Beverly Hills Cop (1984)

"Disturbing the peace? I got thrown out of a window! What's the fuckin' charge for getting pushed out of a moving car, huh? Jaywalking?"

Prima actie-komedie met Eddie Murphy. Maar toch stukken minder als ik had verwacht.

Eddie Murphy deed het best aardig, dat lachje ook. Maar de film is niet bijzonder grappig en ook niet heel erg geslaagd als politiefilm. Het verhaal is niet helemaal goed doordacht maar vermakelijk is het wel om de Murphy te zien Beverly Hills, waar de politie heel anders werkt als in Detroit.

Synthesizer-legende Giorgio Moroder werd gevraagd voor de soundtrack maar had het destijds veel te druk met de productie van de helft van de Amerikaanse popmuziek. Dus liet hij de soundtrack maken door zijn technicus en assistent Harold Faltermeyer. Het nummer Axel F is natuurlijk erg gaaf en ook de rest van de soundtrack is zeker niet slecht, maar de muziek past niet altijd even goed onder de film en dat komt denk ik omdat Faltermeyer geen ervaring had met soundtracks.

Oorspronkelijk zou Sylvester Stallone de hoofdrol in de film gaan spelen en hij veranderde zelf het script. De Studio vond Stallone's visie echter veel te duur en ambitieus en hij werd vervangen met Murphy die de film in een komedie veranderde. Twee jaar later bracht Stallone alsnog zijn versie uit onder de titel Cobra, waar ik erg nieuwsgierig naar ben geworden.

De film was erg vermakelijk en leuk om een keer gezien te hebben.

Nou ik vind dat het deze keer toch wel weer erg is meevallen, hoewel hij vorige keer (januari 2013) toch al tot een dieptepunt was gezakt. Misschien omdat ik dat ik laatste tijd weer wat vaker actie(komedie)films heb gezien. De kijklijst moest maar even wachten, want ik had gewoon zin om deze weer in de dvd-speler te doen.

Heb deze eerst in de bios gezien. En sommige scènes waren/blijven best heftig en spannend, zoals met zijn vriend en in het pakhuis. Want ja ik hou ook niet van die harde misdaadfilms. Waarna de humor dit weer wat afzwakt. Het nadeel is wel dat ik hem al vaak heb gezien en dan werkt niet alle humor meer even goed. En de meeste actie is aan het begin en aan het eind en waarin er ook van alles kapotgaat. Verder is er maar weinig actie. Het laatste gedeelte duurt wat te lang en als geheel heeft de film te maken, en het zal ook wel omdat hij alweer uit 1984 is, traagheid. Zo is er tussen de gevechtscènes duidelijk aarzeling waarneembaar. De beginscène blijft toch zeer goed gemaakt.

Ik vind de muziek wel goed bij de film passen. Los ervan vind/vond ik er niet veel aan. Murphy brengt het best leuk en de hele cast doet het wel goed. Ik heb niet echt gemerkt dat er iemand uit de toon viel. En de contrasten tussen Detroit en Beverly Hills worden ook leuk weergegeven, ook al ligt de stijfheid er wat te dik bovenop. Ik heb me er toch weer prima mee vermaakt, ook al heeft de film last van langdradig- en gedateerdheid, waardoor wat mindere momenten. 5.0

Kijkt lekker weg.

Maar ook niet meer dan dat. Vond de supporting cast ook een stuk leuker dan Murphy, die vooral erg veel irritatie bij me opriep. De chase in het begin is trouwens fijn in beeld gebracht. Wel jammer dat dit meteen ook de beste actie scene in de film is. Begrijpelijk gezien het budget natuurlijk. Maar van Simpson/Bruckheimer verwacht ik net dat beetje meer. Humor was het vooral veel net niet. Gelukkig blijft alles verder lekker luchtig en is de setting fantastisch. En de muziek, hoewel soms erg leuk, zet de film wel in een bepaald tijdsbeeld vast zeg.

