De Patrick (2019)

Erg fijn.

De grote boom van Belgisch talent ligt al eventjes achter ons, maar de mid-00 hebben toch wel voor een kentering gezorgd. Zo is het toch iets makkelijker geworden voor regisseurs met een uniekere visie om hun ding te doen in België. Daar is deze De Patrick een perfect voorbeeld van.

Een publieksfilm is dit absoluut niet. Daarvoor is het te weird, te eigen. De film mist ook een duidelijk plot (behalve dan dat Patrick z'n hamer kwijt is, maar als belangrijkste plotpunt is dat redelijk absurd). Ook visueel (een camera die niet altijd de personages volgt) en qua soundtrack is het een opvallend gebeuren. Het resultaat is vooral dat je de hele film lang niet echt goed weet waar het naartoe gaat en waar je nu juist naar het kijken bent.

Het is een film die in het rijtje Ex Drummer, Man Bites Dog, Calvaire .... past. Niet zozeer qua genre, wel qua typisch Belgische, zwarte/vervreemdende comedy. Een filmpje voor de liefhebber dus, eentje om te koesteren. Hopelijk gaat Mielants verder in de filmwereld.

4.0* en een uitgebreide review

Zeer mooie momenten dan denk ik aan De manier waarop gebracht dat ambulances bij pa Patrick over de vloer komen of het moment waarop ik doorhad dat ma Patrick blind was, dat had ik dus pas door toen ik ze met een stok in het ziekenhuis zag, ervoor dacht ik eerder iets richting dementie achtig en zonder twijfel een bijzonder werkje binnen de Vlaamse cinema. Uiteindelijk had het verhaal (sorry ik kan hem niet laten liggen) toch net iets te weinig om het lijf. Heel het Patrick wordt omhelst door politieagent en ziet dan zichzelf terug zijn vader omhelsen gedoe, opzichtig en onnodig imo gebeuren bijvoorbeeld, lijkt mij dan om de film wat meer (geforceerde) diepgang te geven.

Maar goed, zeker genoten, Janssens speelt een rol die hem niet echt op het lijf geschreven lijkt met volle overgave en overtuiging, op vlak van geluid zat het zeer goed en hier en daar passeert er wel eens iets leuk qua camera en dergelijke meer, al bij al geslaagd maar slechts af en toe echt bijzonder.

Heerlijke, licht absurdistische film, zowel in het plot, het acteren als de geluidsband. Na een tijdje denk je 'Nu hebben het wel gehad,' maar het scenario blijft ingenieus voortgaan zonder enig moment van verveling. Zie vooral ook de bespreking van Onderhond.

Imposant speelfilmdebuut van Tim Mielants die samen met Benjamin Sprengers tevens het scenario schreef voor deze uitdagende tragikomedie. Het verhaal speelt zich volledig af op een naturistencamping wat vereist dat vrijwel de volledige cast (Hannah Hoekstra is één van de jammerlijke uitzonderingen) gedurende de film volledig naakt is. Aanvankelijk leidt dat wellicht tot wat gegniffel, maar al snel word je gegrepen door de zonderlinge, charismatische Patrick [een prachtrol van Kevin Janssens], een 38-jarige man die nog steeds bij zijn blinde moeder en zijn ernstig zieke vader woont en de klusjesman op de camping is. Wanneer Patricks vader overlijdt is het aan Patrick om de zaak draaiende te houden, maar hij heeft veel meer interesse in zijn hobby: het ontwerpen en maken van meubels. Wanneer één van zijn hamers spoorloos verdwijnt, gaat hij obsessief op zoek naar het stuk gereedschap en zijn zoektocht resulteert in een serie confrontaties met vaste bewoners van de camping, alsmede met een internationale rockster [Jemaine Clement] en dienst secretaresse [Hannah Hoekstra]

