Paradise Beach (2019)

Het ziet er allemaal aardig uit maar helaas dit is een niemendalletje dat behoorlijk clichématig verloopt.

Verschrikkelijk acteerwerk...Audio op frans zetten by the way...Anders helemaal verschrikkelijk. Next.

Stond ik net op het punt een snoepreisje naar Phuket te boeken... blijkt dat ondertussen een permanente vakantiekolonie voor Maghrebijns-Frans schorriemorrie te zijn geworden! Bedankt voor de waarschuwing, liefste Paradise Beach! Over de film: ik verwachtte het slechtste, gelet op het algemeen gekende opportunisme van Netflix-producties en de werkelijk vernietigende kritiek van zowel de gewone man als de broepscritici (wat naïef van mij dat ik daar nog steeds enige waarde aan hecht...). Aanvankelijk wist de film mij wel te behagen: de cast bestaat hoofdzakelijk uit Franse rappers, die naast grappige namen ook de meest absurde boventronies hebben: Seth Gueko ziet er als een soort middenklasse fitnessfreak die zich lid van MS-13 waant. Het gelaat van Kool Shen lijkt op een steengroeve, een soort huidtextuur die we bij acteurs niet meer zagen sinds de jaren '40 (toen iedereen nog filterloze sigaretten met veel teer rookten en de straten permanent bedwelmd waren door uitlaatgassen). Nessbeal lijkt dan weer het gangsta rap antwoord op Rataplan (de hond van Lucky Luke). Hoe we met het hoofdpersonage meegaan in de groezelige onderwereld van Phuket is wel opwindend. Alle personages zijn even antipathiek (met uitzondering van de pacifistische kerel gespeeld door Hubert Koundé, Hubert uit 'La Haine', een gevoelige ziel die een beetje verloren loopt tussen de andere speknekken), hun gedrag is afstotelijk, er heerst een sfeer van wantrouwen en voortdurend lijkt er dreiging op de loer te liggen "Wie denkt dat geweld niets oplost, mept gewoon niet hard genoeg" verkondigt één van de personages.

Helaas probeert de film hierna de kijker op het verkeerde been te zetten met allerlei intriges en double crosses. Het verzandt in een onoverzichtelijk toneelstukje waar de personages elkaar op lukrake wijze neerknallen. Gaandeweg krijgen we ook nog wat zeurderige wraakfilosofietjes te horen: zo stelt het hoofdpersonage apetrots dat hij tijdens zijn gevangenisstraf van 15 jaar boeken lag te lezen, terwijl z'n matties volop kathoeys aan het naaien waren. "Ik las onder andere een boek van Macchiavelli" Precies wat ik zou verwachten van zo'n sociopathische would-be kapitalist. The Art of War van Sun Tzu ook verslonden, neem ik aan? Hmm, nee, geef me dan toch maar zo'n kathoey!