A.I. Rising (2018)

Ik had het gevoel dat dit meer een Sciencefiction / Erotiek film (zeker wat betreft het eerst uur van het verhaal) was dan een Sciencefiction / Romantiek film en dat ook nog eens omdat een pornoactrice, te weten Stoya (met haar kleine borsten), één van de twee hoofdrolspelers is, die bovendien vaker bloot is te bewonderen dan met kleren aan. Omdat ze een pornoactrice is, is ze dat natuurlijk wel gewend

Zij is overigens ook het enige leuke en mooie in deze film, want zowel het verhaal als de uitvoering ervan stelt weinig voor en het verhaal weet ook niet echt te boeien of te vermaken en is vooral langdradig en saai. Dat komt misschien vooral omdat het in deze film eigenlijk alleen maar draait om de ervaren astronaut Milutin (Sebastian Cavazza) en androïde Nimani (Stoya), die eigenlijk alleen maar met elkaar spelen (o.a. neuken en verkrachten) i.p.v. zich met de missie bezig te houden. Uiteraard krijgt Milutin gevoelens voor androïde Nimani (andersom ook) en dat kost hem uiteindelijk zijn leven als hij haar redt (beter gezegd laat opladen).

Visueel gezien (vaak veel donkere beelden) stelt het op pornoactrice Stoya ook maar weinig voor en mooie beelden van de ruimte of het ruimteschip zijn vooral op het einde van het verhaal te zien. De boordcomputer (met de vrouwelijke stem van Kirsty Besterman) die veelvuldig te horen is, deed me overigens denken aan computerstem Hal uit de Sciencefiction / Avontuur film "2001: A Space Odyssey (1968)"). In de scènes waarin er niet gepraat wordt is er veel elektronische muziek te horen en als er gepraat wordt, dan zijn de dialogen meestal niet echt interessant.

Al met al een matige Sciencefiction / Erotiek film die het aankijken eigenlijk niet echt waard is, of je moet al fan zijn van pornoactrice Stoya.

Erg fijn dit.

Meer "oldskool" sci-fi (lees Jaren '90), iets waar ik tegenwoordig toch wel naar hunker. Al die near-future tech-doom verhaaltjes weten me amper te boeien, het is allemaal een hoop gejank zonder dat het erg sci-fi aandoet. Dat liever een filmpje als dit.

Het man-android verhaal is al vele malen verteld, toch weet deze film daar nog best wat aan toe te voegen. Enerzijds door het tech-gebeuren net wat complexer te maken (leuk idee, met het tweede OS), anderzijds door de parallel man/android - man/vrouw te trekken. Bodroza schuwt daar de controverse niet, maar houdt zich wel redelijk neutraal, waardoor het gevaar van te makkelijke en doorzichtige kritiek ook netjes vermeden wordt.

Verder visueel lekker industrieel, met een zekere retro sci-fi charme. De soundtrack is verder ook een absolute meerwaarde en het acteerwerk is meer dan voldoende. Deze film heeft gewoon alles om een heerlijk genrefilmpje te zijn. Dat die op MM zelden op waarde geschat worden is niks nieuws natuurlijk, maar jammer is het wel.

4.0* en een uitgebreide review

In de jaren '90 werd sciencefiction bijna volledig geassocieerd met grote budgetten, aliens en... Steven Spielberg? Maar in de afgelopen twintig jaar is er een aanzienlijke verandering opgetreden. Science fiction is dankzij de technologie ook beter haalbaar voor kleinere budgetten. Zodoende zien we getalenteerde filmmakers, die zonder solide financiële steun, maar met hun unieke stijl, zeer boeiende films weten te maken. Deze film bezit ondanks een laag budget alle kenmerken van de baanbrekende sciencefictionklassiekers.

