Hereditary (2018)

Ja, wat moet ik hier nu van zeggen. Film had zeker aardige schrikmomenten, er werd best wel goed geacteerd, de spanning werd naar het einde toe goed opgevoerd, de soundtrack was dik in orde ... maar wat het verder allemaal moge betekenen...Joost mag het weten. Tja, de familieleden - wat zagen ze er allemaal oerlelijk uit - leken ook allemaal zwaar geflipt, behalve die vader dan. Die oogde nog enigszins normaal. De engste film aller tijden hoor ik af en toe zeggen? Voor arthouse Lux begrippen wel misschien maar zeker niet voor mij. Ik heb het tig keer enger gezien. Het enige moment waarbij ik rechtop ging zitten was toen er een spotlamp aan het plafond van de zaal plotseling aan ging en daarna ook net zo plotseling uit. Zeer funny! Verbaasde reacties in de zaal. Zo van ''hoort dit erbij?". Gelukkig kon ik even zien wie achter mij die storende etensgeluiden maakte.

Kort samengevat:

Hereditary ervoer ik als redelijk amusement, niet meer dan dat. Wat het allemaal betekende, daar heb ik het een ander over gelezen maar ik ga mij daar verder niet in verdiepen. Dat doe ik zo wie zo niet als het paranormale onzin betreft.

3.0

Ik weet niet waar jij naar hebt zitten kijken waardoor je tot deze conclusie komt en waardering. Ik denk een hele andere film...Gisterenavond in de bios was ik bij Jurassic World en ik hoorde meerdere mensen die bij Hereditary zaten mopperen en er gingen er weer een groot aantal in de pauze naar huis. En dat snap ik wel. Slechtste film van het jaar tot nu toe !!

Hier had meer ingezeten. Driekwart van de film was prima. Er werd een goede opzet gegeven voor een fraai einde. Maar toen ontspoorde de film volledig. Jammer.

Nou, het ging dus zo. Ik nam de grote uitspraken die er over deze film waren gemaakt met een flinke zak zout, ging uit van de vijf sterren die de serieuze kranten gaven, de metafoor en de associatie omtrent een rouwend gezin en waarschijnlijk ook nog dat irritante bioscooppubliek. Maar wat ik wel niet over heb voor een spraakmakende film die eens buiten de Blumhouse-kliek valt. Dat kan verrassend zijn, want Mother! heeft me ook weten te raken.

Het publiek leek zich koest te houden...

Het begin kabbelt echter nog wel een beetje voort maar je vertrouwd de recensies erop dat er geen Deja Vu gevoel gaat komen. We krijgen te maken met een gezin; vader Steve, moeder Anne, zoon Peter en dochtertje Charlie. Je denkt eerst nog dat het rouwverslag een beetje losjes wordt en een overleden oma lijkt mij niet bepaald een sterk concept aangezien oma's toch over het algemeen eerder horen te gaan dan de kinderen en kleinkinderen. Ook wanneer Charlie visioenen krijgt en er een beetje wat over de relatie tussen Annie en haar moeder bekend wordt wou het niet echt raken en voelde het niet samenhangend aan. Totdat het moment dat Charlie door een ongeluk komt te overlijden. BAM! Een fikse stomp in je maag.

En dan pas begint het rouwverslag en die is achteraf gezien toch wel erg goed uitgewerkt. Helaas werd mijn mening nogal aangetast door, en niets bleek minder waar te zijn, al die achterlijke bioscoopbezoekers in Pathe de Munt. Stelletje achterlijke zwakzinnige leeghoofdige huppelkutjes en semi-studentjes die het niet konden laten om de hele tijd te gaan lachen alsof het een komedie was, en zelfs Kevins gehuil of die plop-geluidjes imiteerde. Gadverdamme! Daar ging mijn concentratie. Achterlijke generatie waar ik tussen moet teren die hun schaamte omtrent hun laksheid, kortzichtigheid en domheid maar een beetje weggiechelen en uit het feit dat ze van geen houding weten maar een beetje dom lopen te doen. Ik zou godverdomme haast een oproep doen om bij de zoveelste Conjuring, of zo'n hysterische huisvrouwen filmpje een beetje op hetzelfde niveau wraak te gaan nemen. Weten ze eens hoe het is om hun zogenaamde diepgang belachelijk te maken.