Mielants heeft een uitdagende film gemaakt die je als kijker uitdaagt zelf te bepalen of we hier te maken hebben met een tragische, zwarte komedie of met een psychologisch, existentieel drama. Dat hij er in slaagt om constant in het grijze gebied tussen die twee genres te blijven is één van de grote verdiensten. De acteurs verdienen lof voor de moed die ze hebben om zichzelf letterlijk bloot te geven, maar de meest gedenkwaardige scène is Patricks bezoek aan de stacaravan van Herman en Liliane [voortreffelijk gespeeld door Pierre Bokma en Ariane van Vliet], een confrontatie die uitloopt op een briljant geregisseerd en gefilmd gevecht tussen beide mannen. Jan Bijvoet is eveneens memorabel in een piepkleine, maar onvergetelijke rol als de gluiperige 'flik' die Patrick in verband brengt met een moord in Brussel. Er valt genoeg te lachen in deze film, maar de kans is groot dat niet iedereen op dezelfde momenten lacht. Een bijzondere, maar hoe dan ook bijzonder geslaagde bioscoopervaring.

Zeer aangenaam verrast door deze debuutfilm van Tim Moelants. Een film die zich helemaal op een nudistencamping afspeelt. Ja, je moet maar op het idee komen. Maar het is niet de camping met zijn naakte mensen die voor mij de film interessant maakte maar vooral het uitstekende verhaal. Een verhaal dat gaat over obsessie, iets wat voor mij zeer herkenbaar is. Patrick is zijn hamer kwijt wat voor hem niet te accepteren is. Hij is zo bezeten van het terugvinden van dat stuk gereedschap dat het voor hem zelfs belangrijker is dan het overlijden van zijn vader. Soms neemt het hilarische vormen aan. De scène bij voorbeeld dat hij in gevecht gaat met Herman, dat zo uit de hand liep dat de caravan omkieperde. Ik heb toen echt in een deuk gelegen. Toen de hamer eindelijk weer te voorschijn kwam fleurde Patrick weer helemaal op dat helaas maar van korte duur was. Er was een moord gepleegd met de hamer met als gevolg dat Patrick de hamer niet meer terug kreeg. Hoe Patrick hierop reageerde zegt genoeg. Een van de mooiste scènes van de film vond ik trouwens het verstilde as-verstrooiritueel in het nudistenbos waarbij ik gelijk aan de films van Tarkovsky moest denken.
Een prachtige film dus deze tragikomedie die bovendien wat situering en verhaal betreft ook nog eens zeer origineel is. Ja, van Tim Moelants zullen we nog wel vaker horen mag ik hopen. Ik durf trouwens nu al te zeggen dat deze film samen met La Cinquième Saison voor mij tot de top van de Belgische cinema gaat behoren.
Een minpuntje: Hannah Hoekstra die niet uit de kleren ging. Grapje!

4,5*

Heerlijke en mooie film over rouwverwerking rondom een wat merkwaardige man die in de woorden van een ander ‘niet probeert iemand te zijn maar gewoon zichzelf is’. De film laat in het midden of en zo ja wat deze Patrick mankeert – is hij zwakbegaafd of autistisch? – maar zijn personage blijkt perfect om scherpzinnig de intermenselijke relaties op de naturistencamping te kunnen schilderen welke camping in de handen van Patrick komt na het overlijden van zijn vader. De film valt meteen op door het nudistische decor – waarbij het nudistencamp ook functioneel is doordat het een kleine, geïsoleerde samenleving vormt en zo ideaal is voor de antropologische studie van deze film – en verveelt geen seconde door alle boeiende interacties en ontwikkelingen. Ik zou nog een halve ster erbij hebben gedaan als niet het plot hier en daar wat onbevredigende eindjes zou hebben: het plot is zeg maar niet overal voldoende stevig dichtgetimmerd, ook al besef ik terdege dat de hamer weg is en Patrick niets te verwijten valt. ?

Aangenaam verrast door deze mooie ingetogen debuutfilm van Mielants. Dat hij al wat in zijn mars had bewees hij al met de gerenommeerde serie Peaky blinders. Heerlijk absurd plot waarin De kwabbige Kevin Janssens centraal staat. Patrick, een ambitieloze bijna veertiger met autisme vermoed ik. Niet alleen omwille van zijn beperkte sociale vaardigheden, maar eveneens door zijn onaangepast gedrag, zijn neuroses, zijn oog voor detail, zijn standvastigheid, zijn eerlijkheid, enz... Dom zou ik hem zeker niet noemen. Een pracht van een personage met verve gespeeld door Janssens.

