Burden (2018)

Geen moment aangrijpend, zwak uitgewerkte personages, voorspelbaar ‘van-zero-naar-hero’.. Al met al weinig inspirerend; geen aanrader.

Helaas zijn rassentegenstellingen en rassenhaat na honderden jaren nog steeds een actueel thema in Amerika. Boeken en films daarover spreken mij enorm aan, vooral omdat ik maar niet kan bevatten waarom mensen zichzelf superieur durven te verklaren als drijfveer voor hun walgelijke houding tegenover medemensen.

Dat komt ook weer sterk tot uitdrukking in dit waargebeurde verhaal over de oprichting van een KKK-museum, minder dan een kwart eeuw geleden, en de ontwikkelingen die dat teweegbrengt. Het is andermaal een aangrijpende film met scherpe karaktertekeningen. Erg mooi vind ik het contrast tussen de relaxte houding van de ongehuwde moeder ("white trash") en de opgewonden standjes aan de andere kant van de scheidslijn.

Een erg mooie film, die thematisch overeenkomsten vertoont met The Best of Enemies (2019).

Ik was onder de indruk van deze mooie verfilming van een waargebeurd verhaal dat ook nu weer actueel is.... Raakte me meerdere malen. Het geeft absoluut stof tot nadenken. Goed overtuigend acteerwerk van de hoofdrolspelers ....

Burden is een waargebeurd verhaal, volgens de film. Dat maakt het wat lastig voor me om heel kritisch te zijn op het clichématige plot, maar ik ga het toch doen. Burden voelt een beetje als de light-versie van American History X. Racist en zwarten-hater komt in aanraking met zwarten, ziet ook de positieve punten en bekeert, maar niet voordat hij nog een keer een confrontatie aan moet met zijn demonen uit het verleden. Wat dat betreft kan je de film wel helemaal uittekenen. Het is aan het prima acteerwerk te danken dat dit gewoon van begin tot eind een boeiende film blijft. Daarnaast blijft het ook altijd wel interessant om een kijkje in het leven van rassenhaters te nemen.

Hier bezitten ze een KKK-museum en vernederen ze donkere mensen door op ze te plassen of ze te kleineren. Richting het einde komt er zelfs benzine en vuur bij. Het blijft krankzinnig dat er echt veel van dat soort mensen op de wereld zijn. Die moet je niet negeren, maar je moet het blijven benoemen dat het niet normaal is. Een beetje zoals de dominee in deze film, die hoopt dat hij Mike nog kan redden, ook al veracht hij zijn levenswijze maar wel ziet hoe gek hij op zijn white trash vrouw en stiefzoontje is. Een film als American History X maakt wel echt meer indruk op me (toevallig heel recent nog gezien zelfs), maar Burden is ook zeker de moeite van het kijken waard.

Overigens wel een raar slot van de film, als je prekerige teksten in beeld krijgt hoe je kan doneren aan de kerk. Hou dat lekker voor het lokale nieuws ofzo. De beelden van de echte Mike Burden waren wel weer sterk.

3,5*

Redelijk sterk drama. Het op waarheid gebeurde verhaal wordt vakkundig uitgewerkt door Heckler. Hij bewandelt echter wel de vertrouwde paden zodat de film wel wat voorspelbaar wordt. Maar desondanks is het een prima film. De acteurs zetten sterke rollen neer en de chemie tussen Whitaker en Hedlund is goed. Op een of andere manier weet de film de kijker niet helemaal goed te raken, terwijl het zich daar wel voor leent. Goeie voldoende. 3.5/4.0

Zoveelste film over het helaas aanhoudende gewelddadig rassenonderscheid in de States.

Gebaseerd op een waar gebeurd verhaal van een man die niet zonder moeite en twijfels uiteindelijk uit de KKK-sekte uitstapte.

De verklaringen van dergelijk persoon verduidelijken nog meer hoe zeer de haat ingeburgerd zat.

Geen topfilm. Dat wordt m.i. moeilijk gelet op de vele films die dit onderwerp reeds behandelden en nog steeds doen, maar een bekijkbaar stuk dat alleen maar tot misprijzen om dergelijke verachtelijke rascistische houdingen kan leiden.

prima film over een onderwerp wat nog steeds te bizar voor woorden is, in deze tijd. Goed dat ze dit wederom weer onder de aandacht brengen. Met goede rollen van Whitaker en Hedlund. En eindelijk weer eens Eddie Vedder in de soundtrack.