Mijn tweede film van dit nieuwe jaar is een echte klassieker en de film die Eddie Murphy wereldberoemd maakte. De politiekomedie kwam vaak grappig uit de hoek en de grap met de banaan in de uitlaatbuis blijft zelfs nu nog één die regelmatig eens boven duikt. Of Beverly Hills Cop er veel mee te maken heeft weet ik niet. Persoonlijk vond ik de film nooit echt een topper; dit moet mijn vierde herziening zijn en zelfs nu is dit een film die goed onderhoudt, maar nergens echte hoogtepunten kent noch op het vlak van actie noch op het vlak van humor. Ik weet niet waar de populariteit vandaan komt, en veel zal aan het sympathieke Axel Foley typetje liggen, maar Murphy is eigenlijk al niet mijn favoriet acteur. De Jan Hammer muziek is tijdloos en reken ik tot de bekendste filmdeuntjes uit die periode. Klassieker maar toch een ietsie overrated.

Uitstekende film waarin een agent uit Detroit naar Beverly Hills afreist om eigenhandig een moordzaak op te lossen. Een schoolvoorbeeld van een jaren '80 actie-comedie zoals ze niet meer gemaakt worden, met een bijpassende soundtrack. Grappig over de volle lengte en een paar prima actie-scenes (vooral de opening). Eddie Murphy zet hier toch wel zijn leukste rol neer. Na ruim 30 jaar nog zeker vlot genoeg.

Een classic binnen het actie/komedie-genre. Mede door de iconische, aangename eighties soundtrack zal deze film voor velen een nostalgische trip zijn. Zelf had ik dat wat minder. Op zich viel er genoeg te genieten, maar daar staat weer tegenover dat Beverly Hills Cop op narratief vlak echt een niemendalletje is. Daarnaast vond ik Eddie Murphy maar wisselend grappig, waardoor echt geslaagde scenes (denk bijv. aan het opdienen van het eten voor de twee rechercheurs) redelijk spaarzaam waren. Aan het begin van de film lukt dat nog aardig, maar in de laatste fase wordt er teveel gepoogd een enigszins serieuze actiefilm neer te zetten. Maargoed, vermakelijk is het allemaal wel, en ik vind het leuk om deze eens gezien te hebben. 2,5*

“This is bozo, man!”

Een echt Eddie Murphy-vehicle. De man heeft ongelooflijk veel charisma en kan lullen als brugman. In Beverly Hills Cop moet hij zich dan ook uit veel hachelijke situaties praten als politieagent Axel Foley.

Maar de echt grappige momenten komen van Reinhold en Ashton als geweldig politie duo Rosewood en Taggart, die te maken krijgen met Foley. Een trio die het hart van deze franchise vormt. Het verhaal is degelijk en de actiescènes zien er goed uit. En de muziek is natuurlijk legendarisch. Een sterk eerste deel met een heerlijk jaren 80’ sfeer.

Na het kijken van dit eerste deel kom ik er pas achter dat ik deel twee en drie al gezien heb, veel indruk hebben deze dus niet gemaakt. Maar ik heb ze wel respectievelijk drie en drieënhalve ster gegeven dus het waren zeker vermakelijke films.

Vermakelijk was dit deel zeker ook en ik denk dat ik deze film niet ga vergeten. De tegenstelling van een 'cop' uit Detroit tegen de burgerlijkheid uit beverly hills wordt heerlijk uitvergroot. En dat ik Eddie Murphy bij voorbaat al grappig vind maakt het dan al compleet. En wat een fantastische soundtrack!

Vermakelijke politiefilm. Eddie Murphy zet als Axel Foley een leuk personage neer en er zijn ook enkele aardige bijrollen. Verder een vlot verhaaltje met de nodige humor en een zeer behoorlijke soundtrack. Het terugkerende deuntje is best aanstekelijk. De film ademt bovendien echt de sfeer van de jaren '80 uit.

