Bumperkleef (2019)

Jammer, ik had m nog willen zien, maar met die vertoningstijden, was dat onmogelijk.

Draaide hier in het noorden volgens mij helemaal niet. Had hem graag willen zien ...

edit: Trailer halverwege maar weer eens afgezet

In Groningen draaide die gewoon.

Hmm, ik wil deze graag nog meepakken, maar ook in Amsterdam schiet het niet op. Hij draait in 1 bios, niet in het weekend, en op weekdagen om vijf uur (deze week) of 1 uur 's middags (volgende week). Deels m'n eigen schuld want hij heeft nog wel in de Hallen gespeeld op redelijke tijden, maar ideaal is het allemaal niet.

Leeuwarden niet ...

Jammer draait in Nijmegen ook niet meer. Leek mij wel geinig dit!

had wel leeftijdskeuring 16r verwacht, maar tis toch dan wat minder schokkend

In Drachten draait 'ie nog hoor! Morgen om 18.45. Laatste keer.

Oh, ik dacht dat je met hier in het noorden het hele noorden bedoelde.

Sorry. Bedoelde hét noorden. Friesland ?

Friesland is hét Noorden, maar Groningen is dé stad in het Noorden. Zeg ik als Fries in het Parijs van het Noorden.

Heerlijke thriller van eigen bodem! Ik had hier weinig van verwacht en de trailer maakte mij hooguit nieuwsgierig maar het is een aangename verrassing geworden. Hoog tempo, goede opbouwende spanning en een degelijk acteerniveau. Oké het plot mag dan alles behalve origineel zijn maar de uitwerking is gewoon fijn. De bad guy die er in eerste instantie uitziet als een vriendelijke man op leeftijd blijkt er een rare gedachten kronkel op na te houden. Juist dat maakt het idee nog meer interessant. Het einde had wat ongeloofwaardigheden en vond ik persoonlijk ook wat te snel gaan. Maar vooruit, dat zijn kleine dingen. Ik heb zeker genoten.

Graag meer van dit soort vermakelijke filmpjes.
4*

Is deze inmiddels al ergens on demand te zien of iets dergelijks?

Vanaf 27 februari op Pathé thuis

Aaaa bumperklevers! dat komt zo veel voor, even een tip voor de mensen die dat ook vaak meemaken..

Gewoon heel langzaam gaan rijden en dan precies die snelheid aanhouden word meneer of mevrouw achter je pissig gelijk weer gas erbij en je normale snelheid aanhouden het werk bij mij altijd...

Of een rotonde pakken en een paar rondjes extra maken en je kan weer ontspannen..

Je moet een beetje lef hebben he in het verkeer.

Dit lijkt me wel een film voor mij...

Ga deze morgen kijken op dvd.

Verwacht er veel van.

Sowieso grote fan van Anniek pheifer.

Ondergewaardeerde actrice.

Hopelijk komt er in de toekomst een Duitse blu ray van uit. Dvd is zo achterhaald. Snap niet dat het in Nederland enkel daarop verschijnt.

Is Nederlands en geen romkom, vandaar.

Ben nog blij dat er een uitgave komt.

Leuke en spannende film. Goed camerawerk en kijkt lekker weg. Film heeft me aangenaam verrast. Aanrader!

Aparte aanduiding op dvd.

Op het hoesje staat 12 jaar, op de dvd zelf 16.

Zin in.

Gaat draaien in Frankrijk, Duitsland, Rusland, Taiwan en is ook verkocht aan Australië, Japan en Zuid-Korea.

Nederlandse film Bumperkleef verkocht aan zeven andere landen | NU - Het laatste nieuws het eerst op NU.nl

Dit viel me toch een beetje tegen zeg en ik had er erg naar uit gekeken. Misschien is dat het ook wel. Het verhaal had weinig om het lijf en het einde vond ik een enorme tegenvaller maar goed, wel erg mooi beelden en een niet erg lange speelduur.

"Hoelang denk je dat jullie nog onderweg zijn?"

Na alle lovende berichten had ik hier eerlijk gezegd meer van verwacht.

