• 149.581 films
  • 8.295 series
  • 25.306 seizoenen
  • 556.069 acteurs
  • 324.468 gebruikers
  • 8.517.384 stemmen
Avatar
 
banner banner

Grâce à Dieu (2019)

Drama | 137 minuten
3,48 137 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 137 minuten

Alternatieve titels: By the Grace of God / Alexandre

Oorsprong: Frankrijk / België

Geregisseerd door: François Ozon

Met onder meer: Melvil Poupaud, Denis Ménochet en Swann Arlaud

IMDb beoordeling: 7,2 (7.034)

Oorspronkelijke taal: Frans

Releasedatum: 4 april 2019

Plot Grâce à Dieu

Alexander leeft in Lyon met zijn vrouw en kinderen. Op een dag ontdekt hij dat de priester die hem misbruikte nog steeds met kinderen werkt. Hij besluit actie te ondernemen, vooral tegen het systeem rondom het misbruik, en krijgt al snel steun van twee andere slachtoffers van de priester, François en Emmanuel. Ze willen de "muur van stilte" doorbreken die over hun lijden hangt. De gevolgen van hun actie zullen niemand ongedeerd laten.

imageimageimageimage

Externe links

Social Media

Volledige cast

Acteurs en actrices

Alexandre Guérin

François Debord

Emmanuel Thomassin

Gilles Perret

Cardinal Philippe Barbarin

Father Bernard Preynat

Régine Maire

Irène, Emmanuel's Mother

Odile Debord, François' Mother

Pierre Debord, François' Father

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van kappeuter

kappeuter (crew films)

  • 65676 berichten
  • 5308 stemmen

Vanaf 4 april in de bioscoop (September Film Distribution)


avatar van SmackItUp

SmackItUp

  • 3351 berichten
  • 2306 stemmen

Die Ozon gaat lekker door.


avatar van Mac Hammer Fan

Mac Hammer Fan

  • 4639 berichten
  • 7428 stemmen

Vertelt volgende synopsis niet wat meer over de film?

Alexander leeft in Lyon met zijn vrouw en kinderen. Op een dag ontdekt hij dat de priester die hem misbruikte toen hij in de scouts was, nog steeds met kinderen werkt. Hij besluit actie te ondernemen en krijgt al snel steun van twee andere slachtoffers van de priester, François en Emmanuel. Ze willen de "muur van stilte" doorbreken die over hun lijden hangt. De gevolgen van hun actie zullen niemand ongedeerd laten.

Bron: Cinenews.


avatar van tbouwh

tbouwh

  • 5248 berichten
  • 4235 stemmen

Je kunt altijd een correctie indienen als je ervan overtuigt bent dat deze beter werkt.


avatar van timmienoelie

timmienoelie

  • 1518 berichten
  • 4265 stemmen

Ozon op z'n braafjes.


avatar van GoodOldJack

GoodOldJack

  • 1183 berichten
  • 4367 stemmen

timmienoelie schreef:

Ozon op z'n braafjes.

Indeed erg braaf gisteren gekeken en voor zo'n onderwerp bleef hij wel heel braafjes vond ik.


avatar van mrklm

mrklm

  • 4987 berichten
  • 6879 stemmen

Aangezien kardinaal Philippe Barbarin en Bernard Preynat (nog?) niet zijn veroordeeld voor hun aandeel in het grootschalige seksuele misbruik van verschillende jongetjes en het toedekken daarvan, richt François Ozon zich vooral op de slachtoffers en hoe hun besluit om hun ervaringen openbaar te maken hun leven en dat van hun families beïnvloedt. Hoewel Alexandre Guérin [Melvil Poupaud] een ogenschijnlijk gelukkig leven leidt, is hij de eerste die een aanklacht indient tegen Preynat [Bernard Verley] die hem als kind regelmatig seksueel misbruikte. In eerste instantie lijkt het op niets uit te lopen, mede omdat de zaak verjaard zou zijn, maar het blijkt een katalysator te zijn voor François Debord [Denis Ménochet] om zelf een aanklacht in te dienen en hij is vastberaden door te zetten, in de hoop dat andere slachtoffers - die er ongetwijfeld zijn - daardoor hun stilzwijgen zullen doorbreken.