In Beverly Hills Cop speelt Eddie Murphy de roekeloze politieagent Axel Foley. Op een dag krijgt hij onverwacht bezoek van zijn jeugdvriend Mikey. Na een avondje stappen wordt Mikey doodgeschoten, en Axel gaat vervolgens op onderzoek uit. Het spoor leidt naar een kunsthandelaar in Beverly Hills, en ondanks het uitdrukkelijke verbod van zijn baas reist Axel naar Beverly Hills om de moord te onderzoeken. Uiteraard leidt dit tot hilarische taferelen, waarbij hij terloops het hele politiecorps van Beverly Hills te kakken zet.

Hoewel Eddie Murphy voor geen meter kan acteren, komt hij er in deze film toch aardig mee weg. Hij komt weliswaar geen seconde over als een talentvolle politieagent, maar zijn improvisatietalent maakt een hoop goed. Je kunt duidelijk zien dat hij een verleden heeft als stand-up comedian. Hij improviseert een eind weg, vaak tot hilariteit van zijn medeacteurs die af en toe hun lachen amper in kunnen houden. Wel zit hij regelmatig tegen mijn irritatiegrens aan, maar vreemd genoeg gaat hij daar zelden echt overheen. Het blijft allemaal redelijk komisch. Slechts één keer heb ik me echt zitten ergeren: wanneer hij schaamteloos zijn huidskleur gebruikt om een suite te versieren in een volgeboekt hotel, en waarbij hij impliciet de welwillende hotelreceptioniste voor raciste uitmaakt. Auw. Sorry, maar dat is dus echt niet mijn humor.

Een aardige film dus om een keer gezien te hebben, maar ik heb een aan zekerheid grenzend vermoeden dat ik hem niet nog een keer ga kijken. 3*

Wel leuk.

Murphy is eigenlijk gewoon perfect gekozen als Axel Foley. Er zijn vast wel acteurs die de rol ook op zichzelf kunnen nemen maar Murphy maakt er toch wel iets leuks van in zijn rol als sluwe, kinderachtige maar ook best grappige undercoveragent.

Het verhaal hebben we eigenlijk al iets te vaak gezien nu, undercover verhalen die natuurlijk onder druk gezet worden omdat het persoonlijk is en de agent eigenlijk niet verder mag gaan met zijn werk, maar dit natuurlijk toch maar doet.

En daarin is Beverly Hills Cop zelfs pijnlijk onorigineel in zijn voorspelbare verhaal. Maar niet allemaal minder vermakelijk daarom natuurlijk. Het is allemaal best grappig, vermakelijk en vlot voor de gemiddelde copflick.

Prima grappen en grollen en een niet al te zwaar of saai verhaal. Meer bied de film eigenlijk niet, maar is toch wel leuk om eens gezien te hebben. Daarnaast is het pakkende deuntje 'Axel F' natuurlijk telkens weer leuk als het klinkt.

Als je zoals in mijn geval op vrij jeugdige leeftijd eerst deel 2 gezien hebt en die geweldig vond, en je met deel 1 meer van hetzelfde verwacht, dan kom je bedrogen uit. De titels matchen, de acteurs en de setting Beverly Hills, maar behalve dat zijn het twee totaal verschillende films qua toon en wat er gebeurt. Deel 1 lijkt bijna een kennismaking om met deel 2 op volle toeren te raken. Minder geweld, minder samenwerking tussen het drietal en veel minder humor, of betere gezegd, subtieler.

Beverly Hills Cop, een film die met de kennisgeving wat voor spektakel deel 2 is en hoe deel 3 op alle mogelijke manieren finaal ontspoort, bijna sober te noemen is. Een prima verhaal, eerste hoofdrol voor Murphy denk ik, sobere setting, in eerste instantie ligt de nadruk op het verhaal en misdaad die hij op wil lossen en niet bij de humor hoewel goed en subtiel aanwezig. Veel spektakel komt er in die zin ook niet bij kijken, er is slechts één grote schietscene op het einde. Murphy is grappig maar niet té. De nadruk ligt op een goed verhaal, een prima film met goede acteerprestaties. Toch zal deel 2 altijd de voorkeur hebben vanwege het sentiment.

