Minnâ-yatteruka! (1994)

Als deze film een kunststroming zou zijn. Zou ik hem omschrijven als het absurdisme. Dat op zijn beurt weer aanleunt tegen het surrealisme.

Deze film werkt gigantisch op de lachspieren. Dat komt vooral doordat Kitano contexten constant veranderd. Hij werkt zeg maar met gigantische tegenstellingen. Neem nou het cake - moment. Ongegeneerd vraagt iemand aan een man om een cake te bezorgen, niks bijzonders, maar aan het feit dat hij op het punt stond om zichzelf van kant te maken wordt volledig voorbijgegaan. Verwacht dus geen diepgaande gesprekken of enige vorm van dramatiek. Van een problematische situatie komt de man ineens in een feeststemming terecht. Nou vind ik afgaande bommen niet altijd bijster grappig meer, zeker niet nadat ik vroeger mijn portie Bassie & Adriaan en Looney Tunes heb gehad maar Kitano weet het zo te brengen dat het leuk wordt, geweldig als zij dat dansje rondom die tafel doen.

Voor de rest van de humor in deze film geldt zo `n beetje hetzelfde. Het is niet altijd nieuw, en eigenlijk heel flauw maar door de manier waarop het gebracht wordt is het toch grappig. Ik vond het hele Yazuka gedeelte geweldig, die schets is eigenlijk een soort van vervolg op Sonatine. Alleen waar Kitano daar de poëtische kant op gaat steekt hij hier de draak met de Yakuza `s. Ook de scènes in het vliegtuig, met als hoogtepunt de nichtigerige piloot waren hilarisch.

Groot minpunt vond ik het te flauwe eindgedeelte waar men een reuzevlieg probeert te vangen door middel van een reuzendrol . Daardoor eindigt de film wat in mineur.

Maar al met al een zeer geslaagde film, met passende muziek en een uitblinkende hoofdrolspeler. Perfect gecast! 4*

Een bijzonder film-ervaring. Het begin, eerste drie kwartier, vond ik erg sterk en grappig. Als dat 1,5 uur zo door zou gaan was het een grappige film vol korte sketches geweest van een wat simpel figuur. Maar dat zou waarschijnlijk een te gemakkelijk concept geweest zijn voor Kitano. Het verhaal zakt wat in en neemt steeds absurdere vormen aan. Het einde, vooral het hele schouwspel rond die enorme berg stront duurde voor mij echt te lang en was niet grappig meer, maar absurd absurd...
Iemand toevallig tot na de aftiteling gekeken? Ik laat meestal film de hele film uitdraaien en ga zelf wat anders doen. Asao springt na de aftiteling als enorme sprinkhaan door Parijs, waar hij zichzelf uiteindelijk spiest bovenop de Eiffeltoren. Vond ik dan wel weer een aardig einde.

2,5*

Droge humor, absurde humor.. maar toch ook mindere scene's.. aparte film van Kitano..maar wel een leuke. Waar ik gisteren dacht pff die Violent Cop is wel wat overrated, denk ik bij Getting Any juist aan ondergewaardeerd, een gemiddelde wat de 3* nog niet eens haalt. Naja, 4* van mij, grappigste scene vond ik die 'martel' scene trouwens

Onzettend leuke en maffe film.

Vele leuke momenten volgen elkaar snel op in alweer mijn 7e Kitano.Af en toe heb ik echt in een deuk gelegen om de af en toe gort droge humor.Maar zoals gezegd kent de film verschillende soorten humor en er waren ook momenten bij dat ik het wat minder vond.Tot de Yakuza blijft het leuk, maar helaas wordt het mij tegen het einde toe iets te absurd en vond ik het ook niet meer zo grappig als in het gedeelte daarvoor.De martel scène was idd. enorm grappig.Briljant moment.

3.5*

1rste deel erg amusant, saai 2de stuk.

Van het eerste deel heb ik perfect genoten. Alles was erg amusant en de humor is zeker te smaken. De scènes met de auto, de banken overvallen, in het vliegtuig. Allen vermakelijke topscènes.

Maar wanneer Asao acteur is en bij de yakuza terecht komt vond ik het allemaal een saaie bedoening worden. De humor werd zwak en het vermakelijk gedeelte raakte eruit. Kitano redt nog veel als hij in beeld komt maar ook die scènes vond ik maar mager.

Jammer want het eerste deel was veelbelovend.

***

Zoals mijne maat hierboven zegt, 1ste deel heel amusant, het 2de deel is een pak minder.

Ik heb in ieder geval goed genoten van het eerste deel en ik heb ook gelachen bij sommige delen van de film. Alleen spijtig van het 2de deel.

Zo flauw dat het weer leuk wordt. Sommige parodieën kon ik wel waarderen; zeker als dat over films gaat dit ik goed vind (Zatoïchi, helemaal omdat Kitano die later ook is gaan maken & Lone Wolf en Cub).

Aan het einde duurt het allemaal wat te lang, na zo'n 80 minuten had ik het wel weer gezien. De vliegenmepper was echter wel weer grappig!

Toch wel om gelachen...

