Sir (2018)

De film heeft een vergelijkbare thematiek als Crazy Rich Asians (2018) - MovieMeter.nl, die ook in de bioscopen draait, maar is een stuk beter. In vergelijking met die film wordt het verhaal van deze film veel simpeler verteld, dus zonder allerlei subplots, maar is daardoor effectiever en het is tegelijk rijker. Ook hier wordt een rijke Aziaat (ditmaal uit India waarbij we overigens niets zien van die rijkdom) die in de VS heeft gewoond en dus moderne ideeën heeft opgedaan verliefd op een vrouw van lage afkomst, in kwestie op zijn bediende, maar wellicht anders dan in het Westen is dat een onmogelijke liefde in India. Net als in Crazy Rich Asians (2018) - MovieMeter.nl is het probleem niet eens zozeer het klassenverschil rijk vs. arm maar een standenverschil en een verschil tussen stad en platteland, tussen modern en traditioneel. Wellicht speelt er een kastenverschil, al komt dat niet ter sprake in de film; wat wel duidelijk is is dat een bediende minderwaardig aan de meester is, al behoudt de bediende zijn waardigheid en gaat het er meer om dat het twee verschillende werelden zijn die niet mogen mixen. ‘Men’ en dan – net als in Crazy Rich Asians (2018) - MovieMeter.nl – met name de moeder van de rijke man zal niet accepteren dat hij trouwt met een meisje van lage komaf en ook hier beschermt het meisje de man voor verstoting door de relatie af te wijzen. Tegelijkertijd zit het grootste probleem wellicht bij de familie van de bediende: die zal bij een relatie menen dat hij haar seksueel gebruikt en zo haar eer schendt en de film suggereert ook dat omdat zij een weduwe is zij wordt geacht te zijn gestorven met haar echtgenoot zodat zij niet kan hertrouwen.

De film is lief en warm, zoals je van een romantische film verwacht, zonder romantisch in de negatieve zin van sentimenteel te zijn. Het einde is ook niet helemaal wat je verwacht van een romantische film. De film lijkt een realistische kijk in huidig India te geven waar moderne en traditionele waarden botsen.

Een volle drie-en-een-halve ster.

Een onderhoudende en bij vlagen boeiende film. Ratna (Ahmareen Anjum) is een meisje met idealen dat van het platteland van India naar Mumbai is gekomen om daar vervolgens te gaan werken als bediende bij Ashwin (Vivek Gomber), een jongen uit een rijke familie. Waar het contact tussen de twee aanvankelijk afstandelijk en onwennig is, ontwikkelen zij gaandeweg gevoelens voor elkaar, waar zij onder druk van de culturele, maatschappelijke en familiaire mores geen uiting aan mogen geven.

De film is met name interessant op de momenten dat het schuurt: Ratna die door vrienden en familieleden van Ashwin als min of meer onzichtbare sloof wordt behandeld maar zonder enige schaamte wordt gebruuskeerd zodra zij een fout maakt. Of het moment dat Ratna mee uit wordt gevraagd door Ashwin en gekweld wordt door vertwijfeling. De film geeft daarmee een inkijkje in de traditionele kastenmaatschappij in India, waarbij iemand uit een lagere kaste geen relatie kan of geacht wordt aan te gaan met iemand uit een hogere kaste. Maar het blijft bij een inkijkje, waarmee het scenario weinig diepgang kent. Daar tegenover staat dat Sir vooral een warme film is (ook door de prachtige kleuren) en dat je zowel Ratna als Ashwin door hun sympathieke vertolking het allerbeste toewenst.

