Booksmart (2019)

In essentie een leuke komedie met twee charismatische hoofdrolspeelsters, maar de film wordt bijna de nek omgedraaid door de geforceerd hippe soundtrack en ADHD-montage. Jammer, want volstrekt onnodig. Het is alsof regisseuse Olivia Wilde niet helemaal vertrouwde op haar eigen kunnen en het zekere voor het onzekere wilde nemen. Een verkeerde keuze, wat mij betreft, maar gelukkig zijn script en personages fris en energiek genoeg om de nogal generieke vormgeving te kunnen overleven.

Ik heb me bijzonder goed vermaakt.

De zichtbaar genietende wederhelft op de bank scheelt wellicht iets, maar het verleden heeft reeds uitgewezen dat me dat niet redt, van wat ikzelf echt bagger vind. En JM is doorgaans geen man van de Amerikaanse comedy, laat staan high school. Maar Booksmart was een aangename verrassing.

Even was ik bang me hier voor schut te moeten zetten met mijn infantiele gevoel voor humor, maar als dat zo is, dan verkeer ik in ieder geval in talrijk gezelschap; met een Meta Score van 8.4 is Olivia Wilde's regie debuut een kritisch succes. Dat betekent uiteraard niet dat je hem goed moet vinden, maar het is een verrassend hoge waardering voor een film over twee nerds die besluiten nog even te feesten voor graduation.

Booksmart wordt vergeleken met Superbad, maar waar die film nooit veel voor mij deed, klikte dit wel. Dat zal deels komen door de chemie tussen Kaitlyn Dever en Beanie Feldstein, die deze R-rated comedy (expect a lotta fucks) echt weten te maken. Ja, er is banale humor, zeker zijn er puberale grappen en worden er verplichte nummertjes afgevinkt, maar de film verliest zijn hart daarbij wat mij betreft nooit uit het oog.

Helaas verkiest in Amerika het grote publiek toch om te gaan kijken hoe Will Smith het doet als Aladdin, dus ik hoop dat de film het hier beter doet. Indiewire denk dat het nog goed kan komen, maar misschien dat ik hem alsnog maar in de bios ga zien ter financiële ondersteuning; komedies die niet voor het hele gezin bedoeld zijn, worden wat mij betreft te weinig gemaakt.

3,8*

P.s. vorige week wist ik niet wie Diana Silvers was (als speelde ze het karakter 'cheerleading girl' in Glass), maar dit weekend zag ik bij toeval twee films van haar. In Ma (2019) vooral een lief mieskie, maar hier toch iets... assertiever. Gaan we meer van horen, net als de twee actrices in de hoofdrollen.

Leuke film.

Je doet deze film tekort door het een vrouwelijke superbad te noemen. De film is meer dan dat. Het speelt met de John Hughes cliches. Maar het blijft wel met beide benen op de grond. Naast wat extravagante rijkeluis klasgenoten is het allemaal vrij normaal. En wat ook goed werkt is dat iedereen in hun laatste jaar wel ok is tegen elkaar. Meestal moeten de Nerds nog tot de laatste dag opboksen tegen de Footballers. Maar als de film daar naar neigt draait het al snel dat cliche de nek om.

Samen met Eighth Grade een leuke double bill.

Benieuwd wat Wilde nog meer kan. Zou fijn zijn als zij wat tegenwicht kan brengen aan de Fey/Poehler groep die erbarmelijke komedies met elke denkbaar cliche uitpoepen.

