké maar ook niet meer dan dat. In die nachtclub is het visueel ook nog wel prima, maar verder is ook op dat vlak niets te ontdekken. Dan blijft er weinig over dan verveling. 1,0*.

Aardige comic verfilming. Het verhaal stelt niet veel voor maar wordt wel redelijk uitgewerkt door Yan. Ze maakt daarbij gebruik van diverse stripelementen wat prima past het karakter Quinn. De film kijkt lekker vlot weg en een hoop onzin wordt afgewisseld met actie. De actiescenes zijn niet heel spectaculair maar zien er wel goed uit. Minpunt van de film is de casting. Sommige karakters komen niet uit de verf waaronder die van badguy McGregor en Winstead. Robbie zit wel lekker in haar rol. Verder ziet de film er visueel fraai en kleurrijk uit. Vermakelijk, maar niet meer dan dat. 3.0/3.5

Veel lof voor regisseur Cathy Yan die met haar eerste lange film er echt iets leuks van heeft weten te maken! Humor en actie verpakt in een fijne comic-achtige stijl. Niemand uit de overwegend vrouwelijke cast lijkt dit alles te serieus te nemen en hun plezier spat van het scherm. De settings zijn kleurrijk en passen helemaal bij de glitter en glamour van het personage Harley Quinn terwijl zij regelmatig de vierde muur doorbreekt om het publiek in haar avontuur mee te trekken. Harley Quinn (Margot Robbie) is klaar met mannen en probeert te emanciperen. Daarin vind ze een aantal medestanders: Black Canary (Dinah Lance), Huntress (Helena Bertinelli) en Renee Montoya. Ze moeten de jonge Cassandra Cain (die later, Bat-girl zal worden, na Barbara Gordon aka Oracle) redden uit de klauwen van Black Mask (Ewan McGregor) Uiteraard gebeurd dat met zeer goede actiescènes. Een klein beetje minder was; dat het een iets te grote Harley Quinn show was, er is te weinig werd gedaan met de gave van Black Canary en ook Huntress. Het doet echter niet af dat de film erg veel plezier uitstraalt en eigenlijk vraagt om meer.

Halfbakken

DC lijkt wel iets meer te willen proberen dan Marvel. Dat blijf ik prijzen, helaas blijven ook zij vastzitten in het Hollywood. Zo heeft het personage Quinn wat problemen. Ze moet eigenlijk totaal gestoord zijn en daar zit ook meteen een probleem bij de makers. Want de kijker moet haar wel leuk blijven vinden want ze is onze protagonist. Het werkt eigenlijk niet, want ze doet eigenlijk alles wat een held ook zou doen en maar dan praat en doet ze wat gekker. Dus in the end kijk je gewoon naar de zoveelste held vs bad guy. De film is ook niet stijlvast. Zo is het soms lekker kleurrijk een fantasievol, maar op andere momenten ben je gewoon in New York City. Ook de muziek heeft geen smoel. Ik kan best tegen wat popnummers maar dit was allemaal zo lame.

Verder is het verhaaltje is te generiek. Wat er op het spel staat is totaal niet relevant en de personages zijn ook net wat te random om heel erg veel om ze te geven. Het zou niet super erg zijn geweest, waren het niet dat het tempo nergens naar adrenaline pumped action film gaat.

2.5 sterren.

En weer zo'n mutserige film met een hoofdzakelijk vrouwelijke cast. Het personage Harley Quinn was al onuitstaanbaar in Suicide Squad en is hier, in haar eigen film, zo mogelijk nog vervelender. Daar kan Margot Robbie, die duidelijk haar best doet, helaas niets aan veranderen. De personages om haar heen zijn ook niet te harden, uitgezonderd Ewan McGregor, hier verspild in een slecht geschreven en te kleine rol. Visueel stelt de film tevens teleur, ondanks de redelijk goed in beeld gebrachte aktiescenes. Het is al met al een rommeltje, vlees noch vis. Uiteraard hebben de stoere meiden het tegen het einde van de film erg gezellig samen. Het doorgaans verplichte dansje ontbreekt gelukkig, maar daar is alles mee gezegd.

Aardige film die nergens saai word maar waar ik toch iets meer van had verwacht.Robbie speelt Harley natuurlijk geweldig daar ligt het niet aan.McGregor en zijn personage vind ik maar irritant en ook de andere zijn niet boeiend,Black Canary is dan nog wel aardig.

