To All the Boys I've Loved Before (2018)

De cast is inderdaad sympathiek en speelt met plezier. Erg fijn sfeertje kent de film ook. Maar ondanks de wat boeiende premisse is dit wel heel standaard uitgewerkt. Uiteindelijk is dit gewoon een romance die het eerst niet is, toch wat wordt, dan uit elkaar valt en aan het eind weer helemaal goed is. Nee, dan had je vanuit die brieven naar de oude geliefden (erg mooie titel trouwens) veel meer kunnen halen. De film kijkt redelijk weg, is af en toe oprecht mooi maar door het voorspelbare verloop niet heel boeiend. 3,0*.

De trailer sprak mij niet echt aan, maar ik wist wel dat dit echt mijn soort film zou zijn. Toch een kans gegevens en geen seconde spijt gehad. Prima opbouwende film met inderdaad een sympathieke cast die veel plezier uitstraalt. Het wordt echter nergens écht geweldig en vernieuwend. Het verhaal is eens wat anders, maar het verloop ervan hebben we allemaal wel eens eerder gezien. Eigenlijk voorspelbaar tot op de minuut dus. Het is niet iets waar ik echt overheen val bij dit soort films, die verwachting heb ik ook altijd van te voren al wel, maar het is wel hetgeen wat een film uniek kan maken. Dat hebben ze hier laten liggen en dat is jammer, want potentie was er genoeg.

Uiteindelijk heb ik mij prima vermaakt met deze film en scoort het gewoon een ruime voldoende, maar ik heb wel het gevoel dat er meer uit te halen viel. Het is vooral zonde dat het nergens echt wist te verrassen.

Ik vond het een rommelige film, omdat alles wat rondom het verhaallijn speelde geen toevoeging gaf. Het concept had verder nog weinig te doen met de film. Van de vijf liefdesbrieven kwamen er maar drie mannen in beeld, waarvan maar twee ook echt een rol speelde. Ik vind Lana Condor ook slecht acteren (en ik vind niet snel dat iemand slecht acteert). Vond het ook maar een raar gezicht dat de hoofdrolspeelster afsteekt als volbloed Aziaat tegenover haar halfbloed zussen.

Doorsnee tienerromcom, die op talrijke fronten tekortschiet. Een belabberd verhaal, volgepropt met clichés, en dito acteerprestaties, die het niveau van middelbare schooltoneel amper ontstijgen. Bijzonder matig.

Cliche.

Niet slecht voor een van de andere "netflixproducties". Deze is me in dat rijtje behoorlijk meegevallen na het zien van The Open House is het zelfs een behoorlijke meevaller, maar er is daarnaast toch echt meer nodig om me te overtuigen.

Ja, de acteurs doen het niet belabberd. Geen volle overtuiging, maar de film is soms toch echt te ongeloofwaardig voor een project dat menselijk over moet komen. De jaloerse types zijn weer terug en je kan ook bijna raden hoe dit zal gaan aflopen.

Visueel niet zo boeiend, cameragebruik ook niet boeiend, acteerwerk kan er wel mee door. Voor een gezellige romcom moet je deze film opzetten, ander kan je hem gewoon links laten liggen.

“For someone who has such good grades, you can be so dense sometimes.”

Uitstekende coming of age film. Of To All the Boys I've Loved Before het in zich heeft om een tienerklassieker te worden weet ik niet, maar Netflix heeft zeker zijn niche heeft gevonden. Natuurlijk komt er straks een film als Roma, maar het romcom genre is waar Netflix op dit moment echt floreert.

To All the Boys heeft wat subplotjes en personages die niet goed uitgewerkt zijn, maar het hoofdplot rond Lara is sterk. Vooral de relatie met haar vader en twee zussen is erg sterk uitgewerkt, en het overschaduwd zelfs een beetje de strubbelingen die ze heeft met haar vijf "vriendjes". Lana Condor is geweldig en dit is een soort van break out rol die je maar zelden ziet. Ringwald, Silverstone, Lohan, McAdams en Stone zijn een paar actrices die door dit soort tienerrollen beroemd zijn geworden, en Condor heeft alles in zich om in hun voetsporen treden.

Aardige film over een meisje die een aantal liefdesbrieven heeft geschreven, maar niet om te verzenden. Een prima gegeven voor deze highschool-romcom (alhoewel dit slechts een katalysator is voor het hoofd-verhaal). Een film als deze zonder clichés is praktisch niet mogelijk, maar misschien kijkt het daarom ook wel gemakkelijk weg. De personages zijn leuk en hetzelfde geldt voor de cast.

Sympathieke, maar ook wel tikje oninteressante highschool puberdrama over een meisje die haar liefdesbrieven per ongeluk verzonden ziet worden. Ik had hier niet echte grote interesse in, maar nu er toch al drie delen van zijn is het wel eens mijn beurt om te kijken of het de ''hype'' (groot woord, valt wel mee) waard is. Netflix zet sowieso wel in op dit soort films, zie ook de Kissing Booth films waar over een paar maanden een derde film zal verschijnen. Die films vond ik wel vlot, hip en grappig.