3,5 sterren

Twee goed bevriende tieners - ééntje corpulent maar zelfverzekerd, de andere verlegen maar doortastend, staan op het punt hun middelbare schooltijd af te sluiten en zullen daarna elk hun eigen weg gaan. Ze besluiten flink uit de band te springen door een feestje te crashen en de film beschrijft hun pogingen om op de plaats van bestemming te komen aan de hand van een serie ontmoetingen met onconventionele personen. Eén daarvan is een immer optimistische nerd die wanhopig probeert 'erbij te horen' en hopeloos faalt. Beter goed gejat dan slecht bedacht, moeten de vrouwelijke schrijvers van deze onofficiële remake van de door twee mannen geschreven Superbad (2007) gedacht hebben. Het gaat deze keer weliswaar om twee meiden, bovendienis één van hen openlijk homoseksueel, en is de LBGT-gemeenschap goed vertegenwoordigd in de schoolpopulatie, maar afgezien daarvan is er weinig moeite gedaan om een werkelijk andere draai aan het verhaal te geven. De momenten waarop dat wél gebeurd zijn wel de meest memorabele momenten: een fantasiesequentie waarin Molly [Beanie Feldstein] een ballet uitvoert met de vermeende man van haar dromen en een stop-motion sequentie waarin Molly en Amy [Kaitlyn Dever] - als gevolg van een per ongeluk geconsumeerde hallucinerend middel - zichzelf als speelgoedpoppen zien. Dit is een film voor een nieuwe generatie die is opgegroeid in een (iets) andere wereld dan die van 2007 - en die Superbad waarschijnlijk niet eens kent - maar je vraagt je wel af waarom er vier schrijvers nodig waren om dat wiel opnieuw uit te vinden. Goed gejat, dat zeker en van één van de leukste tienerfilms van deze eeuw bovendien. Zo verkeerd is dit dus helemaal nog niet.

Heerlijke on point komedie. Misschien niet bijster origineel en soms wat voorspelbaar. Maar deze film werkt gewoon. De vergelijking met Superbad is logisch. Geweldige cast ook. Kende beide dames niet echt, maar ze spelen heel sterk. De scene in de Lyft, zo makkelijk, maar ik ging helemaal stuk. Had graag wel iets meer van Will Forte en Lisa Kudrow als ouders gezien. Lollige karakters waar nog meer in had gezeten.

4*

Een effectgerichte film probeert zijn doelgroep te overbluffen. In dit geval zijn Young Adult-millennials de klos. Booksmart verschiet haar kruit met wisselend succes.

(...)

Aan de eindstreep mikt Wilde op plezier en herkenbaarheid. Ze doet dat op een manier die veel te wensen overlaat, maar door de ogen van haar doelgroep zal ze waarschijnlijk met vlag en wimpel slagen. Laat diezelfde doelgroep nu net het halve werk doen.

volledige recensie

“We are not one-dimensional. We are smart and fun!”

Uitstekend regiedebuut van Olivia Wilde. Het is knap dat je bij je allereerste film al zo’n eigen visie hebt, en Booksmart straalt overtuiging en zelfverzekerdheid uit. De dialogen zijn scherp en realistisch, het acteerwerk is sterk, er zitten een aantal expliciete en eigenzinnige scenes in, de muziek is goed gekozen en de film is grappig, ontroerend en soms ook lekker weird.

Feldstein en Dever hebben een geweldige chemie en zetten op realistische wijze twee tieners neer die te weinig hebben genoten van hun middelbare schooltijd (lees: feesten, relaties, vrienden maken, seks, drank, drugs etc.), en op hun laatste avond voor de diploma-uitreiking besluiten om maar gelijk alles te gaan ervaren. Hun laatste scene bij het vliegveld is emotioneel, maar Wilde weet er ook een grappige draai aan te geven. De film in een notendop. Let op Feldstein, Dever en ook Diana Silvers, deze dames gaan het ver schoppen. Net zoals Wilde als regisseur.

Zoals al vaak gezegd is deze film een soort vrouwen- (en homo-)versie van Superbad (2007) - MovieMeter.nl maar in plaats van hilarisch grappig is de film alleen maar debiel en totaal niet grappig. Qua verhaal imiteert het slechts films als Superbad en lepelt het sowieso alleen maar alle afgezaagde clichés op zodat er geen spatje originaliteit is. Ik heb geen idee waarom de critici de film zo ‘fris’ en goed vinden, anders dan uit politiek correcte plicht (want vrouwen, want homo).

