Creed II (2018)

Redelijke doch tegenvallende opvolger van Creed. Meest gemiste hier is Coogler's voortreffelijke regie (en schrijfwerk, wellicht) uit het vorige deel, Caple Jr. heeft simpelweg niet de vakkundigheid om iets fris en spannends af te leveren in een reeks dat toegegeven inmiddels in zijn 7de iteratie bevindt. Maar wellicht de grootste struikelpunt zit hem in de casting van nieuwkomer Florian Munteanu als Drago's zoon. Als dit een superhelden film was geweest dan hadden de fysieke verschillen tussen de twee acteurs mij een worst kunnen wezen. Als boksers in een 'echte' wereld, echter, had dit praktisch als derde genre science fiction kunnen aanduiden hierboven. Jammer, een iets meer evenwichtige casting tegenover Jordan had dit makkelijk naar een 3,5* kunnen tillen.

De verrassend geslaagde reboot van de Rocky-franchise krijgt een minstens zo verrassende geslaagd vervolg. Alle hoofdpersonen uit "Creed" keren terug in een film die op papier een virtuele remake van Rocky IV had kunnen worden maar dat absoluut niet is. Sterker nog, de terugkeer van Dolph Lundgren (in zijn beste rol ooit, ook al wil dat niet veel zeggen) als Rocky's oude rivaal Ivan Drago (die in Rocky IV Apollo Creed dood sloeg in de ring) die met zijn zoon [Florian Munteanu, eveneens uitstekend] uit is op eerherstel na Ivans verlies tegen Rocky, ruim 30 jaar geleden, geeft de film een psychologische diepgang die Creed II een eigen identiteit geeft. Let op hoe de trainingsmethodes van Drago lijken op die van Rocky in Rocky (1976), maar ook op de effectieve wijze waarop de Drago's een spiegelbeeld van Rocky en Creed lijken te zijn. De boksscènes zijn opnieuw uitstekend in scène gezet en Stallone en Jordan acteren opnieuw op het top van hun kunnen. Het resulteert in een op zichzelf staand boksdrama met een aantal zeer ontroerende momenten en een passende finale.

"This is more than just a fight."

De voorganger was erg geslaagd, dus de verwachtingen voor dit vervolg zijn logischerwijs hooggespannen te noemen. Het is alleen jammer dat Ryan Coogler niet meer van de partij is.

De nieuwe uitdager komt ditmaal in de vorm van Viktor Drago (zoon van), wat natuurlijk gepaard gaat met veel historie en oud zeer. Met name als Rocky en Drago tegenover elkaar staan is dit te voelen. Daarnaast staat er nu meer op het spel, omdat een gezinsuitbreiding aanstaande is in het huis van Adonis. Het maakt de nalatenschap van Apollo Creed gewichtiger.

Het persoonlijk drama wordt dan ook beter uitgelicht; beide partijen hebben zo hun eigen motieven om verlossing te zoeken. Hoewel de gedachtegang van Adonis enigszins wisselvallig blijft. Aan het sterke spel van Michael B. Jordan en Sylvester Stallone is het wederom te danken dat je als kijker met de personages meeleeft. Daarbij ben ik blij dat Tessa Thompson nu iets meer te doen krijgt.

Op een formulematige wijze loodst Steven Caple Jr. je door de clichés heen, maar dat is niet erg. Als liefhebber kun je namelijk louter genieten van: de trainingsmontages, de vele tegenslagen en uiteraard de bokswedstrijden. De knipogen naar 'Rocky IV' zijn bovendien een leuke aanvulling. Helaas mis ik de visuele vernuftigheden waar Coogler je op trakteerde in het vorige deel, maar dat mag de pret zeker niet drukken voor 'Creed II'.

Al met al een prima vervolg. Ik ben alleen wel benieuwd hoe de reeks nu verder gaat, gezien Stallone hoogstwaarschijnlijk heeft afgezwaaid.

Dikke 3,5 sterren.

He broke things in me that ain’t never been fixed. It ain’t worth it.

Ik was niet echt onder de indruk van de eerste Creed film van een paar jaar geleden, die nogal clichématig en niet al te onderhoudend was, buiten de scènes met Stallone dan. dus vreselijk veel interesse in deze tweede film had ik niet, al had ik er wel zin in, want het personage Rocky blijft gewoon geweldig. Stallone geeft al die films sowieso extra glans doordat hij hier gewoon al zijn emoties in kan stoppen.