De eerste 45 minuten zijn moeilijk door te komen, maar zodra Ménochet zijn intrede doet groeit de film uit tot een onthullend portret van mannen die op verschillende manier zijn getekend door hun verleden. De reacties van familieleden zijn genuanceerd en Ozon vervalt dan ook nooit in klassiek melodrama, wat de authenticiteit alleen maar ten goede komt. De film richt zich niet zozeer op de schuldvraag - ook al is Verley indrukwekkend als de (vermeend) pedoseksuele Preynat - maar op de kracht die slachtoffers ontlenen aan het feit dat ze hun ervaringen kunnen delen.


avatar van predator

predator

  • 1591 berichten
  • 1859 stemmen

Sterke film, die vooral het proces richting de aanklacht toont. Krachtige rollen, waardoor je soms het gevoel van een documentaire krijgt. Wel erg lang, de aanloop sleept een beetje en had korter gekund. Maar goed, het proces is natuurlijk ook traag, dus dat gevoel komt goed over.


avatar van Arnie

Arnie

  • 993 berichten
  • 1717 stemmen

Niet je typische Ozon. Dit is een vertelling van een in Frankrijk beruchte misbruikzaak waar hij zijn karakteristieke filmische trucjes vrijwel compleet achterwege laat. Het heeft daarmee alles in zich om een saai relaas te worden van een uitgemolken onderwerp, maar ik ben toch overwegend positief vanwege de subtiliteit en nuance waarmee Ozon dit brengt. Negatief vond ik wel de lange zit; je merkt dat Ozon vooral niets wil vergeten te vertellen.

Ozon besteedt relatief veel aandacht voor de familiesituaties en relaties van de slachtoffers, en hier viel op dat het vrijwel altijd positieve relaties betreft, enigszins in tegenspraak met het cliché van beschadigde mensen die op latere leeftijd worstelen om goede relaties te onderhouden. De personages zijn zeer gewoon, en Ozon schuwt niet om ook wat grillige trekjes van de karakters te tonen.

Waar ik een haatvolle, beschuldigende film verwachtte richting de kerk (getuige al de cynische titel), bleef gelukkig ook een al te stellig oordeel uit. Ozon toont met veel nuance de verschillende perspectieven binnen en buiten de katholieke gemeenschap. Natuurlijk is duidelijk waar de fouten liggen, maar Ozon brengt dit veel subtieler dan doorgaans gebeurt. Daarmee is de film een eerlijk relaas van een belangrijke misbruikzaak, zonder veel opsmuk of drama, en dat valt te waarderen. Daarom was het ook jammer dat, desondanks, Ozon het niet kon nalaten om de zoon van Alexander zijn vader tegen het einde pathetisch te laten vragen of hij altijd nog in God gelooft. Dat was overbodig.


avatar van sperwer 27

sperwer 27

  • 304 berichten
  • 291 stemmen

(Gezien op 10/04/19)

Zeer sterk docudrama. De trauma's van de slachtoffers van misbruik gaan levenslang mee. En niet iedereen kan er zich zomaar overheen zetten en een leefbaar leven gaan leiden.

De hooghartigheid en het egoïsme van het instituut kerk grijpen je naar de keel.

Heb er geen andere woorden voor.

De film is zeer goed gemaakt.


avatar van Baboesjka

Baboesjka

  • 891 berichten
  • 1513 stemmen

Een trieste en heftige film. Het verhaal raakte mij. Ik vind het heel goed gespeeld, realistisch en sterk. Mooi uitgewerkt. Hij duurt lang, maar voor mijn gevoel ging hij vrij snel. Eén van de beste films van Ozon, wat mij betreft. 4,5*


avatar van Movsin

Movsin

  • 6351 berichten
  • 7666 stemmen

Sterke en uitvoerige uiteenzetting van de aanklacht van pedofilie en het niet sanctioneren ervan binnen de Kerk. Berustend op ware gebeurtenissen.