Had hier te hoge verwachtingen van ,

Beetje dubbel want het is wel edgy , van deze tijd , scherpe teksten , en een prima indie-soundtrack .

Maar ik had ( ook ?) de hoop dat het de vrouwelijke variant van superbad zou zijn . Hoofdrolspeelster

Beanie Feldstein is de zus van Jonah Hill.

Maar het vooral vaak PC ( political correct ) en dat werkt meestal averechts , wat hier gelukkig niet gebeurde .

Het idee is ook wel leuk , niet nieuw ,maar goed verwerkt .

Probleem is dat waarschijnlijk mede omdat het PC is en om meiden draait , komt toch dat cliché om de hoek . ( vaak zelf niet mee eens hoor maar toch ) het is niet grappig!

Heel erg vermakelijk , top acteer werk , maar ik heb twee of drie keer gelachen . En dat is helemaal als je een lekker foute , tikkie anarchistische film verwacht een behoorlijke tegen valler .

Het is vaak zoet , klein beetje melodramatisch , en daar word ik snel jeukerig van tenzij het echt heel goed is .

Dat komt denk ik omdat het , ehm , een meiden film is , die ook mikt op die doelgroep .

En dat zie je er van af .

Het is geen dijenkletser . En er zou hier bij de beschrijving moeten staan : Komedie / drama .

Maar das wellicht persoonlijk .

Toch wel leuk voor een keer . En voor een regie debuut is het zeker indrukwekkend .

Maar meer als een drie * gaat het hem niet worden .

Pfoe.

Omdat ik toch een abonnement had toch maar even opgezocht, mede omdat 1 van de hoofdrollen naar Dever gaat, en die vind ik de laatste tijd toch wel goed op dreef. Ook hier stelt ze dan ook weer niet teleur qua acteren, maar optimaal grappig is ze ook weer niet.

Omdat ik de trailer keek, viel het me op dat de film zelf ook heel erg op een trailer lijkt. Er worden in de eerste minuten een hele reeks van gebeurtenissen op de kijker afgevuurd in zo'n noodtempo dat je vaak even het overzicht verliest. Bovendien worden er op de meeste zaken niet veel ingegaan en komen ze en gaan.

Hyperactieve film dus, die constant iets te bieden heeft en de kijker weinig, tot helemaal geen adem geeft om even bij te komen. Hysterische gebeurtenissen en types stapelen elkaar in noodtempo op en soms heb je dan als kijker graag even de behoefte om tot rust te komen.

Visueel weet Wilde best wel wat toe te voegen als regisseuse. Cameragebruik is soms sterk en sfeervol, de sets zijn kleurrijk en het kent een vlot tempo dat nooit begint te vervelen. Mede dankzij het noodtempo ben je wel constant geboeid, dat dan dus wel.

Jammer dat de humor zelf niet zo werkt. Enkele stukken die wel leuk zijn en even voor een glimlach zorgen, maar in het algemeen blijft het wat beperkte humor die vooral richting geslachtsdelen gaan en veel seks, drugs en andere banale grappen die de revue passeren.

Daarbij is het verhaal echt letterlijk 3 zinnen lang. Je zou het misschien zelfs in 1 zin helemaal kunnen vertellen. Jammer, want dat betekend dus dat een stip wordt uitgerekt tot een lange lijn. Wilde weet gelukkig wel een aantal visuele trucjes tevoorschijn te toveren.

Acteerwerk is goed, iedereen is enthousiast bezig en het damesduo acteert behoorlijk. Geen enkel type gaat echt vervelen of irriteren en dat is wel een groot pluspunt in Amerikaanse komedies. Echter wordt het nergens menselijk en blijft de film wel in een hysterische bui doorgaan.

Wilde kan nog niet zo goed komedies regisseren denk ik zo, maar ik zie haar graag nog een keer aan de bak gaan, omdat ik visueel echt wel wat in haar zie. We zullen zien.