Bij All the boys valt dit wel mee. De film kabbelt best lang voort, maar het laatste half uur zet er wat vaart in en maakt wel een goed einde aan dit verhaal. Het is allemaal standaard en bijna alles wat je in dit soort films verwacht kun je wel afvinken. Rivaliteit, bedrag, familie-issues, puberstress etc. Allemaal ook niet al te boeiend uitgewerkt, maar het kijkt wel weg. Het is dankzij de leuk acterende cast dat ik hier een nipte voldoende aan geef. Ze hebben er zichtbaar plezier in, komen geloofwaardig over en zeker de zussenband vond ik wel aardig gedaan. De andere twee delen binnenkort ook maar eens kijken.

Kleine 3*

Bekijk hier mijn volledige beoordeling: Review To all the boys I loved before

Aziatisch-Amerikaans meisje Lara Jean [Lana Condor] heeft nog nooit een vriendje gehad maar heeft voor alle jongens op wie ze ooit verliefd was een geadresseerde liefdesbrief geschreven die ze nooit heeft opgestuurd. Wanneer blijkt dat iemand die brieven heeft laten versturen, komt Lara Jeans leven op de kop te staan. Bijkomende probleem: één van de ontvangers is het vriendje [Noah Cintineo] van haar oudere zus [Janel Parrish]. Net als het gelijknamige boek is dit gericht op pre-puberale tienermeisjes en ondanks het niet onaardige uitgangspunt blijft het dusdanig op de oppervlakte steken dat oudere jongeren (en jongere ouderen) hier niet van onder de indruk zullen zijn.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

To all the Boys I’ve Loved Before

Ik weet met 100% zekerheid dat ik afgelopen vrijdag niet de enige was die enthousiast naar Netflix ging om één specifieke film te kijken: To all the Boys I’ve Loved Before. 17 augustus verscheen deze verfilming van het gelijknamige boek eindelijk op Netflix en we keken er massaal naar. Wat wel opvallend was, was dat we de film echt moesten opzoeken door op de loep te klikken en de naam in te vullen. Is het gek dat ik had verwacht dat de film direct als aanrader op het beginscherm zou komen te staan? I think not.

Het was mij zelfs gelukt om mijn vriend te overtuigen deze film samen met mij te kijken. Onder het mom van: dan weet je ongeveer wat ik wel eens lees. Nou was de film niet helemaal zijn ding, maar het was wel leuk dat ik er met iemand over kon praten.

Boek vs film

Gelukkig – voor de makers van de film en deze recensie – is het al een hele tijd geleden dat ik Aan alle jongens van wie ik hield heb gelezen. Namelijk alweer meer dan twee jaar geleden. Waarom is dat goed voor de film en de recensie? Dan vergelijk ik namelijk niet het boek en de film tot in detail. Iets dat ik bijvoorbeeld wel deed bij The Darkest Minds, haha. Er waren zeker wel dingen die zijn opgevallen en die niet klopten – waar is de scène met autopech? en hoezo is Mona Margot opeens degene die veel bakt? – , maar omdat ik niet meer exact wist hoe het verhaal verliep deerde het mij minder.

Leuk geacteerd

De acteurs hebben de personages leuk neergezet. Noah Centineo kende ik al uit de tv-serie The Fosters. Ik was dan ook direct bij de aankondiging enorm blij dat hij Peter zou spelen. Het is een hartstikke leuke en goede acteur, en dat blijkt ook weer in To all the Boys I’ve Loved Before. Aan Lana Condor moest ik even wennen. Dat ligt echter denk ik aan het feit dat ik Lara Jean zag als het meisje op de cover van de boeken, haha. Kitty vond ik wel minder grappig dan in het boek. Ik had veel minder feeling met haar. Ik ben er nog niet helemaal over uit of het aan de actrice lag, of aan hoe de grappen in het boek overkomen versus in real life.

Cameo

Hebben jullie trouwens ook de cameo gezien van Jenny Han? Wauw, wat kwam ze vol in beeld hè! Liefelijk kijkend hoe haar personages tot leven kwamen. Ik vind het echt superleuk wanneer de makers van boekverfilmingen auteurs er ook op deze manier bij betrekken.

Conclusie

To all the Boys I’ve Loved Before is een fijne romcom voor iedereen die van het genre houdt. Het verhaal komt niet helemaal overeen met het boek, maar volgt wel de grote lijnen. Het is een film die voor je gevoel veel korter duurt dan de anderhalf uur dat deze film telt, en is dus heerlijk om even tussendoor te kijken. In tegenstelling tot het boek eindigt de film niet met een cliffhanger, al wordt er met een extra scène wel gehint naar PS I Still Love You. Kom maar op zou ik zeggen, want deel twee vond ik echt een geweldig boek!