Wonder Woman 1984 (2020)

Nou, om maar meteen met de deur uit in huis te vallen: Wonder Woman 1984 is heel middelmatig en saai. En dat is best verrassend, want de eerste film vond ik verdomd vermakelijk en verfrissend. Maar na dat succes leek men hier de neiging te hebben gehad om Wonder Woman meer achtergrond en verdieping te geven. Het boeit me eigenlijk geen zier. Met twee en half uur neemt de film enorm veel tijd, maar zoals vaak bij blockbusters pakt zo'n hele lange film bij een simpel verhaal niet goed uit. Ik mis de tijd dat dit soort films gewoon netjes binnen de 120 minuten bleef. Zo af en toe werkt het wel (Nolan zijn Dark Knight trilogie of de laatste Avenger films), maar het zorgt er vaker voor dat mijn interesse verdwijnt.

Daarnaast weet de film zelfs als superheldenfilm nauwelijks te boeien. Het begin in het winkelcentrum is tenenkrommend slecht, inclusief best wel belabberde special effects. Er zitten een paar grote stukken nog in, maar memorabel zijn ze niet en het zijn er sowieso te weinig. De achtervolging is misschien nog wel de beste. Zelfs Gal Gadot, een lichtpuntje in het moeras van middelmatige DC acteerprestaties de afgelopen 10 jaar, laat hier niet al te veel zien. Daarvoor zijn de dialogen echt beroerd geschreven. Ik krijg een beetje het idee dat Patty Jenkins iets teveel de aandacht op Wonder Woman wilde leggen, maar is vergeten dat de film ook nog leuk moet wezen. Zeker dat eerste uur is nauwelijks door te komen.

Het frisse van de vorige film is helemaal weg en Wonder Woman 1984 kan zich voegen bij middelmatige DC producties als Man of Steel, Batman vs Superman, Suicide Squad en Shazam. Schijnbaar blijft het een uitdaging voor ze om dit universum echt boeiend te krijgen. Wonder Woman 1, Aquaman en zelfs Birds of Prey zijn uitblinkers in een slecht geleid plan. En ik ben bang dat Wonder Woman 1984 ook nog eens gaat floppen, met alle gesloten bioscopen, waardoor Wonder Woman 3 nog best wel eens lastig kan gaan worden.

2,5*

Super cheesy, dialogen zijn soms tergend, de special effects op plekken echt slecht en het verhaal is all over the place maar ondanks dat alles was het toch best vermakelijk. Ik vond het idee met die wensen best leuk gevonden en Pedro “mando” Pascal steelt de show als Max Lord. Als villain opzich is hij niet bepaald imposant maar hij speelde het wel heel overtuigend en daarom werkte het voor mij toch. Ik vond Kristen Wiig als Cheetah ook vrij aardig alleen de uiteindelijke showdown tussen haar en Wonder Woman was wel behoorlijk teleurstellend. Hopelijk doen ze hier in een eventueel derde deel wat meer mee want de potentie is er zeker. Sowieso had de film wel iets meer actie kunnen gebruiken om de verder vrije trage pacing wat op te breken, al komt er richting het einde gelukkig wel wat meer vaart in. Misschien komt het door het gebrek aan superhelden films dit jaar dat ik wat milder ben maar ik vind het uiteindelijk naar boven afgerond toch wel een 7 waard.

Het is dat deze film "gratis" te bekijken is, want in de bioscoop had ik weggelopen. Waar deel 1 een superleuke film was (zeker voor DC begrippen), was deze film een lange saaie zit. Alsof de Patty Jenkins eigenlijk een romantische comedy wilde maken, maar vergeten was dat het een DC film was.

Dan kunnen we soms allemaal Nederlandse films slecht vinden, maar Wonder Woman is echt veel slechter dan bijvoorbeeld de Slag om de Schelde (al zijn het natuurlijk twee verschillende soorten films met andere budgetten).

Blij dat ik niet betaald heb voor deze film, zo is het toch nog een beetje genietbaar. Dat kan je natuurlijk van de meeste DC en Marvel films zeggen! De intro met de jeugdversie van Wonder Woman is nogal overbodig en flauw, maar nog flauwer is de bankroof in het winkelcentrum met bordkartonnen slechteriken die allemaal blijven rondhangen omdat dat ene meisje in gevaar is. En natuurlijk geen politie te bespeuren! Gal Gadot ziet er weer betoverend uit en dit keer is haar kostuum wat felroder, wat past bij de kleurrijke 80's setting. Dat is eigenlijk het leukste aan deze film, de kapsels en auto's uit die tijd. Er had wel wat meer 80's muziek bij gemogen. Waarom de film zich juist in het jaar 1984 afspeelt, is me wel een raadsel. Ook had men meer kunnen doen met het hele koude oorlog gebeuren. En sinds wanneer kan Wonder Woman dingen onzichtbaar maken en vliegen? Chris Pine is zijn gewoonlijke saaie zelve, deze keer laat Diane hem terugkomen door het lichaam van een andere man te stelen (en er seks mee te hebben, veronderstel ik). Moet kunnen! Als piloot uit WOI kan hij blijkbaar een modern gevechtsvliegtuig besturen, dat gewoon in een vliegveld achter het Smithsonian museum volgetankt op ons heldenduo staat te wachten. Kristen Wiig is leuk in de eerste helft van de film, hoewel minder grappig dan in SNL. Als Cheetah had ze er wel aantrekkelijker mogen uitzien. In de end credits zien we nog even Lynda Carter, die Wonder Woman speelde in de tv-serie uit de jaren '70, als Asteria.

Een teleurstellend vervolg van de eerste Wonder Woman film uit 2017. Het waardeloze script nodigt uit tot overacting en dat gebeurt dan ook prompt. De openingsscène in een ver verleden is nog veelbelovend. Daarna gaat het snel bergafwaarts. Gal Gadot is het aanschouwen altijd wel waard, maar de rest van cast bakt er niet veel van. Dat kan ook moeilijk anders met zulk slecht basismateriaal.

Ai.

Dit was wel heel slecht. Deel 1 vond ik nog wel aardig. WB/DC deed dat deel wel slim door toch meer naar Disney/Marvel te kijken. Het is niet dat ik Marvel heel hoog heb staan, maar als je business model gewoon puur om geld binnen harken gaat en niet om je publiek nog te verwonderen iets moois voor te schotelen, zorg er dan voor dat je film gewoon netjes alle duidelijk regeltjes volgt zodat je niet zo een vreselijke onsamenhangende, vervelende en vooral saaie film voorschotelt.