Creed II is ondanks dat het voorspelbaar van begin tot eind is wel echt een hele onderhoudende film geworden, sowieso veel sterker dan de eerste film. Dit komt vooral omdat ik ook eindelijk met het verhaal van Adonis Creed mee ben gaan leven. Zijn vriendin, zijn dochtertje, zijn moeder, zijn band met Rocky, zijn onverwerkte verleden met de dood van zijn pa Apollo. Het werkt, ook al worden alle clichés netjes afgestreept. Datzelfde geldt ook voor de rivaliteit met Viktor Drago en zijn pa Ivan. Ondanks dat er niks gebeurt dat je niet aan ziet komen, is het wel heel boeiend om te volgen. De rol van Viktor is sober, maar prima uitgevoerd. De rol van Ivan wordt na ruim 30 jaar weer opgepakt door Dolph Lundgren en dit doet hij erg goed. Hij heeft zijn nederlaag tegen Rocky nooit verwerkt, voelt de schande van zijn land en om dit te compenseren traint hij zijn zoon tot een winnaar, onder Spartaanse trainingsmethoden en zonder liefde. Jammer dat er maar een scène is waar hij en Rocky de dialoog met elkaar aan gaan. Dit had wel langer en vaker gemogen. Zeker na afloop van het slotgevecht had ik gehoopt dat er nog iets zou volgen, maar helaas. Gelukkig wordt er wel ruim de tijd genomen om de band tussen Rocky en Creed te beschrijven, die hoogte en dieptepunten kent. Rocky preekt er weer goed op los, maar het is wel steeds op de juiste toon.

Verder overtuigt de film ook als boksfilm. Het ziet er allemaal erg flitsend en fraai uit en zeker het grote eindgevecht komt fantastisch in beeld. En als je dan ook weer de oude Rocky themesong hoort dan heb je me gewoon te pakken, daar ben ik gevoelig voor. Het was ook geen verrassing dat Ivan Drago tot inkeer kwam en de wedstrijd beëindigde voor zijn zoon zou sterven, maar het paste gewoon fijn bij dit verhaal. Net als het emotionele einde bij het graf van Apollo en bij de zoon van Rocky. Je wéét dat het komt, maar het had ook niet mogen ontbreken. Soms is voorspelbaarheid helemaal niet erg. Ik heb ieder geval genoten van de film, dat ook weer vele mooie knipogen naar eerdere delen kent. Eigenlijk is de cirkel nu gewoon rond voor Rocky, maar dat was het eigenlijk 13 jaar terug al toen Rocky Balboa in de bios kwam. Ik zou er ondanks alles toch geen probleem mee hebben als er nog een derde Creed komt, met Stallone uiteraard. Samen met de echt in zijn rol gegroeide Michael B. Jordan zijn ze een goed duo. Binnenkort toch Creed 1 maar eens een herziening gunnen.

4*

Sterke Michael B. Jordan, mooi geschoten, goede muziek en daar eindigt het. Vond de film heel erg matig. Ben sowieso geen fan van de Rocky reeks en heb er weinig nostalgische gevoelens bij. Creed vond ik nog oké, maar nogal overrated. Maar dit deel is een stuk minder. Dat het formulewerk is oke, maar het werd nu allemaal zo voorgekauwd dat er geen spanning meer in zat. En Sly... Ja ik vond hem in Creed al matig. En nu was het nog matiger. Komt ook doordat Rocky alleen maar foute Hallmark uitspraken doet.

2*

Creed II was een film waar ik erg naar uitkeek. Niet in de laatste plaats omdat ik van alle Rocky films Creed waarschijnlijk het beste vind. Daarnaast is het interessant dat Creed II niet enkel een vervolg is op Creed, maar ook op Rocky IV. Dat was een geinige campy film, maar van al die elementen stapt men af. Creed II is net als Creed een serieuze boksfilm, het campy gedeelte van Rocky III en IV is ver te zoeken. Dat is niet erg, want Creed II is een prima en erg nette film. Maar het is niet het meest memorabele hoofdstuk uit de serie.

Creed II werkt netjes alle stappen van een typische Rocky film af. De held wordt uitgedaagd en wil vechten, maar zijn omgeving is er tegen. Er volgen trainingen en het eindigt met een bokswedstrijd. Tussendoor is er ruimte voor wat persoonlijke ontwikkelingen. Dit is geen verrassing voor iemand die ooit eerder een deel uit de Rocky serie zag, Creed II is een erg degelijke herhalingsoefening. Soms sterk; ik vond het moment dat Lundgren de handdoek in de ring gooit bijvoorbeeld mooi. En soms is de film iets minder sterk; vond het een beetje lame toen Tessa Thompson ging zingen voor hij opkwam tijdens het eindgevecht. Maar goed, sterke en wat zwakke momenten daargelaten is Creed II vooral erg prima. Dat is weliswaar een tikkeltje teleurstellend voor mensen die een ijzersterke film verwachten, maar goed; laten we ook niet doen alsof alle voorgaande Rocky films zo fantastisch waren.

Vooruit, 3,5 sterren.