Verder valt de uitstekende camerahantering van Mielants op. De asverstrooiing was een pareltje van een shot. Enorm sfeervol. Maar ook de mooie camerabewegingen in het atelier met de confituurpotten en opgelijste hamers was mooi. En we mogen natuurlijk het aparte beeld van de caravan niet vergeten na het gevecht. Mooi droneshots ook toen zijn vader met de ambulance werd weggebracht of de naakte Patrick in de openingsscène in het meer.

Zoals gezegd een zeer bizar plot waarbij een evenwicht wordt gezocht tussen drama, rouw en humor, over de zin van het leven ook. Goede andere vertolkingen van onder meer Bokma en een korte, maar krachtige Josse De Pauw. Niet zozeer door het nudistenkamp, wel door het ongewone plot een bijzondere fijne ervaring. Leuk!

Beetje jammer van mijn geld eigenlijk (besteld in het filmaanbod van Telenet). Vanuit mijn beleving vond ik er niet veel aan. Autist zoekt hamer... en daarmee vul je een film. Boeiend hoor. Vond de Patrick eerder een wat vervelend kleurloos figuur en er zijn gemiste kansen tot interessante zijsprongen waardoor de andere personages uit het nudistenkamp nauwelijks uit de verf komen. Wel enkele mooie scènes zoals het gevecht in de karavaan, de asuitstrooiing, ... de makers hebben hun schoolse kennis mooi kunnen uitstallen, maar verder te mager om dit tot een Vlaamse/Belgische klassieker te verheffen.

De Patrick is in alle opzichten een bijzondere film te noemen. Dit in de positieve zin van het woord. Er hoeft niet veel bij te komen kijken om een mooie film te maken. Het komt allemaal zeer echt over en dat is het halve werk. Schitterend.

Dit vind ik nou een goede film. De setting vind ik prachtig, op een nudistencamping. Het wordt al meteen duidelijk dat iedereen elkaar kent. Dat er dus een gemeenschap is, een soort familie. De Patrick hoort erbij omdat hij toevallig de zoon is van de eigenaar maar lijkt niet echt een band te hebben met iemand. Inclusief zijn ouders. Niemand weet wat er in hem omgaat of wat hij de hele dag is en hij is mega gesloten. Mijn vriendin zei ook "kan hij niet praten ofzo?".

Ik vind het heel dapper zo een non personage te gebruiken als hoofdpersoon. En hem op een voetstuk te zetten door hem DE Patrick te noemen. Ja, dan is het natuurlijk logisch dat er geen plot is. Dat hij slechts doelloos door de film wandelt en constant prooi van anderen is. Er gebeurd alleen iets in de film als anderen hem aansporen, om een ruzie op te lossen of om bv na te gaan wat hij met de hamer gedaan heeft.

Als je op deze manier een film maakt dan spreekt het voor zich dat je tempo traag is. En dat je dus wat karakters overdreven aan moet zetten om de fletse hoofdpersoon mee op te vangen. Dus krijg je een rockster a la Clement die divagedrag op de camping brengt. En een stoelpoot zagende Bokma met een foute snor waar Janssens een legendarische naakte vechtscene mee heeft.

Uiteindelijk is die hamer natuurlijk helemaal niet belangrijk en is het een soort afleiding van grotere problemen die Patrick al zijn hele leven achtervolgen. Ik vind het wel jammer dat iemand die zich "echte nudist" is zich zo in zijn kaarten laat kijken hier. En die 3 miljoen klopt niet, volgens schattingen zouden het er 2 miljoen zijn lees maar onderstaand artikel. 2 Miljoen is ook veel maar een miljoen is ook wel een groot verschil lijkt me. Deze film gaat niet over nudisme maar gebruikt nadrukkelijk het naaktzijn als symbool en de locatie is gewoon geniaal. DIkke viersterrenfilm dit.

'Twee miljoen Nederlanders doen aan naaktrecreatie' - EenVandaag - eenvandaag.avrotros.nl

Een lekker absurde Vlaamse film.

De Patrick verdient de prijs voor vreemdste film van de afgelopen jaren. Bij vlagen moest ik hard lachen om de gebeurtenissen omtrent het hoofdpersonage en zijn zoektocht naar een vermiste hamer op een nudistencamping.