Alles is eigenlijk slecht in dit deel. De bad-guy zijn arc is stom en te groot om het goed te verwerken in de film. Cheeta is ook flauw en waarom ze indd full Cheeta wil gaan nadat ze eigenlijk al mooi en sterk is geworden is ook onnavolgbaar. Dan heb je nog onze protagonist maar ondanks de film toch nodig zijn best doet om girl power uit te stralen is het alleen een man die haar leven compleet maakt ook nogal een saaie motivatie.

Maar het ergste is eigenlijk dat de film zoveel tijd steekt in bovenstaande dat het ook nog eens vergeet dat het eigenlijk een actiefilm is. En daar is helemaal geen tijd ingestoken. Het ziet er nergens tof of duur uit, het is nergens spannend of boeiend.

Kortom erbarmelijk.

1.5 ster.

Jezus, wat was dit vervolg op het nog best vermakelijke "Wonder Woman" uit 2017 tenenkrommend slecht en het zit ook vol met clichés en met name hoe kinderen (in de slachtoffer rol), vrouwen (als lustobjecten) en mannen (als slechteriken, idioten en smeerlappen) stereotype werden neergezet.

In dit vervolg wordt er een tijdsprong gemaakt naar 1984 en staat Diana Prince / Wonder Woman (Gal Gadot) tegenover twee geheel nieuwe vijanden, te weten: Max Lord (Pedro Pascal) en Barbara Minerva (Kristen Wiig) oftewel "The Cheetah", waarbij het flauwe en kinderachtige verhaal (draait om wensen) niet eens de moeite waard is om verder uit te verdiepen.

De film begint met een ruim tien minuten durende en grotendeels overbodige proloog (een wedstrijd) die zich afspeelt tijdens de kindertijd van Diana (wederom dan gespeeld door Lilly Aspell), waarin de thema's "waarheid versus verlangen" worden vastgesteld die in de rest van de film zullen voorkomen. Daarna verschuift het verhaal naar de jaren 80 en is er een korte en flauwe actiescène te zien met Wonder Woman in een winkelcentrum die een overval voorkomt en een kind redt. Dan gaat er ongeveer een uur voorbij voordat er weer een actiescène (die best aardig was) te zien is en dit keer in Caïro in Egypte, waarbij Wonder Woman wederom kinderen redt. Vanaf dan wordt het verhaal wel leuker.

Daarvoor worden Barbara Minerva, Max Lord en Steve Trevor geïntroduceerd en Steve's herintrede in dit verhaal was heel flauw, namelijk via een wens van Diana. Dat wensen (in eerste instantie via een steen / kristal en naderhand via Max Lord) heeft ook betrekking op Barbara Minerva en Max Lord en hun wensen waren nog flauwer dan die van Diana. Barbara wordt in deze film na circa 20 minuten geïntroduceerd als een stereotype nerd vrouw (inclusief bril) die niet op hoge hakken kan lopen en waar mannen niet geïnteresseerd in zijn (behalve een oudere dronken en dakloze man in een park, die wel heel erg stereotype werd neergezet) en die omgaat met Diana (ze vindt o.a. haar hoge hakken met Jachtluipaard print mooi) die ze bewondert en zij wenst zich na circa 30 minuten dan ook het volgende:

"To be like Diana. Strong, sexy, cool. Special."

Die wens was wel heel erg flauw en vanaf dan verandert Barbara in een mooie vrouw (begint in eerste instantie hoe ze kleding opeens draagt en naderhand doet ze ook haar bril af) waarin alle mannen geïnteresseerd in zijn en dat precies op de manier zoals "CAsanova89" dat eerder op een leuke manier omschreef. Ze wordt ook sterk (levert een paar komische scenes op, zoals het openen van een koelkast en als ze naar de sportschool gaat) en komt dan natuurlijk ook weer de eerder genoemden dronken en dakloze tegen, die ze dan min of meer gebruikt als een voetbal (schopt ook al zijn tanden uit zijn mond).

In eerste instantie is Barbara ook bevriend met Diana en Steve, maar als die de wensen ongedaan willen maken, keert ze zich tegen hun (vecht dan ook tegen hun) en sluit ze zich aan bij Max Lord en verandert ze uiteindelijk (uiteraard ook weer via een wens, want ze wenst dan namelijk "An apex predator" te worden, oftewel een roofdier) dus in "The Cheetah". Max Lord, die ook een kind heeft, als slechterik vond ik een aanfluiting en hetzelfde geldt voor zijn wens, namelijk:

"I wish to be you. The Dreamstone itself."

Daarmee wordt hij natuurlijk wel super machtig (vooral na circa 100 minuten als hij aankomt bij de Amerikaanse president in het Witte Huis) en maakt hij de wereld tot chaos en dat leidt zelfs tot een nucleaire oorlog, die op het laatste moment teniet wordt gedaan door Wonder Woman (schakelt dan ook "The Cheetah" uit) en Max Lord en de laatste vanwege zijn Aziatisch kind Alistair (Lucian Perez) die om hulp vraagt en waarbij Max Lord dan zegt:

"I renounce my wish !".

Misschien vinden sommigen dit een mooi en ontroerend einde (zoals sommige journalisten in Amerika), maar ik vond het vooral flauw.

Gal Gadot is natuurlijk een zeer mooie vrouw om naar te kijken, maar in deze film vond ik dat regisseur Patty Jenkins haar best preuts afschilderde (zelfs de bijna 50 jaar oude Kristen Wiig was op een gegeven moment sexyer dan haar) en ze had naar mijn inziens vaak veel te veel kleren aan (zeker als Diana). Dit keer vond ik haar ook erg tegenvallen als Wonder Woman en i.p.v. haar zwaard uit de originele film, gebruikt ze nu een magisch lasso op een miljoen verschillende manieren, slingerend zoals "Spider-Man" zijn web gebruikt om door Manhattan te zweven, meerdere slechteriken tegelijk vastbinden en zelfs door de lucht te vliegen door op wolken of vliegtuigen te grijpen. Het is moeilijk om iets aan te merken dat een magisch lasso dat doet (het is immers magie !), maar het heeft wel de neiging om Wonder Woman er minder uit te laten zien als een god en meer als een stripfiguur in de echte wereld.

Dat men Chris Pine (Steve Trevor) heeft laten terugkeren (hem zien we na circa 45 minuten voor het eerst in beeld) in deze film kan ik nog wel begrijpen, omdat die samen met Gal Gadot leuke chemie had in het eerste deel, maar de manier waarop was wel flauw en dan ook nog eens in het lichaam van een andere man (Kristoffer Polaha). Maar omdat Diana weet dat het Steve Trevor is (vanwege wat hij tegen haar zegt), zien we vooral Chris Pine in beeld. Hij kijkt overigens ook een keer in de spiegel en dan zien we zowel Chris Pine als ristoffer Polaha in beeld. Wat ook erg flauw was, was dat hij als Eerste Wereldoorlog piloot gelijk in een straaljager (die ze stelen) kon vliegen, waarmee ze naar Caïro vliegen. In de laatste 30 minuten van het verhaal zien we hem overigens niet meer terug, want dan neemt hij wederom afscheidt van Diana / Wonder Woman, die dan de strijdt aangaat met Barbara Minerva (die dan verandert is in "The Cheetah") en Max Lord.

