Christopher Robin (2018)

Vanaf 9 augustus in de bioscoop (Walt Disney)

Sympathiek sfeertje. Doet me denken aan de Paddington films.

Die plot. Hook, iemand?

Uiteraard heb ik deze nog niet gezien, maar ik vermoed dat Goodbye Christopher Robin (2017) als winnaar uit de bus komt.

Christopher Robin International Trailer #1 (2018) | Movieclips Trailers - YouTube

Nieuwe Trailer. Dit wordt misschien wel een van de meest ontroerende kinderfilms ooit.

Wat een charmante trailer, ik ben benieuwd.

Inderdaad een film die me gelijk deed denken aan Paddington, dus ik kijk er opzich nog wel naar uit. De Paddington films waren leuk!

Disney's Christopher Robin krijgt geen release in China | Filmtotaal filmnieuws

Dit bracht weer mijn kinderlijke ik naar boven. Zo ongelofelijk schattig. In het begin had er wel wat meer mogen gebeuren, maar buiten dat was het echt kinderlijk leuk.

Deze recensie betreft de originele, Engels gesproken versie.
De drie scenaristen zijn er wonderwel in geslaagd om dialogen te schrijven die vol zitten met grappige, vaak aandoenlijke woordspelingen die recht doen aan de humor die de geliefde kinderboeken van A.A. Milne zo onsterfelijk maken. Maar de keuze om de karakters uit het 100 Acre Wood naar Londen te laten komen is niet geheel geslaagd. Het fraaie stemwerk van de onvolprezen Jim Cummings (de enige échte Pooh) is een genot, maar komt minder goed tot zijn recht in de hectische scènes in de grote stad. Bovendien blijkt Ewan McGregor niet al te sterk te zijn in slapstickachtige humor, zeker niet in de openingsscènes. Maar de scènes in The 100 Acre Wood zijn uitstekend en zorgen voor enkele magische momenten, bijvoorbeeld wanneer Christopher in het water springt om Eeyore te redden en wanneer hij het opneemt tegen de gevreesde Heffalump.

Als pluche kon praten...

Na een trage start komt de vaart er in en wordt het een gezellige chaotische magische roadtrip.

De leuke kleine grapjes, de charmante pratende speelgoedpluchedieren en de ontwikkeling van de volwassen Christopher Robin geven de film een ontzettend lief karakter.

Pooh, Eeyore, Tigger en Piglet zagen er echt uit als zwaar beknuffelde pluche dieren, zacht met enkele slijtplekken en af en toe een vuil plekje. Precies zoals een knuffel er na jaren uit hoort te zien!

Eens kijken of mijn knuffel Flat Eric vanavond ook tegen me begint te praten...

Heerlijke film met mooie woordspelingen

Sympathieke, charmante film. Gebaseerd op de poster had dit zo een soort Garfield/Scooby Doo film kunnen zijn. En de premisse doet erg sterk denken aan Hook van Spielberg. Maar Marc Foster maakt van Christopher Robin een uiterst kalme, sprookjesachtige film. Geen geschreeuw of explosie aan kleuren, maar sfeervolle trage shots in een mistig bos. De kleine hoofdfiguren zijn stuk voor stuk sympathiek en zien er fantastisch uit, prachtig geanimeerd. Een paar momenten tussen Poeh en Christopher Robin zijn zonder meer hartverwarmend. Nadeel aan Christopher Robin is dat de film steeds iets te duidelijk moet zijn voor - waarschijnlijk - de jonge kijkers. Dus Christopher Robin moet steeds uitleggen hoe belangrijk zijn papieren zijn en elk zinnetje dialoog tussen Robin en zijn vrouw of dochter moet laten zien dat hij zoveel werkt. Het moet er allemaal heel dik bovenop liggen en dat is ergens jammer, want op andere vlakken laat de film zien dat het prima subtiel kan zijn. Dat de film met een moraal à la 'familie is belangrijker dan werk' komt, moge voor iedereen duidelijk zijn, maar de manier waarop kon beter.

3,5 sterren.

Erg fijn.

Disney's laatste Pooh film was al een indicatie dat ze dichter bij het bronmateriaal wilden blijven, zeker in vergelijking met de andere animatiefranchises onder hun paraplu. Dat wil vooral zeggen, veel rustiger, droger en melancholiser. Dat wil ook vooral zeggen, veel beter te behappen voor iemand als ik.

