The Darkest Minds (2018)

98% van de kinderen sterft in korte tijd aan Idiopathic Adolescent Acute Neurodegeneration, degenen die het overleven blijken over een bijzondere gave te beschikken. Het is maar goed dat de overheid voldoende concentratiekampen heeft, want daar horen de kinderen natuurlijk allemaal thuis! Ruby blijkt te behoren tot de sterkste en 'gevaarlijkste' categorie, omdat ze gedachten kan manipuleren. Op de één of andere manier zijn vrijwel alle andere kinderen met dezelfde gave zonder problemen uitgeroeid en dat betekent dat Ruby enorm veel macht heeft. Ze weet aanvankelijk te overleven door zich voor te doen als een 'groene', iemand die 'slechts' superintelligent is, maar na zes jaar ontdekt iemand onderhand dat Ruby eigenlijk niet superintelligent is en is ze gedwongen te vluchten met behulp van Cate [Mandy Moore]. Maar wanneer ze stuit op andere kinderen die op de vlucht zijn, besluit ze zich bij hen aan te sluiten. Samen met Liam [Harris Dickinson], Charles [Skylan Brooks] en Zu [Miya Cech] gaat ze op zoek naar het kamp van The Slip Kid [Patrick Gibson] waar ze veilig zouden kunnen leven.
Duidelijk gemaakt voor minder snuggere tieners, want het verhaal zit vol inconsistenties. Bovendien is dit een vrij opzichtige kloon van Divergent, wat natuurlijk zelf weer een kloon was van The Hunger Games. En ja, er zijn ook overeenkomsten met The Maze Runner. Wellicht bevat deel 2 van deze trilogie (!) wat meer verrassingen, maar ik vrees met grote vreze. Doorgewinterde filmkijkers mogen één ster van mijn waardering afhalen, maar wij behoren duidelijk niet tot de doelgroep.

Toen ik de trailer zag met het 20th Century Fox logo dacht ik even; ah, nu al een reboot van de X-Men?

Ik heb al die Divergent, Maze Runner, Hunger Games films nooit gezien, maar ik geloof graag dat al die sci-fi tienerfilms van de afgelopen jaren nogal op elkaar lijken. Want een The Darkest Minds voelt als een standaard formulefilm. Tieners in een post-apocalyptische setting op de vlucht, elk met een eigen kracht of eigenschap en met wat bad guys achter ze aan. Eén van de groep is er voor de komische noot, terwijl op de voorgrond een romance ontstaat tussen de twee hoofdpersonen. Want ja, hoofdfiguur 1 is knap en een meisje, hoofdfiguur 2 is knap en een jongen, dus dat moet wel verliefd op elkaar worden. De boel wordt dichtgesmeerd met moraaltjes als 'wees altijd trots op wie je bent'.

De cast van jonge spelers is prima. De grotere namen - Bradley Whitford of die dame uit Game of Thrones met een bespottelijke pruik - hebben eigenlijk niets te doen, maar onze hoofdpersonen doen het erg aardig. Alleen die Liam is wel één van de meest oersaaie zoutzakken met het charisma van Freek Vonk. Waarom er toch nooit écht leuke kleurrijke types in dit soort films mogen rondlopen is mij een raadsel. The Darkest Minds is op z'n sterkst als het viertal op de vlucht gaat. Ze komen zelfs in een soort Dawn of the Dead situatie in een winkelcentrum en bouwen een leuke band op. Tegen het einde verwacht je dat alle superkrachten worden ingezet voor een groot actiespektakel, maar die blijft opvallend afwezig. De actie die er wel is, is niet slecht, maar wordt redelijk matig ingezet. En dat is The Darkest Minds in een notendop; ingrediënten zijn er wel, maar de uitvoering is mager.

2,5 sterren.

This is not about politics.

This is about your children.

This is about our children.

We will find a cure and we will save our precious sons and daughters.

