Booksmart (2019)

Vanaf 27 juni in de bioscoop (eOne)

Een soort vrouwelijke variant op Superbad. Wilde's poging voelt geforceerd aan met grof taalgebruik en grappen die maar half slagen of in zijn geheel niet. Dever en Feldstein doen hun best maar het redt de film helaas niet. Een aantal irritante bijrollen en slechte soundtrack (op LCD Soundsystem na dan) maken het kijkplezier er ook niet beter op.

2*

In essentie een leuke komedie met twee charismatische hoofdrolspeelsters, maar de film wordt bijna de nek omgedraaid door de geforceerd hippe soundtrack en ADHD-montage. Jammer, want volstrekt onnodig. Het is alsof regisseuse Olivia Wilde niet helemaal vertrouwde op haar eigen kunnen en het zekere voor het onzekere wilde nemen. Een verkeerde keuze, wat mij betreft, maar gelukkig zijn script en personages fris en energiek genoeg om de nogal generieke vormgeving te kunnen overleven.

Ik heb me bijzonder goed vermaakt.

De zichtbaar genietende wederhelft op de bank scheelt wellicht iets, maar het verleden heeft reeds uitgewezen dat me dat niet redt, van wat ikzelf echt bagger vind. En JM is doorgaans geen man van de Amerikaanse comedy, laat staan high school. Maar Booksmart was een aangename verrassing.

Even was ik bang me hier voor schut te moeten zetten met mijn infantiele gevoel voor humor, maar als dat zo is, dan verkeer ik in ieder geval in talrijk gezelschap; met een Meta Score van 8.4 is Olivia Wilde's regie debuut een kritisch succes. Dat betekent uiteraard niet dat je hem goed moet vinden, maar het is een verrassend hoge waardering voor een film over twee nerds die besluiten nog even te feesten voor graduation.

Booksmart wordt vergeleken met Superbad, maar waar die film nooit veel voor mij deed, klikte dit wel. Dat zal deels komen door de chemie tussen Kaitlyn Dever en Beanie Feldstein, die deze R-rated comedy (expect a lotta fucks) echt weten te maken. Ja, er is banale humor, zeker zijn er puberale grappen en worden er verplichte nummertjes afgevinkt, maar de film verliest zijn hart daarbij wat mij betreft nooit uit het oog.

Helaas verkiest in Amerika het grote publiek toch om te gaan kijken hoe Will Smith het doet als Aladdin, dus ik hoop dat de film het hier beter doet. Indiewire denk dat het nog goed kan komen, maar misschien dat ik hem alsnog maar in de bios ga zien ter financiële ondersteuning; komedies die niet voor het hele gezin bedoeld zijn, worden wat mij betreft te weinig gemaakt.

3,8*

P.s. vorige week wist ik niet wie Diana Silvers was (als speelde ze het karakter 'cheerleading girl' in Glass), maar dit weekend zag ik bij toeval twee films van haar. In Ma (2019) vooral een lief mieskie, maar hier toch iets... assertiever. Gaan we meer van horen, net als de twee actrices in de hoofdrollen.

echt triest dit, comedies met vrouwen zijn altijd zo pijnlijk en niet grappig

Alles is ook zo geforceerd inclusief de muziek en regie... Echt triest dit.

Tjah.. wel paar keer gelachen..

Denk je dat het komt door de manier van omgaan van de regisseur met vrouwelijke hoofdpersonages of puur door het feit dat de hoofdpersonen vrouwen zijn?

Ik vind het een interessant onderwerp omdat ik vaak hoor dat mensen bijvoorbeeld vrouwelijke komedianten niet grappig vinden OMDAT het vrouwen zijn. Die negatieve generalisatie is echt zonde, want er zijn genoeg oprecht grappige vrouwen op deze aardbol. Maar het kan natuurlijk ook zijn dat filmmakers nog niet goed weten hoe ze het beste humoristische vrouwelijke personages kunnen weergeven (en een plot rond die personages kunnen uitwerken) en dat veel mensen daarom komedies met vrouwelijke hoofdpersonen toch minder leuk/grappig/goed vinden.

