menu

The Dark (2018)

mijn stem
2,82 (47)
47 stemmen

Oostenrijk
Horror
94 minuten

geregisseerd door Justin P. Lange
met Nadia Alexander, Toby Nichols en Karl Markovics

De jonge Mina wordt vermoord en verandert dan in een ondode. Ze dwaalt rond in het bos nabij haar ouderlijk huis waar ze zich te goed doet aan vlees en dus zelf de rol van moordenaar op zich neemt. Wanneer ze de mishandelende jongen Alex ontmoet, voelt ze niet de neiging hem te doden. Het besluit hem in leven te laten doet evenwel haar hele bestaan in vraag stellen.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=Xv11oZQRIQs

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Valak
Lijkt me ook een bijzondere film te zijn. Oostenrijkse horrors ken ik er ook niet veel van...

Een eerste review; klinkt veelbelovend!
[Review] 'The Dark' Is a Chilling Tale of Friendship and Abuse - Bloody Disgusting - bloody-disgusting.com

avatar van joolstein
3,0
Tijdens het kijken, stelde de film mij een beetje voor een dilemma want als ik de film zal beoordelen op het genre horror dan kan ik niet echt positief zijn! Maar de film is niet slecht! Echter dat goede zit hem veel meer in het drama. Alhoewel daardoor het hele ondode weer een beetje raar over kwam. Iets waar blijkbaar ook de regisseur en tevens schrijver van het verhaal mee kampte, getuigen één van de laatste scene in de film.

In de film staan de persoonlijke ontwikkelingen van Mina centraal. Was die naam nu gekozen als (rare) verwijzing naar Dracula? Dit meisje Mina is door een eerder opgelopen trauma veranderd. Zij vind verwantschap in de eveneens getraumatiseerde Alex. Door deze opzet is er een vergelijking te maken met “Let the Right One In” maar de pijn, frustratie en angst van dit monster-meisje komen een stuk minder goed tot zijn recht. Regisseur Justin Lange probeert een monster te laten zien wat gevormd is door trauma en woede dit lukt hem enigszins en je wordt ook best geraakt door de benarde situatie van twee jonge mensen die allebei te kampen hebben met wrede mishandelingen. Maar waarom dit dan horror was? Hierdoor stond ik dus voor een dilemma want ondanks dat het een prima film is, leek het soms ook een poging te zijn om er een "donkere" horror-element is te stoppen. Hierdoor worden zowel het psychologisch trauma en als ook de horror beide enigszins gebagatelliseerd.

Tot slot nog een saillant detail: het liedje wat je regelmatig langs hoort komen is: Blonde Redhead - For the Damaged Coda

avatar van Rickyman
3,5
Inderdaad, een sterk drama deze horrorfilm.

avatar van Brabants
3,5
The Dark is een film met veel gevoel en emoties. Horror is er zeker maar het is geen over de top slash met bloed en overdreven lugubere beelden. Zeer nette film die geen seconde zal vervelen. Een aanrader.

avatar van schumacher
2,0
Ik kan daar echt niet aandoen , maar zo'n films, nee, het zal nooit een goed huwelijk zijn .
Het kan me gewoon niet boeien, ik heb hetzelfde voor met films als rec en the blair witch en the conjuring.
Als ik dan toch horror graag of liever zie dan is het eerder saw, hostel, evil dead 1 en 3, leprechaun, final destination enz...

Helaas Brabants hierboven, ik heb me wel zitten vervelen maar dat ligt waarschijnlijk dus aan mij omdat ik zo een films nu eenmaal minder mijn ding vind.

avatar van John Milton
lijkt me wel mijn straatje joolstein, bedankt voor de review.

The Dark - Official Movie Trailer (2018) - YouTube

avatar van Noodless
2,0
Viel me serieus tegen. Eerder saai verhaal dat meer dramatische elementen bezit dan horror.
Nochtans een leuke opzet, maar qua uitvoering zwak. Het dramatische plot wist me op geen enkel moment te boeien en daar moest deze film het nu net van hebben. 4/10