...en dan vervolgens wel gaan janken bij de gruwelijke scenes, of scenes die niet zo schrikbarend waren als iemand die "boe" roept, op een theatrale manier gaan schrikken... Tsjonge, jonge jonge...

Echter, om even terug te komen bij wat ik er met mijn concentratie uit heb gehaald, was dit wel een hele sterke film. Niet meteen de engste film, maar wel een van die diepste films. Wat er eigenlijk ook allemaal gebeurd qua bovennatuurlijkheden... het is niets meer dan een soort rouwverwerking en de waanzin die er op dat moment in je hoofd omgaat. Iets waar moeder Annie het meest onder gebukt gaat terwijl de vader en moeder hun best doen om zich met de orde van de dag bezig te houden. Helaas heeft de film hier wel een paar kleine missers; die glasscene had eigenlijk absoluut niet gehoeven... mits het als een metafoor gebruikt werd waarbij je verzachtende middelen probeert te vinden om een beetje hoop te creëren. Ook het dreigende sfeertje ontbreekt er soms wel eens aan, maar de laatste twintig minuten barst het echter wel los in een hele bizarre occulte nachtmerrie, waar werkelijkheid en visioenen door elkaar lopen. Dit maakt de film ook meteen helemaal goed. En wat het is... Geestenverhaal, sekteverhaal, een ritueel van de moeder? Dat mag je als kijker zelf invullen. Ook de dark ambient soundtrack en het rurale sfeer wisten prima mee te werken.

Misschien liep ik toch wel te hard van stapel om deze in de bioscoop te gaan zien. Bij Mother! kon ik me nog wel aardig concentreren, maar nu was het echt killing. En dat na een vrij goede start. Een herkijkbeurt krijgt deze zeker.

4,0*

Je kunt jouw medebezoekers in Pathé de Munt wel van alles kwalijk nemen maar ik begrijp dan weer niet zo goed dat je met de kennis die je vooraf had over "moeilijk publiek" juist naar die (Pathé) bioscoop gaat terwijl deze film in A'dam ook bijv. in Filmhallen en Kriterion draait (of je wacht tot je 'm thuis kan zien). Daar heb je dan uiteindelijk vooral jezelf mee denk ik dan. Ik ga deze film iig niet kijken in bijv. een Pathé Schouwburgplein op zaterdagavond maar lekker in KINO op een ander moment.

Ik neem het de bezoekers ook kwalijk. Gewoon je smoel houden of lekker opkrassen naar het circus als een film jou niet aanstaat en het niet zoeken bij degene die zich gedraagt.

Ach, gisteravond tijdens de filmvoorstelling in Arthouse Lux ben ik een keer verkast naar een andere plek in de zaal omdat ik mij constant zat de ergeren aan het gepraat en de eetgeluiden van mijn bezoekers achter mij. Ook op de andere plek weer eetgeluiden incl het geritsel van die etenszakjes en ga zo maar door. Ligt volgens mij niet aan de bioscoop maar voor 100% aan het publiek dat zich tot dit soort films aangetrokken voelt. Ik ben het dus volledig met sinterklaas eens.

Eetgeluiden is nog tot daar aan toe. Daar maak ik me ook schuldig aan.

En och... Nog niet zo heel lang geleden werd een diepzinnige film als Black Swan toch nog wel serieus genomen onder het Pathé publiek.

In een ideale wereld zou het misschien muisstil in de bioscoop moeten zijn maar in de praktijk worden smoelen niet (altijd) gehouden, worden hongerige magen gevuld, worden emoties door mensen anders ervaren en geuit etc. etc. Dan mag je wel vinden dat je het morele gelijk aan je zijde hebt maar daar heb je uiteindelijk niet zoveel aan voor jouw filmbeleving.

Pas nog ging in een bijna lege zaal een lang iemand precies voor mij zitten. Kan ik wel een discussie starten over het hoe & waarom daarvan, maar uiteindelijk mag die persoon daar gewoon zitten (vrije plaatskeuze). Dus dan schuif ik een stoeltje op voor een achterhoofdvrije film, dat is het makkelijkst.

In zo’n geval leg in meestal een schoen links en een schoen rechts van z’n hoofd.

Ik maak echter nog wel onderscheid dat het niet altijd muisstil is en dat er bijna de hele film door kinderachtig wordt gedaan/lees overlast wordt bezorgd.

Een bioscoop is iets waar je voor een film komt, maar ik kan het ook mis hebben.