Misschien was ik niet in de juiste stemming; misschien had ik niet de goede antenne uitstaan; misschien heb ik niks begrepen van de film. Wat daar ook van zij, ik vond er weinig aan. De zoveelste high school komedie die de mist in gaat. Visueel kende de film welgeteld één hoogtepunt: de scène in het zwembad. Vrijwel onmiddellijk gevolgd door het dieptepunt: een lesbienne die tijdens het vrijen kotst op de borst van haar partner. Dat heeft volgens mij weinig te maken met humor, maar alles met slechte smaak. Zoals naar mijn mening ook het gebruik van de naam “Malala” als geheim codewoord bepaald niet getuigt van fijnzinnigheid.

De film “Superbad” scoorde destijds bij mij 1,5*. Dit meidenequivalent is hooguit een fractie beter, maar ook deze film komt niet verder dan een dikke onvoldoende.

Wie stiekem op een evenaring van Superbad hoopt, komt van een koude kermis thuis. Booksmart is het gros van de film geforceerd grappig, soms tegen het ongemakkelijke aan. Wanneer de meiden echter bij het laatste examenfeestje arriveren en er wat meer ruimte voor melodrama is, komt dat de komedie vreemd genoeg juist ten goede. Er had voor mijn gevoel dus meer in gezeten.

"Let's focus on getting through the rest of the day without anything horrible happening."

Over dit regiedebuut van Olivia Wilde heb ik al veel goede dingen gelezen, maar het resultaat is teleurstellend te noemen.

De vergelijking met 'Superbad' is uiteraard snel gemaakt. In deze vrouwelijke variant proberen twee streberige vriendinnen ook flink te feesten om hun schooljaar goed af te sluiten. Qua opzet eigenlijk niets nieuws onder de zon, maar het is pijnlijk dat de uitwerking eveneens achterblijft.

Het leeuwendeel van 'Booksmart' komt op mij erg geforceerd over; een hoop hysterie en geschreeuw om de leegheid te verbloemen. Dat wordt nog eens benadrukt door de - weliswaar fijne - overheersende soundtrack die te pas en te onpas de kop opsteekt. Als kijker zie je in een moordend tempo werkelijk van alles voorbij komen, maar er is zowat niets van significante waarde om bij stil te staan.

Met Kaitlyn Dever en Beanie Feldstein heb je op zich twee prima actrices in huis, wat eveneens geldt voor de rest van de cast. Des te jammer dat ze niet voorzien worden van degelijk schrijfwerk, waardoor de platte humor nauwelijks effect heeft. Wilde weet sporadisch wel te verrassen met een aantal visuele momenten die enorm prikkelend werken.

Al met al een matige comedy waar bijzonder weinig te lachen valt. Desondanks ben ik wel benieuwd naar het volgende project van Wilde, want de potentie is zeker zichtbaar.

2,0 Sterren.

Redelijke film waarin twee meiden die alleen maar aan school denken totdat ze een avond besluiten te gaan feesten. Er valt zeker wel wat te lachen, maar het komt soms wat geforceerd over. Ditzelfde geldt voor de personages. Beanie Feldstein (duidelijk het zusje van Johan Hill) en Kaitlyn Dever doen het leuk samen in dit overigens aardig regiedebuut van actrice Olivia Wilde.

De vrouwelijke versie van Superbad. Soms iet wat langdradig, maar met 2 geweldige hoofdrollen en een aangename bijrol van de altijd grappige Jason Sudeikis is deze film zeer vermakelijk.

Wegens de redelijke kritieken in de media deze high school movie in mijn achterhoofd gehouden. Nu achteraf gezien vrij ontgoocheld met de getemperde verwachtingen. Ik zie niets nieuws of verfrissends. De idee leek nochtans veelbelovend.

De humor vond ik niet steeds geslaagd, eerder voorspelbaar en flauw. Dit gecombineerd met gevloek, gekrijs en getier levert geen leuke combi op. Zeer druk ook bij momenten wat dan weer een overkill oplevert. De twee hoofdrolspeelsters deden het behoorlijk, zowaar één van de weinig lichtpuntjes.

Erg matig.

