A Christmas Prince (2017)

Ook ik had bovenstaand idee, maar deze film was kwalitatief toch wel een stuk beter dan de meeste Hallmark films. Alleen de acteerprestaties al, die bij Hallmark vaak zeer bedroevend zijn. Bij deze film viel het allemaal mee. Het springt er nergens echt tussenuit, maar iedereen doet het prima.

Er wordt hier en daar wel gerefereerd naar kerst en de sfeer, maar qua verhaal had het net zo goed in hartje zomer kunnen afspelen. Het is in ieder geval geen film die ik echt voor de kerst zou bewaren. Het verhaal wordt goed gebracht en weet op sommige punten zelfs enigszins te verrassen. Dat laatste vind ik in deze tijd toch wel uniek, waarbij het verhaal vaak van begin tot eind na de eerste minuut al uitgestippeld is. Oké, je hoeft natuurlijk geen genie te zijn om te zien waar deze film uiteindelijk naartoe gaat, maar tussentijds weten ze met een paar leuke twists te komen.

Het zal geen film zijn die op mijn vaste lijstje met kerstfilms komt om ieder jaar te bekijken, maar het is ook absoluut geen film die ik nooit meer aan zal zetten.

“Who are you, and what are you doing in my palace?”

Aardig kerst niemendalletje. Het is voorspelbaar, sentimenteel en heel erg zoet, maar dit soort film opzetten in december brengt je vanzelf in de juiste kerstsfeer. McIver is ook een sympathieke hoofdrolspeelster en vooral het samenspel met de jonge Kneafsey levert leuke scènes op. Lamb is een stuk minder op dreef, en het romantische gedeelte werkt dan ook niet echt. Wel belangrijk in dit soort films.

A Christmas Prince is een kerstfilm van de Amerikaanse streamingsdienst Netflix. En zoals meerderen hier al hadden opgemerkt, Netflix speelt hier een beetje leentjebuur bij de Amerikaanse tv-zender Halmark Entertainment. Want A Christmas Prince had niet misstaan in het oeuvre van Halmark, waar familiemoralen en romantiek een sterk thema vormen.

Je kunt de film een beetje omschrijven als “Assepoester met kerstmis”. Rose McIver speelt een Amerikaanse journaliste die voor een artikel afreist naar het fictieve land Aldovia, waar een knappe prins op het punt staat te worden gekroond tot koning. Natuurlijk is de prins vrijgezel en valt hij als een blok voor een doodgewone journaliste. En aan het einde leven ze nog allemaal lang en gelukkig.

Voor originaliteit of goede acteerprestaties moet je vaak niet bij een gemiddelde kerstfilm zijn. Ook hier is het allemaal een beetje te gelikt. De locaties van het koninklijke kasteel zijn natuurlijk prachtig, maar helaas weet de film inhoudelijk minder te imponeren. Het ontbreekt het koppel Rose McIver en Ben Lamb aan chemie en de slechterikken van het verhaal worden helaas iets te dik aangezet. Geen topper van Netflix, maar de film was succesvol genoeg om een jaar later een vervolg te krijgen: A Christmas Prince: The Royal Wedding.

Heerlijke film voor deze tijd van t jaar. Ik wist precies wat ik kon verwachten en het was beter. Nu de andere delen nog. It is beginning to look a lot like X-Mas❤. Tuurlijk zijn dit niet de al te ingewikkelde scripts, maar voor heel veel mensen en families geweldig in deze tijd.

Best een sympathieke film en qua sfeer wel oké waardoor het wel is uit te zitten, want verder brengt deze film weinig en ligt verveling snel op de loer. Werkelijk alles is weleens al veel vaker langsgekomen, tot aan het wijsneuzerige meisje in een bijrol aan toe (deed me ook enorm denken aan The Princess Switch, al was die film van latere leeftijd dus de eigenlijke kopie). Maar hoewel het acteerwerk verder niet denderend is, is het geheel best charmant, locaties heel aardig (zou een gemiddelde Amerikaan denken Aldovia daadwerkelijk bestaat?) en in deze tijd best te kijken. Maar daar is dan ook alles mee gezegd. 2,5*.