Met stress de weg opgaan is nooit een goed idee. In allerijl zie je hoe een gezin te laat van huis vertrekt, waardoor ze vrijwel zeker te laat aankomen bij opa en oma. Vader Hans probeert nog om vol gas op de snelweg alle verloren tijd in te halen, maar stuit hierbij op een wit busje dat zich netjes aan de snelheidslimiet houdt. Het ontvouwt zich in een onhoudbare situatie tussen beide bestuurders.

In dit kat-en-muisspel wordt de spanning gedegen opgebouwd, gesteund door een prima score. Het bumperkleven en de onverwachtse manoeuvres dragen daar enkel aan bij; de stunts zijn indrukwekkend in beeld gebracht. Als kijker blijf je dan ook geruime tijd in het ongewisse welke richting de film opgaat.

Naarmate 'Bumperkleef' vordert, gaat het gezin je wel erg op de zenuwen werken. De hysterie en de domme beslissingen hebben op een gegeven moment hun hoogtepunt bereikt, hoewel ik de - onbedoelde - humor zeker kon waarderen. Met name tegen het einde aan zwakt het hele gebeuren af, zonde. Daarentegen heb je in Willem de Wolf een creepy bad guy te pakken.

Al met al een aardige horror voor tussendoor. Het scheelt dat de speelduur niet zo lang is.

3,0 Sterren.

Ben een Vlaming. Veel goeie Vlaamse of in dit geval Nederlandse films worden er vind ik niet gemaakt maar deze hier kon me echt wel bekoren. Spannende filmpke met een psychopaat. Mss wel wat onrealistisch hier en daar maar het is en blijft film.

Heel hard genoten , eindelijk nog eens een goeie Nederlandse film. Top.

Bumperkleef is me nog best meegevallen, aangezien ik er weinig van verwachtte. Films uit Nederland doen me vaak niet veel en zeker de horrors en de thrillers niet. Op een of andere manier kunnen ''wij'' zelden geloofwaardige karakters in nagelbijtende situaties zetten. Misschien wat onnodig om daardoor alle producties kritisch te bekijken, maar het is bij mij wel een gevolg van tig van dit soort flauwe meuk te hebben gezien.

Anyway, Bumperkleef. Het doet me best wel denken aan Steven Spielberg zijn debuutfilm Duel (1971), al was Duel wel echt veel sterker. Zelfverzekerde eikel Hans en zijn irritante gezin zijn op weg naar opa en oma en zijn aan de late kant, waardoor Hans harder dan hij mag aan het rijden is en daarmee een wit bestelbusje begint te irriteren. Deze manier heeft zijn eigen methodes om duidelijk te maken dat hij er niet van gediend is. Wat je krijgt is een kat en muisspel op de Nederlandse wegen en woonwijken. Het klinkt veel toffer dan het is, want ik vond het nergens intens of spannend worden, maar het kijkt weer wel aardig weg.

Alleen maakt dat gezin zoveel domme fouten, dat zoiets me gaat storen en ik de film steeds minder serieus kan nemen. Neem nou de eerste grote confrontatie bij de bosrand, waar moeders achter het stuur zit en haar stalker een meter of 20 verderop vrij voor zich heeft. Dan geef je toch vol gas en rij je hem morsdood als hij je man aan het vermoorden is? Nouja, met dit soort onlogische acties zit de film vol. Het slot bij opa en oma deed me ook niet zo heel veel. Ook vreemd dat de stalker helemaal op het einde wel zegt tegen de kinderen dat zij er niet voor hebben gekozen, dat hun ouders de schuld hebben. Waarom pak je dan wel de ouders van Hans aan?

Visueel is de film wel behoorlijk met een paar goed gefilmde momenten op de snelweg. En ook zijn de effecten van het sproeigoedje best wel smerig. Ik ken Lodewijks Crijns verder niet, maar op zich mag hij best eens een echte horrorfilm gaan proberen. Hopelijk wel met een betere cast, want ik was van Jeroen Spitzenberger (lijkt de teksten van een papiertje op te lezen), Anniek Pheifer (redelijk, zonder op te vallen) en vooral die twee constant huilende, schreeuwende kinderen niet zo onder de indruk.

3*

vraag wielrenners niet om hun helm af te zetten.

