Calm with Horses (2019)

Douglas Armstrong [Cosmo Jarvis] is letterlijk en figuurlijk de sterke arm van Dympna [Barry Keoghan], de jonge troonopvolger van de gevreesde Denver-clan die de drugshandel stevig in handen heeft. Dympna geeft Douglas opdracht om ene Fannigan [Liam Carney] af te tuigen om hij de familie beledigt zou hebben. Daarmee lijkt de kous af, totdat de invloedrijke Paudi [Ned Dennehy] zich met de zaak bemoeit. Hij stelt dat Fannigan dood moet en weet door middel van manipulatie en intimidatie Dympna ervan te overtuigen dat er geen andere optie is. Noch Dympna noch Doug is ooit verantwoordelijk geweest voor moord, bovendien probeert Doug juist een rolmodel te zijn voor zijn autistische zoon. Dit dilemma en de gevolgen van de beslissing die Doug neemt staan centraal. Een weinig origineel verhaal dus dat zich afspeelt in een mistroostig landschap. Jarvis is niet meer dan OK in de hoofdrol, maar hij krijgt sterke ondersteuning, vooral van Keoghan.

Cineville Vitamine zette tegelijk twee films over een vader en z’n autistische zoon in Ierland op z’n website, The Last Right (Film, 2019) en deze, maar verder zijn de films zowat tegengesteld: de eerste vond ik rommelig, flauw en saai terwijl deze van begin tot eind rauw en spannend is. Het is waar dat de film geen nieuw terrein betreedt – sowieso zijn de meeste Hollywood-films misdaadfilms en onderscheidt de Europese variant zich meestal door rauw te zijn en de onderklasse confronterend realistisch af te beelden – maar ik vond ‘m goed gemaakt waarbij het geweld als het ware wordt onderzocht (de film begint met een verklaring van Douglas dat hij niet gewelddadig is uit haat maar dat geweld hem zin aan het leven geeft). Al snel is duidelijk dat deze krachtpatser Douglas eigenlijk een goede vent is maar in het verkeerde milieu zit waar ze misbruik van hem maken. Dat kan niet goed gaan maar de film is eigenlijk nooit voorspelbaar: de film is meer een tragedie waarbij het onontkoombare steeds dichterbij komt en je steeds vuriger hoopt op een wonderlijke ontsnapping. Ook dat is de rauwe realiteit van het leven in de onderklasse en het criminele leven. Het is zo een film die eigenlijk alles goed doet.

Gedurende een uur een onderhoudend scenario met, meer nog dan hoofdrolspeler Cosmo Jarvis, Barry Keoghan in een sterke act.

Naar het einde toe verzwakt de film zienderogen, zijn de emoties niet altijd overtuigend gebracht en ook de actie is niet wat er in de geschetste situaties kan worden verwacht. Film probeert het wel : de geslagen Douglas, het jongetje, de moeder...maar ingang vindt hij amper.

Prachtige, rauwe film, die boeit van de eerste tot de laatste seconde! Verdiende 5 sterren!