Ik keek hier zolang naar uit en op sommige vlakken was de film sterker als het eerste deel, maar niet op alle punten wist deze film te winnen.

Het grootste pluspunt was voor mij de tegenstander, Drago weer terug! In het vorige deel was de tegenstander niet veel meer dan een goede bokser en dat hij de bak in moest. Team Drago heeft echt een persoonlijkheid.

Het drama hoort wel bij de Creed serie, maar dat was in het eerste deel toch wel beter. In deze film vond ik het soms een beetje flauw. Gelukkig was dit vooral in de eerste helft het geval. Ik doel vooral op de stukjes van het aanzoek en met de kleine naar de sportschool. Het moment dat de baby doof bleek te zijn was wel weer erg sterk.

De drama aan de kant van Drago was wel weer erg goed. Natuurlijk was het moraal erg dat sommige mensen er alleen zijn als je succes hebt.

In de tweede helft werd de film met de minuut beter. Waar ik in de vorige film de trainingscompilaties miste is het hier dik in orde. Toch weer een beetje in de stijl van Rocky 4.

Het eindgevecht was natuurlijk erg spectaculair. Toch echt een minpunt vond ik hoe het gefilmd was ten opzichte van de vorige film. Het mooiste moment van de film vond ik toch zeker dat Iedereen aan Drago’s zijde wegliep en zij vader de handdoek in de ring gooide, toch had ik nog op een confrontatie tussen Rocky en pa Drago gehoopt.

Ik vond het zeker een aanrader, mooi om te zien hoe het met Drago verder is gegaan.
4*

Geen film die ik per se wilde zien, want van de Rocky-serie ben ik geen fan en Creed vond ik een draak van een film. Maar aangezien dit het enige was dat vanmiddag draaide op m'n vrije dag toch maar erheen gegaan, en het viel me niet tegen. Zeker niet.

Elke Rocky-film heeft hetzelfde stramien. Begint lekker met een winst, dan komt de antagonist die in wedstrijd 1 de held helemaal kapot slaat, dan komt de depressie, de training en de glorie tegen diezelfde schurk van dienst. Ook het verhaal van Creed II is dus helemaal uit te tekenen en mist elke vorm van verrassing en barst van de clichés rond familie en bepaalde emoties en pogingen tot sfeer worden weinig subtiel gebracht. Zo'n Rocky die 's avonds alleen nog aan het pasta kneden is in zijn restaurant, de manier hoe hij leeft et cetera.

Maar er zitten ook best aardige momenten in. Zeker tussen Jordan (is oké) en zijn vriendin heerst echt wel chemie. De boksscènes zijn uitstekend geregisseerd, de muziek is lekker en het tempo van de film is prima. Echt verveeld heb ik me niet, ik zat prima zo twee uurtjes in m'n luie biosstoel. En dat laatste geldt toch wel. 3,0*.

Creed 2 een film waarbij je op voorhand helemaal wild wordt als er wordt aangekondigd dat de zoon van Ivan Drago, Viktor in beeld komt. Helaas wordt hier weinig gebruik van gemaakt en wil de film te veel aan verhaal vertellen. Het verhaal is ook nogal erg clichématig en wordt onnodig lang gerekt. Haast slaapverwekkend. De scenes die er dan echt toe doen zijn al niet eens interessant meer. Mijns inziens wordt de focus op de verkeerde onderdelen geplaatst en maakt dit het dan ook tot een film die weinig interessant is. Jammer!

Trage film die het moet hebben van de boks scenes. Goed speel van die ouwe Stallone. De vecht scenes waren prima.

Deel 1 is beter. En hoewel Drago in Rocky 4 uitspraken doet zoals: ''If he dies, he dies'' zie ik Drago meer als een gehersenspoelde vechter waarmee ik eigenlijk medelijden heb. Na zijn verlies tegen Rocky wordt hij door iedereen in de steek gelaten. En hij doet vervolgens in Creed 2 een poging om (samen met zijn zoon) de eer terug te verdienen. Ik begrijp dat wel, dus als ik eerlijk ben, was ik meer voor team Drago dan team Creed.

De film zelf vind ik los van de overtuigende gevechten niet zo heel erg interessant. Op momenten traag en saai. Creed 1 was in zekere zin nog wel verfrissend. Een oude Rocky en de zoon van Apollo Creed. Slim dat ze voor deel 2 Drago terug laten komen natuurlijk en dat zijn zoon Viktor het opneemt tegen Adonis. Maar helaas, ik vind het allemaal niet zo spetterend. Althans, de film had gewoon beter moeten zijn.