Enorme verrassing deze "Bumperkleef".

Met een laag verwachtingspatroon aan de film begonnen maar na afloop best enthousiast.

De opening scene met wielrenner deed mij nog niet zoveel maar vanaf het moment dat het gezin in beeld komt ( Jeroen Spitzenberger, Anniek Pheifer) zit je als kijker gelijk in hun auto.

Vanaf dan is de film een 80 minuten kat en muis spel die heerlijk voorbij dendert.

"Bumperkleef" is een uiterst vermakelijke Nederlandse thriller, wat mij betreft een aanradertje.

4*

Nederlandse films mijd ik vooral, maar het onderwerp van de titel, namelijk "bumperkleven", sprak me wel aan omdat ik iedere werkdag circa twee uurtjes (heen en terug) moet rijden met de auto, om op mijn werk te komen en onderweg irriteer ik me wel eens aan het verkeer (met name aan personen die onnodig lang links blijven rijden of die niet doorrijden op de linkerbaan) en andersom zal dat ongetwijfeld ook wel zijn (als ik bijvoorbeeld zo'n linksrijdend persoon rechts inhaal). Wat dat betreft waren bepaalde situaties op de weg in deze film best herkenbaar.

Deze Thriller film van regisseur Lodewijk Crijns (van hem heb ik alleen nog "Loverboy (2003)" gezien), past overigens in het rijtje van films zoals "Duel (1971)", "The Hitcher (1986)", "Borgman (2013)" en het oeuvre van Dick Maas en daarbij draait het om het kibbelende echtpaar Hans (Jeroen Spitzenberger) en Diana (Anniek Pheifer), die met hun twee jonge dochters, te weten Robine (Liz Vergeer) en Milou (Roosmarijn van der Hoek), op weg zijn met de auto naar de ouders van Hans. Omdat ze enigszins laat zijn vertrokken en ze ook redelijk gestrest zijn, rijdt Hans nogal verhit en dat is ongelukkig, want onderweg op de snelweg treffen ze een psychopathische chauffeur (Willem de Wolf) in een wit busje, waar Hans dicht op zijn bumper blijft plakken, en die heeft het gemunt op wegpiraten.

Net zoals bepaalde situaties op de weg in deze film herkenbaar waren, start deze film (na de harde opening met de wielrenner en de psychopathische chauffeur) ook met een herkenbaar tafereel, namelijk veel te laat de deur uitstappen, nog allerlei spullen vergeten mee te nemen en nog even controleren of alles is uitgezet. En als vader dan ook nog aan de kinderen vraagt waar mama blijft en die dan antwoorden:

"Die moest poepen."

Dan begint natuurlijk de reis vol stress en ergernis op de weg en zeker ook nog als de kinderen op de achterbank vervelend zijn. En dat is dus precies aan de hand in deze film, waar het geduld van vader Hans op de proef wordt gesteld als hij een wit busje (aan busjes op de weg heb ik overigens een hekel, want die rijden vaak asociaal hard en ontnemen ook je zicht als je er helaas achter moet rijden. Daarom probeer ik dat laatste zoveel mogelijk te mijden op de weg) op de linkerbaan van de snelweg treft, die niet vooruit te branden is. Als ze elkaar daarna treffen bij een tankstation, vraagt de chauffeur van het witte busje aan de kinderen, die een hamburger hebben gekregen van moeder Diana:

"Wat vinden jullie daar eigenlijk van ? Dat jullie papa met alle geweld wil dat ik de maximaal toegestane snelheid overschrijd omdat hij zelf te hard wil rijden ?"

En als het gezin daarna weer wegrijdt heeft hij schijnbaar ook nog het volgende gezegd tegen de kinderen:

"Hij vroeg waarom mama ons zulke rotzooi te eten gaf. Hij zei dat mama zichzelf over 30 jaar nog wel tegenkomt. Als Robine en ik kanker hebben."

De kinderen smijten daarna hun hamburgers door het raam naar buiten (lekker asociaal en slecht voor het milieu) en zien dan dat het witte busje hun volgt.

