Memento Mori (2018)

Deze Belgische kleinschalige productie, is een typische poging om iets meer te willen zijn, dan dat het is. Het slaagt dan ook op geen enkel vlak. Het blijft een oppervlakkig horrorverhaal over puberangsten. Zonder bloed of spanning. Of eigenlijk ging het meer over een wild feestje dat door drugs verkeerd gaat. Hm, Gaspar Noé's Climax?? Het camera en acteerwerk vond ik er maar knullig uitzien. En deed me denken aan de talloze halfslachtige Nederlandse producties. De regisseur zal de beste bedoelingen hebben gehad, maar iets echt tof zag ik er niet in.

Een horrorprent van eigen bodem, maar helaas een zeer zwakke film op heel wat gebieden. Qua gore zou je toch wel wat meer verwachten, zeker gezien het concept, maar als kijker blijf je op je honger zitten. Als er al iets te beleven valt, wordt het meestal nog niet in beeld gebracht. Zelfs de slotscène is erg mak uitgewerkt. Zo is dat ook op het erotische vlak, wat het thema van de film toch wel een hoofdelement is, blijft het hier ook allemaal braafjes en zeer tam. Het verhaal biedt ook al heel weinig, iets rond een soort drug waar je bizarre waanbeelden van krijgt en een vamp op de loer ligt om dodelijk toe te slaan. De film doet ook een belletje rinkelen naar de horrorprent Climax (2018) van Gaspar Noé die ook niet de smaak viel. Maar die film had nog wel enkele opvallende scènes. Enige pluspunt waren de twee dames Charlotte De Wulf en Tine Roggeman als vamp die er nog iets van willen maken. 1/10