Weer een aardig deel in de Rocky reeks. Het verhaal wijkt niet veel af van de vorige delen en bewandelt de vertrouwde paden. De opbouw is goed en de film kijkt lekker weg. Familie perikelen en gevechten wisselen elkaar af. De gevechten zien er goed uit en worden visueel prima neergezet. Naast de oude rotten, doet ook de hele aankleding om de wedstrijden heen in combinatie met de soundtrack denken aan deel IV. Jordan zet verder een redelijke rol neer. Thompson is iemand die we in de gaten moeten houden. Prima film. 3.5/4.0

Een standaard riedeltje met cliché op cliché, er zit dan ook geen enkele verrassing in en de spanning is daarom ook ver te zoeken. Been there, done that! Het was leuk om Sly en Lundgren weer eens te zien maar de cast vond ik niet overtuigen. Ik hoop niet dat er nog een derde deel gaat komen, voor mij hoeft het niet.

Het terugbrengen van Dolph Lundgren is natuurlijk een meesterlijke zet, maar afgezien van dat subplot valt dit vervolg in alle bekende valkuilen. De personages maken geen ontwikkeling meer door, de gebeurtenissen doen geforceerd aan en er is een overschot aan overbodige ontwikkelingen. De rol van Stallone doet hier ook erg plichtmatig aan. De film wordt enigszins gered door enkele prima bokswedstrijden; vooral de finale is indrukwekkend. Dat heeft deze Creed II in ieder geval gemeen met de eerdere Rocky-films.

Rocky deel 132. Maar natuurlijk ga ik 'm kijken. Want: Rocky. Dat kun je niet niet kijken. Dat moet.

Bij mijn recensie van Creed merkte ik al op dat het verhaal rondom Rocky wel uitverteld is. Dat was het al in Rocky Balboa (2008), maar na Creed nog meer. En na Creed II ("Its your time now, kid.") lijkt Stallone het eindelijk zelf ook te beseffen.

Waar ik Adonis Creed in Creed nog een goed personage vond (ik schreef: "Ondanks zijn gangsta-snorretje is het wel een grote verademing dat ze van Adonis Creed een nette, welbespraakte jongeman hebben gemaakt." en "hoe makkelijk was het geweest om van Adonis Creed de zoveelste Fifty-Cent loser te maken met het kruis tussen zijn knieën en zijn pistool een kwartslag gedraaid. Bijzonder aangenaam dat een zwarte acteur nou eens niet in dat archetype wordt gepropt."

Maar black guy is gonna black guy en Adonis is nu een opgefokt mannetje geworden. Met bijbehorend kort lontje. Ik vond hem al niet een super interessant personage, maar na Creed II is dat er zeker niet beter op geworden.

De voornaamste gimmick van de film is dat je we het legendarische Rocky IV nog eens dunnetjes overdoen. Met beelden uit die tijd, met Lundgren en zelfs met surprise guest Brigitte Nielsen (ironisch genoeg de ex-vrouw van Stallone). Het is dan best jammer dat de rol van Lundgren relatief beperkt is. We zien hem met zijn zoon trainen en bekvechten ergens in Oekraïne (of een willekeurige andere plek op de wereld met een koel blauw kleurfiltertje).

De film wil bekijks trekken door lekker in te haken op het verleden, maar probeert vervolgens vooral het verhaal rond Adonis te pushen (bait & switch?). De scène met Ivan Drago en Rocky in het restaurant had mij op het puntje van mijn stoel, maar was een grote anticlimax. Iets over zwerfhonden. Jammer.

Hoewel een verhaal rond de übersympathieke Rocky Balboa onmogelijk te haten is, zijn er drie dingen die deze film gigantisch nekken: allereerst het voorspelbare verhaal. Na amper 30 minuten staan Creed en Drago al tegenover elkaar. Huh? Waarmee gaan we de rest van de film dan vullen? Oh wacht.
Daarnaast poogt de film op de meest domme manieren dingen uit te leggen aan de kijker. De commentatoren die de bokswedstrijden verslaan zijn van een kinderlijk Donald Duck niveau. Ook zien we Rocky tegen de grafsteen van zijn vrouw zeggen: "...our son Bobby". Nou, ik denk dat Bobby's moeder echt wel weet wie Bobby is, Rocky.
En tot slot, de wijze waarop Rocky uiteindelijk de nodige motivatie bij Adonis weet los te peuteren is echt te dom voor woorden. Hij moet goed nadenken waarvoor hij het doet. Zou Adonis er nou echt zelf niet opgekomen zijn, dat dat zijn gezin is? Man man man Stallone...
En dan, ja sorry ik blijf doorgaan, dat vrouwtje van Adonis met haar 'muziek'. Toen Adonis opkwam en zijn daarbij aan het zingen was, had ik plaatsvervangende schaamte. Wat een overgeproduceerde elektronische takkeherrie.

Boksscènes zijn wel weer goed trouwens.

3 sterren. Want Rocky. Zonder Rocky 1,5 ster.