Kristen Wiig vind ik vooral leuk in Komedie films (zoals de vrij onbekende Komedie / Drama film "Welcome to Me (2014)") en in "Wonder Woman 1984" probeert ze ook soms grappig te zijn als de nerd-achtige Barbara, maar daarin slaagt ze niet echt. Toen "Wonder Woman" haar voor het eerst zag als "The Cheetah" zei ze "Barbara. What did you do ?" en dat had ik eigenlijk ook en het zag er ook niet bepaald fraai uit. Pedro Pascal is voor mij een vrij onbekende acteur en in zijn rol van Max Lord, vond ik hem wel wat weghebben van Donald J. Trump en ook hij vliegt rond in de Marine One (de presidentiële helikopter), maar wel niet om te golfen. En net zoals Donald J. Trump me niet weet te overtuigen als president (ook als niet als zakenman, persoonlijkheid en mens), kon Pedro Pascal dat ook niet in zijn rol van hebzuchtige en machtsbeluste Max Lord.

Omdat het verhaal zich nu in 1984 afspeelt, spat de kleurrijke jaren 80 wel van het scherm en dat is vooral te zien via de gedragen kleding (o.a. sjaals en het gympak welke Barbara Minerva in de sportschool draagt). Zo voert o.a. Steve Trevor een soort van modeshow op, als hij verschillende kleding aantrekt en uiteraard ontbreekt dan ook niet de typische jaren 80 buideltas / heuptas voor mannen (dat heb ik ook gehad, en best lang, en dat droeg ik tijdens vakanties om mijn fototoestel in te doen). Qua jaren 80 muziek komt het er wel karig vanaf, want buiten het zien van een breakdance act, horen we verder alleen kort muziek van bekende beginjaren 80 bands en artiesten als "Frankie Goes to Hollywood" (met het nummer "Welcome to the Pleasuredome"), "Duran Duran" (met het nummer "Rio", niet verwarren met leukere nummer "Rio" van het Nederlandse duo "Maywood") en "Gary Numan" (met het nummer "Cars").

Na het einde volgt er overigens nog een korte extra scène en daarin zien we nog eventjes de sterke vrouw Asteria (Lynda Carter, die in de jaren 70 in de televisieserie "Wonder Woman (TV Series 1975–1979)" Wonder Woman speelde) rondlopen, die net zoals Wonder Woman ook een "Amazone" is, en die ook tijdens het verhaal een aantal keren genoemd werd en waar Wonder Woman ook opzoek naar was (maar ze vond alleen haar harnas, welke ze gebruikt in haar gevecht tegen "The Cheetah". Deze extra scène heeft niets te maken met het inmiddels aangekondigde derde deel van Wonder Woman en is puur een eerbetoon.

Ik zou deze film van "Wonder Woman" sowieso niet in de bioscoop hebben gezien en ook het thuis bekijken op een televisie is niet echt de moeite waard. Het is sowieso een film die met circa 150 minuten veel te lang duurt (zeker het eerste uur, welke erg slecht is, had men korter moeten maken) en daarbij weet het verhaal ook niet echt te boeien (laat staan dat het ergens spannend wordt) en is het vooral allemaal flauw, clichématig en kinderachtig en zijn de meeste personages ook nog eens behoorlijk stereotype. Er zit ook best weinig actie in (zeker voor een Actie / Avontuur film) en bij de actie die er te zien is gaat ook niemand dood.

Wat tegenvallend tweede deel. Het verhaal is wat chaotisch. Ondanks de lange speelduur is de opbouw matig. Het eerste deel gaat nog wel maar in het tweede deel lijkt men opeens haast te hebben en vliegt de film van de hak op de tak. Het is totaal niet spannend meer en erg voorspelbaar. Zelfs de badgirl transformeert in een seconde. Visueel ziet de film er degelijk uit, maar de special effects zijn soms van een b-film niveau en erg teleurstellend voor een blockbuster. Ook het acteerwerk is ondermaats. Met name Gadot heeft soms moeite met bepaalde scenes. Na het sterke eerste deel, is dit een grote teleurstelling. 2.0

Zeer vermakelijk en mooi gemaakt! Goed gedaan!

Ik wenste dat ze een betere film gemaakt hadden. De eerste twintig minuten zijn fun, maar hebben geen moer met het plot van de film te maken. Zodra Kirsten Wiig, Pedro Pascal en de zwakste mcguffin ooit geintroduceerd worden gaat de rem erop. Gedaan met de fun..het is doodserieus, vervelend gewauwel en het duurt tot 1:22 minuten in de film voor het pakje nog eens aan gaat.

Ik voelde me tijdens het kijken naar dit als Ian Malcolm..."eventually you are going to have Wonder Woman in the movie are you?"

Wel okay...uiteindelijk wordt er richting de finale dus gewonderwomanned, maar of ik daar echt blij van werd? De finale zelf is het meest belachelijk pathetische gedoe dat ik sinds lang op het scherm gezien heb en het gevecht tussen Wiig en Gadot aan het eind lijkt alsof Catwoman en Catts haatseks gehad hebben en dit het gevolg is. Nee...gewoon nee.

Ik dacht dat die Imagine video het meest idiote was waar Gal Gadot in geschitterd had in 2020....ik was verkeerd.

Waardeloze opvolger van het toch echt wel leuke eerste deel. Wat regisseuse Patty Jenkins daar goed deed doet ze hier steevast fout. De plot is kansloos, met de setting wordt niets gedaan, de aktiescenes zien er niet uit, Chris Pine wordt er letterlijk met de haren bijgesleept, Gal Gadot speelt erg slecht en de film is onnodig opgerekt tot epische proporties. Enige lichtpuntje is bad guy Pedro Pascal die, hoewel volledig over de top, er in ieder geval wel helemaal voor gaat. Dat kunnen we van de rest van de film niet zeggen.

Met Wonder Woman kregen we de beste film van de DCU. Al lag de lat daar niet zo bijzonder hoog. Maar toch een zeer aangename film. Logisch dat iedereen uitkeek naar WW84 (de afkorting doet me altijd denken aan World War ipv Wonder Woman). Het is een rommeltje geworden en hier mag gerust naar iedereen gewezen worden. Het script is een rommeltje met enkel verhalen die door elkaar lopen en noodgedwongen een geheel moeten vormen. Ik ken de achtergrond van Cheetah niet, maar hier is gewoon een gefrustreerde Catwoman. En Pedro Pascal is opnieuw het voorbeeld van een zwakke vijand. Waar is de tijd van The Joker, Lex Luthor, Bane of Catwoman. Het kan slechter, maar veel zit er toch niet in. En waarom moet in hemelsnaam Chris Pine terug opgedraafd worden... De grappen die hij moet brengen zijn dezelfde uit deel 1, maar omgedraaid als Steve Trevor moet wennen aan de nieuwe tijd - waar Wonder Woman moest wennen aan de wereld tussen de mensen.