Ik ben heel benieuwd hoe dit zich komende jaren gaat ontwikkelen...

Of vrouwenvoetbal: hilarisch.

En toch. Ik heb nu twee wedstrijden gezien (Spanje en Frankrijk), en ik meer genoten van het voetbal dan de CL finale tussen Liverpool en Spurs. Sportiever ook, want ik ben toch wel klaar met die Ronaldo en Neymar en hun verschrikkelijke maniertjes.

On topic. Ben benieuwd naar de film. Genoeg grappige vrouwen, maar ik geef toe dat de laatste paar (vooral Amerikaanse) komedies de vrouwen niet echt in een goed daglicht hebben gezet (Rough Night, Girls Trip, Ghostbusters). Maar hier een aantal positieve voorbeelden:

- De actrices in Blockers

- Tessa Thompson in Ragnarok en Sorry to Bother You

- Zoe Kazan in The Big Sick

- Actrices in The Favourite (Stone, Weisz en Colman)

- Kathryn Hahn in Private Life

- Mary Elizabeth Winstead in All About Nina

- Charlize Theron in Tully

- Rachel McAdams in Game Night, Mean Girls

- Alicia Silverstone in Clueless

- Rose Byrne (in bijna al haar komedies oprecht grappig)

- Marisa Tomei (kan ook zeer grappig zijn als de rol het van haar vraagt)

En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Nogal een generalisatie dus om te zeggen dat vrouwen in komedies altijd pijnlijk ongrappig zijn. In bovenstaande voorbeelden staan films met soms zeer zwarte humor ( The Favourite, All About Nina, Tully), maar dat laat alleen maar de veelzijdigheid zien.

Leuke film.

Je doet deze film tekort door het een vrouwelijke superbad te noemen. De film is meer dan dat. Het speelt met de John Hughes cliches. Maar het blijft wel met beide benen op de grond. Naast wat extravagante rijkeluis klasgenoten is het allemaal vrij normaal. En wat ook goed werkt is dat iedereen in hun laatste jaar wel ok is tegen elkaar. Meestal moeten de Nerds nog tot de laatste dag opboksen tegen de Footballers. Maar als de film daar naar neigt draait het al snel dat cliche de nek om.

Samen met Eighth Grade een leuke double bill.

Benieuwd wat Wilde nog meer kan. Zou fijn zijn als zij wat tegenwicht kan brengen aan de Fey/Poehler groep die erbarmelijke komedies met elke denkbaar cliche uitpoepen.

3,5 sterren

Helemaal top. Grappig, verrassend, aandoenlijk, top muziek, zeer goed geacteerd.

Twee goed bevriende tieners - ééntje corpulent maar zelfverzekerd, de andere verlegen maar doortastend, staan op het punt hun middelbare schooltijd af te sluiten en zullen daarna elk hun eigen weg gaan. Ze besluiten flink uit de band te springen door een feestje te crashen en de film beschrijft hun pogingen om op de plaats van bestemming te komen aan de hand van een serie ontmoetingen met onconventionele personen. Eén daarvan is een immer optimistische nerd die wanhopig probeert 'erbij te horen' en hopeloos faalt. Beter goed gejat dan slecht bedacht, moeten de vrouwelijke schrijvers van deze onofficiële remake van de door twee mannen geschreven Superbad (2007) gedacht hebben. Het gaat deze keer weliswaar om twee meiden, bovendienis één van hen openlijk homoseksueel, en is de LBGT-gemeenschap goed vertegenwoordigd in de schoolpopulatie, maar afgezien daarvan is er weinig moeite gedaan om een werkelijk andere draai aan het verhaal te geven. De momenten waarop dat wél gebeurd zijn wel de meest memorabele momenten: een fantasiesequentie waarin Molly [Beanie Feldstein] een ballet uitvoert met de vermeende man van haar dromen en een stop-motion sequentie waarin Molly en Amy [Kaitlyn Dever] - als gevolg van een per ongeluk geconsumeerde hallucinerend middel - zichzelf als speelgoedpoppen zien. Dit is een film voor een nieuwe generatie die is opgegroeid in een (iets) andere wereld dan die van 2007 - en die Superbad waarschijnlijk niet eens kent - maar je vraagt je wel af waarom er vier schrijvers nodig waren om dat wiel opnieuw uit te vinden. Goed gejat, dat zeker en van één van de leukste tienerfilms van deze eeuw bovendien. Zo verkeerd is dit dus helemaal nog niet.