Komt de eerste reactie na 25 jaar van een man die zich vooral verzet tegen de blijvende omgang met kinderen door een priester die destijds hem, als knaap, misbruikte, dan gaan de opvattingen en motiveringen van de anderen toch wel verder: van excuses en bestraffing van de individuen tot expliciete blamage van de ganse Kerk, leider inbegrepen.

Mooie en uiterste natuurlijk vertolkte scènes zijn die van de bijeenkomsten van de betrokken families waarbij tempering van extreme wraakgevoelens wel eens nodig blijkt, wat voor een kleine ontspanning zorgt in dit zwaarwichtig gegeven.

Ozon houdt het overigens sereen en discreet en toch hartverscheurend en hemeltergend. De flasbackscènes zijn correct en sensatieloos.

Een film om gezien te hebben.


avatar van eempag

eempag

  • 354 berichten
  • 305 stemmen

Interessante goed en realistisch gefilmd.

Had van mij wel iets korter gemogen en dan was ook het hele verhaal goed verteld.


avatar van Phantasm

Phantasm

  • 5638 berichten
  • 5581 stemmen

Leuk om een keer gezien te hebben, vond de film wel wat te lang.


avatar van BBarbie

BBarbie

  • 10899 berichten
  • 6940 stemmen

Na een aarzelend, weinig zeggend begin ontwikkelt zich een verhaal dat alsmaar boeiender wordt. François Ozon richt zich primair op de slachtoffers van het misbruik. Hij laat die groep geleidelijk aan uitdijen en verplaatst daarbij steeds de focus van de film naar de nieuwkomer met de nodige aandacht voor diens omgeving en achtergrond. Knap gedaan.

De film oogt als een docudrama en is daarmee naar mijn gevoel een beetje een buitenbeentje binnen het oeuvre van Ozon. Dat laat onverlet dat het in mijn ogen een van de betere films van Ozon is, maar dat kan ook te maken hebben met het schrijnende onderwerp.


avatar van Fisico

Fisico (moderator films)

  • 4570 berichten
  • 3407 stemmen

Grâce à Dieu gemist in de bioscoop, dus deze stond al eventjes op mijn lijstje. Het onderwerp is klaar en duidelijk. Dit is een intrieste film over seksueel misbruik en het toedekken ervan binnen de kerkelijke middens. Op zekere hoogte bekeek ik dit met veel verbazing en ongeloof. Wellicht door het religieuze kader en het diepe geloof heb ik toch de indruk dat deze geestelijken "anders" worden bekeken en beoordeeld dan de actieve pedofiel als buurman, oom of willekeurige burger. Alsof het allemaal minder erg is. Frappant om ook tijdens de film te moeten vaststellen dat dergelijke feiten bij momenten geminimaliseerd worden of dat processen tegen hét instituut jarenlang aanslepen met beroepen en zelfs dreigen te verjaren in sommige gevallen.

Sterke film waarbij Ozon gevoelige paden betreedt, want dit proces is nog steeds aan de gang. De meest recente uitspraken zijn zelfs onbevattelijk te noemen (zonder de details van het onderzoek te kennen). Ozon behoedt zich mooi van sensatie en tracht een sereen portret te brengen van enkele slachtoffers; mooi ook hoe hij een aantal eenvoudige flashbacks in het plot verweeft. De focus ligt bij een drietal mannen die in het verleden misbruikt zijn tijdens een jeugdkamp. Elke man heeft zijn eigen persoonlijkheid en leven gecreëerd. Mooi ook hoe ze de strijd aangaan tegen het misbruik, maar men ook daar grondig kan verschillen van opinie. De één is nog steeds erg gelovig terwijl een andere zich laat ontdopen. En is het dan de bedoeling om dat aan de grote klok te hangen bij de media?