De studio heeft zich gemoeid met de productie, waarop Jenkins moest sleutelen en knippen aan de film. Maar zelfs los daarvan weet ze de charme van het eerste deel niet terug te brengen. Wonder Woman en Aquaman waren enkele jaren geleden nog de 'redders' van de DCU. Moest toen deze film eerst uitgekomen zijn, had het de doodsteek betekend. Jenkins zal veel moeten goedmaken met het 3e deel.

Een film met een simpel verhaal en talrijke actiescènes. En lang. Maar liefst 151 minuten speelduur. Weinig opwindend ook. Na de furieuze opening, die zeer vermakelijk is maar verder niets met de rest van de film heeft te maken, besteedt de film ruimschoots tijd aan de sociale situatie van het hoofdpersonage. Vele oninteressante minuten passeren. Vervolgens neemt de film ruim de tijd om de kijker bekend te maken met de jaren 80. De tijd waarin het verhaal zich afspeelt. Eveneens niet interessant en bovendien bekend terrein. Mijn punt: veel filmduur is overbodig en verveelt.

Wat rest is een bonte mengeling van actiescènes waarin Gal Gadot (oftewel Wonder Woman) zich voortdurend heel opzichtig in een Green Screen omgeving bevindt. Daarbij zag de CGI er tamelijk gladjes en niet overtuigend uit.

Gadot speelde haar rol trouwens ok. Beter dan Kristen Wiig die bij de vertolking van haar personage alle vormen van overdrijving toepast die acteertechnisch mogelijk zijn. Ook beter dan Pedro Pascal, die de schurk speelt in dit verhaal. Een kinderlijk personage zonder enige dreigende uitstraling. En dan is er nog Chris Pine. En Pine is gewoon een vreselijke acteur.

Nee. Het was niks. Een enkele gevechtscène, wat humor in het middendeel (veel te karig) en een enkele ironische dialoog waren de moeite. Dat is erg weinig als je dat afzet tegen de lange filmduur.

WW1984 is een zielloze superheldenfilm die is volgestopt met weinig aansprekende CGI en weinig aansprekende personages die zich roeren binnen een weinig aansprekend verhaal. Een zeer voorspelbaar verhaal. Wat meer maskerende humor en relativering had de film goed kunnen gebruiken.

Slecht.

Dit was echt niet goed.

Zeker niet als je het vergelijkt met het eerste deel.

Meerderen hebben het al voor me gezegd, te langdradig, de inmiddels welbekende plot vraagtekens en helaas een hele slechte Cheetah.

Ik hoop dat ze met het derde deel iets goed gaan maken, want dit tweede deel haalt bijna alles onderuit wat het eerste deel had opgebouwd.

Het vertrouwen in het DCEU was eigenlijk enkel door Shazam een beetje terug, maar zelf kon ik maar bar weinig met Wonder Woman en Aquaman, dat toch een beetje de grote hits van die reeks zijn. De posters van Wonder Woman 1984 deden vermoeden dat men wellicht een andere richting in ging slaan. Een beetje zoals Waititi met Thor: Ragnarok het minst leuke figuur uit het Marvel universum omtoverde tot één van de leukste figuren. Maar helaas, Wonder Woman 1984 is de hoop redelijk vervlogen. Wat een rotzooitje was dit.

Die rotzooi zit ‘m niet eens zozeer in de oninteressante personages of bijbehorende casting. Gadot is geen fantastische actrice, maar haar chemie met Pine is prima en Pedro Pascal mag ook lekker schmieren. Het verhaal leek ook redelijk rechttoe rechtaan, maar alsnog is dit een flinke chaos geworden. Scènes worden nodeloos gerekt, de film gaat oeverloos lang door en elke plotlijn wordt gaandeweg gewoonweg vervelend. Wie kleur, optimisme en luchtigheid verwacht krijgt alsnog een hele emmer met zure en kleurloze scènes. Soms komt Jenkins met wat sequenties die aanvoelen als Sam Raimi’s Spider-Man of Richard Donner’s Superman, maar die grauwe DCEU toon die de overhand had in Justice League en Batman v Superman heeft de hoofdrol. Beetje een gevalletje Suicide Squad; het leek de kans voor het DCEU om echt leuk te worden, maar dat werd het niet. En hier ook niet.

Daar komt nog eens bij dat de film vrij lelijk is; net als in Aquaman zijn de effecten vaak lachwekkend slecht en de hele film voelt vrij plastic aan. Zo’n Cheetah doet vooral denken aan Cats van Tom Hooper en dat is geen beste zaak. Maar het grootste probleem is dat Wonder Woman 1984 net als de eerste film eigenlijk niets nieuws doet. Er zijn inmiddels zoveel superheldenfilms dat je wel een beetje je best moet doen om op te vallen, maar de gevechten, de dialogen, de ontwikkelingen; ze zijn - op hun best - enkel volgens het boekje. Niets van deze film blijft ook maar even na de aftiteling hangen. Ik had gedacht dat men met dit DCEU gewoon beter alles van tafel had kunnen vegen en leuke stand-alone films als Shazam kunnen maken. In zo’n Suicide Squad van James Gunn heb ik nog enigszins vertrouwen. Maar verder bevestigt deze tweede Wonder Woman voor de zoveelste maal dat dit me gestolen kan worden.

2 sterren.

Wonder Woman meets Aladdin. En wat ben ik verwonderd als ik de score hier zie op Moviemeter. Ja, de film heeft zeker zijn gebreken maar al bij al heb ik me aardig vermaakt. Het begint zeer leuk om daarna misschien wel de slechste scène van de film voorgeschoteld te krijgen in het winkelcentrum. Ik kan me voorstellen dat er hier veel mensen door afhaken. Verder word ik ook wel een beetje kotsmisselijk van dat #metoo gehalte dat hier te pas en te onpas door je strot wordt geramd. Waar sloeg dit op? Voegt echt niks toe aan de hele film.

Maar verder vond ik het concept wel interessant en werd de geschiedenis achter het object ook wel boeiend verteld. De film neemt er zijn tijd voor en het is niet constant actie, actie, actie want dat zou mij enorm vervelen. Hier zit er nog een goede mix in van actie, tot romance en drama. Gal Gadot is zeker niet de beste actrice maar samen met Chris Pine en Pedro Pascal lukt het haar prima om de aandacht erbij te houden.

