Free Solo (2018)

Toch best wel indrukwekkend, deze docu over de obsessieve klimmer Alex Honnold die toewerkt naar een uniek klimproject: zonder enige zekeringen, touwen of wat dan ook El Capitan beklimmen. En ook als niet-klimmer zat ik, zeker in de tweede helft, er toch helemaal in. Niet alleen de klimbeelden, die zijn natuurlijk spectaculair, maar ook het portret van de übergefocuste, af en toe bijna autistisch overkomende Alex en hoe hij alles opzij zet in zijn jarenlange voorbereiding op zijn ultieme doel, ik vond het prachtig. In de eerste helft meandert het nog een beetje, maar de uiteindelijke beklimming is één van de spannendere dingen die ik de laatste tijd in de bios heb beleefd.

Wat een meesterwerk van Alex en de crew rondom hem. Zelden zo iets moois gezien. Voor mij zijn bergen het allermooiste wat er op deze wereld bestaat, hoe ruig of simpel ze ook zijn. Ik zie dit als een gemiste kans. Dit had ik ook graag willen doen, maar in mijn tijd waren deze mogelijkheden er amper en dan heb ik het nog niet eens over het financiele gedeelte. Een mooier voorbeeld van een zijn met de natuur, ken ik niet.

Kan er verder online nog niets van vinden, maar las in het tijdschrift van de NKBV (zeg maar de Hollandse alpenclub) dat deze docu op 10 maart op tv te zien zal zijn bij NatGeo.

20 maart, 21.00 uur.

En ja, klopt. Het kwam op tv voorbij toen ik langs NGC zapte. En zie ook:

Free Solo over de beklimming van El Capitan is binnenkort op tv - esquire.com

Geweldig dat dit al op tv is. Allemaal kijken!

Zonde om dit op TV te kijken.

Net in het filmhuis gezien. Wat een indrukwekkende film. Ik ben bijna sprakeloos. Het feit dat er mensen zijn die dit kunnen en durven, vind ik heel bijzonder. Erg mooie beelden, zo groots dat ze het best tot hun recht komen op het grote doek. Ik vond de film nergens saai en ik heb op het eind met klamme handen zitten kijken. Zo spannend is het. Alex's rustige persoonlijkheid vind ik fijn, en Sanni vind ik een leuke meid. Dat werkt ook mee. Ruim een voldoende. 4*

En daar was die Oscar.

Steekt dit niet onorigineel af tegen "Valley Uprising"?

Free Solo, de winnende Oscar documentaire is niet voor ‘the faint at heart’ of wie hoogtevrees heeft. Maar wel een bijna angstige ode aan de wilskracht en het doorzettingsvermogen.

Waar een wil is, is een weg omhoog!

Alex Honnold is een freesolo-klimmer (dus zonder hulptouwen) en wil de ultieme klim doen op de 900 meter steilhoge El Capitan in Yosemite Park. De eerste poging kapt hij af, teveel mensen om hem heen die meekijken. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan.

Hij start als single maar Sanni, zijn latere vriendin, sluipt de documentaire in en waar hij eerst resoluut altijd klimmen boven vrouwen stelt vindt hij haar later “toch wel handig, ze fleurt de boel op en neemt niet veel ruimte in”. Zelfs als zij hem per ongeluk laat vallen en hij met gekneusde wervels verder moet, laat hij haar niet vallen. Pas aan het eind bij de 2e poging stuurt hij haar weg, no goodbyes.

De film kan zijn dood registreren. Bijna alle free soloisten die ze kennen zijn dood door valpartijen en hebben de 40 jaar niet gehaald.

Waarom hij toch zo gedreven is?

Deels omdat zijn moeder hem geleerd heeft ’Almost doesn’t count’. Maar onderzoek naar zijn amygdala, het deel in de hersens dat de angst aanstuurt, verklaart de rest. Waar normaal veel angstactiviteit te zien is, is bij hem absoluut niets te zien.

“Mijn amygdala is een beetje moe” is zijn enig commentaar.

Hoe het afloopt? Kijk zelf maar. Net als in de film heeft ook niet iedere free soloklim een happy end!

Trailer

Free Solo - Trailer | National Geographic - YouTube

De Oscar-winnende docu Free Solo bekijk je gegarandeerd met klamme handjes. Waaghals Alex Honnold is al tien jaar gefascineerd door de 900 meter hoge bergwand El Capitan die hij zonder (ja, je leest het goed: zonder) uitrusting wil bedwingen. Iets wat een goede vriend van hem vergelijkt met goud op de Olympische Spelen winnen, maar waarbij het kleinste foutje je al met de dood moet bekopen. Een bijna bovenmenselijke daad die uiteindelijk heel zorgvuldig in beeld is gebracht.