De snelweg scènes zijn dynamisch en aantrekkelijk gefilmd en alle actie speelt zich af op klaarlichte dag en dat in kneuterige Hollandse decors, zoals het fictieve plaatsje "Stroink" in Twente. Het verhaal begint nog enigszins geloofwaardig en realistisch, maar na circa 35 minuten slaat het dan om naar ridicuul en ongeloofwaardig. Want eenmaal in strijd met de chauffeur van het witte busje wordt Hans net iets te snel paranoïde. En de twee kinderen op de achterbank schreeuwen tijdens de eerste achtervolgingen alles bij elkaar, wat snel op de zenuwen gaat werken.

De chauffeur van het witte busje, een ongedierteverdelger met zijn eigen normen en waarden, was natuurlijk ook niet bepaald geloofwaardig en als iemand eindelijk zijn excuses komt aanbieden bij hem, zegt hij steeds:

"Excuses. De tijd voor excuses ligt achter ons."

Maar hij speelt wel overtuigend. Want ondanks dat hij geen mysterieus persoon blijft, schuilt de spanning in zijn verknipte moraliteit en verregaande acties, waarbij hij ook vergif bij gebruikt (spuit hij o.a. letterlijk in de mond van de wielrenner, in de auto van Hans en zijn gezin en op Hans tijdens de finale). Hij draagt dan ook meestal een uitrusting, welke nu uitermate geschikt zou zijn om het coronavirus niet te krijgen Overigens vond ik Jeroen Spitzenberger en Anniek Pheifer ook verdienstelijk spelen en de laatste had best fraaie benen.

Het hoogtepunt (is namelijk erg grappig) in de film vond ik persoonlijk het scheuren met de auto door het fictieve plaatsje "Stroink", waar men maar 30 km/h en 15 km/h mag rijden en waar ook veel drempels liggen. Als ze daar op een woonerf komen vast te staan, krijgt men het ook aan de stok met de buurtbewoners (die ze ook bijna van de sokken rijden en dat zowel volwassenen als kinderen ), waarbij dan iemand boos op zijn Twents tegen Diana (die op dat moment de chauffeur in de auto is) zegt:

"Doe eens even normaal, kutwief."

Verrassend (of beter gezegd helaas) genoeg speelt "Bumperkleef" zich niet de hele tijd af op de weg, want de finale (na circa 50 minuten) van het verhaal speelt zich vooral af in en rond het huis van de ouders van Hans, waar de psychopathische chauffeur met een slimme truc (heeft zogenaamd de telefoon van Hans gevonden) als eerste aankomt (Hans en Diana rijden namelijk eerst nog naar de politie) en waarbij hij de ouders van Hans, te weten Trudy (Truus te Selle) en de dementerende Joop (Hubert Fermin) die jarig is, hardhandig begint te terroriseren en te ondervragen en op een gegeven moment zegt hij tegen Trudy:

"Heeft Joop uw toestemming gekregen om Hans in u te verwekken ?"

De finale was best spannend en zeker ook vermakelijk en Hans zal uiteindelijk hetzelfde lot ondergaan (je ziet net niets, het beeld gaat dan op zwart, maar je hoort wel nog geluid) als de wielrenner in het begin. En gezien het einde, zal het me niet verbazen als er eventueel nog een vervolg gaat komen.

Al met al is "Bumperkleef" een onderhoudende Thriller film van Nederlandse makelij, die bij vlagen voldoende spannend en komisch is en die maar 80 minuten duurt (kijkt dus lekker weg).

Zeer spannende film.

Ongelooflijk dat je van een simpel gegeven zo'n spannende film kunt maken.

Film begint hard en weet de spanning goed vol te houden.

Wel een paar kleine dommigheden van de ouders, maar ja, blijft film.

Gelukkig had dvd ondertiteling, voegt wel wat toe.

Voor een Nederlandse film echt een goede spannende film, die laat zien dat ook wij spannende films kunnen maken.

Anniek blijft een mooie verschijning en hoop dat ik haar in nog meer films mag bewonderen.

"De tijd voor excuses ligt allang achter ons"

Wat Theunissen al schreef, ben ik `t in `t geheel mee eens.

Eindelijk weer eens een fatsoenlijke film van Nederlandse bodem.