Rampzalig vervolg op wat gezien werd als een mijlpaal in het superheldenuniversum. Van een feministische inslag is een enkele sprake meer in een verhaal dat vooral benadrukt dat vrouwen geen haar beter zijn dan mannen. En ze laten zich zonder problemen in de luren leggen door charmante of machtige mannen. Na de actiescènes in het begin, vol uiterst matige special effects, begint het eindeloze wachten op een samenhangend verhaal. In het laatste half uur maakt de luchtige toon definitief plaats voor een bloedserieus statement dat eindigt met een onuitstaanbare politiek correcte preek. Als je het toch tot de aftiteling hebt weten vol te houden, wacht dan nog even op een amusante cameo: het is veruit het beste moment van de hele film... helaas!

Tsja.

Gadot en Wiig zijn best mooi, en sommige locaties ook wel. Jammer van het verhaal en de soundtrack, een heleboel bijrollen en een paar van de actiescenes. Oh, ik heb het helemaal niet met het superheldengenre, dat helpt ook al niet, maar zelfs als ik dar even vergeet is het toch best wel triest als je bedenkt dat deze film kennelijk 200.000.000 gekost heeft. Ok, dollars, dus monopoliegeld - geen echte euros. Echt, wtf, hoeveel hongerende kindertjes en ijsberen hadden ze daar een fijne dag mee kunnen bezorgen.

Matige film waarin Wonder Woman in actie moet komen als een steen met magische krachten in de verkeerde handen valt. Een nogal standaard superheldenfilm die niets nieuws te bieden heeft en te lang duurt (vooral het begin en de lange finale). De villains zijn clichématig, maar op zich nog wel vermakelijk. Verder nog wel een paar aardige actie-scenes. Net geen 3.0 sterren.

Ik vond het een vermakelijke film

Ok het is niet de beste DC film maar om nou te zeggen flop nee zeker niet

Deze film donderdag ontvangen en bekeken (Engelse 4K versie).

De kritieken op deze film zijn niet mals, maar vond het eigenlijk wel meevallen.

Het begin met de jonge Diana vond ik vrij goed, mooi gefilmd, spannend en spectaculair. Helaas leek men daar het meeste kruid al meteen te hebben verschoten, want er na kregen we nog maar sporadisch iets van actie voorgeschoteld.

Zo gauw het verhaal naar de jaren '80 ging verdween de magie van de beginscène en werd het al snel erg melig en vrij "corny" en zag het er over het algemeen ook stukken minder mooi en vooral goedkoop uit.
De actie scene in het winkelcentrum deed eerder denken aan "Superman 3" dan aan het superieure "Superman the movie" (verwachtte dat ieder moment Richard Pryor kon gaan verschijnen).

Gelukkig zat Gadot nog steeds goed in haar rol, ziet ze er werkelijk fantastisch uit en weet ze ons, de kijkers, ook door de minder geslaagde gedeeltes van de film te loodsen. Zij vormde ook nu weer een leuk liefdeskoppel met Pine en wederom waren zij het hart van de film.

Opvallend was wel dat comédienne Wiig erg indruk maakte in schurkenrol, ik vond haar zowel grappig, als sexy en op het eind als Cheetah zelfs levensgevaarlijk en ietwat creepy er uitzien.

Pascal als de hoofdschurk ging volledig over the top met zijn optreden, op zich niet erg, maar het slot was wel erg matig en gewoon een sof, daar er van een echte eindconfrontatie geen enkele sprake was.

Met op het gevaar af voor seksistisch uitgemaakt te worden, maar ik denk niet dat met een mannelijke regisseur, als Bay, of Snyder, aan het roer, we zo'n soft en spectaculair loos einde zouden hebben gekregen.
Na bijna 2,5 uur verwacht je gewoon een grandioze finale en niet emo tv toestanden.

Toegeven: je kreeg eerst wel het duel tussen WW en Cheetah, maar dat was niet bepaald memorabel te noemen, want vaak veel te afstandelijk gefilmd en met totaal geen spanning, waardoor het nauwelijks indruk maakte.

Conclusie: geen werkelijk slechte film, maar zeker tegen het einde toch wel teleurstellend.

Let ook op cameo van de originele Wonder Woman Lynda Carter tijdens de aftiteling, meteen het leukste moment uit de hele film.

Een zesje, ofwel drie sterren.

Platte popcorn.

Het is niet moeilijk om een superheldenfilm de grond in te boren en regelmatig gebeurt dat ook terecht, als weer de zoveelste clichéfilm voorbij komt denderen. Bij dit 2e deel is het vooral van hetzelfde laken een pak, maar iets cheesier. En juist dat kazige maakt dit vervolg een stuk smakelijker dan het iets te middelmatige deel een. Gadot is wederom beeldschoon in de titelrol maar ditmaal is de bad guy ietsje meer memorabel dan de eerste. Pedro Pascal is precies voldoende over de top en Kristen Wiig een leuke aanvulling. Guilty pleasure of plat vermaak, WW84 entertaint.

Een superheldenfilm die gelukkig nergens serieus wordt en als popcornvermaak uitstekend z’n werk doet. Opnieuw had er best een half uurtje vanaf gesnoept gemogen en lijkt 1984 ook een volledig onnodige toevoeging te zijn, maar vermaken doet de film sowieso. Het licht mag dus weer eventjes uit in de bovenkamer als Wonder Woman de realiteit doet vergeten. Soms mogen films zijn als een zak patat. Toegeven, je moet het niet wekelijks eten, het vult amper en je wordt er zeker niet beter van, maar het smaakt zo lekker op z’n tijd.

Voor eenieder die Zack Snyder's Justice League aan de te korte kant vond is er speciaal aan de steelbook 4K Ultra HD uitvoering de blu-ray toegevoegd met heel veel bonusmateriaal, waaronder een making-of. Alles is uiteraard voorzien van Dolby Atmos en Vision en zelfs HDR10+ voor wie het wil en kan. Het belangrijkste zit hem echter in de 3D-disc die is bijgevoegd voor de fijnproever en zogenaamde filmketter (want 3D is al tijden uitgekotst door het serieuze filmpubliek) die nog de juiste apparatuur heeft. Want WW84 komt het beste tot haar recht in de derde dimensie. Popcorn is niet plat namelijk. Alhoewel?

***

Met dank aan Warner Bros. voor het recensie-exemplaar.