Ozon schotelt zo een aantal morele dilemma's voor die de kijker aan het denken zet. Zo simpel en eenvoudig is het allemaal niet. De boodschap brengen is één ding, hoé je ze brengt is nog véél belangrijker. Gelijk hebben of gelijk krijgen, vooral dat laatste is soms de zware weg die afgelegd moet worden door de slachtoffers ... Knap!


avatar van mirjo 2

mirjo 2

  • 269 berichten
  • 3308 stemmen

Ondanks het gruwelijke thema kon de film mij totaal niet boeien. Kreeg weinig of geen gevoel bij de verschillende personages/slachtoffers (Francois) en de film was met ruim twee uur ook veel te lang waardoor de aandacht gaandeweg afnam. Jammer.


avatar van Filmkriebel

Filmkriebel

  • 7570 berichten
  • 3645 stemmen

Mij boeide het wel, al moet je van films houden die zwaar beladen zijn van dialoog. De film volgt drie mannen die in hun jeugd misbruikt geweest zijn door een pedofiele priester tijdens scoutsvakanties. Alexandre brengt de bal aan het rollen en neemt geen tevredenheid met een door de kerk georganiseerde reconciliatie. De tweede, François, wil geen oude koeien uit de sloot meer halen maar richt daarna toch een actiegroep op wanneer hij verneemt dat de priester nog steeds met kinderen in contact staat. De derde, Emmanuel, is het zwaarst misbruikt geweest en lijdt aan epileptische aanvallen en zegt een moeilijke seksuele ontwikkeling te hebben doorgemaakt . Door hun initiatief komen steeds meer getuigenissen aan de oppervlakte wat het misbruik op een hoger niveau brengt. Ook de kerk, die de feiten altijd heeft gebagatelliseerd, raakt in het vizier. Maar zullen ze erin slagen om alsnog gerechtigheid te bekomen, wetende dat de feiten mogelijks verjaard zijn?

Je zou kunnen stellen : waarom pas dertig jaar later een proces aanspannen? Ik hoor dat ook vaak van bekenden in dergelijke rechtszaken, maar de film legt terecht de vinger op de wonde; het gevoel om er alleen voor te staan met zijn eigen schaamte en pijn zorgt voor een houding van machteloosheid en inertie. Wanneer Emmanuel zijn opluchting bekend maakt aan François dat de zaak op een solidaire manier aangepakt wordt, begrijp je goed de stilte waarin ze jarenlang geleefd hebben.

Een goede film, maar wel een doorbijter, zeker in het eerste half uur. Ik zou deze niet aanraden aan mensen die problemen hebben om twee uur lang geconcentreerd naar dialogen te luisteren. Gebaseerd op reële feiten.


avatar van Film Pegasus

Film Pegasus (moderator films)

  • 28833 berichten
  • 4915 stemmen

Het waargebeurde verhaal van de Franse priester Bernard Preynat die jarenlang kinderen misbruikte. Waarop de kerk niets deed en de hele zaak verzwegen werd. Geen alleenstaand geval, maar deze zaak zorgde voor veel opschudding in de media vanwege de rol van kardinaal Barbarin en het Vaticaan. In België was er de gelijkaardige zaak rond bisschop Roger Vangheluwe. Maar er zijn zoveel meer gelijkaardige gevallen.

De film zoekt niet de sensatie op of enkel de gruwel van de feiten. Maar alle aandacht naar de slachtoffers. Om aan te tonen hoe zij hier onder geleden hebben, waarom het moeilijk is om er over te praten, hoe verschillend de slachtoffers zijn, en hoe belangrijk het voor hen is voor gerechtigheid te krijgen, ook al zijn de meeste zaken ondertussen verjaard (volgens justitie).