Een beetje flauw filmpje. Sommige grappen zag je wel mijlenver aankomen, zoals de service in het vliegtuig. Het stukje met Kitano als geflipte wetenschapper vond ik denk ik het leukst, maar dat lag denk ik vooral aan Kitano als acteur. Misschien is Japanse humor gewoon mijn ding niet.

Dit is met afstand de meest lamme film die ik ooit gezien heb. Echt alle grappen zijn slecht... en daardoor vaak erg grappig. Maar of het nu een goede film is? Het begin viel nog mee: er zat een soort rode draad in, korte, droge stukjes, leek sterk op die Leningrad Cowboys film van Kaurismaki die ik gisteren gezien heb, maar dan voorspelbaarder. Dan loopt het helemaal uit de hand: als acteur en mislukte jakuzi wordt het personage wel minder voorspelbaar, maar het wordt gewoon belachelijk. Om vervolgens nóg belachelijker en nóg slechter te worden in een soort Cronenberg-parodie annex studenten-met-stront-komedie. Ik weet het allemaal zo niet hoor.

Ik heb wel moeten lachen. De timing zit meestal ook goed. Origineel is de film zeker ook. Het viel me ook op dat dit soort grappen geweldig werken als Kitano zelf speelt, maar dat het voor andere acteurs erg moeilijk is om dat te evenaren.

Ach, kom op. Ik heb me best geamuseerd en het is eens wat anders - hij krijgt een voldoende. Maar iemand anders dan Kitano hoeft hier niet mee af te komen, dat voldoende krijgt hij voor 50% vanwege het krediet dat hij met zijn andere films heeft opgebouwd

Ik vond het best een leuke film. Een beetje een komedie met een 'anything-goes'-mentaliteit. Vaak te flauw voor worden, even vaak hilarisch. Lang niet alle grappen werken en sommigen falen enorm, maar dat hoort er een beetje bij. Ik vind de vergelijking met Monty Python niet vergezocht, in ieder geval niet met de tv-serie Flying Circus, waar ook gewoon los wordt gegaan en alles kan gebeuren. Getting Any? schiet wel wat vaker uit de bocht dan die serie en is toch net wat puberaler. Niettemin vind ik de score toch wat al te laag hier. Aan de andere kant, over-the-top-waanzin komedies scoren over het algemeen niet goed op MovieMeter. Soms wel jammer. Voor mij lag het probleem hier dat de film toch steeds minder leuk werd. De eerste helft vond ik erg grappig, de tweede helft had nog steeds leuke stukken, maar teerde vooral op mijn goodwill die opgewekt was in de eerste helft. De parodie op The Fly was helaas verschrikkelijk en bijna een filmkiller helaas. Het leukst vond ik de dansvoorstelling van de piloot en vooral de climax van die grap was sterk.
3,5*

Een soms behoorlijk flauwe Kitano dit.

Een raar filmpje ook dit. Er zit wel een soort van rode draad door verweven, maar veel scènes ogen ook erg losstaand. Het was voor mij ook even wennen om Kitano zelf niet de hoofdrol te zien spelen, zoals hij meestal wel doet in zijn films.

Er gebeurt in ieder geval van alles in deze film. Het eerste gedeelte van de film is leuk, met de man, die er alles aan doet om vrouwen op de achterbank van de auto te krijgen. Daarna zakt de film wel wat weg. Maar in tegenstelling tot anderen, vond ik het laatste half uur wel weer leuk en dat red gelukkig ook de film. Hoogtepunt was voor mij persoonlijk de Yakuza demonstratie met zwaarden dat steeds verder en verder ging, maar ontzettend grappig was.

Het is zeker geen topfilm, maar de film is te goed voor een onvoldoende.

3,0*

Ik vond het verrassend leuk. Er zit ook genoeg lijn in de sketches, hij wil gewoon sex. Vond de flauwigheid gelukkig ook vaak gewoon erg grappig. Moest ook denken aan Monty Python, maar ook aan bijvoorbeeld Woody allen. Dit doet er niet veel voor onder. Kitano kan ook niet veel fout doen. 4 sterren opnieuw.

Blijft leuk.

Altijd een beetje afwachten met films als deze. Was toch al lang geleden dat ik hem voor het laatst gezien had, dus ik was wel benieuwd of het nog steeds leuk zou zijn. Nergens voor nodig zo bleek, weer hartelijk kunnen lachen met deze Kitano.

Eigenlijk is het z'n enige echte volbloed comedy, terwijl comedy toch een rode draad is doorheen z'n oeuvre. Maar hier laat hij gewoon alles los en focust hij zich volledig om de humor. Dat wil zeggen dat je van plot en personages niet veel hoeft te verwachten, ook het audiovisuele krijgt betrekkelijk weinig aandacht in vergelijking met z'n andere films.

Maar grappig is het absoluut wel. Veel variatie in de soort humor, van droog tot extreem absurd, van slapstick tot parodie, elke scene biedt wel iets anders of nieuws, maar steeds wel met een typische Kitano knipoog.

Beetje lastig aan te raden, maar wie van Kitano's humor houdt en niet meteen en vlot verhaal nodig heeft, valt deze film nog steeds warm aan te bevelen.

4.0* en een uitgebreide review