Met lage verwachtingen de film gezien maar ik heb me eigenlijk prima vermaakt. Het verhaal vond ik niet slechter dan de gemiddelde Avengers. Zo'n beetje wat je kunt verwachten en in ieder geval een origineler idee dan de standaard villain. Hoewel natuurlijk een echt epische strijd ontbreekt. Het is een film met relatief weinig actie geworden en als er actie is verwart die nogal omdat je Wonder Woman krachten ziet gebruiken (snel rennen, enorme kracht gebruiken, vliegen) maar ze tegelijkertijd sommige (onverwoestbaarheid) lijkt te missen in dezelfde scene.

Cheetah stelde mij wat teleur. De outfit in het Witte Huis was niet goed en de andere vechtscene was jammer genoeg erg donker. Cheetah zou er gewoon fantastisch (en met heel andere kleuren) uit moeten zien, gemiste kans. Als je de strips een beetje kent weet je wat ik bedoel, want dan krijg je soms gewoon pure fanservice als WW gaat stoeien met haar. Maar hoe dan ook Cheetah had er echt beter uit moeten en kunnen zien.

Pedro Pascal speelt een aandoenlijke oplichter en is wel iemand die je nooit helemaal kunt haten. Gadot is nog steeds overtuigend in de rol van Wonder Woman en laat door haar uitstraling nog steeds meer zien dan een fraai stel benen. Kristen Wiig (Barbara) is qua acteren adequaat maar soms erg slecht gekostumeerd (eerder genoemde pak in het Witte Huis, de latere vechtscene bij de installatie) of teveel opgemaakt en haar muizige, genegeerde karakter in het begin overtuigd niet door een teveel aan cliche's.

Ik denk dat de film wat verkeerd gepromoot is. Het jaren 80 jasje is niet zo dik als je misschien zou verwachten. Het is hooguit dat je even een wenk krijgt in welk tijdperk je zit. Verwacht ook niet allerlei hits uit die tijd.

De film komt nogal wat braaf en soms bijna ouderwets over. Ook erg luchtig. En er is dus niet bijster veel actie. Dat maakt 2,5 uur best een zit. Maar de uiteindelijke boodschap is wel een treffende. En gelukkig is het ook geen door wokeness geplaagde prent geworden. Vergeleken met veel andere superheldenfilms vond ik deze zo beroerd nog niet. Het goede van deze film was dat toch het karakter van WW hier wat minder vlak is en ze wat kwetsbaarder is (hoewel niet helemaal consequent). Dat is iets wat heel belangrijk is in heldenfilms en te vaak vergeten wordt. In dit opzicht is het misschien een beetje de Superman 2 geworden in de WW reeks. En die is ook wat ondergewaardeerd.

Verschijning van Gal Gadot maakt veel goed in deze film. Verhaal en inhoud is ok maar CGI kwam goedkoop over, vooral als je WW ziet hardlopen. Voor superheldenfilm ook weinig aktie. Iets te braaf voor genre en mijn verwachtingen. Kwam eerder over als een Lara Croft avonturen/romantische/speelfilm. Maar stak ook niet tegen. Geen echte overdonderende slechteriken. Ik herinner me nog eerste film waar ik op einde echte mee ging in de aktie. Hier bleef ik wat om mijn honger zitten. 3,5 * is max wat ik kan geven...

In alle oprechtheid snap ik de felle kritieken op deze film niet. Gewoon een prima film, kijkt lekker weg en Gal Gadot spat van het scherm. Prima voor tussendoor.

Goed, DC comics zijn een obsessie van me en helemaal Wonder Woman is de afgelopen jaren (post 2016 met de start van Rebirth) een zeer geliefd karakter voor me geworden. De 2017 film was bijna perfect met een correct weergegeven mythologie, mooie actiescenes, bezieling en memorabele personages. Toen ik hoorde dat Maxwell Lord en Cheetah de antagonisten zouden zijn, was ik dan ook verheugd: Cheetah is een van de meest iconische WW villains buiten misschien Ares en Maxwell Lord op zijn best is een calculerende klootzak die het voor elkaar heeft gekregen om Wonder Woman hem te laten doden als enige optie om zijn mindcontrol over Superman vrij te krijgen. Iconisch moment in de comics, zou de film ook zo ver gaan?

Nee. Maxwell Lord, gespeeld door de immer voortreffelijke Pedro Pascal die ook echt wel moeite doet om zijn karakter leuk te maken, heeft niets te maken met de Maxwell Lord uit de comics. Geen crimineel genie, maar een sukkel die per ongeluk aan de MacGuffin komt die hem magische krachten geeft. Is Barbara-Ann Minerva de tragische Cheetah zoals ze wordt weergegeven in de Rebirth-reeks? In de comics is het moment waarop beide dames met elkaar vechten en Cheetah in tranen verteld over hoeveel pijn ze heeft en hoe verschrikkelijk haar honger naar mensenvlees als gevolg van de vloek is, een werkelijk tranentrekkend treurig moment. Hier? Barbara is jaloers omdat Diana mooier is. Om te huilen.

Het is niet allemaal kommer en kwel, want Wonder Woman 84 heeft prachtige visuals en een cast die in ieder opzicht de best doet. Ik heb Kristen Wiig nooit zo bijzonder gevonden als actrice, maar hier komt ze heel goed voor de dag. Gadot/Pine hebben nog steeds fantastische chemie en Pascal is zoals eerder genoemd zeer charismatisch in een verkeerde rol. Het is de charme van de cast en de kleurrijke plaatjes die de film behoed voor een compleet falen, maar het laat ook extra duidelijk zien waar het fout gaat.

Dan de actie: zowel Jenkins als Snyder hadden in voorgaande films een duidelijk idee van Diana's krachten en hoe dit om te zetten in goede beelden. Hier is de Lasso of Truth ineens een grappling hook/webslinger geworden en beweegt Diana zich voort als Spider-Man. Het zorgt voor onrealistische actie in vergelijking met de goed geschoten hand-to-hand combat uit de andere films. Dit ergert ook, aangezien we Diana al zo goed in beeld hebben gezien en het gewoon frustreert dat men ineens lijkt te zijn vergeten hoe een goede actiescene geschoten kan worden. Uitzondering voor het gouden kostuum dat in het begin van de vechtscene met Cheetah creatief gebruikt wordt. Helaas is dit ook van korte duur.

Ik vind het wonderbaarlijk om te zeggen, maar de combinatie Geoff Johns (een van mijn favoriete comicschrijvers, maar iemand die qua filmscripts weinig bijzonders kan neerzetten) en Jenkins (die in de eerste film als regisseur duidelijk doorhad hoe alles er uit moest zien), is voor het script veel minder sterk dan wat Heinberg, Fuchs en, jawel, Snyder met de voorganger deden. Snyder wordt nog al eens gebashed door mensen, maar hij is mede verantwoordelijk voor het fantastische eindproduct dat Wonder Woman (2017) was, hier is hij slechts producent.