Een film die de sensatie wil vermijden, valt snel terug op het narratieve. Maar door de slachtoffers hun tijd te geven en de feiten duidelijk voor te stellen, maakt de film juist de nodige indruk. Het is geen grootse film geworden die visueel uitblinkt of gaat lopen met acteerprijzen, maar ik denk dat het wel een belangrijke film is. Een verhaal dat moet verteld worden met het nodige respect. Waarin de slachtoffers centraal staan en niet de daders. Een genuanceerd beeld waarin de Kerk niet per se slecht wordt afgeschilderd, maar wel de pedofiele priesters en de rol van veel hoogstaande figuren binnen die Kerk. Een verschil tussen religie en geloof, al doen de feiten dat geloof sterk wankelen en het vertrouwen voor velen in die Kerk opgeven.


avatar van scorsese

scorsese

  • 9765 berichten
  • 9510 stemmen

Uitstekende film over een man die als kind seksueel is misbruikt door een priester en stappen onderneemt. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal dat ten tijde dat de film uitkwam, nog niet afgelopen was. De film laat goed zien hoe het balletje begint te rollen en hoe er door de kerk, justitie, ouders en familie mee wordt omgegaan. Zeker voor François Ozon is de benadering nogal rechttoe rechtaan, maar dat werkt wel hier.


avatar van K. V.

K. V.

  • 3441 berichten
  • 3385 stemmen

Deze film bekeken en vond het wel een aanrader. Natuurlijk geen tof onderwerp, maar vond het wel mooi gebracht.

De cast deed het prima en kwam overtuigd over.

De film duurt wel lang, maar vervelen deed het eigenlijk niet. Jammer dat ze dit soort films moeten maken, maar toch is het nodig.


avatar van Fisico

Fisico (moderator films)

  • 4570 berichten
  • 3407 stemmen

vrijdag 10 september 2021 om 21u20 op CANVAS.


avatar van lang pee

lang pee

  • 323 berichten
  • 296 stemmen

Goede film over misbruik in de kerk, maar ik vond de Amerikaanse film Spotlight, over hetzelfde onderwerp toch een pak beter. Niet te begrijpen dat deze mensen door de macht van de kerk, hier altijd mee weg komen. Wij hier in Belgie hebben een bisschop die rustig wijntjes zit de drinken in een klooster in Frankrijk, terwijl er één van de slachtoffers van hem zelfs uit het leven is gestapt door het gruwelijke misbruik....


avatar van bjerik76

bjerik76

  • 2036 berichten
  • 1487 stemmen

de film begon goed, aangrijpend en dramatisch.

De cast is goed, en het verhaal boeiend, alleen blijft het hangen, en blijft het bij de brieven en emails van de ene instantie naar de andere instantie enz, enz.

Op die manier is 137 minuten een lange zit.

De film / her verhaal word telkens onderbroken door al die correspondenties dat mijn aandacht elke keer weg viel,

Jammer, want als dat minder in beeld werd gebracht zou het een prachtig drama kunnen zijn.


avatar van JoeCabot

JoeCabot

  • 2682 berichten
  • 1785 stemmen

Met een regisseur als Ozon weet je nooit helemaal wat je te wachten staat. Soms levert hij verfrissende cinema af, maar evengoed vliegt hij volledig uit de bocht. Grâce à Dieu valt gelukkig in de eerste categorie.

De grootste kracht van deze film is zonder twijfel de serene toon. Zonder (al te veel) te polariseren behandelt Ozon een bijzonder gevoelig thema. De meeste regisseurs zouden dit verhaal verteld hebben vanuit het oogpunt van een slachtoffer dat op de rand van de afgrond staat. In Grâce à Dieu komen echter verschillende betrokkenen uitgebreid aan bod. Iedereen verwerkt het trauma op zijn eigen manier. Sommigen gaan er opvallend zakelijk mee om, voor anderen is het nog steeds iedere dag vechten tegen de waanzin.

Wel vraag ik me af of dit verhaal niet beter gewerkt zou hebben in boekvorm. De film bestaat bijna volledig uit dialogen en voice-overs; op audiovisueel vlak valt er nauwelijks iets te beleven. Ook over de cast kan ik niet veel noemenswaardigs vertellen. De acteurs doen het oké, maar eigenlijk blinkt niemand echt uit.