Personages waren lekker karikaturaal en de een al wat sympathieker dan de andere. Elke acteur amuseert zich in zijn of haar rol en dat merk je. Ook de strakke regie is een groot pluspunt.

De Patrick is een erg goed stukje Belgische cinema, zij het niet voor iedereen.

“J’ai perdu mon marteau.”

Een film welke zich volledig afspeelt op een nudistencamping zal zeker niet de meest toegankelijke film zijn maar na een wat ongemakkelijk begin en dankzij de goede en natuurlijke vertolkingen kijkt deze droogkomische tragedie van regisseur Tim Mielants, eigenlijk heel makkelijk weg. En er lig ook nergens de nadruk op dat het nudisten zijn.

Dat de personages in hun blootje rondlopen, is eigenlijk ook het minst vreemde aan de film. Dat een stuk gereedschap de volledige leefwereld van Patrick (met onooglijk bloempotkapsel) beheerst en er zo absurde toestanden en onvervalste kolder ontstaan. Of de nudistencamping zelf, die een soort microkosmos is, met zijn eigen wetten, tradities en vaste gasten, bestaan zelf uit evenveel vreemd en eigenzinnigheid.

Dit was best een aardig geslaagde film van Vlaams-Nederlandse bodem. Regisseur Tim Mielants is dan ook internationaal geen onbekende en als tv-regisseur met series als Peaky Blinders en Legion (Marvel) al heel wat ervaring op zij naam staan. Oh, en het antwoord op bovenstaande vraag is even rigoureus als mooi en simpel.

Aangenaam licht-absurdistisch werkje van Belgische bodem. Lekker off-beat en een lollig meanderend verhaaltje. Valt zowel qua absurdisme als qua zwarte komedie echter toch wat te licht uit om echt te kunnen overdonderen. Op ten duur begon het sfeertje ook wat monotoon en repetitief aan te voelen, maar gelukkig duurt de film niet te lang. Een paar heerlijke rollen wel verder, met Bokma en Clement als uitschieters.

3*

Op zoek naar een hamer in een nudistencamping

Redelijk absurd verhaaltje dat in het eerste deel nog wat perspectieven brengt en je afvraagt in welke richting het verhaal naar toe gaat, maar langzamerhand verzandt in zijn eigen absurde ideeën waarbij de zwarte humor en het verhaal eenzijdig en wat saai uitgewerkt worden. Uiteindelijk stelt het verhaal ook niet veel voor. Gezien de locatie en het thema had de film toch wel wat pittiger mogen zijn en had de regisseur misschien beter gekozen voor een ander genre. Nu blijft het allemaal oppervlakkig. Wel verdiende appreciaties voor de cast om hier volledig in hun blootje te gaan en qua acteerwerk is het best aardig. 5/10

Hou wel van films met dit type droge humor, humor die je niet door de strot worden geduwd, maar toch lekker gek is en gedoceerd word gebracht. Maakt dit helaas nog niet tot een heel goede film want het basisgegeven is in al zijn heerlijke absurditeit uiteindelijk toch wel erg schraal. We worden verondersteld stiekem hard te lachen om die continue aanwezige blote borsten en piemels, maar het effect hiervan was bij mij erg vlug uitgewerkt. Het dragen van een adam en eva kostuum blijkt uiteindelijk toch wel gewoontjes. De verhaallijn over een man en zijn hamer is in beginsel schitterend bedacht maar had met wat meer scherpe grappen en spitsvondigheden uitgewerkt moeten worden. Nu is het bij vlagen langdradig en zelfs wat saai, waardoor je DE Patrick achteraf snel bent vergeten. Hulde voor hoofdrolspeler Janssens die zich ongegeneerd helemaal bloot geeft en bijna ongemerkt een goede rol neerzet. De Nederlandse inbreng bij deze Belgische productie had beter gekund, Hoekstra heeft een vrij onbeduidende rol en Bokma kan echt leuker zijn dan hier. Een voldoende, maar had meer ingezeten.