Ik vind WW84 verder geen compleet falen, het frustreert me als fan gewoon hoeveel prachtig bronmateriaal men heeft en hoe dit niet omgezet wordt naar iets dat meer memorabel is. Het einde waarbij Diana's compassie gebruikt wordt als tegenhanger van haar meer vechtlustige kant ergert me echt niet per se, haar liefde is een van haar meest kenmerkende eigenschappen. De aanloop er naartoe werkte gewoon niet. Ik heb me alsnog vermaakt met de cast en enkele mooie momenten, waardoor ik er nog een voldoende aan kan geven, maar het is zo zonde dat het gewoon niet veel beter is.

Does, does everybody parachute now?

Wonder Woman 1984 zal voor mij altijd één van de films zijn die bewijst dat je je geplande release dates soms gewoon met rust moet laten. Oorspronkelijk was deze sequel op de Wonder Woman film uit 2017 gepland voor december 2019 maar dat werd gewijzigd naar november 2019 om niet in de weg te zitten van de nieuwe Star Wars. Bij Warner Brothers dachten ze echter: weet je wat, we pakken juni 2020 omdat de eerste film het in die periode zo goed deed. Iedereen weet echter wat er in de tussentijd gebeurde.. De film werd door de pandemie continu verschoven en kreeg uiteindelijk een beperkte bioscooprelease + een release via HBO Max bijna exact een jaar later in december 2020.

Achteraf natuurlijk gemakkelijk gezegd, maar ik denk dat het toch een beter idee had geweest om dit meteen te releasen in concurrentie met Star Wars. In ieder geval had het geen verschil uitgemaakt voor de kwaliteit van de film en eerlijk gezegd? Die is vrij belabberd. De eerste Wonder Woman vond ik persoonlijk sowieso al niet de hallelujah-film die sommigen er van maakten, maar deze 1984 variant is in alle opzichten het zwakkere broertje. Ik ben in de eerste plaats vooral teleurgesteld in de mate waarin het regisseuse Patty Jenkins lukt om de eighties te tonen. Als je zo prominent een jaartal in de titel verwerkt, let er dan ook op dat de film dat ook uitstraalt. Met uitzondering van wat trainingsoutfits en paar sporadische modeverschijnselen zou je nergens denken dat dit zich in 1984 afspeelt. Ik ben zelf geboren in de jaren '90 en bovendien een man, maar ik kreeg het op den duur ook op mijn heupen hoe elke man buiten Steve wel een seksueel roofdier lijkt te zijn. Oké, seksisme op de werkvloer is een issue en zal vroeger ongetwijfeld erger zijn geweest, maar Jenkins draaft wel erg door. Zeker omdat het haar niet lukt om de vrouwen een eigen smoel te geven. Diana wordt gereduceerd tot een ijskonijn en Barbara wordt uiteindelijk ook het slaafje van Maxwell Lord. Ik snap sowieso niet wat die eigenlijk in heel het verhaal had te doen, ik had veel liever gewoon de strijd tussen Diana en Barbara gezien.

Zeker omdat de invulling van Pedro Pascal ronduit slecht is. Normaal gezien toch een acteur die wel wat meerwaarde kan geven aan een rol, maar hier verslikt hij zich in de soms ronduit belachelijke dialogen. Zeker naarmate hij meer en meer een wishmaster wordt is het hek van dam. Gal Gadot blijft wel een fijne Wonder Woman en weet ook in haar menselijke alter ego te overtuigen en het is fijn dat Chris Pine nog terugkeert. Normaal gezien niet zo'n fan van dit soort herrijzenis maar het geeft de film wel een schop onder de kont. Aangenaam verrast ook door Kristen Wiig die een goede Barbara weet neer te zetten, maar ook naar het einde toe finaal de mist ingaat wanneer haar grootste drijfveer vooral is dat ze jaloers is op alles wat Diana is. Girlpower! Waarom dan toch nog 2.5* vraag je je af? Wel, ik vraag het me nu ik dit schrijf eerlijk gezegd ook af maar toch keek dit allemaal nog vlotjes weg en heb ik me tijdens die speelduur van bijna 2.5 uur nooit echt verveeld. De actie ziet er soms wat vreemd uit (heel dat gevecht in het winkelcentrum, het oogt zo enorm onnatuurlijk) maar ik blijf wel gecharmeerd door het Gadot/Pine duo. Die legt nu voor de 2e keer het loodje dus ik kijk wel een beetje argwanend naar een eventueel derde deel.

Het eerste deel was geen enorme hoogvlieger maar had nog wel het voordeel dat het gewoon een erg charmante popcornflick was. Wonder Woman 1984 start nog leuk met een (voor de rest trouwens volstrekt nutteloze) flashback naar Diana's jeugd en hier en daar zitten de nodige opflikkeringen, maar Jenkins mispakt zich voor de rest compleet aan heel de film. Dat einde ook in de sneeuw.. Kun je het nog meer cliché maken? Gelukkig zit er tijdens de eindcredits nog een leuk momentje met Lynda Carter, dan eindig je de film toch nog met een goed gevoel.

2.5*

Wonder Woman 1984. Toen ik de trailer zag dacht ik: ha leuk, de 80s. Mijn favoriete decennium. Sowieso zijn de jaren 80 bezig aan een revival en dat juich ik van harte toe. Maar de beoordelingen waren slecht. Ik zag lage ratings, maar had nog niet gelezen waaróm men deze film zo slecht vindt. Tijd om het te gaan zien.

Allereerst de cijfers. 151 minuten. Dik tweeënhalf uur. Niet zo raar als je ziet dat scènes ontzettend lang uitgesponnen zijn. Het is bij vlagen echt niet vooruit te branden. Dan de rating: 9 jaar. Negen. Toen ik negen was keek ik de cartoons van Super Mario, Dungeons & Dragons (vond ik soms eng) en de Turtles. Ik was zelfs nog niet aan The A-Team begonnen.

Geen wonder (haha, woordgrap) dat Wonder Woman aanvoelt als een kinderfilm. En niet alleen omdat niemand echt gewond raakt laat staan sterft. Of omdat de badguys niet intens slecht zijn maar meer door omstandigheden zo geworden zijn.

De film draait uiteraard om een doomsday device, dit keer heet het de Allspark, nee wacht, The One Ring, nee uhm Infinity Stone? Oja: Dreamstone. Dit ding zorgt ervoor dat de dood gewaande Chris Pine weer ten tonele verschijnt, maar het kan ook zijn dikke broer zijn. Was die in het eerste deel ook zo vadsig? Verder maken we kennis met Barbara, een parodie op alle parodieën van klungelige kantoorklerk, uiteraard met bril en vanzelfsprekend ziet niemand haar staan. Totdat... Juist.