Wil je een zin vormen met de woorden “eentonigheid”, “middelmatigheid”, “clichématige eenheidsworst” en” klef “dan kan je er volgens mij zonder al te veel problemen eentje samenstellen met de filmtitel “The Darkest Minds”. Nu ben ik zelf het concept van een dystopische tienerfilms zo beu als koude pap. Zelfs al vermengen ze het nog met een soort “X-men” sfeertje. Buiten wat knetterende stroomstoten, een opgewekte storm met rondslingerende bomen en rondvliegende, brandende containers is er niet veel meer te beleven. En verwacht ook geen indrukwekkende speciale effecten. Eigenlijk had ik al bij het bekijken van “The 5th Wave” het gevoel dat we na de succesrijke franchises van “Divergent” en “The Hunger games” nog jaren overstelpt zouden worden met slappe duplicaatjes waarvan men hoopte dat ze de aanzet zouden kunnen zijn van weeral een succesvolle reeks. Ik vrees echter dat dit ook alweer de zoveelste poging is die op niets zal uitdraaien, want “The Darkest Minds” is wel echt tenenkrommend slecht.

Ditmaal is het geen allesvernietigende oorlog of een buitenaardse invasie die ervoor zorgt dat onze planeet een oord is waar overleven prioriteit één is. Neen, ’t is een plotsklaps opduikende ziekte (Idiopathic Adolescent Acute Neurodegeneration) die ervoor zorgt dat ongeveer 95 % van de jeugdigen sterven. Ik veronderstel dat dit een soort kinderziekte van een hoger niveau is. Diegenen die het wel overleven blijken ineens te beschikken over bovennatuurlijke krachten. Zij worden door de volwassen wereld ligna recta in jeugdkampen opgeborgen (omdat deze volwassenen net als bij de X-mannen schrik hebben van mutanten). Daar worden ze op basis van hun verworven krachten ingedeeld in groepen met elk een specifieke kleur, waarbij die uit het oranje en rood kamp als de meest gevaarlijke worden beschouwd. Met andere woorden diegene die in deze groep valt, wordt doodeenvoudig geëlimineerd. Zo ook het lieftallig meisje Ruby (Amandla Stenberg) die getest wordt en tot het oranje team blijkt te horen.

Voor de zoveelste keer zien we hoe debiel en stupide volwassenen worden geportretteerd in dit soort films. Want oranje betekent dat die persoon de gave heeft om iemand anders gedachten te manipuleren. Je moet geen Einstein zijn om te weten hoe Ruby zich weet te redden uit deze netelige situatie. Op het moment dat Ruby ontsnapt uit dit concentratiekamp en zich bij een groepje tieners voegt, mag je je klaar zetten voor de meest zoetsappige en voorspelbare verhaallijn ooit. Het groepje tieners, bestaande uit Liam (Harris Dickinson), Chubs (Skylan Brooks) en Zu (Miya Cech), zijn op zoek naar een soort jeugdkamp waar kinderen veilig zijn en dat onder leiding staat van een legendarisch figuur met als naam “The Slip Kid”. En voordat je het goed en wel weet hangt er romantiek in de lucht, zorgt Ruby voor de verlossende hint om de locatie van het kamp te achterhalen en is er de verplichte verhaalwending die alleen kijkers die in slaap zijn gevallen boven hun popcornbeker niet hadden zien aankomen. Het enige dat op goedkeurend gegrom kon rekenen was de afsluiter. Niet echt origineel maar toch gedurfd. Maar terstond kwam ik tot inkeer toen ik besefte dat er nog wel enkele vervolgfilms met gelijkaardig nonsens zouden verschijnen.

Ik neem de filmstudio’s het niet echt kwalijk en besef wel dat voor hun de inkomsten van een film het belangrijkste is. En als een hype in de lift zit al een aantal jaren, dan moet je dit voortzetten tot het onderwerp compleet uitgemolken is. En zolang de zalen vollopen met tienermeisjes (met helm op daar ze telkens frontaal ergens tegenop knallen doordat ze constant gefocust zijn op hun smartphone) die lekker wegdromen bij een film vol vrouwelijke heroïek en wegzwijmelen bij het beeld van een knappe Boyband-achtig watje, zal men dit blijven produceren. Tot die jongeren zelf al walgend uitroepen (de jaren van verstand waarschijnlijk) dat het goed is geweest. En ondanks de politieke correctheid in deze film en de moraal over gelijkheid (“Het maakt niet uit tot welke kleur je behoort”-achtige boodschap), blijft dit toch gewoon middelmatige brol met superhelden. Dus ook al spelen kleuren een belangrijke rol in “The Darkest Minds”, lijkt het voor de rest toch maar een kleurloze (en tevens zoutloze) tienerfilm.