avatar van Collins
3,5
In deze film worden twee jonge outsiders samengebracht, die beide afschuwelijke dingen hebben meegemaakt. Ze kennen elkaar niet, maar er is direct herkenning en een bepaalde vertrouwdheid. Toch zijn ze erg verschillend. Ongewone vriendschappen vind je wel vaker terug in (horror)films. Vaak is er in eerste instantie een soort evenwicht, omdat een gelijksoortig doel wordt nagestreefd. Uiteindelijk ontstaan er dan toch wrijvingen en leidt de gezamenlijke zoektocht naar het doel tot teleurstelling en volgt nog meer ellende en chaos.
De zoektocht van de hoofdpersonages in deze film is niet heel bijzonder. Is soms zelfs een beetje saai. Want hoewel er met de sfeer niets mis is, laat deze duistere coming of age-horror zijn personages nogal zwalken. Er is weinig aandacht voor karakterisering. De personages worden op een bepaalde manier toon gezet en aan die toonzetting wordt (behalve door wat terugblikkende snippertjes jeugdtrauma) inhoudelijk verder niets toegevoegd. De kijker leert hen niet beter kennen en er is dan ook weinig affiniteit met beiden.
De film geeft hier en daar wel een voorzichtige aanzet om de zielenroerselen van beide emotioneel geblokkeerde personages te doorgronden, maar die aanzet verdwijnt steeds in de duistere sfeer van de film. Op het moment dat de personages grondiger ontleed lijken te gaan worden, is er altijd wel een stukje geweld, een sinister shotje of wat verontrustend beeldmateriaal, dat afleidt en je weer terugtrekt naar de onheilspellende sfeer rondom de gebeurtenissen. De poging tot diepere karakteranalyse wordt er meteen door teniet gedaan. Het lijkt me opzet. Aan het tempo dat de film hanteert kan het haast niet liggen. Dat ligt nogal laag. In die zin is er ruimte zat voor wat meer investering in de personages, zou je zeggen. Het blijft echter aan de oppervlakkige kant.
Toch boeit het allemaal wel. Beide personages dragen een zware donkere last met zich mee, die zich op uiteenlopende manieren in hun gedrag manifesteert. De één ontsteekt in razernij. De ander trekt zich in zichzelf terug. We ervaren twee ongelijksoortige manieren om een trauma te verwerken. Toch is er verbintenis, ontstaat er hoop en zijn er tekenen van heling zichtbaar. Die kun je althans zien. Of niet. Dat hangt een beetje van je eigen levenshouding af, denk ik.
De setting is een bos. Heel dicht. Heel claustrofobisch. Het gebrek aan muzikale ondersteuning voedt dit gevoel. Erg blij word je er niet van. De personages zwerven en zwalken er rond. Op zoek naar de uitgang. Op zoek naar de verlossing, vermoed ik. Het bos lijkt dienst te doen als praktische en metaforische buffer tussen de hel waarin de personages zich bevinden en de buitenwereld waar de bevrijding en de heling mogelijk op hen wacht. Hoe dan ook. Sfeervol is het absoluut.
De film bevat enkele heftige en bloederige scènes, die zeer bevallen en mij een poging lijken om wat meer drive in het verhaal te krijgen. Dat is op momenten ook wel nodig. Zonder die scènes zou de film ten onder zijn gegaan in zijn eigen sfeer en toch wel erg taai en gezapig zijn geworden. Dat wordt nu voorkomen.
De film is een fantastisch drama met horrorelementen. De film vertelt een wreed en donker verhaal dat bijzonder sfeervol is geënsceneerd en af en toe op brute wijze shockeert. Niet verkeerd. Het is ook een film die meer had mogen investeren in de personages.
Een ruime voldoende.

avatar van jeroentjuhhhhh
2,0
Matige slow burner die met heftige thema's de nodige 'punch' zou moeten hebben, maar het druilerige kindse drama neemt de overhand en daar ligt nou net het grote mankement van de film; kindacteur Toby Nichols (Alex) kan zijn gedeelte niet dragen. Bovendien blijft het drama allemaal erg vlak. Het achterliggende verhaal is daarbij interessanter dan het actuele verhaal, dat zich voorspelbaar ontvouwt en zich niet kan onderscheiden van soortgelijke films. Het type film dat nog altijd graag gewaardeerd wordt, maar het is wmb weer tijd voor het genre om wat meer de tanden te laten zien. Dit is zo gezapig.

avatar van alexspyforever
2,5
geplaatst:
Tja deze film was niet slecht maar ook weer niet goed. De horrorfan zal het liever wat harder zien en het drama en achterliggende verhaal bij zowel MIna als Alex (dat op zich wel interessant en pakkend is en boeiender dan alweer de zoveelste monster killer in de woods), blijft iets te veel op de vlakte. Eigenlijk zo een beetje wat jeroentjuh hier boven mij zegt.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:57 uur

geplaatst: vandaag om 00:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.