Typische 'opwarmer', zoals wel meer van dit soort Netflix-kerstfilms. Met andere woorden: een film die niet eens in aanmerking komt om zich te meten met films als Love Actually, Home Alone en A Christmas Carol, maar die wel prima dienst doet om begin december mee in de juiste sfeer te komen. De film moet het volledig hebben van een sprookjesachtig ogende locatie genaamd Aldovia en een Rose McIver die een sympathieke hoofdrol weet neer te zetten.

Verder stelt de film namelijk vrij weinig voor. De overige acteurs maken vrij weinig indruk, waarbij ook nog opvalt dat bepaalde personages (het verwende prinsesje, Simon) meermaals vervelend dreigen te worden. Dat de film inhoudelijk niet veel nieuws te bieden heeft mag ook niet als een verrassing komen. Het is in ieder geval een film waarvan ik de rode nog wel onthouden heb, maar de meeste details binnen afzienbare tijd kwijt zal zijn. Verre van vervelend en het kijkt gemakkelijk weg, maar zelfs binnen de Netflix-stal vind ik dat er betere films te vinden zijn, zoals bijvoorbeeld Christmas Inheritance.

2,5*

Op 10 december 2017 onthulde Netflix in een tweet dat 53 abonnees deze film 18 dagen lang dagelijks hadden bekeken. De film werd opgenomen in het Peles Castle. Beter bekend als een kasteel in de Karpaten in Sinaia, Roemenië. Het kasteel werd eveneens gebruikt voor A Princess for Christmas. Deze beelden worden afgewisseld met scènes uit New York City en Chicago. Dit op basis van de stadsvlag die duidelijk herkenbaar in beeld komt. Actrice Rose McIver vond het na eigen zeggen een leuke en vrolijke Kerstfilm. Ze heeft tot dusverre alle kansen aangegrepen om duistere en gruizige verhalen te doen, en dit was gewoon iets leuks om te doen. In deze film heeft ze dezelfde achternaam als haar personage in het tv-programma iZombie. Actrice Alice Krige speelde eerder de rol van een koningin als The Borg Queen in Star Trek: First Contact.

Het landschap en de muziek zorgen voor de juiste stemming, en ook de chemie tussen Rose McIver en Ben Lamb is aanwezig. De rest van de cast is echter niet zo indrukwekkend, en het mag duidelijk zijn dat ook deze Kerstfilm doorspekt is met clichés. In principe niet erg voor de liefhebbers van een zoetsappig verhaal met de bekende aspecten voor een onderhoudende avond, maar kritisch gezien geen uitblinker. Om over de vervolgdelen nog maar te zwijgen...

2,5 *

Dit was zo stom als de pest en extreem cliché. De personages zijn onderontwikkeld en het plot is al zo vaak en beter herhaald in andere films. Het is bijna schandelijk dat dit gemaakt is.

Nou, krijg de klere, want ik heb het opgegeten als peperkoekjes.

Cliché, zoetsappig, voorspelbaar. Allemaal waar. En toch, zo vlak voor kerst is het prima te pruimen. De voorspelbaarheid gaat hier overigens wel ver: ik heb het er niet over dat je de afloop al weet voor je begint met kijken, maar dat je weet hoe bepaalde scenes aflopen. Maar het is dan ook wel weer grappig daardoor. Het acteerwerk, het verhaal, de decors is allemaal van Hallmark niveau. Eigenlijk brengt het precies wat je mag verwachten van een standaard, commerciële kerstfilm met laag budget. En misschien net een beetje meer. Voor mij 2,5 ster en dat is een compliment. Ik zou het misschien wel 3 sterren in het genre kunnen geven. Ik ga me volgende week maar aan de twee andere delen wagen.