Last but not least is daar Pedro Pascal, die goed heeft gekeken naar The Wolf of Wall Street en een onbedoeld hilarische persiflage op Leonardo Dicaprio neerzet. Maar blijkbaar had hij bij de opnames al zijn twijfels over de kwaliteit van de film dus heeft hij zijn kenmerkende snor afgeschoren, zodat hij nu kan zeggen dat hij geen idee heeft wie die acteur is die zo vreselijk aan het schmieren is.

Als Diana in het verleden duikt van de Dreamstone dan weet de film nog een beetje origineel uit de hoek te komen. Helaas blijft het daarbij en is de rest behoorlijk ongeïnspireerd. Een held die krachten kwijtraakt en iemand die zijn (haar) krachten ontdekt. Duizend keer gezien. Zelfs de actiescènes maken nergens indruk. Wanneer de personages grote sprongen maken is het pijnlijk duidelijk dat ze aan touwtjes hangen. Zelfs de muziek van Hans Zimmer klinkt alsof je het al tien keer hebt gehoord.

Daarbij komt nog eens dat de CGI zo beroerd is dat het lijkt op een hommage aan de originele Wonder Woman TV serie met Lynda Carter van dik 40 (!) jaar geleden. Als ze op 10 kilometer hoogte vliegt, wappert haar haar amper meer dan tijdens een lentebriesje op de grond. Het is te knullig voor woorden. Over Lynda Carter gesproken: die mag in een mid-credits scène nog even opdraven voor een cameo met haar vreselijk onnatuurlijke, gladgetrokken gezicht.

Al met al is het natuurlijk vooral ook een policor girlpower vehikel, met een vrouwelijke regisseur, een stoere heldin, vrouwelijke antagonist, een blanke boef die om niet nader genoemde redenen een Aziatisch zoontje heeft en veel mensen van kleur. Maar soit.

Het bonte jaren 80 decor begint met popmuziek, fitnesspakjes in neonkleuren, punk kapsels en meer open deuren. Het ligt er allemaal wel erg dik bovenop maar als liefhebber vond ik dit juist leuk. Jammergenoeg verdwijnt het 80s thema op zeker moment geheel naar de achtergrond.

Wanneer je het ziet als kinderfilm, is het nog wel te pruimen allemaal. Dan let je niet op het feit dat museumstraaljagers blijkbaar startklaar en volgetankt in het museum staan. Of dat een muur weliswaar helemaal uit het niets kan verschijnen, maar dat Chris Pine voor zijn wederopstanding blijkbaar een 'donor lichaam' van een willekeurige kerel nodig heeft. Niet te kritisch zijn.

Daarbij komt dat Gal Gadot weer de show steelt met haar oogverblindende schoonheid. Wel vermoed ik dat deze film veel meer dialoog heeft dan de vorige, want ik vond haar acteerwerk minder en hoorde veel meer een accent dan in het eerste deel. Maar kniesoor die daar op let. Lekker ding.

2,5 sterren

Gal Gadot als Wonder Woman ben ik nooit van gecharmeerd geweest. Ze is een erg matige actrice, met ook een vervelend accent. Ook hier is ze vrij slecht en dan kan ze wel mooi zijn, maar iedereen kan mooi zijn. Wil nog niet zeggen dat je dan kunt acteren. Doet niks af van haar matige portrettering van Wonder Woman. Hoorde dat Olga Kurylenko erg dichtbij was voor de rol als WW. Had liever haar gezien..

Het 1e deel vond ik niet zo bijzonder. Kan mede komen omdat dat een DCEU film was en ik een beetje allergisch aan het worden ben voor alles dat gelinkt is aan een universum. En ook daar vond ik Gal Gadot hinderlijk en niks uitstralen.

Wat betreft dit 2e deel doet het één ding beter, althans.. Dat leek zo, en dat was de setting: the 80s. Alleen valt deze ‘setting’ al vrij snel vrij ver op de achtergrond, dus gaat helaas voor deze film ook die vlieger niet op.

Het verhaal is gewoon slecht, onsamenhangend en het gaat nergens over. Haal alle clichés van het afgelopen decennium maar uit kast, want ook hier doen ze weer een intrede..

Over Gal Gadot heb ik al wat gezegd, maar over de rest nog niet. Laten we dan maar beginnen met: Kristen Wiig. Wiig vertolkt het personage ‘Barbara Minerva’ en dat doet ze als enige in deze film, nog prima. Het is wel een aparte casting en een slecht/k*t personage. Dan hebben we Pedro Pascal die het personage ‘Maxwell Lord’ vertolkt. Hij had waarschijnlijk al vrij vlug tijdens de opnames in de gaten waar hij in beland was, dus besloot hij maar met zijn blote billen gezicht op het toneel te verschijnen. In de HOOP dat niemand hem zou herkennen. Dat is bijna gelukt.. Want hij past ook zijn acteerstijl aan, naar enorm ‘overacteren’ waardoor je soms een klein beetje het gevoel krijgt of je niet naar een real-life ‘Dora the Explorer’ film aan het kijken bent. Ook zag die pruik er niet uit, en dat is een kwaaltje wat ik de laatste tijd vaker zie bij acteurs die een pruik op moeten. Vraag me af waar de stylisten van Woody Harrelson de pruiken vandaan halen, want dat zijn goede pruiken.

Visueel gezien was het ook huilen met de pet op. De film was erg lelijk voor deze tijd evenals de CGI. Ook Hans Zimmer leek er weinig zin in te hebben, en heeft maar gewoon wat oud werk laten mixen en naar WB gestuurd.

4.0/10

Een heerlijke, lichtelijk over-the-top-superheldenfilm met een innemende heldin. Aardig plot (hoewel ik bij de logistieke problematiek wel moest denken aan Bruce Almighty), een tijdsbeeld dat gelukkig niet ál te ironisch wordt (geen extreem opgeföhnde kapsels enz.), een onverwacht ontroerende climax, en een Gal Gadot die ook in de "dramatische" scènes overtuigt (en gelukkig maar, want na het begin in de "mall" kiest Jenkins ervoor om de film het lange tijd zonder actiescènes te laten doen om de kijker niet te overvoeren, op zich geen verkeerde keuze). Leuke rol ook voor Kristen Wiig; wanneer ze die dronkelap voor een tweede maal ontmoet ontstaat er een lekker gemene scène waarin ze hem vermoedelijk zou hebben vermoord als de dakloze Leon niet was komen opdagen), maar helaas verdwijnt ze na de actieclimax eigenlijk vrij geruisloos uit de film, daar miste ik toch wel wat "closure". Maar goed, een kniesoor die daarover zeurt na 2½ uur smakelijk vermaak. (Bij de Nederlandse remake zal Max Lord wel worden gespeeld door Piere Bokma, tjonge wat lijkt Pedro Pascal hier op hem.)