Gekeken via Picl. Hij is beter dan ik had verwacht. Ik vond het erg vermakelijk, vrij ingetogen, wat ik positief vind, goed gespeeld en mooi uitgewerkt. Mooie kleuren. Ik kon me goed in Ratna plaatsen, en ik leefde met haar mee. 4*

De traditie van het kastenstelsel speelt nog steeds een grote rol in het maatschappelijke denken in India. Op het platteland blijven gearrangeerde huwelijken bestaan en een jonge weduwe heeft weinig hoop op een toekomst. Door de verstedelijking en een groter aantal werkende vrouwen is het aantal huwelijken buiten de eigen kaste echter toegenomen. Ahmareen Anjum speelt zo'n jonge weduwe die met deze barrières geconfronteerd wordt. Als dienares blijft ze haar meester als Sir aanspreken, zelfs wanneer een band tussen hen groeit. Als cadeau krijgt ze van hem een Singer naaimasjien, wat kan helpen om zelf iets te bereiken. Als dienares is ze bedeesd; in de dansscène is ze uitbundig; tijdens de naailessen vertoont ze een hoopvolle glimlach. De vraag is of zij haar leven laat bepalen door de traditionele ideeën van het platteland of door modernere opvattingen van de metropool Mumbai.

Het verhaal is verre van origineel, maar deze Bollywood versie springt eruit vanwege zowel de impliciete kritiek op de Indiase standenmaatschappij (het kastesysteem), alsook vanwege de fraaie cinematografie.

Een sterk regiedebuut van Rohena Gera, die mede door nuanceringen in woord en beeld zorgt voor een authentieke sfeer. Dat laat onverlet dat het in menig opzicht dé film is van protagoniste Tillotama Shome. Met een geschakeerde invulling van haar hoofdrol tilt zij de film naar een hoog niveau. Een pakkend romantisch drama met een sublieme slotscène. Daar is er een om in te lijsten.

Ik ben niet zo Bollywood minded, maar deze Indiase film vormt hier toch een uitzondering op. Zeer aangename en interessante film die qua onderwerp misschien niet zo speciaal is, maar dankzij zijn uitvoering meer dan de moeite waard is. Geen sentimenteel gedoe, geen happy end pur sang, geen clichés of kleffe aanpak.

Centraal staat de kastenmaatschappij die tot uiting komt tussen een rijke hoger opgeleide jongeman en diens dienstmeisje. Beiden groeien naar elkaar toe, maar voelen omwille van het systeem weerstand. Op subtiele wijze wordt het kastensysteem duidelijk gemaakt. Interessant om hierbij op te merken is het feit dat het meisje haar lot of haar positie aanvaardt. Zij voelt zich niet onheus of minderwaardig behandeld. Er is berusting en het systeem wordt nimmer in twijfel getrokken. Het valt nog te begrijpen dat zijn familie de relatie zou afkeuren, maar opmerkelijk is het ook dat ook haar familie zou vinden dat de eer van de familie gekrenkt zou zijn.

Als vrije Westerlingen die de waarden en normen van vrijheid en gelijkheid hoog in het vaandel dragen, is het toch aanpassen hoe andere culturen functioneren. Zo vond ik het bijvoorbeeld afgrijselijk hoe zij tijdens de viscurry compleet werd genegeerd door de gasten. Ze was letterlijk geen blik waard, alsof ze lucht was. Even later zit ze in een uithoekje op de grond te eten met haar handen...

Sir is een film met voldoende nuancering en nuchterheid om gezien te worden als een toppertje. Het plot en verloop ervan is sterk en ook het acteerwerk en cinematografie mag gezien worden. Fijn!

Sober en wars van sensatie, een film over liefde doorheen een standenmaatschappij.

Ashwin is verliefd maar Ratna houdt het hoofd even koel want zij weet dat, minstens evenzeer als Ashwin op ongeloof zal stuiten in zijn omgeving, de mensen uit haar stand het haar zullen kwalijk nemen en mogelijks verstoten.

Ik herinner me enkele documentaires over succesvolle zwarte artiesten in racistisch Amerika van de zestigerjaren die omwille van hun omgang met het blanke establishment pijnlijke kritiek, haat tot bedreigingen toe ondervonden vanuit hun vroegere aanhang.

Een mooie film deze "Sir" (knappe titel) met een prachtige en gevoelige slotscène. Go for it Ratna.

Ratna is een zeer geloofwaardig personage en wordt extreem goed neergezet door Shome. Had ik wel Oscarmateriaal gevonden.

Verder ook een prettige compacte film, die op een moment suprême een toch wat onverwachte en dus verfrissende wending neemt.

Deed me in die zin als down-to-Earth romantisch drama ook wel denken aan Dabba (2013). Dit type Indiase film zou ik graag vaker zien.