Paranormal Investigation (2018)

Zwak.

Uiteraard hoef je bij een titel als deze ook niet een meesterwerk te verwachten, maar een film kan op z'n minst beter wegkijken dan dat het nu doet. Als eerst verraste me de taal, want ik keek de film vooral omdat het op Netflix voorbijschoot. Vervolgens kreeg ik een Franse film te zien, en dat land weet vaak wel wat het met horrorfilms aan moet.

In dit geval alleen niet, zo bleek. Paranormal Investigation hakt erg in op de geestentrend en dit keer mogen we het weer in de vorm zien van een aantal camera's die door een huis heen worden opgehangen. In principe verrast het narratief nergens, maar ook de uitwerking niet. Phelizon kiest eerder voor een herkauwd pad. Daar zelf is niet veel mis mee, maar wel met deze aanpak.

Het voornaamste nadeel is dat het allemaal gewoon niet wil werken. De horror komt nooit spannend over en weinig scenes hebben een geslaagde spanningsboog. Soms wordt er wat met deuren gerammeld, rent een bezeten persoontje door het huis en daalt het slachtoffer steeds verder af naar waanzin. Niets ervan is alleen spannend, eng of griezelig te noemen, eerder theatraal en ineffectief.

Verder komt de film soms wel met een paar aparte kleurtjes (het huis dat paars kleurt) en weet de finale nog wat sterker te zijn waardoor het kwalitatief weer wat kan stijgen, verder is het eerder een saaie horrorfilm geworden die te weinig sterke vlakken kent. Dit soort films moeten gewoon wat spannender en intenser zijn om leuk te zijn en wat meer creativiteit kennen, precies dat ontbreekt in Paranormal Investigation. Als dan ook het narratief niets kan uithalen houdt het snel op met de pret.

Paranormal Investigation is duidelijk een Franse poging om de Paranormal Activity-reeks na te bootsen en mee van hun succes te proeven. Bijna elk aspect van de film is goedkoop. Van camerawerk mag je doorgaans niet veel verwachten in het found footage-genre maar dit was abominabel. Bewust worden dingen uit beeld gelaten omdat je anders zou zien hoe slecht de effecten zijn of omdat ze geen geld hadden om het wel te laten zien. "Suggestieve horror", mijn hol.

Als het protagonist de charisma van een komkommer heeft, kom je ook niet ver. De verteller-presentator spreekt zo monotoon dat het bijna lachwekkend werd. Aan het einde krijg je nog enkele minuten van zijn gezicht in close-up. Want dat wilden we allemaal zien... De nevenacteurs zijn helemaal geen professionelen en dat zie je.

P.S.: Bezeten worden door een Nazi was misschien niet het beste idee voor een film.

0,5*