Verder ook iemand Damon Wayans opgevallen?

Nu ik deel I ook nog eens achter de kiezen sloeg toch inderdaad moeten concluderen dat het eerste deel beter is dan wat volgt. Ik twijfelde nog even omdat ik deel III nu recentelijk in herziening eerder zag. BHC is een iets andere aanpak in het buddy cop genre. Geen duo, maar een trio. Een trio dat overigens geweldig bij elkaar past, al was het maar voor de komische noot. Murphy blijft Murphy met zijn onverbeterlijke glimlach en enorme flair waarmee hij zich letterlijk overal uitlult. De racismescène aan de receptie was het enige waarmee echt uit de bocht gegaan werd.

Maar extra geslaagd is toch wel het duo Taggart-Rosewood. De één een wat norse half gepensioneerde met een stevige linkse. De andere een wat sullig onervaren type met sterke schutterskwaliteiten zo blijkt. Het deuntje maakte de film(reeks) beroemd en wordt ook hier welig getoond.

Het plot is wat eenvoudig en het lijkt of Foley het altijd en steeds bij het rechte eind heeft. De andere flikken - Detroit incluis - lijken maar een stelletje amateurs. Al moeten de bad guys niet veel onderdoen wanneer ze in de villa er steeds naast schieten. Maar uiteindelijk een erg vermakelijke eighties/nineties politiefilm.

"I remember you used to drive that crappy blue Chevy Nova" (Ze lachen] "What are you driving now?"

"Same crappy blue Chevy Nova".

Volgens de registers is Beverly Hills Cop (1984) pas mijn eerste Eddy Murphy. Het is een erg geinige film met grappige quotes en een heerlijke catchy soundtrack die iedereen nog steeds kent!

Eddie Murphy speelt het authentieke personage Axel Foley, een impulsieve en zeer assertieve politieagent. De film komt innovatief over en ik heb de indruk dat Eddy Murphy's spontane rol tot veel inspiratie heeft geleid. Als kers op de , werd er een donut gebruikt als afleidingsmanoeuvre!

+/- 3,75*

Herzien na een heel aantal jaren. Deze film stond me bij als een vermakelijke actiekomedie met een leuke Eddy Murphy. Dat klopt allebei wel redelijk al heb ik me ook behoorlijk gestoord aan een heel aantal zaken.

Zo richt de film zich te veel op de actie en te weinig op de humor. Nu is dat te begrijpen wanneer eerst Stallone voor deze rol is gevraagd, maar als je daarna Murphy in de schoot geworpen krijgt moet je het over een andere boeg gooien. Niet alleen is Murphy een erg beperkt acteur, als je daaromheen nog een paar klunzen zet dan komt het wel heel amateuristisch en kinderachtig over.

Gelukkig houdt Murphy de schade beperkt door af en toe wel leuk uit de hoek te komen en de onvolkomenheden van het script wat te verdoezelen.

Zeker geen straf om deze film te zien, maar er bestaan veel leukere films in dit genre. De soundtrack en de sfeer maken een heleboel goed, kan hier geen onvoldoende voor geven.

3* (was 3.5*)

Leuk, maar voornamelijk voor de komedie en niet zozeer voor de actie. Eddie Murphy is charismatisch, grappig en energiek. Wat een geweldige prestaties zette die man toch neer in de jaren '80. Die lach alleen al, fantastisch. De andere personages zijn echter ook leuk. Het tempo zit goed, en dat constante muziekdeuntje is heel tof en werkt aanstekelijk. Voor de rest heb ik er niet superveel over te zeggen; de actie is nergens speciaal, en het verhaal blijft ook braaf binnen de lijntjes, en is nergens echt erg interessant. Maar in z'n geheel is dit een fijne en vermakelijke jaren '80 actie-komedie, met een geweldige Eddie Murphy. Ik ga de volgende delen er ook maar eens achteraan gooien. 3*.