Hoe doe je dat met groepjes, of ben je heel lenig?

Ik mors bij binnenkomst altijd expres wat bier op de stoel(en) voor mij.

Ik zou er bijna een Pathé pas voor nemen en er een dagje Amsterdam van maken

(Al zijn die hordes toeristen denk ik nog veel irritanter dan A'damse bioscoopbezoekers )

Wat een grote flop deze film, maar echt grandioos kut. Amerikaanse niks zeggende shit en daar was iedereen het over eens. Niks griezelig, eerder onnozel en lachwekkend. Hou je geld vast en spaar je tijd, hier word je niet blij van. Dat zoiets ooit de bios heeft behaald. Grotten slecht, waardeloos.

Deze film is zwaar overrated. Aardige horror, maar niet meer dan dat. Het begon veelbelovend met een Tarkovski sfeertje. Maar al snel veranderde het in een matig verhaaltje en het einde was eigenlijk best slecht. De muziek was enger dan de film.

Overigens deed de zoon mij sterk denken aan een (nog) jongere uitvoering van Jesse Klaver.

Ik ben verbijsterd over de hoge score's hier. Deze film was in sfeer misschien nog wel goed, maar het verhaal, en dan vooral de weergave hiervan was een chaos. Niemand begreep het. Ik lees hier dat er allemaal wel logica inzit, maar die is mij en velen met mij niet echt opgevallen.

Nu lees ik hier ook dat het niet op prijs gesteld wordt dat er een hoop nieuwe mensen een account aanmaken en deze film laag beoordelen, ik zou willen vragen; waarom eigenlijk niet? Kan me eigenlijk geen reden bedenken. Maar dit terzijde. Ik ga even door.

Soms geniet ik wel van echte horrorfilms, maar meestal zijn het de extreme drama's die zich in het horrorgebied begeven die me echt aanspreken. Het begin was spannend, mysterieus, je bent benieuwd wat er gaat gebeuren. Maar toch, de clichés dropen van het scherm. Wel weinig schrikeffecten, dat beviel me dan wel, maar verder kon ik aan het begin al vertellen dat de moeder door ging draaien en de vader het niet geloofde, etc. etc. . Dit had zóveel beter gekund. Als het iets meer over oma was gegaan, dat karakter was er een waar ik meer over wilde weten, en iets minder trash die we al duizend keer gezien hebben zou dit echt een mooi ding kunnen zijn. Zwaar overhypte film, en wat er nou werkelijk allemaal aan de hand was, het interesseert me niet eens. Heel jammer dit, gemiste kans.

En mensen die zeggen, dit is de Babadook ook overkomen, het is teveel drama voor de echte horrorfans; nee. Ook de andere excuusjes, het publiek zou te dom zijn, en noem het maar op, kloppen naar mijn mening niet. Voor zover ik weet is mijn IQ niet ondergemiddeld, het lag echt aan dit wanproduct
Nogmaals, I love drama en de Babadook vond ik ook echt pakkend. Maar dit verhaal was gewoon barslecht. Puur afval.

Ik begrijp niet waarom deze film zo geprezen wordt. Ik heb mij er al jaren bij neergelegd dat ik geen film ga vinden die mij daadwerkelijk bang maakt (oké, vooruit, Arachnophobia zal het waarschijnlijk wel lukken, maar met een zeer ernstige fobie sla ik die over ), maar ik had hier gezien alle verhalen toch wel meer spanning verwacht.

Enfin, de film begint wat langzaam en dat was sterk gedaan. Op die manier kon de spanning langzaamaan opgebouwd worden. De scène met de onthoofding was geniaal, gelijk ook het beste uit de hele film. Ik had daarna meer spanning en sensatie verwacht, maar het kwam er voor mij totaal niet uit. Natuurlijk zijn er een aantal spannende scènes te vinden, met name naar het einde toe, maar niets dat mij echt over de streep trok. Ik hoopte nog op een fantastisch einde, maar toen kwam ik al helemaal van een koude kermis thuis. Dit einde was absoluut niet mijn ding.

De acteerprestaties zijn uitstekend, maar hiermee wordt de film niet gered door mij. Het lachen in de zaal ergerde mij over het algemeen niet zo. De scène waarin Peter overstuur is, was ook daadwerkelijk lachwekkend. Ik begreep daarentegen niet wat er zo grappig was aan de naakte mannen. Het aantal pubers in de zaal was nihil, maar vrijwel iedereen reageerde alsof ze zoiets voor het eerst zagen. Nogal kinderlijk, maar gelukkig was dat slechts op dat moment en heb ik voor de rest rustig naar de film kunnen kijken. Ik dacht bij eerdere reacties ook, lachen kan van spanning komen, maar bij deze film betwijfel ik dat toch.