Deze film kent twee grote sterren. Enerzijds is er uiteraard Jim Cummings, wiens stemwerk fenomenaal is. Hij weet met relatief weinig z'n personage geweldig vorm te geven. Pooh is ook hier weer het hoogtepunt van alle personages, en dat ligt zeker niet aan de hoeveelheid dialoog of karakteruitdieping.

Anderzijds is er de CG, die weinig spectaculair oogt maar ongezien effectief is. Pooh en andere knuffels zien er geweldig uit, lekker doorgeleefd, beetje vervallen maar erg schattig en geloofwaardig. Animatronics en dergelijke zijn leuk, maar CG op deze manier uitgevoerd is niet echt te evenaren.

De film zelf is een beetje dik aangezet uiteraard, al zit er wel een zekere droefheid in die toch enig gewicht meekrijgt. Verlies van jeugdig enthusiasme en geluk zijn niet meteen originele onderwerpen, maar ze worden hier toch kundig aangekaart. Naar het einde neemt het plot allicht wat teveel over, maar aangezien het ten alle tijden charmant blijft is dat amper kritiek.

Mooi filmpje dit, leunt inderdaad wat aan bij de Paddington films maar heeft toch z'n eigen smoelwerk.

3.5*

Eigenlijk een 3.75 (7.5) maar toch wel fijn het ziet er erg goed uit, vakwerk. Minpunt voor de keuze van voice actor die Eeyore insprak: het Amerikaanse accent was hier niet op z'n plaats in deze fijne Britse prent.

Na lang en ongeduldig wachten zijn we met het gezin naar deze "kinder"film gaan kijken in de bios.

Kinderfilm is hier vrij relatief, want in tegenstelling tot de oudere films is dit geen gemakkelijke kost voor -6 jarigen...of zijn zij reeds vertrouwd met de praktijken van een "efficiëntie" manager en "cost cutting".

Ook voor kinderen zijn die "belangrijke " papieren geheel nietszeggend...maar dit terzijde..

De film op zich was een pareltje uit de oude stal van Disney..

Hoewel vrij commercieel opgevat, blijft de ondertoon gemoedelijk en opvallend humoristisch.

Vooral Iejoor steelt de show met zijn droevige replieken.

Zoals eerder gezegd blijft men vrij trouw aan de originele tekenfilms van + 30 jaar terug, het siert de poppen dan ook dat ze mee met de tijd geëvolueerd zijn.

Het eerste deel was vrij langdradig en onsamenhangend.

Men had beter iets meer tijd gestoken in de laatste 45 minuten en dit beter uitgewerkt.

Ook het bijzonder komische stukje in de aftiteling was heel goed gevonden, maar ook hier...te kort om de 4 hoofdrolspelers luilekker in hun strand zetel goed te kunnen aanschouwen.

In vergelijking met de overdreven adrenaline movie's à la" Mission Impossible", was dit echt een verademing en ik moet zeggen..ik ben blij dat ik de DVD niet heb afgewacht om te gaan kijken....in de bios komt deze film helemaal tot zijn recht.

De commerciële molen rond deze figuren zal Disney alvast geen windeieren gelegd hebben, of hoe je een citroen meerdere malen kan uitpersen.

Ik durf wedden dat, indien dit aanslaat, er meerdere soortgelijke films zullen volgen.

Ariel met een wandelstok, of het Beest uit "Belle en het Beest" zonder tanden en met grijze manen...ze kunnen het zo zot niet bedenken....

Werkelijk prachtige film voor jong en oud.

Bijzondere verfilming.

Fantastisch !

Voel je goed film volgens het klassieke Disney recept. Humor, voldoende vaart, cliché personages en uiteraard een moraal van het verhaal. Natuurlijk is het allemaal al zo vaak gezien en gehoord, maar toch zou iedere volwassene, met name diegenen die zichzelf te serieus nemen en voor wie het leven alleen bestaat uit werk en carrière, deze film moeten zien. Niets doen op zijn tijd is zo gek niet en levert vaak ook nog de beste ideeën op, zo houdt Christopher Robin de kijker, terecht, voor.

Deze afgelopen zaterdagmiddag in Antwerpen wezen kijken.

Hij bleek in het Nederlands/half Vlaams ingesproken te zijn, maar...

voor één keer maakte dit niet zo veel uit, want vooral de stemmen van de poppen, met name van Winnie de Poeh, waren erg goed gedaan en je vergat al snel dat het hier niet om de oorspronkelijke versie bleek te gaan.