Het mocht allemaal wel wat knallender en bruter van mijn part........onderhoudend maar niet geweldig dus.

“Psychologically speaking, vengeance rarely brings the catharsis we hope for.”

Leuk. De film heet Birds of Prey, maar eigenlijk is dit toch vooral een Harley Quinn film. De andere actrices doen het aardig, maar alleen Jurnee Smollett-Bell krijgt nog wat ruimte om haar personage (Black Canary) kleur te geven. Het tempo ligt hoog, audiovisueel ziet het er allemaal uitstekend uit en de production design en kostuums (vooral van Quinn) zijn kleurrijk. De vechtchoreografie is ook goed verzorgd. Het verhaal is mager en McGregor straalt weinig dreiging uit als Roman Sionis, maar voor de rest is dit een kleurrijk en enerverend spektakel.

Birds of Prey ziet er goed uit. Er wordt een mooie, speelse comicbook sfeer neergezet en de film neemt zichzelf geen moment serieus. Daarbij doet Robbie het prima als de gestoorde en wat hysterische Quinn.

Maar er is ook genoeg om minder positief over te zijn. De humor bijvoorbeeld. Hoewel dat onderdeel nog wel meevalt. Birds of Prey is af en toe best grappig. Maar net zo vaak slaat ze op komisch vlak de plank mis. Geregeld is het allemaal een beetje schijtlollig, of simpelweg net niet lekker getimed.

Wat ik echter vervelender vond was dat de meeste actiescènes te onlogisch en idioot voor woorden waren. Dat konden ook de leuk geschoten slow-mo shots niet verbergen. En ronduit irritant was het, dat Quinn uit elke kansloze en uitzichtloze situatie probleemloos zonder kleerscheuren weg wist te komen, door de ongekende incompetentie van haar tegenstanders.

Ook de rommeligheid van de film stond me tegen. Het eerste deel had nog een vrij strakke structuur, met wat prima werkende timejumps. Maar halverwege verzandt de boel een beetje in een brei. Met te veel personen die blijkbaar allemaal weer even in beeld dienen te komen, maar waarvan er bijna geen de tijd krijgt echt wat neer te zetten.

Ik heb me niet verveeld, en er was genoeg om me mee te vermaken. Maar meer dan een zesje vind ik deze drukke actie komedie niet waard.

Ik denk dat de suïcide squad fans gedacht hebben dat het een opvolger zou zijn. Het is een op zichzelf staande film met een eigen karakter.

Ben een fan van girlpower en dat zat er genoeg in. Het was ook een vrolijke film met veel licht en kleur in tegenstelling tot de duistere dertien in een dozijn film suïcide squad. We hebben met het hele gezin van vier genoten en ik ben blij dat ik niet van de reviews ben uitgegaan.

“YOU KILLED MY SANDWICH!”

Ah, precies zoals ik al eigenlijk had verwacht. De stand-alone film over ‘Harley Quinn’ zag ik al aankomen en de geruchten gingen al aardig lang rond. Toen deze werd aangekondigd had ik wel erg veel zin in de film. Tijdens de film ‘Suicide Squad’ was ik aardig verrast over het duo, hoewel ik ‘Jared Leto’ destijds echt tien keer niks vond als ‘Joker’, vond ik ‘Margot Robbie’ als aanhangster toch wel echt erg geslaagd. Toen de eerste details over deze film uitkwamen begon ik toch wel héél erg enthousiast te worden, films zoals ik het eigenlijk leuk vind: zo gek mogelijk.

Maar toch, na even kijken blijkt het dat er weer zo’n saaie twist in zit dat er blijkbaar alleen maar vrouwen mogen zijn als ‘heldinnen’ en soms erg feministisch over kwam en dat was zeker met sommige quotes die werden uitgesproken. Ik heb persoonlijk niks tegen het feit dat dit soort films meer doelen op de vrouwelijke kant, dat hun ook ‘stoer’ zijn of weet ik wat maar, het werkt soms erg tegen.