Ik had mijn verwachtingen bewust niet heel hoog gelegd, ik weet dat het dan vaak wat tegenvalt, maar zelfs zonder verwachtingen viel het allemaal erg tegen. Ik begrijp ook echt niet waarom er een noodnummer is en mensen daar nog gebruik van maken ook. Ik snap best dat een films soms wat spanningen met zich mee kan brengen, maar in dit geval heb ik echt gemist waar de angst vandaan moet komen.

De vriendin met wie ik was en ik hebben afgesproken volgende keer de kleuterbios te pakken, daar zit waarschijnlijk meer spanning in dan in deze hele film....

[quote]sinterklaas schreef:
Nou, het ging dus zo. Ik nam de grote uitspraken die er over deze film waren gemaakt met een flinke zak zout, ging uit van de vijf sterren die de serieuze kranten gaven, de metafoor en de associatie omtrent een rouwend gezin en waarschijnlijk ook nog dat irritante bioscooppubliek. Maar wat ik wel niet over heb voor een spraakmakende film die eens buiten de Blumhouse-kliek valt. Dat kan verrassend zijn, want Mother! heeft me ook weten te raken.

Het publiek leek zich koest te houden...

Het begin kabbelt echter nog wel een beetje voort maar je vertrouwd de recensies erop dat er geen Deja Vu gevoel gaat komen. We krijgen te maken met een gezin; vader Steve, moeder Anne, zoon Peter en dochtertje Charlie. Je denkt eerst nog dat het rouwverslag een beetje losjes wordt en een overleden oma lijkt mij niet bepaald een sterk concept aangezien oma's toch over het algemeen eerder horen te gaan dan de kinderen en kleinkinderen. Ook wanneer Charlie visioenen krijgt en er een beetje wat over de relatie tussen Annie en haar moeder bekend wordt wou het niet echt raken en voelde het niet samenhangend aan. Totdat het moment dat Charlie door een ongeluk komt te overlijden. BAM! Een fikse stomp in je maag.

En dan pas begint het rouwverslag en die is achteraf gezien toch wel erg goed uitgewerkt. Helaas werd mijn mening nogal aangetast door, en niets bleek minder waar te zijn, al die achterlijke bioscoopbezoekers in Pathe de Munt. Stelletje achterlijke zwakzinnige leeghoofdige huppelkutjes en semi-studentjes die het niet konden laten om de hele tijd te gaan lachen alsof het een komedie was, en zelfs Kevins gehuil of die plop-geluidjes imiteerde. Gadverdamme! Daar ging mijn concentratie. Achterlijke generatie waar ik tussen moet teren die hun schaamte omtrent hun laksheid, kortzichtigheid en domheid maar een beetje weggiechelen en uit het feit dat ze van geen houding weten maar een beetje dom lopen te doen. Ik zou godverdomme haast een oproep doen om bij de zoveelste Conjuring, of zo'n hysterische huisvrouwen filmpje een beetje op hetzelfde niveau wraak te gaan nemen. Weten ze eens hoe het is om hun zogenaamde diepgang belachelijk te maken.

...en dan vervolgens wel gaan janken bij de gruwelijke scenes, of scenes die niet zo schrikbarend waren als iemand die "boe" roept, op een theatrale manier gaan schrikken... Tsjonge, jonge jonge...

Echter, om even terug te komen bij wat ik er met mijn concentratie uit heb gehaald, was dit wel een hele sterke film. Niet meteen de engste film, maar wel een van die diepste films. Wat er eigenlijk ook allemaal gebeurd qua bovennatuurlijkheden... het is niets meer dan een soort rouwverwerking en de waanzin die er op dat moment in je hoofd omgaat. Iets waar moeder Annie het meest onder gebukt gaat terwijl de vader en moeder hun best doen om zich met de orde van de dag bezig te houden. Helaas heeft de film hier wel een paar kleine missers; die glasscene had eigenlijk absoluut niet gehoeven... mits het als een metafoor gebruikt werd waarbij je verzachtende middelen probeert te vinden om een beetje hoop te creëren. Ook het dreigende sfeertje ontbreekt er soms wel eens aan, maar de laatste twintig minuten barst het echter wel los in een hele bizarre occulte nachtmerrie, waar werkelijkheid en visioenen door elkaar lopen. Dit maakt de film ook meteen helemaal goed. En wat het is... Geestenverhaal, sekteverhaal, een ritueel van de moeder? Dat mag je als kijker zelf invullen. Ook de dark ambient soundtrack en het rurale sfeer wisten prima mee te werken.