Met de nodige scepsis aan begonnen, maar ergens halverwege durfde ik dat gevoel te parkeren en kon ik er weer ongegeneerd voor gaan, want toen wist ik: het klopt weer helemaal. De achtste film alweer met Rocky Balboa(want laten we wel wezen, dit is gewoon de Rocky formule met andere personages aangevuld), en dan zou je verwachten dat je het wel een keer moe bent, maar eens in de zoveel jaar werkt de blijkbaar onweerstaanbare franchise nog steeds. De ultieme charmante boksfilm reeks, zo clever bedacht om er een daadwerkelijke hart en ziel in te stoppen zodat je je niet alleen hoeft te vergapen aan de ook hier weer adembenemend in beeld gebrachte gevechten. De serie was me even kwijt bij de zwakkere lopende band achtige delen 4 en 5, maar heeft zich knap hersteld, hoewel na deze tweede Creed me alles wel lijkt te verteld. Creed II is eigenlijk een kwartier te lang, kent dus wat overbodige toevoegingen, en is vreselijk voorspelbaar(want als het ultieme gevecht tussen Drago en Creed na al drie kwartier plaats vind kun je zelf invullen hoe de rest van de film verloopt), maar het blijft gewoon herkenbare lekkere kost. De kinderlijke opzichtige Rusland haat(waardoor het hieraan gelinieerde deel vier voor mij niet te doen was destijds), blijft dit keer achterwege. De Amerikanen zijn nog steeds doodgoede familiemensen, de Russen zijn anno 2018 nog steeds bad, maar hebben dit keer zowaar ook menselijke trekjes(Drago die hunkert naar de aandacht van zijn moeder, en beseft dat hij verslagen is als ze niet meer in de zaal zit, fantastische scène), en die zienswijze tref je gelukkig gedurende de hele film aan, waardoor dit wederom en prima datefilm is: het boksen voor de boys, het levensecht ogende familie verhaal om de girls in te palmen,....zo was het ooit bedoeld toen de bioscoop stelletjes naar de film wilde lokken. Slimme film, slim script, je wil de makers zelf vergeven dat men de eigenlijk belachelijke keuze heeft gemaakt onze Rock nog steeds in een jaren zeventig outfit rond te laten lopen, waarom zou men ook altijd realistisch moeten zijn?, leve de nostalgie!

Rocky 4 is mijn favo guilty pleasure , en sowieso mijn favo Rocky , wat heb ik die film als puber vaak gezien .

Drago die maar 5 of 7 zinnen had , “ if hè dies ,hè dies” ,,, “ you Will loose “ zijn er twee die me te binnen schieten .

Met vrienden weer een de film op zetten , weer staan juichen tijdens de uitstekende gevecht /boks scenes .

En dan vragen , halverwege : voor wie ben jij ?

Eigenlijk wilde Stallone in zijn eentje de koude oorlog oplossen in de ring .

Dit vervolg zoveel jaren later is een geweldige manier om de jaren van weleer te doen herleven .

Maar dat is personelijk , maar ik denk dat vele genoten van dat deel uit de Rocky reeks , beter dan de laatste twee in ieder geval , want toen was de rek echt uit .

Er gebeurd hier niet super veel , de nadruk ligt op de drama , ( en gelukkig de natuurlijk de gevechten )

Het personage Rocky is een met wie je jaren hebt mee geleefd , en het was en is alleen maar meer een ontzettend symphatiek personage ( geworden ) .

De soundtrack is er alleen maar beter opgworden , .

Als je kritiek hebt op dat dit niet afwijkt van de Rocky reeks , mist het hele doel , de succes formule op een leuke manier voortzetten .

Het acteer werk is prima . En de lange speelduur was goed te doen .

Nu klinkt het als of het een fantastisch cinematografisch werkje is , wat het natuurlijk niet is .

Maar in het hoge gemiddelde hier kan ik me helemaal vinden .

3,5 *

Creed 2, of Rocky IV 2.

Creed 1 viel me niet helemaal mee. Deze wel weer een stuk beter, hoewel het strikt inhoudelijk misschien de mindere film is. Maar met de nostalgie die het vervolg op Rocky IV opwekt en het voor mij ook veel sterkere verhaal wint nummer 2 het wel. Met gemak zelfs.

Maar dan. Waar het aan ligt, ik weet niet of ik het uit kan leggen, maar dit is de eerste film uit de hele Rocky lijn waar het boksen me niet overtuigt. Het ziet er gewoon niet goed, niet geloofwaardig uit.

“It may not seem like it now, but... This is more than just a fight.”

