The Burial of Kojo (2018)

Ondergewaardeerde film wat mij betreft.

Nog net even fijner dan Nakom (2016), die andere film uit Ghana die ik zag. De critics zijn hoe dan ook positiever dan de MM users.

Mooi debuut en erg fijn gefilmd.

Compleet anders dan ik verwachtte, aan de hand van de omschrijving. Ik vreesde eerst enigszins voor het type amateuristisch misbaksel waar Nigeria nogal eens mee op de proppen komt, maar gezien de aardige beoordeling van JM hierboven was ik daar in ieder geval gerust over. Toch had ik een directere film verwacht, in plaats van deze fantasievolle, arthouse-y terugblik vol met magisch realisme, maar wel op een tergend langzaam tempo. Helaas kon de film me ondanks de fraaie beelden niet echt meetrekken. Ik vond de magisch-realisme-laag hier weinig toevoegen, en ook het verhaal zelf wat aan de magere kant. En dan helpt het verteltempo ook niet.

Magisch realisme in het hedendaagse Ghana. Voor Afrikaanse cinema is dit een ongelooflijk mooi regiedebuut. Het is op zijn best wanneer de film fantasie-elementen toont, helaas waren die maar spaarzaam. Het verhaal wordt via een voice-over verteld door een oudere Esi, terwijl je de jongere Esi in de film ziet. Jammer genoeg was de verhaalstructuur wat chaotisch, het wil iets zeggen over de goudwinning, een familieconflict, invloed van buitenlandse krachten en weinig urgetie aangezien de man pas meer dan halverwege in de mijnschacht valt.

Er is ook een scene waar je een tijdje meekijk met soapserie op televisie...? Voor een debuutfilm is dit een behoorlijk goede Ghanese speelfilm maar wist mij niet genoeg te betoveren. Regisseur Blitz Bazawule is een getalenteerde filmmaker die hierna het visuele album van Beyoncé, geïnspireerd door 'The Lion King' en de filmmuzikale versie van The Color Purple (2023) registeerde.