Heerlijke on point komedie. Misschien niet bijster origineel en soms wat voorspelbaar. Maar deze film werkt gewoon. De vergelijking met Superbad is logisch. Geweldige cast ook. Kende beide dames niet echt, maar ze spelen heel sterk. De scene in de Lyft, zo makkelijk, maar ik ging helemaal stuk. Had graag wel iets meer van Will Forte en Lisa Kudrow als ouders gezien. Lollige karakters waar nog meer in had gezeten.

4*

Een effectgerichte film probeert zijn doelgroep te overbluffen. In dit geval zijn Young Adult-millennials de klos. Booksmart verschiet haar kruit met wisselend succes.

(...)

Aan de eindstreep mikt Wilde op plezier en herkenbaarheid. Ze doet dat op een manier die veel te wensen overlaat, maar door de ogen van haar doelgroep zal ze waarschijnlijk met vlag en wimpel slagen. Laat diezelfde doelgroep nu net het halve werk doen.

volledige recensie

Tim toch

Haha ik zag je reactie. Zo zuur als de bovenste twee extracts (uit hun context gerukt) overkomen is de recensie als geheel ook weer niet

Snap die laatste alinea niet zo. De doelgroep zal zich herkennen en voor hen is het geslaagd maar het laat wel te wensen over voor andere? In dit geval lijkt de doelgroep best wel key voor wat je poogt te doen.

“We are not one-dimensional. We are smart and fun!”

Uitstekend regiedebuut van Olivia Wilde. Het is knap dat je bij je allereerste film al zo’n eigen visie hebt, en Booksmart straalt overtuiging en zelfverzekerdheid uit. De dialogen zijn scherp en realistisch, het acteerwerk is sterk, er zitten een aantal expliciete en eigenzinnige scenes in, de muziek is goed gekozen en de film is grappig, ontroerend en soms ook lekker weird.

Feldstein en Dever hebben een geweldige chemie en zetten op realistische wijze twee tieners neer die te weinig hebben genoten van hun middelbare schooltijd (lees: feesten, relaties, vrienden maken, seks, drank, drugs etc.), en op hun laatste avond voor de diploma-uitreiking besluiten om maar gelijk alles te gaan ervaren. Hun laatste scene bij het vliegveld is emotioneel, maar Wilde weet er ook een grappige draai aan te geven. De film in een notendop. Let op Feldstein, Dever en ook Diana Silvers, deze dames gaan het ver schoppen. Net zoals Wilde als regisseur.

Zoals al vaak gezegd is deze film een soort vrouwen- (en homo-)versie van Superbad (2007) - MovieMeter.nl maar in plaats van hilarisch grappig is de film alleen maar debiel en totaal niet grappig. Qua verhaal imiteert het slechts films als Superbad en lepelt het sowieso alleen maar alle afgezaagde clichés op zodat er geen spatje originaliteit is. Ik heb geen idee waarom de critici de film zo ‘fris’ en goed vinden, anders dan uit politiek correcte plicht (want vrouwen, want homo).

Met mijn dochter van 16 heen geweest in het kader van schooljaar zit er zo goed als op. Leek ons wel een passende film. Zij vond heteen erg leuke film, ik heb me er zelf ook wel mee vermaakt. Zitten wel leuke grappen in, vondst met hun hallucinante drugservaring was ook mooi, paar niet alles is wat het lijkt personages, geen cliché invulling, geinig fillumpie.