Formidabel hoe die beklimmingen in beeld worden gebracht. Het wordt ook spannender gemaakt doordat je het een ander leert over de moeilijkste hordes op de berg en de verschillende klimtechnieken die worden gebruikt. Maar wat ik eigenlijk nog minstens zo interessant aan de film vond was de poging tot karakterstudie van Alex Honnold. Een soort van laatbloeier. Boeiend figuur. 3.5*.

Dit zag er wel echt adembenemend en fantastich uit zeg.

Dat gezegd hebbende, ik heb niet echt verstand van klimmen en zelfs een beetje hoogtevrees maar wat deze kerel allemaal uitvreet is gewoon onverantwoord volgens mij.

Dit gaat wel echt alle extreme sports voorbij. Net als die maat van hem zegt: het is alsof je aan de Olympische spelen meedoet, maar als je niet wint ben je hardstikke dood.

Ook dat ze allemaal 30 man kennen die hetzelfde doen die zijn overleden lijkt me veelzeggend. Het gaat allemaal wel een beetje te ver denk ik.

Je juicht in feite een soort death wish toe.

Evengoed wel verschrikkelijk spannend allemaal.

Hier een mooi interview van Joe Rogan met Alex Honnold.

Joe Rogan Experience #1189 - Alex Honnold - YouTube

Meh.

Film kwam mij wat bekend voor helemaal toen ik Jimmy Chin zag en ook toen ik El Capitein hoorde. Meru & Valley Uprising. Misschien dat de docu daarom iets minder fris aanvoelde dan bij andere. Vooral het begin dwaalde mijn gedachtes wat af. De natuur is prachtig. Het is ook wel mooi gefilmd, maar ook wel weer usual voor dit soort docu's. Hoewel duidelijk wat meer budget, minder of misschien zelfs geen gopro's.

Naar het einde toe is het wel even spannend maar ik miste een beetje de urgentie van dit soort verhalen. Misschien moet je meer met klimmen hebben omdat te begrijpen maar ik dacht ok leuk je bent nu boven op de berg, gefeliciteerd, en wat moet ik met deze informatie?

Niet mijn soort docu. Wil liever een iets boeiender onderwerp.

2.5 sterren.

Ik weet niet zo goed wat ik er van vinden moet.

Van de film dan, bedoel ik. De persoon Honnold en hoe hij klimt was me al langer bekend, en daar weet ik wel van wat ik er van vind - het is volstrekt onbegrijpelijk maar ook erg bewonderenswaardig wat hij doet en de monomatische zorgvuldigheid waarmee hij zijn doelen zet en bereikt. Wellicht dat het voor mij een betere film was geweest als diezelfde soort monomatische aanpak ook door Chin was gevolgd - wat er nu uit komt is het allemaal net niet, als ik heel eerlijk ben. Het geeft weinig meer inhoud over Honnold dan je al wist als je de bladen en social media op dit gebied een beetje bijhoudt, het neigt een beetje teveel naar gezocht drama in de relatie met Sanni als de ongelukjes langskomen. En dat de beelden van El Cap nou zo indrukwekkend zijn, mwah - heel bijzonder is het op dat gebied nou ook weer niet. Het is meer het onderwerp dat de film bijzonder maakt dan dat de film zelf nou zo goed is wat mij betreft - en dan ook nog eens de persoon van Chin zelf, die me in Meru al stevig tegenstond, en me hier nog steeds niet als de meest sympathieke filmmaker ooit overkomt. Hou jezelf er uit, denk ik dan, het gaat niet over jou.

Aan de andere kant, ik ben wellicht niet precies de gemiddelde kijker voor dit onderwerp. Ik had het prima gevonden als we een film van een uur of vier hadden gekregen, waarin je real-time ziet hoe hij de hele klim doet. En dan liefst helemaal zonder commentaar. Heerlijk kijken, in plaats van alle achtergrond en afleiding die er nu bijgehannest wordt - wellicht is dat vooral leuk voor iemand die voor het eerst van het idee van free soloing hoort, of Honnold niet als begrip in zijn hoofd heeft. Maar is dat dan waar de film over moet gaan, maakt dat het geheel toegankelijker voor iemand die niet in de klimwereld thuis is? Ik weet het nog niet zo.

Wellicht dat die wat minder hoogdravende documentaire van een paar jaartjes geleden over zijn free solo van Half Dome stiekem eigenlijk beter is. Hoewel ik me herinner dat ik me daar af en toe ook behoorlijk aan irriteerde. Maar in ieder geval leverde dat wel een volstrekt iconisch beeld op wat bij zo ongeveer iedere klimmer wel in zijn hoofd zit. En een werkwoord - 'Honnolding'. Wellicht zegt dat eigenlijk meer dan het hele gedoe rond de free solo op El Cap - want, wie kan dan zeggen dat zijn naam een werkwoord geworden is?