De film handelt over Liefde. Een woord met als betekenis; diepe acceptatie van en genegenheid voor, welgezindheid tot of toewijding voor een ander. Maar is dat ook mogelijk met menselijk-kunstmatige intelligentie relaties? En deze film behandelt die liefde heel levendig, zo niet letterlijk. Door veel seksscènes te tonen, die dan ook een behoorlijk deel van film in beslag nemen. Met uitzondering van een verkrachtingsscène, wordt de seks bijna tekstueel gepresenteerd, met veel zonlicht en schaduwspel en soms op een etherische score van vrouwenkoor en orgel.

Als Android, Nimani-1345 opgestart wordt, is zij niets meer dan een seks-bot voor het mannelijk ego en zijn obsessie. Gaandeweg komt er meer intimiteit en romantisch verlangen. Nu houd de film zich nergens in en daardoor brengt de vrouwelijke Android het grootste deel van "haar" tijd dus naakt door. De Bechdel-test zal deze film vermoedelijk dan ook niet doorstaan! Het zal denk ik ook best lastig zijn geweest om iemand te vinden die de rol wilde spelen (in bv. "Ex Machina was Alicia Vikander compleet bedekt) maar ook nog voldoende acteerkwaliteit bezat. De keuze om pornografische actrice Stoya te nemen was een zeer goede! Stoya levert meer dan prima acteerwerk! Ze blijkt een getalenteerde actrice te zijn.

Deze film zal zeker niet voor iedereen zijn, de kunstfilm-benadering, het lome tempo gemengd met openlijke seksualiteit is niet naar ieders smaak. Kleine onvolkomenheden zijn er ook wel (gaat iets te lang door met de vrijscènes en verhaal is wat ondergeschikt) maar de verbluffende visuele ervaring houdt de film interessant en aangenaam. Fans van old-school sci-fi kunnen dan ook hun hart ophalen bij de inventiviteit waarmee het team met een kleine budget hun creativiteit of vindingrijkheid niet laat beperken. Voor zijn kleine budget (± 350,000 Euro) levert het veel meer op dan verwacht.

Ik zou deze film alleen al aanbevelen op basis van hoe mooi het eruit ziet, met zijn scenes van verbazingwekkende opnames van een schip dat door de diepe ruimte glijdt, maar het is de kern van het verhaal en het hier getoonde acteren, waardoor dit een film is die bovenverwachting erg mooi/fijn was.

Leuk fris en zorgvuldig gemaakte SF-film over de mens en zijn evenbeeld. Ehh, ik bedoel de man en zijn robot, samen op een lange ruimtereis. Mooi en zonder al te veel concessies creatief uitgewerkt met mooie vormgeving en leuk bijpassende soundtrack. Met een miniem budget kan je best een goede film maken, dat blijkt maar weer eens.

En er zit ook best een slim gevonden en uitgewerkt verhaal onder, waar je ook nog eens wat diepgang in lezen kan. Jammer wel dat de gemiddelde kijker waarschijnlijk niet de moeite neemt om verder te kijken dan de borstjes van Stoya - waarvan vanzelf best veel te zien is, maarja, daar ging het nou juist net om. Wat me aan de andere kant wel wat irriteert is de wat vlakke en langdradige stem van de computer, en het eeuwige herhalen van de naam van de Ederlezi Corporation. Maar daar valt doorheen te kijken.

Met uitzondering van de cinematografie een uiterst saaie film. Het plot stelt weinig voor. Het zijn met name licht erotische scènes tussen een astronaut en een vrouwelijke robot.

2,0 *

Aparte SF film die lang niet bij iedereen in de smaak zal vallen , het tempo is traag , de film draait volledig rond de verhouding tussen de man en zijn vrouwelijke androide en de gevoelens die hij na verloop van tijd voor haar krijgt

hoe gek dat ook klinkt , dat gaat gepaart met een hoop fylosofie gepraat .

Visueel is het best aardig gedaan al zie je hier wel goed dat er geen mega hollywood budget aan verbonden was .

Erotisch is de film zeker niet , de naaktscenes staan volledig in dienst van het verhaal .

Toch vind ik de film te afstandelijk , het is lastig om je in de personages te kunnen vinden .