Had hier te hoge verwachtingen van ,

Beetje dubbel want het is wel edgy , van deze tijd , scherpe teksten , en een prima indie-soundtrack .

Maar ik had ( ook ?) de hoop dat het de vrouwelijke variant van superbad zou zijn . Hoofdrolspeelster

Beanie Feldstein is de zus van Jonah Hill.

Maar het vooral vaak PC ( political correct ) en dat werkt meestal averechts , wat hier gelukkig niet gebeurde .

Het idee is ook wel leuk , niet nieuw ,maar goed verwerkt .

Probleem is dat waarschijnlijk mede omdat het PC is en om meiden draait , komt toch dat cliché om de hoek . ( vaak zelf niet mee eens hoor maar toch ) het is niet grappig!

Heel erg vermakelijk , top acteer werk , maar ik heb twee of drie keer gelachen . En dat is helemaal als je een lekker foute , tikkie anarchistische film verwacht een behoorlijke tegen valler .

Het is vaak zoet , klein beetje melodramatisch , en daar word ik snel jeukerig van tenzij het echt heel goed is .

Dat komt denk ik omdat het , ehm , een meiden film is , die ook mikt op die doelgroep .

En dat zie je er van af .

Het is geen dijenkletser . En er zou hier bij de beschrijving moeten staan : Komedie / drama .

Maar das wellicht persoonlijk .

Toch wel leuk voor een keer . En voor een regie debuut is het zeker indrukwekkend .

Maar meer als een drie * gaat het hem niet worden .

Pfoe.

Omdat ik toch een abonnement had toch maar even opgezocht, mede omdat 1 van de hoofdrollen naar Dever gaat, en die vind ik de laatste tijd toch wel goed op dreef. Ook hier stelt ze dan ook weer niet teleur qua acteren, maar optimaal grappig is ze ook weer niet.

Omdat ik de trailer keek, viel het me op dat de film zelf ook heel erg op een trailer lijkt. Er worden in de eerste minuten een hele reeks van gebeurtenissen op de kijker afgevuurd in zo'n noodtempo dat je vaak even het overzicht verliest. Bovendien worden er op de meeste zaken niet veel ingegaan en komen ze en gaan.

Hyperactieve film dus, die constant iets te bieden heeft en de kijker weinig, tot helemaal geen adem geeft om even bij te komen. Hysterische gebeurtenissen en types stapelen elkaar in noodtempo op en soms heb je dan als kijker graag even de behoefte om tot rust te komen.

Visueel weet Wilde best wel wat toe te voegen als regisseuse. Cameragebruik is soms sterk en sfeervol, de sets zijn kleurrijk en het kent een vlot tempo dat nooit begint te vervelen. Mede dankzij het noodtempo ben je wel constant geboeid, dat dan dus wel.

Jammer dat de humor zelf niet zo werkt. Enkele stukken die wel leuk zijn en even voor een glimlach zorgen, maar in het algemeen blijft het wat beperkte humor die vooral richting geslachtsdelen gaan en veel seks, drugs en andere banale grappen die de revue passeren.

Daarbij is het verhaal echt letterlijk 3 zinnen lang. Je zou het misschien zelfs in 1 zin helemaal kunnen vertellen. Jammer, want dat betekend dus dat een stip wordt uitgerekt tot een lange lijn. Wilde weet gelukkig wel een aantal visuele trucjes tevoorschijn te toveren.

Acteerwerk is goed, iedereen is enthousiast bezig en het damesduo acteert behoorlijk. Geen enkel type gaat echt vervelen of irriteren en dat is wel een groot pluspunt in Amerikaanse komedies. Echter wordt het nergens menselijk en blijft de film wel in een hysterische bui doorgaan.

Wilde kan nog niet zo goed komedies regisseren denk ik zo, maar ik zie haar graag nog een keer aan de bak gaan, omdat ik visueel echt wel wat in haar zie. We zullen zien.