Goeie film over een bergbeklimmer die van plan is een 900 meter hoge, verticale rots te beklimmen zonder touw. De film schetst een prima beeld van het leven en beweegredenen van deze man die deze levensgevaarlijke sport beoefend. De beelden blijven indrukwekkend, maar de vergelijkbare documentaire The Dawn Wall was net wat spannender. Desalniettemin is de prestatie ongekend.

Vandaag op tv NGC. 21:00 uur

Ik ben een absolute Alex Honnold fan (misschien omdat ik zelfs al op een stoeprand last van hoogtevrees heb) maar ik zit nu te kijken en af en toe kijk ik echt gewoon even weg. Hell...

Zit vol verwondering & trots te kijken op National Geographic maar op NPO 1 kunnen ze er ook wat van!

Sluit me aan bij Scorsese. The Dawn Wall is ook moreel gezien meer verantwoord. Die gasten willen gewoon niet vallen. Die Honnold maakt het niet zo veel uit, krijg ik de indruk.

Free solo is een indrukwekkende docu geworden die terecht in de prijzen is gevallen. Mooie opbouw van de docu naar het einde toe dat werkelijk een climax is. De gehele docu is enorm interessant, maar het einde waarbij Honnold touwvrij El Cap opklimt is adembenemend en beangstigend, zelfs wanneer je weet dat hij het haalde.

We krijgen een mooie inkijk op de voorbereidingen van Honnold's voornemen om El Cap te beklimmen. Er gaan enorm veel testen, besprekingen en planning aan vooraf. Dit is niet zomaar een losgeslagen gek die eventjes zijn leven wil wagen. Dit is niet zomaar een roekeloos ondoordacht idee. Honnold verwoordt het ook goed wanneer hij zei dat het gevaarlijker was om solo te klimmen, maar daarom niet risicovoller. Hij weet perfect waarmee hij bezig is. De moeilijkheid zit hem in het psychologische. Je weet dat je het foutloos kan, maar je zit met die mentale barrière dat er nu wel géén touw is. Ook voor de vrienden die machteloos toekeken moest dit de hel geweest zijn.

Uiteraard zijn de beelden adembenemend. Jammer dat ik deze ervaring niet had in de cinema. Ook veel bewondering voor zijn talent en mogelijkheden om via de kleinste oneffenheden grip te vinden om naar boven te klauteren. Die "karate kick" was dan ook eventjes de adem inhouden.

Fijn ook om het personage Alex Honnold beter te leren kennen. Zijn omgang met zijn vrienden, de moeizame relatie met zijn vriendin (of voormalige vriendinnen), zijn passie etc. In alles wat ik hoorde of zag vermoed ik trouwens de diagnose van autisme wegens zijn zwart-wit en rigide denken, zijn gebrek om zich in te leven in anderen, zijn moeilijkheden om emoties te tonen en te lezen, zijn eetstoornis in zijn jeugd, de diagnose bij zijn vader, etc ...

De klimsport is mij niet helemaal onbekend, maar wat deze Alex Honnold laat zien is echt niet normaal. Alsof je een Olympische medaille moet winnen en verliezen gelijk staat aan de dood, zo wordt er in Free Solo gesproken. Daar komt het zeker op neer als je zonder enige veiligheidsmaatregelen aan de angstaanjagende klim van El Capitan begint. De beelden zijn uniek, qua persoon blijft het een vreemde snuiter. Maar je kan je onmogelijk voorstellen dat de gemiddelde man of vrouw hier alleen al aan gaat denken.

Het is amper te bevatten wat deze gast heeft gedaan, echt ongelooflijk.

1 klein foutje is fataal, je moet toch echt emotieloos zijn en over stalen zenuwen beschikken om dit te doen.

Deze film laat zien hoe Alex Honnold geschiedenis schrijft met zijn waanzinnige klim van El Capitan in het Californische Yosemite National Park, zonder veiligheidskabels.

En niet te vergeten, ook de cameramensen verdienen veel respect, die ook risico's nemen en dit op spectaculaire wijze in beeld brengen.

Alex Honnold Breaks Down Iconic Rock Climbing Scenes from Movies

vooropgesteld alex is een weinig sociaal en verknipt figuur. Maar wat een kunde. Het vrouwtje is irritant. Doet er alles aan om te laten weten dat ze t niks vind. De uiteindelijke beelden van de klim vond ik helaas op bepaalde punten na tegenvallend maar dat had dus een reden.

"Het vrouwtje is irritant." Alsof er over een diersoort gesproken wordt.