Uitstekend vervolg op de eerste Creed film. Het heeft weer het conventionele rise-fall-rise verhaal wat we in tig andere boksfilms hebben gezien, maar het acteerwerk en de chemie tussen Jordan, Thompson en Stallone is weer voortreffelijk. Ze vormen een interessant trio, en de scenes waarin ze ruzie maken, elkaar de waarheid vertellen of elkaar steunen zijn hoogtepunten in de film.

Ook het duo Lundgren/Munteanu als de Drago’s is zeer goed op dreef, en hun personages zijn gelukkig geen foute Russische bad guys. Ondanks de speelduur van ruim twee uur voelt de film wel gehaast aan, en vooral Adonis’s depressie en opstanding gaat wel heel erg snel. De realistische aanpak, oprechte momenten, de sterke boksscènes en het acteerwerk zorgen ervoor dat je het de film snel vergeeft. De laatste scene met Rocky en zijn zoon/kleinzoon is een perfecte afsluiter voor zijn verhaal, maar hopelijk komt hij terug voor een derde deel. Met Jordan, Thompson en Stallone heb je goud in handen.

He's just a man... be more a man than him

Aha, Creed II. De film waardoor ik een tijd geleden besloot om de volledige Rocky franchise nog eens te (her)zien. Een goede zet zowaar, want het blijft een erg kwaliteitsvolle reeks en met de komst van Creed lijkt er nieuw bloed in de reeks te zijn gepompt. Ik was benieuwd hoe dat ging verder gaan en al zeker wanneer de immer coole Dolph Lundgren een rol toegewezen kreeg. Met een beetje schrik dat dit een herhalingsoefening ging zijn van Rocky IV, ben ik hier dan maar eens aan begonnen.

Want laat ons eerlijk zijn, Creed II is eigenlijk Rocky VIII en na zoveel films is het enorm lastig om nog origineel uit de hoek te komen. Deze sequel is dan ook qua niveau minder dan zijn rechtstreekse voorganger, maar behoudt nog altijd wel de kwaliteit van de franchise. Voor een groot deel is dat te wijten aan het feit dat er mooi wordt omgegaan met de vorige films. Het is natuurlijk een rechtstreeks vervolg op Creed, maar eigenlijk is dit ook gewoon een tijdssprong van 30 jaar na Rocky IV. Drago komt terug op de proppen (inclusief zoon die natuurlijk ook bokst) en vaderlief is vastbesloten om via zijn nageslacht revanche te nemen voor zijn verlies in Rusland. Rocky heeft het echter zelf nog altijd moeilijk met het feit dat hij indertijd Apollo niet heeft kunnen beschermen voor de mokerslagen van Drago. Hierdoor kruipt er een zekere gelaagdheid in het plot die de film goed kon gebruiken, want je merkt wel dat de regie voor de rest in de handen van een minder begenadigd regisseur is terecht gekomen.

Zo wist regisseur Ryan Coogler met de eerste Creed de boksreeks een nieuwe adem te geven en hoewel hij hier nog voor een stuk mee verantwoordelijk is voor het script, liet hij de de regie over aan Steven Caple Jr. om zelf Black Panther te kunnen regisseren. Caple Jr. weet echter niet te overtuigen qua tempo, met zijn 130 minuten begint dit halverwege wel wat in te zakken, maar ook de gevechten zijn niet zo indrukwekkend als onder regie van Coogler. Wat op zich straf is, want qua cast keert wel iedereen terug. De tandem Michael B. Jordan & Sylvester Stallone blijft goed overeind staan, maar het is toch vooral een genot om Dolph Lundgren opnieuw te zien in één van zijn meest iconische rollen. De one-liners blijven jammer genoeg uit, maar gewoon zijn aanwezigheid is voldoende. Hij weet bovendien ook nog een zekere gelaagdheid te brengen in Drago die ik nooit voor ogen had gehouden en dat is misschien voor een stuk ook wel te wijten aan de terugkeer van Brigitte Nielsen.

Tessa Thompson daarentegen is opnieuw compleet inwisselbaar, ze zorgt ook opnieuw voor een flauwe soundtrack, en ook Florian Munteanu mag als zoon Drago absoluut niet in de schoenen staan van zijn filmische vader. Verder nog de terugkeer van een aantal onverwachte personages (Ventimiglia!) en zo'n soort details doen het bij mij altijd wel goed. Toch nog net iets meer van verwacht, benieuwd of de franchise nu nog verder gaat gaan..