1*

Leuke tienerfilm in de trant van Divergent, the 5th wave & Hunger Games. Misschien een beetje voorspelbaar maar toch goed uitgewerkt met leuke cast en goede special effects. Ook de spanning bouwd zich prima op. Het einde geeft eigenlijk al een beetje aan dat er mogelijk een vervolg kan/zal komen. Een aanrader voor een regenachtige middag. Alle mensen met negatieve commentaren hebben hun verwachtingspatroon te hoog ingeschaald. Als je alleen maar op topfilms zit te wachten kun je nog wel even.

Wanneer de bekoorlijke Amandla Stenberg (The Hate U Give) serieus werk wil maken van haar filmcarrière moet ze niet te veel en te vaak verzeild raken in dit soort nonsens met een onzinnig verhaal over tieners, die van de ene op de andere dag toebedeeld zijn met bovennatuurlijke krachten en daarom een bedreiging vormen voor de volwassenen. Het hoe en waarom wordt nooit duidelijk.

Een stripboekachtige film met een handvol aardige scènes, maar het houdt allemaal niet over.

In het vliegtuig gekeken om de tijd door te komen.

Maar vooral omdat ik de vele andere films wel al had gezien.

Ik had beter kunnen gaan pokeren op het kleine schermpje.

Het is gebaseerd op een boekenserie.....sommige boeken moet niet verfilmd worden.

Niet spannend, niet grappig, te langdradig, ok het ziet er best aardig uit, maar dat is het dan ook wel.

Half.

The Darkest Minds kan zich in dezelfde cabine plaatsen als een hoop andere tienerfilms over mensen met magische krachten, speciale gaven of mensen die leven in een apocalyptische toekomst. Deze film komt daarmee ook eigenlijk drie jaar te laat, maar niettemin wilde ik het een keertje zien. Op een dag dus maar aangeklikt.

Het begint allemaal nog wel vlotjes. Het concept wordt redelijk gehaast geïntroduceerd, maar ik gok dat de regisseuse eigenlijk niet zo'n zin had om het allemaal uit te leggen. Niet dat het verder onduidelijk is, het wordt ons uitgelegd alsof we idioten zijn, maar dat hoort er nu eenmaal bij. Veel meer dan kinderen die in een categorie van kleuren vallen heb je niet nodig en veel dieper gaat het concept ook eigenlijk niet.

Het is erg jammer dat ze gekozen hebben voor Stenberg in de hoofdrol. In The Hunger Games paste ze goed, maar alle heisa om haar heen daarna heb ik nooit zo begrepen. Ook in deze film schiet ze aardig tekort. Het sentiment kan ze niet aan en als personage is ze oersaai. Eigenlijk bijzonder om te zien hoe dit soort films altijd dezelfde soort mensen blijven schrijven. Denk dat het dus maar eens tijd is om een echt leuk personage neer te zetten, niet altijd dit soort serieuze, platte mensen.

Visueel ziet het er wat beter uit, al betrekt Nelson de camera nooit echt in de actie en laat het woord aan de computer over die alle scenes voorziet van speciale effecten. Qua filtertjes en CGI ziet het er best aardig uit, maar er zit geen scene tussen die weet op te vallen. Gelukkig weet het allemaal nog wel lekker achter elkaar te volgen in hoog tempo waardoor de film nooit bepaald saai te noemen is, anderzijds is dit meer van hetzelfde.

Ik denk dat het de gemiddelde kijker moeiteloos op de bank weet te houden, maar ik snap best waarom deze film wat langs ons heen is gegaan. Een wat verwoede poging om dit soort films nieuw leven in te blazen, maar eentje die niet bepaald succesvol is. Ik vraag me af of we binnenkort nog zo'n film krijgen, maar dan hoop ik dat ze het wat sterker inrichten dan dat deze film dat doet.