Nee, nee, nee, die vriendin worstelde met een gigantisch dilemma: is liefde de ander onvoorwaardelijk vrij kunnen laten met 't vertrouwen dat de ander zich door deze vrijheid innig gebonden weet, of is liefde minder vrijblijvend en moet de ander beseffen dat een spel met de dood geen optie is?

Juist dit aspect komt subtiel (zonder expliciete verwoording) aanbod in deze hallucinerende docu over een enorme zonderling die met horten en stoten zijn pad bewandelt in het doolhof dat we bestaan noemen en daarin toch liefde ontmoet en ... ondervindt.

het vrouwtje wist wie t was en wat zijn doelen zijn. ze heeft m nl ontmoet op een meeting waar hij over zijn passie sprak. De godganse film loopt ze te bij hem te vragen of zij meer waard is dan zijn hobby en hij is daar heel duidelijk in: Nee. Haar eerste opmerkelijk nadat ie el capitan heeft bedongen is niet gefeliciteerd maar het is nu eindelijk voorbij. Nee hoor vrouwke hij gaat gewoon weer een nieuw project zoeken want zo is zijn karakter. Maar als een typische vrouw probeert ze hem te temmen. Terecht dat ie haar wegstuurde om geen gezever aan zijn kop te hebben.

Die vriendin is ongelofelijk naïef. Ze lijkt er van overtuigd dat ze met deze man, nadat hij El Capitan heeft bedwongen hij rust krijgt en een huisje boompje beestje bestaan gaat leiden, nooit dus.

Op de hersenscan was al zichtbaar dat hij alleen wordt geprikkeld door bovenmenselijke uitdagingen, anders voelt hij niets.

Daarin lijkt hij precies op zijn vader waar hij absoluut niet op wil lijken. Integrerende docu. Heel mooi gemaakt en heel spannend.

Hij gaat zijn grenzen vast nog meer verleggen, met zijn dood tot gevolg.

Dat kan bijna niet anders.

Met veel verwachtingen voor gaan zitten maar redelijk teleurgesteld uitgekomen. Ten eerste al omdat ik een film met een acteur te verwachtte, maar het bleek dus een docu te zijn a la Meru die ik overigens geweldig vond dus als nog erg nieuwsgierig...maar helaas toch....

Op zich is het een prima geconstrueerde sportdocumentaire. Veel klimmen, mooie beelden uiteraard, het investeren, trainen en voorbereiden en natuurlijk de gekte zelf die 'klimmen' heet. En op zich snap ik de kick wel die het geeft, het opzoek van grenzen en comfort zone's. In die zin is de film wel gelukt.

Ik knap helaas volledig af op die gozer zelf. Vreselijke afstandelijke, empathieloze, wereldvreemde gast die alleen maar met zich zelf bezig is. Zo'n figuur die bij je in de zelfde kamer kan zijn, en toch mijlen ver weg. En dan die onnozele houding van 'ohw, ben ik anders?', 'waarom ben ik anders?'. Nou daar hoeft van mij niet een psychologisch onderzoek aan te passen te komen. Maar afijn, ik knap volledig af op dat ik zelf me kan identificeren met zo iemand, vind hem niet helemaal normaal in tegenstelling tot de personen in Meru bijvoorbeeld die ik sympathieker vond in die zin.
En dan dat vreselijke domme meisje die hem, die rare afstandelijke gozer die zo anders is en niet normaal kan communiceren, nu het einde vind maar met een jaar of drie woedend bij hem weg gaat omdat hij niet verandert of juist zo anders is. Al zal die gast met haar in dat huis kruipen dat blijft mentaal en geestelijke een figuur die altijd soort van afwezig is en ontastbaar. Bovendien vind ik haar hele gedrag richting hem zo gespeeld, ze is hem zo aan het pleasen waar de camera bij is. Waar ben jij mee bezig meisje? Maar dan gelukkig als ze alleen in de auto zit is er toch even een moment van bezinning en emotie anders had ik toch zeker gedacht dat ze alleen maar aan hem klitte voor de aandacht.

Goed als eenmaal de klim onderweg is is dat mooi om te zien, die gast eindelijk in zijn element en dan zijn natuurlijk bepaalde manoeuvres behoorlijk spannend te noemen, maar dat is het dan ook. Ik kreeg niet dat stukje extra gevoel en emotie mee omdat de hoofdpersoon niets in mij losmaakt. Ik onderschat geenzins de prestatie die hij heeft neergezet toch raakt de film mij niet als het geheel dat ik hoopte dat het zou doen.

Had je dan niet gezien dat deze ''Free Solo'' een Documentaire / Sport als Genre heeft.

Misschien dat je daarom meer een film had verwacht met een acteur ?