Eindelijk deze ook eens bekeken en vond het wel een leuke film. Ondanks het eenvoudige verhaal wist hij toch te boeien, dit door het prima acteerwerk van de cast. De film is drama/komedie, al is het komedie gedeelte redelijk beperkt, de film is toch vooral drama.

Een wat vreemd filmpje, maar toch eens het bekijken waard.

Een film met kloten over een man zonder kloten.

De running gag van de eindeloze zoektocht naar de hamer is een grappig uitgangspunt.

De Patrick is een unieke tragikomedie, een must-see voor de liefhebbers van Van Warmerdam en Dupieux.

Een Belgische Hammer film, waarbij de horror de dagelijkse kwelling van Patrick is.

De Belgisch-Nederlandse ensemble-cast vult elkaar goed aan. Net als bij Van Warmerdam werkt dat ook hier gewoon goed naast elkaar. Al vermoedde ik soms dat Hannah Hoekstra haar stem is nagesynchroniseerd, of toch juist niet, omdat ze soms Vlaamser dan Vlaams klinkt. Enfin, dat vroeg ik me gewoon af.

Aan het slot van de film toont debutant Tim Mielants waartoe hij in staat is; enkele meesterlijk geschoten scènes die welhaast surrealistisch aan doen. Chapeau. Ik voorspel een mooie toekomst voor deze filmmaker. Daar gaan we nog veel van horen en vooral zien.

Deze onderhoudende Belgische / Nederlandse tragikomedie met heel veel naaktheid, piemels, borsten, billen en vagina's (opwindend is al dat naakt in ieder geval nergens, want het is vooral vlees) was o.a. te zien op "Film 1" en leek me wel interessant. En gezien de cast was ik ook benieuwd of Pierre Bokma (dat vind ik één van de beter acteurs van Nederland) erin naakt te zien was en dat is zeker het geval, want zijn bungelende piemel is gewoon te zien (al na circa twee minuten) en ook die van andere mannen, zoals die van hoofdrolspeler Kevin Janssens.

In dit verhaal draait het om de timide en zwijgzame 38-jarige Patrick (de Vlaming Kevin Janssens), die een grote vriendelijke reus is en die sociaal niet erg handig is. Patrick woont nog steeds bij zijn ouders, zijn vader Rudy (Josse De Pauw) zit aan de zuurstof en moeder Nelly (Katelijne Damen) is blind, die al vele jaren een nudistencamping in de Ardennen runnen. Op de nudistencamping is Patrick de alom geliefde klusjesman. Het leven kabbelt daar voorbij, totdat ineens Patrick's vader overlijdt en Patrick ook nog eens zijn favoriete hamer kwijtraakt. Tijdens zijn zoektocht naar de hamer, komt hij tot de ontdekking dat er iemand op de camping rondloopt die de macht wil grijpen en wellicht ook een misdaad met de hamer heeft gepleegd.

Vanaf de eerste paar minuten (waarbij Patrick naakt in een meer ligt met zijn armen en benen gespreid, waarna hij naakt op de nudistencamping loopt en begroet wordt door de campinggasten die ook naakt zijn) is het al duidelijk dat "De Patrick" een overdaad aan naaktscènes heeft. Het podium is namelijk de nudistencamping waar vrijwel iedere tijdelijke bewoner in volle glorie in zijn of haar nakie rondloopt. Zelfs klusjesman en meubelmaker Patrick heeft slechts een typerend geruit hemd aan, maar voert al het onderhoud uit in zijn blote kont. Het is natuurlijk wel allemaal functioneel, want op een naturistencamping heb je nu eenmaal te maken met mensen die graag in hun nakie recreëren.

Niet iedereen is overigens in zijn nakie te zien, want nieuwkomer Nathalie (Hannah Hoekstra), die de mooiste vrouw is op de naturistencamping en ze is de vriendin van de bekende excentrieke zanger Dustin Apollo (Jemaine Clement), is niet naakt te zien en dat geldt eigenlijk ook voor Jemaine Clement. Hoewel hij gewoon uit de kleren gaat, houd hij wel o.a. een gitaar voor zijn edele delen. Verder zijn de meeste gasten op de naturistencamping ook niet de mooiste of de jongste meer, maar Tine Van den Wyngaert (in de rol van Sabrina) mocht er best wezen en ze had ook mooie borsten en dat geldt in mindere maten ook voor de wat oudere Janne Desmet (in de rol van de brildragende Josée), die eveneens mooie borsten had.