Redelijk opgebouwde tienerfilm, met typisch Amerikaanse lijntjes, zoals in een verlaten veld waar 1 licht gescheurde VS vlag in de top wappert. One nation one glory, in dit geval een groep hoog gevoelig en begaafde kinderen die allemaal hun specialiteit hebben. Orange is the new colour, mits goed gebruikt en dat is iets wat de gevestigde orde niet kan handlen. Good en bad zijn duidelijk aangegeven en trekken de jongere kijker in een wereld van vlucht en overleven. Jonge acteurs doen hun best en acteren redelijk. Het beste van deze film is de overeenkomst, die ook in de film zelf even getoucheerd wordt, met het boek watership down. Er zitten goede parallellen in m.b.t de dieren die hun gaven hebben en de vlucht vanuit Efafra. Dus tieners die deze film willen zien of al gezien hebben ...lees Watership Down!

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

The Darkest Minds
Sinds afgelopen donderdag draait de film eindelijk overal in de Nederlandse bioscopen: The Darkest Minds. The Darkest Minds is een verfilming van het gelijknamige boek van Alexandra Bracken. In het Nederlands beter bekend als De Overlevenden. The Darkest Minds is het eerste deel in een op dit moment vier delen, en enkele novelles, tellende boekenserie, en draait om Ruby. Amerika is overvallen door een virus dat kinderen ofwel uitroeit, ofwel krachten geeft. Hiervoor zijn de mensen natuurlijk bang, en dus worden deze kinderen opgesloten in kampen. Ruby heeft hele sterke krachten, maar doet zich voor als iemand met zwakkere gaven. Het boek vond ik ontzettend leuk, dus ik was zéér benieuwd naar de film.

Vergelijking
Waar te beginnen? Ik ben – terwijl ik dit schrijf – letterlijk net thuis van de film, en buiten de bioscoop heb ik de film al uitvoerig besproken met onder andere Leanne van Firefly Book – die de boeken ook heeft gelezen -, maar hoe ga ik het nu even gestructureerd en zonder spoilers hier neerpennen? Haha. Je gaat er niet aan ontkomen dat ik de film met het boek ga vergelijken, maar gelukkig waren er ook mensen mee die het boek niet hadden gelezen. O, en spoilers plaats ik natuurlijk in spoiler tags. P.s. wil je ook een recensie lezen van iemand die het boek niet heeft gelezen? Ik zag toevallig zo een recensie voorbij komen bij Filmgeek.

What the fuck?!
Ze hebben wat dingen veranderd ten opzichte van het boek. In de eerste helft van de film iets minder dan de tweede helft. De eerste helft daar kon ik op zich mee leven, maar een wijziging in de tweede helft vond ik zó raar… Leanne en ik keken elkaar aan en zeiden geluidloos “What the fuck?!” Wat sowieso opvalt is dat ze wat meer een spektakel wilden maken van de film. Zo laten ze de krachten bijvoorbeeld duidelijker en vaker naar voren komen (waarvan het meeste ook mooi in beeld wordt gebracht). Prima dat je wat meer spektakel wilt, maar een zekere scène in de tweede helft met vuurspuwende roden… TOO MUCH… Waarom hebben ze dat erin gestopt en op deze manier aangepast? Nee, gewoon nee.

Spoiler rant
In de boeken kunnen roden gewoon met hun handen vuur maken, ze kwamen überhaupt niet eens voor in Clancy’s kamp tijdens de brand. En ook werd in de film niet verteld wat Clancy’s rol was met de roden en dat hij ze onder controle heeft. Dit maakte het verhaal wat vager. Ook vond ik Clancy in het boek leuker dan hier in de film, hij is overduidelijk de slechterik gemaakt in de film. En waarom hebben ze het verhaal van Zu aangepast? Waar is haar nichtje? Nu verdwijnt ze vet random met wat mensen… Huh? Hoezo is dat een logische verandering? Het maakt het verhaal alleen maar vager.

En Chubs verbrandt. Waarom kon hij niet gewoon neergeschoten worden, net zoals in het boek? En waarom moet die sleutelhanger zo’n grote rol spelen? Net alsof we anders het verhaal niet snappen en er niet genoeg binding mee hebben??? O, en waarom kon het niet gewoon regenen toen Ruby in het kamp aankwam. Zo moeilijk is het niet om een sproeier aan te zetten. Oké, tijd om te stoppen met mijn spoiler rant.