Het is geen totale kopie van Superbad (maar dan vanuit vrouwelijke oogpunt), maar het is wel duidelijk dat Wilde op datzelfde publiek mikt. Waar die film echter wat ruwer en gemener is, steekt Wilde er wat meer hart en drama in. En als dit soort film nu écht iets kunnen missen als kiespijn, is het wel meer drama.

Heeft er ook wel mee te maken dat ik de hoofdrolspeelsters niet al te geweldig vond. Nogal mutsige personages die de kern van het plot ook niet echt eer aandoen. Ze zijn misschien niet nerdy genoeg, terwijl de andere personages net wat braafjes zijn. Het loopt ook allemaal erg makkelijk en op het einde is iedereen goeie vriendjes. Ik vind deze films leuker als ze wat scherper zijn.

Qua regie valt er wel iets meer te beleven dan bij de doorsnee comedy, maar ook daar maakt Wilde niet genoeg indruk om écht mee op te vallen. Zo is het een wat kneuterige film geworden, terwijl je aan alles merkt dat de film dat nét niet probeert te zijn. Uiteraard werd dit kritisch goed ontvangen, en Wilde toont wel enig potentieel als regisseur, maar goed was dit niet.

2.0*

Niet zo grappig als ik had gehoopt.
Personages konden mij niet echt grijpen, de beide hoofdrolspeelsters konden mij niet overtuigen.
Op het moment dat het eindelijk interessant wordt het laatste feestjewordt er te veel drama in gegoten en blijven er nog enkele geforceerde scenes over.
Er worden hierboven al vergelijkingen gemaakt met superbad. Die zie ik ook wel, maar superbad deed dat scherper en werkten de over the top scenes en karakters veel beter.

Een coming-to-age verhaal van twee tieners op het einde van het schooljaar die jaren elkaar perfect aanvullen. Maar dan komt er een splitsing in de levensweg en komen de verschillen boven. Een verhaal dat wat lijkt te kabbelen en nergens zeer grote indruk maakt. Maar de toon is wel consequent en de dialogen zijn best wel grappig. Als debuut kan het alvast tellen en hoop ik van Olivia Wilde nog wat meer te zien. De beste film van 2019 is het absoluut niet, maar heb me zeker goed geamuseerd.

Wel komisch maar geen aanrader. De sociale diversiteit voelde nogal geforceerd aan. Soms is de film nogal awkward

Deze komedie eens bekeken en het was wel een tof filmpje. Nog een redelijk bekende cast die goed op dreef was. Het verhaal was leuk en verveelde niet. Verder toch een aantal keren moeten lachen.

Geen topkomedie, maar heb me er zeker ook niet mee verveeld. Leuk om eens gezien te hebben.

Ik keek wel uit naar deze film, maar die was nogal tegenvallend. Wat de film kraakt is dat deze vooral heel leuk wil zijn, met vlotgebekte hoofdpersonen en leuke gebeurtenissen. Maar het voelt enorm gemaakt en weet daardoor niet te vermaken. Ik heb ook werkelijk geen één keer moeten lachen. Het is dat beide dames het echt wel goed doen (zij zijn zoveel beter dan het materiaal dat ze krijgen) dat de film nog wel is uit te zitten. En de muziek en af en toe het camerawerk zijn prima. Maar volgende keer een beter, origineler en oprechter script zou wonderen doen.

Ik quote gemakshalve OH omdat ik de vergelijking met Superbad (die ik veel teruglees hier) wel terecht vind, maar onterecht ook heel veel negatieve geluiden zie inleiden. Het "vanuit vrouwelijk oogpunt"-gedeelte ontkracht voor mij sterk je verdere redenering, want - en vergeef me de stereotypering - juist dat perspectief legt een empathischer filter over gansch de film en de standaard high-schooltaferelen. De dynamiek tussen Amy en Molly (maar vanuit Wilde's perspectief ook tussen overige personages) stoelt inderdaad minder op venijn (en meer op hart); voor mij kiest het juist daar duidelijk voor eigen richting. Niet puur Superbad-met-jongens-verruild-voor-meisjes, maar Superbad áls meisjes). Het mikt daarmee júist op ander publiek.