Even een avondje gouwe ouwe aan het kijken, jezus, wat is deze film toch leuk! Iedere shot heeft spanning, actie en humor, wat een kunstwerk, je raakt ook na 10 keer kijken niet verveeld!

Ik heb recent de hele Lethal Weapon collectie eens opnieuw bekeken en dat beviel me weer erg goed en toen kreeg ik ook plots zin om deze Beverly Hills Cop reeks ook weer eens te proberen. De vorige keer zal een jaar of 15 geleden zijn geweest denk ik, toen ik de 3 DVD's van de reeks kocht. De geruchten zijn ook sterk dat dit jaar eindelijk een vierde film afgeleverd gaat worden, dus dan is de timing helemaal goed.

Het is niet dat de net genoemde Lethal Weapon en Beverly Hills Cop hetzelfde zijn, maar het komt wel uit dezelfde periode, speelt zich ook in LA af en wil ook een politiefilm met humor zijn, alleen is er hier geen duo maar doet Eddie Murphy het voor het grootste deel alleen.

En daar gaat het voor mij een beetje mis, want ik miste gewoon een partner voor Murphy die het op zich wel aardig doet als Axel Foley, maar hij balanceert al zijn hele loopbaan tussen vermakelijk en irritant. Zijn ADHD gedrag is net zo vaak vervelend als dat ik er wel om kan lachen. En zoals gezegd miste ik gewoon een partner naast hem waar hij mee kan bekvechten en lachen. Hij heeft wel twee schaduwagenten in zijn buurt, maar dat is toch anders. Het zorgt er ook voor dat ik Axel Foley een beetje vlak als personage blijf vinden, waar het duo uit Lethal Weapon juist in de armen werd gesloten omdat ze uitgediept werden als privé persoon en agent door de vele onderlinge dialogen en situaties.

Buiten dat heb ik me best vermaakt. Er zit voldoende tempo en actie in en dat jaren 80 sfeertje vind ik ook altijd leuk. En de themesong van de film, die overigens heel vaak afgespeeld werd, blijft lekker herkenbaar en catchy. Ben wel een beetje bang voor de nieuwe kijkbeurten van deel 2 en 3 als ik het origineel al niet fantastisch vind.

3* (was 3,5*)

Herzien op 4k waarvan mijn punt blijft staan op 3,5. Ik zag trouwens dat ik II & III leuker vond. Het eerste deel is nog steeds leuk met name door die twee side kicks die me af en toe deden denken aan Laurel and Hardy. Maar goed leuk om hem weer eens te zien.

Het beeld op 4K is zeker beter dan de normale blu ray maar niet uitzonderlijk goed. Gewoon een dikke voldoende. Geluid vond ik wel wat magertjes.

Film 3,5

Beeld (4K) 4,0

Geluid 3,5

Een van de grote classics uit the onvergetelijke eighties.

Een groot kassucces vroeger.

Voor vele jeugdsentiment inmiddels.

Maar deze vermakelijke film, blijft nog steeds genieten.

Met een van de groten, komedie acteurs, Eddie Murphy die ook zijn sporen meer dan verdiend heeft in de film wereld.

En zich, bij de beste komedie acteurs,mag rekenen.

Met zoveel ontzettend leuke films,die hij heeft gespeeld.

Beverly Hills Cop is een film die het bij uitstek moet hebben van de sfeer en humor. Daarmee is het zeker goed en verhaaltechnisch is het allemaal weinig uitdagend. Standaard verhaal wat zeer voorspelbaar is van opzet. Al met al gewoon op en top heerlijke 80's.