Slotsom: niet groots, wel zeer degelijk. 3,5*


avatar van Ardjuna

Ardjuna

  • 97 berichten
  • 200 stemmen

Vanavond 18 oktober 2021 op France2 om 21.05 uur


avatar van Ardjuna

Ardjuna

  • 97 berichten
  • 200 stemmen

Een boeiende film die me emotioneerde. Zeer sterk acteerwerk vooral van het slachtoffer met epileptische aanvallen.


avatar van Lovelyboy

Lovelyboy

  • 1928 berichten
  • 1651 stemmen

Film die ik twee weken geleden soort van ontdekte op MovieMeter, hoe ik precies bij Grace á Dieu terecht kwam weet ik niet meer, mogelijk via een andere gebruiker of de regisseur. Blij verrast was ik dan ook dat ik door de NPO op mijn wenken bediend werd overigens met de verwachting een film als Doubt of Spotlight te treffen, films die mij erg liggen.

Traag maar realistisch gaat Grace á Dieu van start, met Alexandre die voor de verandering eens iemand is die ondanks het misbruik knap is neergekomen. Zoals zo vaak met misbruik en verkrachting blijkt maar weer dat de bijkomende schade altijd groter is dan gedacht ondanks dat het zorgvuldig weggestopt is of gebagatelliseerd wordt. Het is als een ontsteking die groeit en groeit, kracht verzameld en onhoudbaar uitbarst in al zijn vuiligheid. Interessant die beginfase waar Alexandre op geheel eigen wijze contact zoekt en zijn stem wil laten horen, toch stroopt het tempo en empathie voor mij behoorlijk wanneer zijn pogingen stranden in oeverloze en saaie voorgelezen correspondentie met de kardinaal en Maire. Leidend uiteraard tot de volgende stap maar niet echt interessant in mijn beleving. De film lijkt tot dan ingetogen en subtiel maar glipt qua interesse regelmatig weg.

Beter is de volgende fase met Emanuell en Francois die aanzienlijk meer schade hebben, minder te verliezen hebben en de strijd aan willen gaan tot en met oorlog aan toe. Samen met het relaas van deze knapen en alle sociale problemen daarboven op, en niet te vergeten de verwijten of schuldgevoelens binnen de families, lijkt zich rond de kerk, de kardinaal en Preynat een steeds grotere schandvlek te vormen van doofpot, vriendjespolitiek en botte ontkenning. Het probleem was klaarblijkelijk lang bekend, Preynat doet zich voor als slachtoffer en toont in de face off met Emanuel dat de man eigenlijk gewoon niet spoort. Wat mankeert die vent? Het is een ronduit schandaal dat er niets ondernomen wordt, sterker, het lijkt wel of Preynat in bescherming genomen wordt. Waarom wordt deze man niet aangepakt? Het is het instituut dat al geruime tijd onder vuur ligt en in die zin aan de kaak gesteld wordt als iets dat zichzelf beschermd en zijn vuiligheid binnen houdt. Maar of het probleem zich daar mee oplost blijft de vraag.

Grace á Dieu vormt een fraai beeld van een aantal slachtoffers die de schaamte voorbij zijn een een heuse actiegroep oprichten. Ontstellend en ontroerend zijn toch de verhalen, het leed en de bijkomende schade van de slachtoffers, iets dat me toch regelmatig naar de keel grijpt. Onthutsend is de rol van de kerk die liever de kop in het zand steekt. De acteerprestaties zij uitstekend, de soundtrack is prachtig, de kerken zijn fantastische decors en In die zin wordt dit zware drama op een fraaie ingetogen en subtiele wijze gebracht. Toch weet de film mij niet helemaal te vangen en dat komt vooral door het begin met de eerder genoemde correspondentie. Desondanks is Grace á Dieu toch een fraai drama te noemen.


avatar van wimaroca

wimaroca

  • 699 berichten
  • 569 stemmen

Een sterk verhaal,en zeer goed geacteerd

En zo hebben veel jonge misdienaars ermee te maken gehad,ik denk in alle landen van de wereld.

De "knechten" van god hebben geen behoefte's zeggen ze dan,....natuurlijk hebben die behoefte's

Vroeger konden homo's ,lesbienne's en pedofielen allemaal in het klooster zonder het tegen iemand het te hoeven zeggen, en daar werden ze beschermd.

Konden ze onderling, een beetje uitleven.