En als het geen scherpte en creativiteit op andere plekken zou vinden, had ik het als een mislukt experiment beschouwd, maar oh wat vond ik dit een sneltrein van vondsten, ad rem humor en treffende typetjes. En wat een verademing om te ervaren dat humor wel grofheid kan opzoeken, maar er qua effect niet afhankelijk van hoeft te zijn. Scherpte die niet noodzakelijkerwijs een slachtoffer hoeft te hebben, te zeer leunt op gevloek of perse ten koste van iemand moet gaan om grappig te zijn.

De drama-elementen worden echt wel wat onhandig ingefietst: het verhitte moment tussen de dames kwam redelijk uit de lucht vallen. Hoe hun personages tot dan toe geschetst zijn verleent weliswaar geloofwaardigheid aan hun verwijten, als kijker word je er een beetje plots mee opgezadeld. Ik vergeef het de film graag, gek genoeg misschien wel juist - wederom - door het vrouwelijke perspectief. Welke man - en nogmaals: vergeef me de genderhokjes - is nog nooit compleet overvallen door een plotse emotionele uitbarsting van zijn vriendin?

Booksmart schetst een voor mij geloofwaardige belevingswereld van meisjes die (en hier zit het contrast met Superbad) hun chemie vinden vanuit genegenheid en (ogenschijnlijke) gelijkgestemdheid maar tegelijk hun afkeuring en afgunst meer geneigd zijn te onderdrukken - wat leidt tot drama. Leeftijd, setting en doel (avontuurdrift) mogen dan overeenkomen met Superbad; de verschuiving van perspectief levert telkens een net andere invulling op (van gebeurtenissen, toon, dialoog, moraal). Wilde bewandelt dat pad vanaf de initiële afslag juist erg goed voor mijn gevoel.

Goed, niet alles wordt even sterk uitgewerkt. Een traumatiserende ontmaagding die vrij makkelijk geparkeerd wordt, een kwetsende roddel op het toilet wordt zonder blikken of blozen het hoofd geboden, een lerares die invoegt op een schoolfeest en vrijwel alles vanaf de gevangenis neemt een haast magisch-realistisch loopje met de werkelijkheid. Het hele plot wordt gekenmerkt door een losse-polsgehalte waar je bezwaar tegen zou kunnen maken: voor mij stond het de filmfun allerminst in de weg. Zelfs de artsy randomness van de animatiescene werd ermee overeind gehouden. Grootste minpunt voor mij was de ostentatief ingezette soundtrack, die iets te graag wilde maar zelfs daar zijn (qua individuele nummers) goede keuzes gemaakt.

Ja, dit is Superbad voor meisjes. Maar beschouw het meer als een overeenkomend startpunt en niet als blauwprint. Wilde is een vrouw, legt haar focus op twee vrouwen en voert weliswaar een vergelijkbare reis van random shit, gevatte humor en rare high-schooltypes ten tonele, maar biedt ook een inkijkje in de verschillen die daaruit voortvloeien. Herkenbaar genre, maar toch niche. En als je het niet teveel probeert in te passen in wat je al kent, bewonderenswaardig verfrissend en aanstekelijk. Maar bovenal gewoon retegrappig. 4*

Leutig lesbisch coming of age-verhaaltje. Dit is het soort film die ze in Freinet- en Steinerscholen aan de eerstejaars laten zien om homoseksualiteit en gender bespreekbaar te maken. Wel vermakelijk allemaal.

Exact wat je zou verwachten van zo'n film.

Nergens is hij echt speciaal: dit is gewoon jeugd die nog eens lollig doet op de laatste dag van het schooljaar. Uiteraard allemaal een beetje heftiger en met een hele stapel typetjes maar voor dit soort film lijkt me dat best gewoon

Een beetje oppeppende muziek, en wending hier en daar en eindigen met een lach en een traan.

Nergens speciaal goed deze film, maar ook nergens teleurstellend. Soms mag dat ook!