Films die over een verhaal gaan met mensen die op het randje leven nou... dan het je al snel mijn aandacht.

Maar ten eerste miste ik momenten die je echt bij de keel pakken, je echt meesleuren en je laten inleven in het levens verhaal. Er had wat meer kracht, spanning en emotie in gemogen.

Maar over het algemeen vond ik het een goede film die ik wel snel zal vergeten..

En de clichés waren te veel aangedikt maar goed het is waargebeurd dan neem ik dat voor lief.

Het waargebeurde verhaal van Mike Burden [Garrett Hedlund], die onder invloed van Tom Griffin [Tom Wilkinson] actief lid wordt van de KKK. Maar onder invloed van zijn kersverse vriendin Judy [Andrea Riseborough] begint hij te twijfelen aan zijn overtuigingen. Wanneer Griffin een KKK-museum opent leidt dat tot een confrontatie met de zwarte gemeenschap onder leiding van predikant Kennedy [Forest Whitaker] en dat blijkt een sleutelmoment te zijn met grote gevolgen voor alle betrokkenen.

Goedbedoeld historisch drama met een uitstekend acterende cast overtuigt niet helemaal. De échte Mike geeft tijdens de aftiteling aan dat zijn reformatie een geleidelijk proces was, maar in deze reconstructie keert hij zijn oude vrienden wel erg snel de rug toe.

Goeie film waarin de gemoederen hoog oplopen als in een dorpje een KKK-museum geopend wordt. Een mooi waargebeurd verhaal. De film heeft wellicht niets nieuws te bieden, maar de gemeenschap waarin het zich afspeelt wordt prima neergezet en ook de hoofdpersonages komen prima uit de verf (het goede acteerwerk draagt hier uiteraard aan bij). Een kleine 3.5 sterren.

Goed verhaal. Geen nieuw thema of vernieuwende aanpak.

KKK versus Black of te wel bad versus good. Hoewel ook good fouten maakt. Er is er een mediator die beide toch enigszins nader tot elkaar wil brengen. Mislukt natuurlijk, maar de omslag die Mike maakt is wel erg geromantiseerd.

Voor de gelijkenis schoren ze het hoofd van Kennedy deels kaal. Niet zo goed. Ook Mike hebben ze

geforceerd tot Redneck om willen toveren. Niet gelukt. Laat je dat buiten beschouwing dan speelden beiden goed.

De cameravoering en editinv vond ik erg goed. Het zoog je mee in de film.

Het verhaal kabbelt voort en leidt nauwelijks tot een climax. Men houdt zich in.

Hoewel Burden in de jaren 90 afspeelt is er nog steeds sprake van racisme de US (en waar niet). Films daarover maken, opent de ogen van de mensen niet. Ze roepen 'Oh wat erg', maar of ze echt wat doet betwijfel ik. Zie het als een gedramatiseerde docu.

Maar moet deze films dan niet maken? Ja hoor prima. Herhaling is de boodschap reclame.

Een bijzonder voorspelbaar verhaal, maar desalniettemin de moeite waard om te kijken. De setting waarin het plaats vindt is goed getroffen. We begrijpen direct hoe moeilijk het voor Mike is om uit de Klan te stappen, omdat deze volledig samenhangt met zijn sociale en werkende leven. De uitzichtloosheid van deze white-trash mensen is voelbaar, en als kijker snappen we de frustratie die onder het racisme zit.

De tweede helft van de film is wat traag, vooral omdat we als kijker direct doorhebben waar het allemaal naar toe gaat. Desondanks heb ik de film met veel plezier bekeken. Het verstikkende milieu is treffend neergezet, en de film bevat een boodschap die, hoe uitgekauwd ook, het verdient om keer op keer herhaald te worden.

3,5*

geweldige film met een fantastisch spelende Forest Whitaker.

die vaker zeer goede rollen speelt.

ook de rest van de hoofdrolspelers zetten hun rol zeer overtuigend neer.

dit alles gebaseerd op een waargebeurd verhaal.

vergeet daarom dan ook niet tijdens de aftiteling nog wat beelden te zien van de originele personen.

trieste maar een uitstekende film.

het bekijken waard