Eén van de oudere vrouwen die ook in haar nakie te bewonderen is en theezakjes heeft als borsten, is Ariane van Vliet in de rol van Liliane en zij is de vrouw van de gluiperige Nederlandse vaste gast Herman (Pierre Bokma). Maar zij doet het wel niet met hem, maar ze doet het met Patrick (oftewel ze gaat vreemd) en in ruil daarvoor krijgt Patrick zelfgemaakte jam van haar zoals abrikozenjam Terwijl ze het met elkaar doen (beter gezegd Patrick ligt dan als een dooie op zijn rug in bed en zij zit dan bovenop hem) in het atelier van Patrick, zegt ze o.a tegen hem:

"Patrick, godverdomme. Je bent zo lekker."

Wat overigens niet echt klopt, of Liliane moet al staar hebben, want Patrick heeft zonder meer een apart uiterlijk met o.a. een buikje (Kevin Janssens kwam voor de titelrol ook bijna twintig kilo aan) en een onooglijk bloempotkapsel. En als Liliane het weer met Patrick wilt doen en hij er geen zin in heeft omdat zijn vermiste hamer aan hem knaagt, zegt ze tegen hem:

"Ik ben jouw afleiding, Patrick. Niet die hamer."

En:

"Kom, jongen. Hè? Dan smeer ik je nog een keertje lekker in."

Hoewel de meeste vrouwen dus volledig naakt te bewonderen zijn, waren hun fluwelen portemonnees toch enigszins bedekt en dat kwam omdat ze er allemaal een harig tapijtje op hadden. Naaktheid is ook niet het thema dat "De Patrick" zo interessant maakt. Het is de wijze waarop Patrick de naturistencamping runt en zijn obsessie voor zijn hamer wat voor het kijkplezier zorgen.

Partrick’s zoektocht naar zijn hamer leveren emotionele en grappige momenten op, terwijl hij zich alleen bij nieuwkomer Nathalie op zijn gemak lijkt te voelen. Nathalie is naar de naturistencamping gekomen vanwege haar excentrieke vriend en komt daar tot de de ontdekking dat haar relatie nog maar weinig betekenis heeft en zeker als ze tegen hem zegt dat ze zwanger (wat ze niet is) is en samen met hem wilt wonen. Het is een onwaarschijnlijke vriendschap tussen die twee, die Patrick’s onvermogen om op een normale wijze sociale contacten te onderhouden extra belicht. Maar ook zijn obsessie voor zijn onvervangbare hamer (die ook niet meer te verkrijgen en te bestellen is in de winkel) symboliseert Patrick’s drang naar controle. Een controle die hij niet heeft terwijl hij door zijn campingbezoekers zowel mentaal als fysiek wordt uitgebuit en vooral door Herman gespeeld door Pierre Bokma.

Pierre Bokma (voorzien van een bril en een snor) is in "De Patrick" heerlijk op dreef als de gluiperige en opportunistische Herman, die de voorzitter is op de naturistencamping, die zijn kans schoon ziet voor een machtsgreep (hij wilt namelijk de nieuwe eigenaar worden van de naturistencamping) en waarbij hij aangespoord wordt door zijn echtgenote Liliane, die op haar beurt dus een affaire met Patrick onderhoudt. Pierre Bokma speelt zijn rol geweldig (op zijn typische Pierre Bokma manier) en een waanzinnige vecht scène tussen hem en Patrick in zijn stacaravan (die daarbij ook omkeept) , vormt zonder twijfel het hoogtepunt van de film. Ik moest ook wel lachen om hem als hij op een gegeven moment tegen Patrick zegt:

"Heb jij enig idee hoe raar jij bent?"

En:

"Ik ga je flushen."