3.5*

Voor mij een waardig deel in de reeks. Sfeer zoals verwacht. Als je niet van de Rocky-franchise houdt, kijk je beter niet, maar als je de vorige goed vond, zal deze niet teleurstellen. Wat emotie tussenin, de gekende tegenslagen, comeback en eindfight. De actie in de ring gebracht zoals we gewoon zijn in Rockyreeks. Hou ook wel van het grauwe sfeertje rond Rocky zelf, alsook zijn wat “simpele van geest” karakter dat wel oprecht en eerlijk is. Uiteraard is de inzet van Dolph Lundgren geniaal gevonden van de scriptschrijver. Brengt oude geesten tot leven en geeft net de punch die je zoekt om de film een bepaalde meerwaarde te geven... En ja, ben opgegroeid als kind met Rocky en moet toegeven dat we allen een jaartje ouder worden. Op naar Creed III en verder wat mij betreft. Voor mij is Stallone nog niet afgeschreven in de rol die hij nu speelt...

Goeie film waarin Creed een gevecht aangaat met de zoon van een voormalig tegenstander van zijn overleden vader. Verhaaltechnisch een uitstekend vervolg op zowel de vorige film als op de eerdere Rocky films (vooral het vierde deel). Echter tegelijkertijd ook vrij veilig en wat voorspelbaar. Maar het blijven mooie personages (ingevuld door een prima cast) en de film kijkt gemakkelijk weg.

Mwoahhh, beetje terug in de tijd idd, alsof ik Rocky against Drago weer zat te kijken. Geen slechte film, wel voorspelbaar.

Het plot van deze tweede Creed film is eigenlijk ook weer een herbewerking van de Rocky reeks, van deel twee en vier om precies te zijn. De film is duidelijk minder dan de voorganger, want visueel zijn de gevechten wat minder dynamisch (doch nog steeds stukken beter dan de Rocky films), maar vooral omdat het veel melodramatischer is. Natuurlijk breekt de nogal onvolwassen hoofdpersoon met trainer Rocky waarna het misgaat met zijn volgende boksmatch, en er veel navelgestaar volgt. Maar gelukkig is hij weer onverslaanbaar zodra ze het bijgelegd hebben. Cheesy!

Naast de rol van Rocky, die net als in de vorige film er sympathiek is, is de rol van de stiefmoeder eigenlijk ook wel mooi: Ik denk niet dat er veel vrouwen zijn die het kind afkomstig van een affaire van hun man met een ander als hun eigen kind beschouwen. Het kan echter de film niet redden. Een ster minder dan de voorganger: 2*.

Beter dan de eerste film.

Ik heb nog lang niet alle Rocky-films achter de rug, maar wel genoeg om deze film nog te begrijpen. Het is dan ook handig voor de geïnteresseerde om Rocky IV een keer gezien te hebben, want Lundgren keert voor deze film terug. Vanuit de regisseur en schrijvers eigenlijk een fantastische zet, en gecombineerd met goede regie heb je een sterke film voor de kiezen.

De Creedfilms hebben bewezen dat Stallone ook buiten actiefilms aardig kan acteren. Ik vind hem eerlijk gezegd beter als oude Rocky dan als jonge Rocky. Hij weet een uitstekende laag mee te geven aan het personage en de uitdieping weet ook erg goed te werken. Jordan zelf speelt ook weer een uitstekende rol, maar van hem is al voor een langere tijd bekend dat hij een sterke rol kan spelen.

De grootste verrassing is Lundgren zelf, die ik ook nog nooit beter heb zien acteren dan hier. Goed charisma, uitstekende rol. Ik had het vooraf niet verwacht. Regisseur Caple Jr is ook nog niet de bekendste naam achter de regiestoel, dus het blijft altijd een beetje de vraag of hij wel genoeg diepgang mee kan geven aan het verhaal. Ik kan gelukkig concluderen dat deze film veel effectieve diepgang kent.

Visueel is het wel een klein stapje terug van deel 1. Ik prefereer deel 2 alsnog wel over deel 1, maar dat neemt niet weg dat Coogler de boksgevechten zelf iets beter in beeld bracht. De gevechten in deze film kennen op z'n beurt betere opbouw, maar de uitvoering is toch wel een stapje terug. Iets normaler in beeld gebracht en iets minder adrenaline, een beetje jammer is dat wel.

Caple Jr weet genoeg emotie aan de film mee te geven en de rauwheid blijft de film ook zeker behouden. Misschien rekt het zich op enkele momenten te veel uit, maar het geeft wel ruimte aan genoeg diepgang en dat zorgt ervoor dat Creed II nooit te veel de sporen volgt van een normale actiefilm. Sterker nog, de hoeveelheid sport is in deze film gereduceerd, maar het voordeel is dat de grotere dosis drama wel effectief is. Ik heb weinig te klagen. Ik vond die Munteanu trouwens een geweldig dreigend personage.

Zo kunnen ze er nog wel een dozijn van maken. Simpel vermaak die niet meer of minder waard zijn dan een gewone voldoende. Maar het kijkt lekker weg en de gevechten zijn vaak goed op orde. En omdat ik in een vergevende bui ben trek ik geen 0,5 ster af vanwege de amateuristische SFX. *3.0

Futloos.