Best ironisch dat in een film die inclusief en progressief wil zijn een van de hoofdrolspeelsters eigenlijk wordt opgedragen om zoals haar broer te spelen. Mede daardoor zijn de eerste 45 minuten niet altijd even goed te pruimen, zelfs al hebben Feldstein en Dever (erg fijne rol) echt een klik. Het voelt bijzonder geforceerd allemaal, ook omdat die typische platte grappen niet echt leuk zijn. Extra zonde omdat Feldstein juist wel een getalenteerde actrice is. Dat bewijst ze ook wel als de film het laatste half uur wat serieuzer wordt. De conflicten komen iets teveel uit de lucht vallen, maar het is een veel prettigere film dan. Die scènes op het feestje waren allemaal echt sterk.

Booksmart blijft ondanks een paar verrassingen natuurlijk nog wel formulewerk, en in vergelijking met Superbad (de film die Booksmart zo opzichtig probeert te imiteren) mis ik nog wel een stukje nuchterheid en menselijkheid in de film. Die moet vooral van Dever komen. De regie en soundtrack zijn wel meer dan goed, en maken de film lekker vlot. Er hadden wel een stuk of twee van die irritante uitbundige typetjes geloosd kunnen worden ten faveure van karakteruitwerking en een paar rustigere scènes. Toch heb ik me goed vermaakt het laatste uur. Ben ook al blij als ik eens een fatsoenlijke komedie kan zien. 3.0*.

Het gebeurt me hooguit een paar keer per jaar dat ik me zó verkijk op een film. Ik had hier oprecht veel zin in en verwachtte met een 8 naar huis te gaan, maar het tegendeel was helaas het geval. Ik vond het niet alleen totaal niet grappig, maar heb me domweg zitten ergeren aan al die vervelende karakters en het geforceerd progressief bedoelde gezeur.

Ik had er maar wat graag meer van gemaakt, maar helaas. (Sorry, JM...)

Ik was er al een beetje bang voor, op een of andere manier

Ik had er ook meer van verwacht, maar met name het eerste uur was toch wel teleurstellend. Desondanks wel genoten van de soundtrack, en bij vlagen mooi camerawerk. Zeker het laatste uur bood toch nog wel wat interessante scenes. Met name de scene in het zwembad was toch hoopgevend voor het vervolg van de film.

Uiteindelijk dus wel met een tevreden gevoel naar huis gegaan, maar een topper zie ik hier zeker niet in.

Misschien was ik niet in de juiste stemming; misschien had ik niet de goede antenne uitstaan; misschien heb ik niks begrepen van de film. Wat daar ook van zij, ik vond er weinig aan. De zoveelste high school komedie die de mist in gaat. Visueel kende de film welgeteld één hoogtepunt: de scène in het zwembad. Vrijwel onmiddellijk gevolgd door het dieptepunt: een lesbienne die tijdens het vrijen kotst op de borst van haar partner. Dat heeft volgens mij weinig te maken met humor, maar alles met slechte smaak. Zoals naar mijn mening ook het gebruik van de naam “Malala” als geheim codewoord bepaald niet getuigt van fijnzinnigheid.

De film “Superbad” scoorde destijds bij mij 1,5*. Dit meidenequivalent is hooguit een fractie beter, maar ook deze film komt niet verder dan een dikke onvoldoende.

Girl power

Rauwe, vaak platte humor, alles is over-de-top, maar het werkt wel.

Vooral de 2 leading ladies doen het goed en hebben een geweldige chemistry met elkaar.

Amerikaanse series en veel films hebben vaak grof, sexueel en direct taalgebruik, maar zijn puriteins als er echt naakt getoond moet worden. Vond, zeker bij deze film, de preutsheid een gemiste kans om echt te overdonderen. Komt altijd wat hypocriet over, maar misschien heeft het met de strenge keuring te maken.

Een echte blockbuster zal dit niet worden, alleen de doelgroep zal zich vermaken. Olivia Wilde mag van mij wel films blijven maken.

Goed debuut.

Best leuk.