Dat laatste wilt hij overigens met Patrick zijn hoofd in een toilet doen. De rol van Patrick wordt opzicht leuk vertolkt door Kevin Janssens, maar door het gesloten karakter van Patrick krijg je wel weinig over hem als persoon te weten. De overige cast, waaronder de nog niet eerder genoemde Louis van der Waal (als Henk die de man / vriend is van Sabrina), Frank Vercruyssen (Wilfried die de man / vriend is van Josée), Peter Gorissen (als Bert die een goede vriend is van de ouders van Patrick) en Bouli Lanners (als politieagent Mon die bevriend is met Patrick en die hem ook helpt) deed het opzicht ook verdienstelijk en ook het einde (ook best emotioneel als Patrick uithuilt bij Nathalie) was niet onaardig.

Want dan kom je namelijk te weten (na circa 88 minuten) wie nu eindelijk de hamer van Patrick heeft gepakt, namelijk Gunter die de zoon is van campinggast Florence (Françoise Chichéry), en wat ermee gebeurt is, Gunter heeft daarmee een Zwitser in Brussel zijn schedel ingeslagen. En dat resulteert dat Patrick opgepakt wordt door de politie (omdat hij zegt dat de hamer van hem is) en bijna in de gevangenis terecht komt. Maar uiteindelijk komt het allemaal goed, Gunter heeft namelijk bekend, en eindigt de film na circa 92 minuten min of meer zoals hij begon, namelijk met een rondlopende Patrick op de nudistencamping die door de campinggasten begroet wordt. Oftewel Patrick is nu "de man" op de nudistencamping.

Al met al vond ik "De Patrick" best een aardige en vermakelijke tragikomedie van de Vlaamse filmregisseur Tim Mielants, die uiteenlopende thema’s behandelt als rouw, authenticiteit en ambitie. Maar "De Patrick" blijft bovenal boeien door de terloopse humor, de stijlvaste regie, de cast, de perfect getroffen toon en toch ook wel de naaktheid. Althans dat laatste geldt zeker voor mij

Geestige film wel in een setting waar je flauwe grappen kan verwachten maar dat is hier niet het geval. Wel is het geheel licht absurd, verwacht geen dijenkletsers maar wel een glimlach op het gezicht. Pierre Bokma is hier trouwens goed bezig.

De hamer van Patrick is verdwenen. De lege plek aan de muur is een voortdurend beukende herinnering aan de vermissing. Ook nog eens de plek in het midden. De plek in het rijtje hamers die de leegte het meest doet opvallen. Het is niet zo dat Patrick de hamer per se nodig heeft. Zo is het niet. Het is gewoon zijn pathologische hang naar ordening in deze chaotische wereld die een dergelijke leemte aan de muur niet toestaat.

Patrick is geen gelukkig persoon. Hij zit gevangen in een constellatie die zich in de jaren heeft verhard. Hij is klusjesman op de naturistencamping van zijn ouders. Het is moeilijk zo niet onmogelijk om daaruit los te breken. Getuige de prachtige houten meubelen die hij met liefde en zorg in elkaar zet, was hij veel liever een gevierd meubelmaker. Wat moet er van hem worden. Hoe breek je los uit iets dat vanzelfsprekend is geworden en aanvoelt als een gevangenis waaruit geen ontsnapping mogelijk is.

Het lukt regisseur Tim Mielants goed om zonder veel woordgebruik al die informatie over te brengen. Patrick praat amper. Informatie over de personages en over situaties komen vooral in beelden tot de kijker. Vaak zijn het details die duiding brengen. Details die je meer vertellen over een personage of over een kneuterige situatie. En van die laatsten zijn er op de naturistencamping veel.

De film is geschoten in laat zomerse kleuren met veel okergele- en bruine kleurschakeringen. In deze aangename atmosfeer ontvouwt zich de microkosmos van de naturistencamping als een fijne mengeling van drama en tragedie. Een oord waarin bizarre vijandschappen, heimelijke vriendschappen en -affaires, wisselende coalities, machtsgevechten en onderdrukte gevoelens welig tieren.

Ondanks de vele geanimeerde en bizarre scènes en de vele kleinzielige en absurde personages schiet de film nooit door in het ridiculiseren van zijn personages. De personages worden respectvol behandeld. Ze zijn wie ze zijn. Hun zwaktes worden niet al te zeer karikaturaal uitgebuit om de lachspieren te kietelen. Dat zou absoluut de melancholische sfeer hebben aangetast die nu zo mooi in de film aanwezig is. In het bijzonder geldt de karikaturale restrictie Patrick met al zijn eigenaardigheden. Hij wordt nooit een lachwekkend object. Hoe gek de situatie ook is of hoe merkwaardig het gedrag van Patrick ook is, altijd is er de melancholie. Altijd is zijn innerlijke pijn voelbaar.