Toch leek ‘Margot Robbie’ er in ieder geval heel erg veel zin in te hebben, en waarschijnlijk is ze de enigste die de film nog een beetje wist te redden. Maar, naast ‘Robbie’ is er weinig te beleven met de cast. Ik vond zelf ‘Jurnee Smollett-Bell’ nog redelijk er bij, al was dat vechten van haar wel heel erg houterig. En de twee die ik totaal niet kon uitstaan waren toch wel ‘Rosie Perez’ met haar ‘kijk eens hoe stoer ik ben’ houding en ‘Mary Elizabeth Winstead’ die ik echt heel erg houterig vond acteren, je kon zien dat het acteerwerk was en er zat gewoon geen stroming in haar acteerprestaties. Vechten deed ze dan wel iets beter, als ze moest acteren voelde het heel ongemakkelijk aan.

Voor de rest was de actie wel voldoende. Humor kon maar weinig aanslaan en was vaker ongepast en niet goed gepland. Enkele komische scenes door de gekke personage van Robbie was leuk maar daar bleef het al gauw wel bij. Hoewel, door de vele scenes met bombastische scenes raast de film voorbij, er is nauwelijks rust te vinden in de film wat ik zelf wel tof vond. Voor als nog zeker niet goed geslaagd.

3.0*

Aardige film waarin Harley Quinn haar leven op orde probeert te krijgen nadat haar relatie is verbroken. Het plot weet nauwelijks te boeien en zelfs de kleurrijke personages vallen wat tegen (Margot Robbie weet het wel leuk te brengen). Hier en daar best vermakelijk en grappig en ook de cartooneske actie-scenes kunnen er prima mee door en passen goed binnen het geheel. Een kleine 3.0 sterren.

Leuk.

Maar eigenlijk geen echte verrassing, want als ik al een superhero film leuk vind, dan zijn het de clownesque, kleurrijke en onnozele films in het genre. Deze past perfect in dat rijtje. Geen gefaalde pogingen om het duister en serieus te maken, gewoon lekker glitzy, vrouwelijk en vrolijk.

Margot Robbie doet het ook perfect (behalve misschien dat accent, geen grote fan van), verder is het vooral de huppelerige regie van Yan die opvalt. Best vlot, aardige editing, klein stukje musical dat lekker los gaat, kleurrijk en fantasierijk. En dat allemaal binnen een beperkte speelduur. Best wel fijn dat de film onder de 2 uur blijft en ook het eindgevecht niet nodeloos uitrekt. Vond het einde zelfs wel grappig gevonden.

Meer van dit, minder Jokers en Batmannen en MCU (min Ragnarok dan) graag. Niet zo verwonderlijk dat deze film niet zo goed scoort, zal wel niet goed vallen bij mensen die hun superhelden graag met een zware stem hebben. Vond het een kleine verademing, enkel die soundtrack moeten ze wel zien te fixen, dat was echt magertjes.

3.0*

In suicide squad vond ik het Harley personage leuk maar een volledige film is me net iets teveel van goede. Positief zijn de fraaie shots, humor en vrolijk sfeertje met snoepkleurtjes.

Ook een verademing is het talrijke drug en alcoholgebruik en gratuite geweld met inbeuken op botten en hoofden en wat rondspattend bloed.

Leek soms wat op Mortal Kombat.

Deed soms wat aan de Deadpool films van de concurrentie denken qua humor.

Verhaaltje is wat dunnetjes maar prima vermaak.

Ai, wat een misser. Veel te veel voice over, gespring in de tijd, en geen boodschap in een film die zichzelf veel, veel te serieus neemt. En maar niet lijkt te kunnen kiezen tussen de genres. Daar komt dan deze bijster onleuke bedoening uit - met een Robbie die wel haar best doet, maar kansloos is om er wat van te maken.

Qua humor is het dan al zo’n beetje niks, de actie valt me ook niet mee. Weinig spektakel, weinig interessants aan anders dan wat ongeinspireerde matpartijtjes. En dan blijkt 109 minuten toch nog een lange zit te zijn.

Hoe meningen kunnen verschillen Ik vond nu net niet dat deze film zich serieus neemt. Komaan, alles is gewoon pure nonsens met de focus vooral op kitsch, felle kleuren, humor en fraaie shots zoals de scène in het funpark. De film moet het niet hebben van verhaal, maar dat kun je al op voorhand bedenken. Wel krijg je puur amusement dat luchtig en vlot naar de kijker wordt gebracht. Margot Robbie zit gegoten in haar rol als de speelse, nonchalante Harley Quinn. 6/10