La Chute de l'Empire Américain (2018)

De eerste helft is vooral vermakelijk, met filosofische verwijzingen, zij het wat schetsmatig elke keer. Een korte Trump-bashing, terwijl juist Obama Amerika naar een verder economische dal geleid heeft, en Trump ze uit dat slop getrokken heeft, irriteerde mij dan weer wel. Overigens gaat het eigenlijk helemaal niet over Amerika. Het gaat over geld. Het levert interessante vragen op, wat zou ik doen om alle problemen die een zak met vuil geld met zich meebrengt op te lossen, als ik het zou pakken?

Het beantwoorden van de vragen brengt de film ook in de problemen want er wordt teveel aandacht aan ingewikkelde aspecten besteed (witwassen, fiscaliteit) zonder dat het echt duidelijk wordt hoe ze het nu oplossen. De tweede helft is daardoor veel te rommelig en saai. Bovendien wordt het verhaal verpest door teveel enorme ongeloofwaardigheden. De ex crimineel die niet zelf met het geld ervan door gaat. De peperdure en bloedmooie hoer die toch van de schlemiel gaat houden (dream a little dream, veel mannen met geld klampen zich aan zo'n illusie vast en het eindigt altijd hetzelfde: zij met volle zakken, hij een illusie en flink wat eurootjes armer).

Verder is de afwikkeling aan het einde erg gemakzuchtig en ondoordacht. Waarom niet een bedrijf beginnen dat niet louter op winst gericht is maar een sociaal karakter heeft en daklozen helpt? Altruisme kan hand in hand gaan met quid pro quo en daar lijkt de maker niet aan te willen. Voor de zielige mensen is alles voor niks. Er zit een vreselijk naief onnozel bijsmaakje aan met een boodschap van als we allemaal lief zijn en geven komt het wel goed. De praktijk is altijd weerbarstiger gebleken.

Vantevoren was al duidelijk dat dit een maatschappijkritische film zou zijn, maar ik vond dat de film als zodanig niet in de weg staan want de film is bovenal een spannend en leuk misdaadpastiche (brave burger krijgt een tas vol crimineel geld in handen en krijgt dan zowel de politie als de maffia achter zich aan) alsmede een romancepastiche à la Pretty Woman (1990) - MovieMeter.nl. Wel vond ik het tweede deel wat zwakker dan het eerste omdat dan het vooral meer van hetzelfde is, de rol van de luxe-escorte wel erg ongeloofwaardig wordt, de financiële expert wel erg ongevraagd telkens de immoraliteit van het financiële wereldje gaat uitleggen en het einde waarbij iedereen daklozen gaat helpen en er toch nog iets van rechtvaardigheid mogelijk blijkt overdreven happy is.

De hoofdpersonage is afgestudeerd in de filosofie en gooit er af en toe een citaat van een beroemd filosoof doorheen maar filosofisch kan de film niet worden genoemd: de film is vooral een politiek pamflet met kritiek op de allesbepalende rol van geld in ons leven, op het enorme en oneerlijke verschil tussen de rijken en de armen, hoe geld en macht met elkaar zijn verstrengeld zoals in het geval van belastingontduiking en de corruptie bij politie en politiek en als kers op de taart nog de vooroordelen die mensen jegens elkaar hebben. Maar zoals gezegd, ook als je niet op dergelijke kritiek zit te wachten dan is de film prima genietbaar: het verhaal is heel aardig en zijn (bewuste) clichés zijn op een originele en leuke wijze gebruikt. Al met al heeft de film een prima balans gevonden tussen maatschappijkritiek en misdaadfilm.

Ik zou graag een Engelse vertaling van het script lezen. Wat een hoop messcherpe observaties in de marge - het systeem op z'n gat. Film werkt het beste als je het laagje lichtvoetige humor omarmt. Een rake pen en een hart van bladgoud.

Fijne film. Ik vind ‘m vrij grappig, het verhaal vind ik vermakelijk en het keek vlot weg. Het acteerwerk vind ik goed. Leuk om eens gezien te hebben. Een 7. 3,5*