Erg mooie, melancholieke film, vol magie en verbeeldingskracht.

Regisseur Forster weet het maximale te halen uit wat op zich een vrij simpel gegeven is:

een volwassene, die langzaam weer het kind in hem en de dingen die hij in zijn jeugd belangrijk vond, terug weet te vinden, door zijn oude onbegrensde kinderlijke fantasie weer te laten terugkeren, hierbij geholpen door zijn oude speelpoppen, die voor hem weer net als toen tot leven zijn gekomen.

De bekende karakters als Teigetje, Knorretje, Iejoor en natuurlijk Winnie de Poeh zien er werkelijk fantastisch geanimeerd uit, ietwat aftands en doorleeft, wat ook zo hoort, na al die jaren ze weer terug te zien.

Erg mooi gedaan en dat geldt ook voor het creëren van de bijna magische en sprookjes achtige sfeer.

En.. eh... Niets doen levert het meeste op!

Erg genoten: een acht, ofwel vier sterren.

Zo, dit was écht goed zeg. Wat is Christopher Robin een enorm bijzondere, sfeervolle film geworden die ondanks de grote voorspelbaarheid echt hartverwarmend goed is. Visueel wordt ook echt de juiste toon gevonden. Van de stijl hoe hoofdstukken geïntroduceerd worden tot de bekende namen in hun bos tot het een prachtig geanimeerd Londen van vroeger; ik heb ervan genoten. De stemmen zijn ook voortreffelijk gedaan en passen perfect bij de geanimeerde personages die erg overtuigend ogen. Ze komen wat oud en afgetrapt over, wat weer past bij de latere levensfase waar Christopher Robin deze film in verkeert. Het leven gaat door, maar het is nooit verkeerd om terug te kijken op je verleden.

De moralen vliegen je om de oren, maar Disney brengt dit fijntjes en subtiel, waardoor ik het allemaal wel accepteer. Natuurlijk kiest Christopher Robin op het einde voor zijn familie boven zijn werk en herstelt hij de band met de bosbewoners, maar niet voordat we allemaal goed beseffen waarom werk niet het enige in het leven is dat belangrijk is. Het levert ieder geval een hoop aandoenlijke scènes op, zoals Pooh als logee in zijn woning, de treinreis naar het bos, de ''aanval'' op de Lollifant en uiteraard de terugkeer in Londen. Gelukkig is er ook genoeg humor in gestopt, waarbij ik vooral Eeyore heerlijk gevat vond. Als je de twee Paddington films leuk vond, dan gaat Christopher Robin ook overtuigen. De heerlijk Britse stijl, sfeer en humor blijven goed. Bijzonder dat dit van Marc Forster af komt, de man die de slechtste James Bond film ooit heeft geproduceerd. Schijnbaar kan hij toch meer dan ik dacht.

4*

Zonde man. Kan me niet voorstellen dat zelfs de beste Nederlandse stemmen in de buurt komen van de heerlijk gevatte stemmen uit het origineel die ik heb gezien. Zeker Eeyore lijkt me niet te kopiëren.

Tja, gewoon van te voren niet goed opgelet bij het thuis bestellen van de kaartjes. Beide versies vingen ook op precies hetzelfde tijdstip aan.

Ik vond de Nederlandse stemmen echt goed gelukt, maar de originele zullen idd wel nog beter zijn. Iejoor was overigens wel hilarisch ingesproken (heel traag en zwaarmoedig).

Ik zie de originele versie over een paar maanden wel thuis op dvd/blu ray.

I always get to where I'm going by walking away from where I've been.

Gistermiddag deze film gezien, weliswaar de Nederlandstalige versie omdat ik met m'n neefje van 6 ben gegaan. De Engelstalige versie zal ik over een aantal maanden thuis wel eens kijken.

Winnie the Pooh heb ik altijd al een zwak voor gehad, het was niet voor niets m'n eerste en meest dierbare knuffel vroeger. Ik heb ook werkelijk elke seconde genoten. De intro is misschien wat traag, maar dat maakt niks uit. En als Winnie the Pooh eindelijk in beeld komt gaan alle remmen los, en krijg je de ene (glim)lach na de andere. Vooral Eeyore was weer lekker op dreef. Daarnaast is het ook nog eens aandoenlijk.