Versimpeld en opgesmukd
Maar ook wat kleine dingen hebben ze veranderd. Zo is Chubs opeens groen in plaats van blauw. Net alsof je niet slim kunt zijn als je blauw bent. Er zijn ook vrij veel scènes versimpeld. Het is logisch dat je niet het hele boek woord voor woord kan verfilmen, maar sommige dingen waren onnodig om te versimpelen, verkorten of aan te passen. Ik snap bijvoorbeeld wel dat ze de ogen hebben voorzien van een kleur, ook al is daardoor een aspect van het boek verloren gegaan. Maar ik snap waarom ze dat hebben gedaan. Andere dingen snap ik niet. Af en toe gaf het mij het gevoel alsof de makers dachten dat we te dom zouden zijn om het te begrijpen.

Niet slecht
De film was overigens verder wel leuk hoor, maar iets over de top. En de lezers zullen waarschijnlijk ietwat gefrustreerd zijn door de veranderingen. Natuurlijk heb ik diegenen die het boek niet hebben gelezen ook gevraagd wat ze ervan vonden. En waar ik vond dat het begin wat te veel vergemakkelijkt was, hadden zij ook het gevoel dat het allemaal iets te snel en simpel ging. Maar zij vonden de film over het algemeen best leuk. Niet dat ik de film slecht vind hoor, maar ik zit nog in de vergelijk modus. Al vond ik bijvoorbeeld boek-Liam niet zo spannend, en vond ik film-Liam een stuk leuker. De acteurs doen het dan ook prima in the Darkest Minds. En de scènes die letterlijk verfilmd zijn, waren natuurlijk ook super. Maar er is veel opsmuk om de film “specialer” te maken.

Conclusie
The Darkest Minds is op zich een prima film. Ik als lezer had er deze eerste keer kijken echter ietwat meer moeite mee door alle dingen die ze veranderd hebben. In de eerste helft lijkt het nog mee te vallen met vooral enkele versimpelingen, maar de tweede helft van de film hebben ze best wel veel aanpassingen gedaan. Ook gewoon aanpassingen waarvan ik niet snap waarom ze dat gedaan hebben. Het was namelijk niet altijd een verbetering. Je kunt niet alles verfilmen, maar sommige dingen hadden echt niet veranderd hoeven worden. Er is veel opsmuk, vooral in de vorm van meer actie, dingen “mooier” maken, en meer gebruik van de krachten. Het toppunt hierbij zijn toch wel die vuurspuwers. Why? WHY?

Verder was de film dus wel leuk hoor, maar het boek is beter; en daarin wordt alles ook beter uitgelegd. Ik kan de film vast beter waarderen zodra ik de film en het boek wat meer los van elkaar kan zien. Dit probleem had ik namelijk ook met Divergent. Die film vond ik de eerste keer verschrikkelijk omdat ze zoveel veranderd hadden, en nu vind ik de film geweldig. Soms heeft het wat tijd nodig. Behalve die vuurspuwers, ik betwijfel of ik dat ooit een goede aanpassing ga vinden. Veel plezier als je de film nog gaat kijken. Laat mij vooral ook even weten wat jij ervan vond!

Deze SF Thriller herzien op Netflix. Blijft leuke film die lekker wegkijkt en geen moment verveelt. Concept met die kleuren was leuk bedacht, al zagen we in X-Men3 al iets soortgelijks met die klassen in rang voor mutanten. Delen van het geheugen wissen ook beetje gepikt van Harry Potter. De cast deed het verder prima, met Amandla Stenberg die een mooie ingetogen rol neerzet. Klein rolletje van Gwendoline Christie als bountyhunter Lady Jane, die de meeste zullen herkennen uit Game of Thrones.

Leuk kijkvoer voornamelijk voor de jeugd, maar veel gaten in het verhaal vooral het waarom in het begin verhaal. Maar op laatste kijkdag bij Netflix toch maar gekeken.

Vlees noch vis-verfilming van het gelijknamige boek van Alexandra Bracken, duidelijk gericht op een tienerpubliek. Qua sfeer en toonzetting zit de film er behoorlijk naast; het is allemaal niet dreigend en grimmig genoeg om te kunnen overtuigen. De enthousiaste jeugdige cast probeert er iets van te maken en de finale is best mooi gedaan, maar de algehele indruk is er één van middelmatigheid.