Ook de naaktheid is geen bron van uitbundig (leed)vermaak. Dat de personages hun futiliteiten in al hun naaktheid uitvoeren, valt in het begin erg op. Die verwondering is snel voorbij. De lichamelijke blijmoedigheid staat lijnrecht tegenover de emotionele beklemming die de personages uitdragen. Een mooi dwingend contrast met betrekking tot de vermaarde openheid waarop de naturisten in deze film zich zo edelmoedig laten voorstaan.

Leuke film.

Tof.

'Kevin Janssens in zijn blote fluit' had ik onthouden van de teneur toen deze film uitkwam. Aangenaam was de verrassing toen bleek dat dit (gelukkig) veel meer is dan alleen maar dat. Janssens schittert inderdaad, maar dan wel door zijn hilarische rol als autistische campingbaas, beziggehouden door de zoektocht naar zijn hamer. Het eerste half uur heb ik geregeld in een deuk gelegen met de gortdroge, bizarre oneliners. De film is bevreemdend en absurd.

Moeilijkheid bij zo'n film is dat het uitgangspunt vaak erg leuk en fris is, maar dat het moeilijk is om dit een hele film lang interessant te houden. Zo ook bij De Patrick. Het laatste half uur vind ik niet bijster sterk. Er komen dan wat meer thrillerelementen in, maar die zijn soms zwak uitgewerkt. Enkele personages zoals dat matig acterende blondje en haar artiest lijken niet alleen op de camping maar ook in de film verloren gelopen.

3

Deze film viel me tegen. Hoewel niet expliciet vermeld, kunnen we uit de context afleiden dat Patrick een vorm van autisme heeft. Duidelijk is dat hij niet bekwaam is om een camping te leiden. Het was overduidelijk dat het Nederlandse koppel - van wie de man qua uiterlijke kenmerken mij direct deed denken aan Marc Dutroux - uit is om de camping over te nemen, maar daardoor was het tevens overduidelijk dat dat koppel in het verhaal fungeerde als een "red herring" voor wat er met de hamer was gebeurd en wie de inbraak had gepleegd.. De setting was origineel, maar had op zich geen enkele meerwaarde en mijn inziens enkel een manier om kijkers te lokken want het had zich evengoed op een "niet-nudisten-camping" kunnen afspelen. Ik wil daarmee niet zeggen dat de naaktheid mij stoorde of gortig in beeld werd gebracht, maar ik kan me niets fundamenteels indenken waarom het nodig was.

Aardige tragikomedie die zich afspeelt op een naturistencamping. Patrick is de zoon van de eigenaar en de klusjesman en dan op een dag is één van zijn hamers weg. En Patrick wil geen andere hamer die wil zijn eigen hamer terug. Jawel The Maltese Falcon, maar dan met een hamer. Eerste helft kabbelt iets te veel, maar in de tweede helft komt de film alsnog lekker op stoom.

Hoofdpersoon is nogal in zichzelf gekeerd. Een karakter om wat moeilijk in in te leven. Inleven kunnen we ons natuurlijk in de rol van Pierre Bokma als de typische Nederlander! Oscar voor beste mannelijke bijrol wat mij betreft.

Een film met een aparte setting in een nudistenkamp. Het is weer wat anders. Kevin Janssens is 2 jaar na een gespierde rol in de wraakfilm Revenge, een gezette simpele man die op het eerste zicht meer last heeft van het verlies van zijn hamer dan van zijn vader. Een sfeervolle film met een vrij eenvoudig verhaal. Een groep kleurrijke mensen, al wordt het nooit echt groot en lijkt het soms of figuren meer te betekenen hebben in deze film dan ze uiteindelijk blijken. Maar de film kan genoeg boeien en dat is toch een kunst als de verhaallijn vrij dun is. Janssens is ook vrij goed in deze rol.