Misschien liep ik toch wel te hard van stapel om deze in de bioscoop te gaan zien. Bij Mother! kon ik me nog wel aardig concentreren, maar nu was het echt killing. En dat na een vrij goede start. Een herkijkbeurt krijgt deze zeker.

4,0*
Ik ben 17 en ik ben ook van deze generatie en ik weet hoe storend het is het probleem is ze blazen de film zo op in de media dat de helft van de tienertjes gaan denken dat het de zoveelste Jump-Scare horrorfilm is

Deze film gaat door voor de engste film van het jaar? Geen idee wie dat heeft verzonnen, maar ik vermoed de regisseur himself, want wat een vreselijk saaie film !! Wat je ziet bij de trailer, zijn eigenlijk de "hoogtepunten" van de film. Er is ook geschreven "Mensen zijn gillend de zaal uitgelopen" maar volgens mij staat er een woordje teveel tussen (= gillend). Op een paar schrik momenten, was het gewoon een hele grote teleurstelling.

Wat een onwijs slechte film, ging echt helemaal nergens over. Horror kan ik het absoluut niet noemen, Dat er mensen de zaal uit zijn gelopen is absoluut niet omdat de film eng is maar alleen omdat ie gewoon slecht is. Het acteerwerk van die moeder ging nog maar het verhaal en al helemaal het plot zijn ronduit slecht en hooguit lachwekkend. Voor mij de slechtste film van dit jaar tot nog toe, begrijp ook werkelijk niet hoe deze film aan goeie recensies komt, hebben ze zeker voor betaald??

Vandaag voor de tweede keer gekeken in een heerlijk rustig Kino. Ik moet zeggen dat ik zeker onder de indruk ben van de vaardige regie. Heb ook weinig op detail niveau aan te merken, maar vind de speelduur wel aan de te lange kant. Iets meer pacing en of het in elkaar schuiven van scenes had de film qua herzieningsfactor goed gedaan.

Maar zeker het eerste en het laatste half uur zijn top. Was het uur in het midden gehalveerd, dan zou deze regelmatig terugkeren op mijn to see lijst. Nu ben ik vooral benieuwd hoe Aster zich verder ontwikkelt. Is er al iets bekend over een volgend project.

Hij is nu bezig met een nieuwe horror genaamd Midsommer die ook door de studio A24 zal worden uitgebracht.

De meeste goede recensies zijn tenminste onderbouwd. Jij strooit alleen met krachttermen zonder te vertellen wat er slecht is aan die elementen.

En weer iemand met 1 stem. Het omkopen lijkt eerder aan de andere kant te zitten.

Dus omdat mensen een andere mening hebben dan jij zullen ze wel omgekocht zijn? Want hoe is dat anders mogelijk? Laat me je vertellen dat het merendeel van de mensen deze film gewoon bar en barslecht vonden. Ja, echt. Zonder omkoperij en andere spelletjes Check de score op cinemascore eens anders, een steekproef onder ALLE biosbezoekers.

Als je goed had opgelet zie je dat Zwolle84 reageert op een reactie die insinueert dat mensen die de film goed vonden omgekocht zijn. En ik geloof eerder mensen die al lang lid zijn hier en die waarderen de film over het algemeen goed.

Ik zal wel een stuk cynisme gemist hebben dan.

Maar het is onderzocht, en de gemiddelde kijker vond de film gewoon niet goed. Dat is feitelijk aan te tonen.

Dat kan, maar op ImdB doet hij het erg goed. een 7,7 (wel dalend) maar nog steeds hoger dan bijvoorbeeld "Justice League", een van de duurste films ooit gemaakt.

Dat komt omdat de gemiddelde bioscoopbezoeker geen ImdB account heeft. Zoals ik eerder al zei, ik ben ook lichtelijk verbijsterd over de hoge scores overal. Geen enkele kijker (behalve reaguurders op internet en de recencenten) lijkt zich hierin te herkennen.