Aanstekelijke Eddie Murphy in dit eerste deel van Beverly Hills Cop. Leuke eighties sfeer waarin Murphy als Axel Foley een soort van maffiabaas achterna gaat in Beverly Hills. Die maffiabaas heeft namelijk een goede vriend van hem laten omleggen, best een brute moord in deze verder zeer lichte film. De soundtrack is net zo goed kenmerkend en leuk als irritant bij momenten. Net als het gedrag van Axel Foley. Murphy kon zich in deze rol duidelijk helemaal uitleven, leuke film die na al die jaren wel wat aan kracht heeft ingeboet maar nog steeds gewoon zeer vermakelijk is.

Wat een leuk feel good filmpje!

Veertig jaar na het eerste deel is er nu het vierde, en vanzelf is dat een mooie gelegenheid om het origineel maar eens op te zoeken.

Wat meteen opvalt is natuurlijk hoe jong Murphy en de anderen hier zijn - meer dan dat ze in het laatste deel oud zijn, zijn ze hier jong. Wellicht komt dat ook omdat ik zelf natuurlijk ook veertig jaar ouder ben geworden maar mezelf nog steeds niet 'oud' vind.

Dit eerste deel voelt misschien een beetje ruw aan, de productie is ook een stuk minder gelikt dan in de latere delen. Maar het concept is ijzersterk - Murphy die met zijn halfgare gezwets iedereen van zijn sokken lult, en vervolgens zijn lachje laat horen - dat lachje dat als iemand dat in het echt zou doen, je dat bloedirritant zou vinden.

Wat bijrolletjes van toen grotendeels nog onbekende acteurs, wellicht dat Reinhold daar het beste voorbeeld van was. Maar ook Johnathan Banks speelt mee, al moet ik bekennen dat ik 'm in de film niet opgemerkt had. Die doet ook al best een tijdje mee dus.

Waar ik na het herzien nog steeds niet zeker van ben is of ik dit deel indertijd in de bioscoop gezien heb, of pas later op tv. Het muziekje weet ik nog wel, daar werd je zeker een jaar of misschien nog wel langer mee doodgegooid op MTV. Ja, daar was toen alleen maar muziek op. Zo lang geleden is dat al.

Aan mijn tienjarige zelf: 'Wat heb je toch genoten van de hinniklach van Eddy Murphy in Beverly Hills Cop-films. Het eerste deel is eigenlijk zo leuk als je je herinnert. Misschien nog niet zo actierijk als latere 'buddy cop actiefilms' als Lethal Weapon of Bad Boys, maar het is veel scherper geschreven dan je eigenlijk had verwacht. Al zat je te schaterlachen bij de autoachtervolging aan het begin en de grote shoot-out aan het einde. Veel grappen ook door Axel Foley als rap pratende charmeur zo expliciet neer te zetten als een Afro-Amerikaanse outsider in een wit bolwerk. Tegenwoordig zou heel erg de nadruk gelegd worden op dat maatschappijkritische element, maar de kracht van 'Beverly Hills Cop' (1984) zit hem in de vanzelfsprekendheid van het personage. Zoals Axel met zijn scherpe observaties en onvoorspelbare gedrag steeds nieuwe typetjes bedenkt om zichzelf uit heikele situaties te redden. Een door en door innemend personage, en daarom ook zo iconisch geworden.'

Aangezien deze serie films van Netflix zou verdwijnen (al komen ze vaak ook weer terug) toch maar eens deze film gekeken. En wat een leuke verrassing was dit. Murphy is iemand die enorm irritant kan zijn maar hier net aan de goede kant van de lijn blijft en daarmee is hij plezierig. Het sfeertje is ook lekker los, leuke personages en vooral een detectiveverhaal dat vrij logisch in elkaar zit. Aanwijzing a leidt naar locatie b om vervolgens weer richting c te gaan. De film is simpelweg geloofwaardig. Ook de actie die erin zit is precies op dat vlak. Tegenwoordig knalt alles grootser en harder maar eigenlijk is hetgeen in deze film zit veel beter. Al met al gewoon een hele fijn film om te zien die te veel hangt tussen komedie en drama om echt grappig of echt indringend te zijn maar als vermaak is de film superieur. 4,0*.