4.0*

Wat een heerlijke en warme film is dit geworden. Visueel ook erg geslaagd. Blijft knap wat ze tegenwoordig kunnen. Natuurlijk is het wat voorspelbaar, maar dat mag de pret zeker niet drukken. Zowel voor jong als oud is het gewoon heel sterk geschreven. Leuke grappen en sterk spel. Met name Eeyore en Tigger zijn fantastisch.

4*

Hier heb ik een beetje gemengde gevoelens bij. De film is echt warm en heel lief. Dat komt vooral door de pluchen beestjes die er fantastisch uitzien -technisch maar ook lekker afgeraffeld zoals knuffels er naar jaren uitzien- en nog meer het stemmenwerk. Misschien had Eeyore net iets langzamer nog mogen praten, maar dat is bijna zeuren om het zeuren. Ook McGregor doet het heel aardig, al zie ik in hem nooit Robin zelf. Maar de film is ook echt te voorspelbaar, te eenvoudig, te veilig en de moraal wordt me er soms echt veel te dik en obvious opgelegd. Normaal zou me dat echt storen, nu is de film te lief daarvoor. Wel maakt het dat ik de film niet hoger kan geven, wat ik ergens best graag had willen doen. 3,5*.

Eigenlijk heb ik heel de film lang getwijfeld wat ik ervan vond, omdat het zowat wisselde per scène. De schattige gevoelige dingen weten makkelijk een snaar te raken, maar er zit ook genoeg tussen wat op een of andere manier stroef aanvoelt. Humor die voor mij niet echt werkte, of scènes die een beetje vlees noch vis zijn qua doelgroep. Altijd lastig, de toon van een familiefilm, en dat is hierbij soms wel te merken. Ik kon bijvoorbeeld maar weinig met dat Heffalump 'gevecht' in het bos, of die auto-achtervolging in Lon Don. Het duurt ook nogal lang voordat het op gang komt. Het was al pauze en toen zat ik er nog steeds niet lekker in.

De dieren - met name Pooh zelf - zijn uiteraard schattig en aandoenlijk (met erg goed stemmenwerk), maar wel ook een beetje zoals met een 4-jarig kind; op een gegeven moment wordt het ook wat irritant.

De vele Pooh (en Eeyore) quotes zijn best vermakelijk, maar overkill lag voor mij ook op de loer.

Nogal mixed feelings dus op elk gebied, uiteindelijk valt het einde prima op zijn plek (niet dat je dat niet ziet aankomen, maar vooruit), maar het is wel een beetje een 'bumpy' ride op weg er naartoe.

3,25*, maar vooruit, ik rond het af naar boven omdat Pooh en zijn vriendjes wel echt heel leuk gemaakt zijn.

Vandaag ook nog naar de originele Engelse versie geweest. Was ook leuk en stukken beter om nu acteurs als McGregor met hun eigen stem te horen, maar heel eerlijk vond ik toch de stemmen voor Poeh en Teigetje in de Nederlandse versie leuker.

Hele fijne feel-good sfeer samen met het ouderwetse van de tijd waar het zich in afspeelt, een perfecte combinatie wat mij betreft! De Humor is daarbij ook nog eens lekker droog en de stemacteurs erg goed gekozen. Vooral Eeyore gespeeld door Brad Garrett zorgde voor mij persoonlijk(en in de zaal) voor de meeste lachmomenten, ook weer een gevalletje van perfecte casting!

De diertjes/knuffels zijn hierbij ook nog eens erg mooi gemaakt en de bewegingen komen vloeiend en natuurlijk over. Het sentiment wat zeker aanwezig is in deze film is kortbondig gehouden en niet langer uitgerekt dan nodig was, voor kinderen en voor volwassenen samen een geslaagde film waar voor beide partijen genoeg te genieten valt.

Vanzelfsprekend is het verhaal voorspelbaar en zoet met momenten, maar dat lijkt mij voor een film als dit niet meer dan normaal. De invulling hieraan is in ieder geval meer dan prima gedaan.

Twijfelend tussen 3,5 en 4(7.5) ga ik voor het voordeel van de twijfel.

4*

Viel wat tegen zeker v Disney, kleurloze poppen, waarom?

Omdat ze ondertussen al een aantal jaartjes ouder zijn en ook Christopher Robin ondertussen volwassen is geworden...normaal toch...

Ik vond dit een heel origineel gegeven.

Winnie The Pooh bij Disney gaat al + 20 jaar mee, dus....

Al heb ik ondertussen in de DIsney Store de poppen gezien...dat is wel een stuk minder...dan liever de originele figuurtjes.

Maar voor deze film kan het best....