De eerste Creed kan ik nog wel hebben als zijsprongetje in de al meermaals afgeronde Rocky-saga. Met Creed II is het frisse alweer weg en krijgt men een typische sequel voorgeschoteld. Behalve Rocky zelf is het aan de Drago-familie om de link te zijn met de originele films.

Ergens had dat veelbelovend kunnen zijn. Rocky IV vind ik wel een leuke film: een typisch eighties-product, nogal fout en klef maar wel uitermate vermakelijk. Maar Dolph Lundgren's Drago is niet langer de bezwete Oostblokker met legendarische oneliners, maar een getormenteerd vaderfiguur. De sérieux ervan heeft me alleszins niet kunnen bekoren.

De vete tussen de Drago's en de Creeds is totaal niet boeiend, de wat intrieste sfeer uit de Rocky-films is al lang verdwijnen voor een wat gepimpte Afro-Amerikaanse vibe. Al het opgeklopte sentiment rond Adonis, matig vertolkt door Michael B. Jordan, lijkt de film te moeten dragen maar bereikt het tegendeel.

2

"Listen, why don't you just turn off your brain and let your heart do the talking.”

De bovenstaande quote is eigenlijk in één zinsopvatting direct wat er misgaat in deze hele film. Daar zal ik het zo even over hebben. Ik ben bezig om de drie films van Creed te kijken, en zo kan ik dan toch mijn hele Rocky avontuur voldaan afsluiten. Helaas schieten deze films overal te kort, en dat stoort mij behoorlijk. Van dit tweede deel had ik hele grote verwachtingen, eigenlijk misschien meer dan dat ik kreeg. Rocky IV is op het originele eerste deel na mijn meest favoriete Rocky film die er is, en dat heeft alles te maken met de loop van de verhaallijn en vooral de tegenstander van Rocky, ene Drago uit Rusland. Dolph Lundgren was destijd gewoon mijn favoriete en meest sfeervolle tegenstander van Rocky Balboa en ik denk dat, dat hier vrijwel geëvenaard wordt, alleen dan toch een maatje slechter.

Begrijp me niet verkeerd, Florian Munteanu is een heerlijke tegenstander als Viktor Drago, en weet uitstekend in de voetsporen van Dolph Lundgren te stappen. Zwaar afgetraind, en op het oog toch wel een maatje groter dan onze vriend Michael B. Jordan. Precies zoals dat ook was in Rocky IV en iets wat ik daarin juist héél cool vond. Ook hier is het een gevreesde tegenstander en ik vond dit toch wel echt een waanzinnig leuke tegenstander. Duidelijk was wel dat het trainen van hem mij meer aanstond dan van Jordan, iets wat juist niet zou mogen lijkt me. Maar ik vond Drago gewoon een heel stuk interessanter dan Creed.

Wat me misschien het meeste stoorde was misschien wel veertig minuten (of zelfs langer) aan waardeloze en misschien wat nietszeggende dialogen. Tuurlijk hoort het familiedrama erbij, dat had Rocky zeker ook alleen was het daar geen overwicht, en hier wel. Je zit dan té lang naar familiedrama te kijken, waar ik duidelijk gewoon niet naar op zoek ben. Neem als voorbeeld het moment dat hij in het ziekenhuis komt te liggen en zij dan ook bevalt van hun kind is een stuk in de film die heel lang duurt. Van mij part had er veel meer aandacht mogen zijn naar het eerste gevecht tussen hem en Drago, en het opwerken naar het tweede gevecht. Voor dat laatste is best kort, en daar baal ik wel wat van. Daar was in Rocky veel beter over na gedacht door Stallone. Daar was de familie zeker een prioriteit maar, het draait gewoon om boksen, en dat willen de fans ook zien. Dat is ook iets wat ik hier met deze film had. Ik wil het boksen zien, niet al de poespas er omheen.

Het eind gevecht was leuk hoor, het trainen ernaartoe ook. Maar de rest deed me allemaal niet zo heel veel. Ik vind hem eigenlijk misschien wel een tikkeltje leuker dan het eerste deel op sommige vlakken, bijvoorbeeld de tegenstander en het trainen wat meer maar, de familiedrama en misschien toch het saaie verhaal waren zeker slechter dan het eerste deel. Dus ik schaal dit eigenlijk hetzelfde als deel één. Echt jammer man, ik had hier toch wel echt wat meer van verwacht.

Deze opnieuw gezien op de 4k uitgave met prachtig Dolby Vision beeld en Dolby Atmos geluid.

Ook deze tweede film van Creed blijft van hoge kwaliteit.

Met weer een fantastische cast.

Met weer een mooi verhaal en heel goed camera werk.

En geweldige film muziek.

Ook deze film is spectaculair en ontroerend.

Weer van genoten.