The New Mutants (2020)

"I don't think we're here to get better."

Het meest knappe aan 'The New Mutants' is dat de film na alle uitstel toch in de bios is uitgebracht.

Vijf jonge mutanten zitten tegen hun wil opgesloten in een landhuis dat dienstdoet als een kliniek/school. Gaandeweg tracht een dokter erachter te komen wat hun superkrachten zijn. Het lijkt een interessant gegeven te zijn, maar draait uit op een doelloos verhaal.

Het merendeel van de film zit je te kijken naar ellenlange groepsgesprekken die nauwelijks iets toevoegen. Op deze manier wordt er gepoogd om de personages te voorzien van enige achtergrond, maar het is simpelweg niet boeiend. Het probleem is dat de dialogen enorm ondermaats zijn en de cast zelf lijkt er ook geen zin in te hebben. Dit haalt veel van de spanning weg.

Men gooit er nog wat horrorelementen tegenaan om de boel enigszins op te schudden. Jammer genoeg krijg je veel clichés voorgeschoteld die geen indruk maken. Het resultaat is een rommeltje te noemen. De pay-off voegt niet veel toe; wat matige CGI en nietszeggende actie.

Al met al een karige superheldenfilm die je na afloop gelijk weer bent vergeten. Hier valt echt weinig bijzonders uit te halen.

Kleine 2,0 sterren.

Wel een aardige film. Sfeertje is oké en als horror vind ik dit wel een fijne vorm, zo zonder die schrikeffecten met hard geluid, maar vooral leunen op sfeer en hier en daar en eng moment. Soms is de film wat te kabbelend en zeker het acteerwerk is niet bepaald sterk en dat helpt dan ook niet mee om echt met de personages mee te gaan. Maar de film was kort genoeg om net niet echt te gaan vervelen. 3,0*.

Deze film is natuurlijk allang kansloos door alle negatieve publiciteit die al jaren rondom de productie hangt, maar stiekem houd ik wel van dit type film. Het is klein en het draait om een klein groepje personages in een grote mansion en worden op het oog tegen zichzelf en de mensheid in bescherming genomen. Maar speelt er meer? Het trage tempo van de film komt de uitdieping van de personages ten goede en ik vond ze stuk voor stuk interessant. Dit had in een snelle film niet gekund. Je leert het groepje nu goed kennen en soms deed het haast IT achtig aan met de nachtmerries die de jongeren individueel meemaken.. Ik kan dus echt niet over de film vallen. Natuurlijk is het niet perfect en had het misschien nog voller voor het horrorgenre moeten gaan, maar ik ben niet bekend met het bronmateriaal en kan dus weinig met de kritieken van de bedenker van the New Mutants.

Vooralsnog vind ik dit een prima X-men afscheid bij Fox en is dit wel het type film dat ik kan waarderen. Verwacht je groot blockbuster vermaakt? Sla deze film dan alsjeblieft over.

3,0*

Beter dan verwacht, zeker na de recensies. New Mutants focust zich duidelijk op 1 locatie met een beperkt aantal personages zonder geforceerd een link te maken met iets van buitenaf. Je kan een vervolg verwachten (of dat was toch de initiële bedoeling denk ik), maar het wordt niet in je strot geramd.

Opvallend is wel de samenhang van de personages die aanvankelijk wat vervreemd zijn van elkaar, maar de acteurs zijn goed op elkaar ingespeeld. Wat er gebeurd is niet zo spectaculair, maar voor het genre is dit wel verrassend. Nodige horror en mysterie er in, het blijft toch wel boeien. Als de eerste X-Men een einde kennen is dit alvast een pak beter dan Dark Phoenix.

Terwijl Wolverine vredig onder de grond ligt en Simon Kinberg met Dark Phoenix de gehele X-Men-filmserie lijkt te hebben begraven, is The New Mutants een soort laatste adem van de X-Men reeks. Of in ieder geval de film met de langste adem, want de film zou oorspronkelijk al in april 2018 uitkomen. Het idee was oorspronkelijk om een soort horrorfilm-variant van X-Men te maken. Geen slecht idee, hoewel we met Doctor Sleep (de sequel op Stanley Kubrick’s The Shining) wat mij betreft al een perfecte duistere X-Men film kregen. En ook een Brightburn was recentelijk al een film die liet zien dat horror en superheldenfilms prima gemixt kunnen worden. Met het idee van Josh Boone is op zich dus niets mis, zeker niet als blijkt dat hij vooral A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors als inspiratiebron gebruikt.

Net als in Dream Warrios zit in The New Mutants ook een groepje tieners opgesloten in een inrichting en worden ze geteisterd door nachtmerries, waarin ze worden achtervolgd door datgene waar ze het meest bang voor zijn. Met zo’n plot verwacht je elk moment dat Heather Langenkamp binnenstapt om de tieners te helpen met hun droomkrachten. Maar in plaats van Langenkamp komt ene dokter Reyes helpen. De film doet daarin ook sterk denken aan Glass van Shyamalan. Reyes - naar het schijnt de énige medewerker in het hele complex - probeert de kids (met acteurs uit hitseries als Stranger Things en Game of Thrones) te helpen. Het is mij onduidelijk of Boone echt wil dat we Rey volledig vertrouwen, want een beetje ervaren filmkijker trekt waarschijnlijk al vanaf de eerste scène het sympathieke voorkomen van deze mutante Bep in twijfel.

De personages zijn allemaal maar zo-zo, met name het hoofdpersonage is maar een saaie dame. De hoop is dus vooral gevestigd op de horror-elementen, maar daarin stelt de film teleur. Eng wordt The New Mutants nooit, het is allemaal behoorlijk braaf en wel erg kindvriendelijk. Boone maakt er geen geheim van dat hij zich liet inspireren door Buffy: The Vampire Slayer - de film komt twee keer met hele duidelijke verwijzingen naar deze serie. En de toon is er ook wel een beetje naar; het is voor de allerjongste kijker misschien redelijk spannend, maar verwacht absoluut geen horrorfilm. Vooral in de climax krijgen we niet meer dan het gebruikelijke CGI-superheldengedoe voorgeschoteld.

Desondanks is The New Mutants verre van de slechtste film in de serie. Het voelt niet als een sterke afsluiting van de gehele X-Men serie - die nu bij Marvel ligt om opnieuw gestart te worden in het MCU - maar het is een betere film dan een X-Men: Apocalypse of X-Men: Dark Phoenix, om maar wat te noemen. Uiteindelijk had men deze dertien-films-tellende superheldenreeks gewoon moeten afsluiten met een knaller als Logan, wat veruit de beste film in die hele serie is.

3 kleine sterren.

In de jaren '80 was deze stripboekenreeks over een spin-off van ‘X-Men erg populair. Regisseur Josh Boone die eerder succes had gemaakt met mierzoete The Fault in Our Stars (2014), was een fan van New Mutants-strips, schreef zijn eigen verhaal en wilde het graag weleens proberen. En ondanks dat de regisseur niet van horrorfilms houdt, wilde hij de superhelden in een horrorsetting plaatsen dat beïnvloed was door A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors

Met dat idee was ook niets mis mee! Helaas was het proces om de film te maken niet zo makkelijk! De film werd opgestart bij 20th Century Fox, waar de film te kampen kreeg met herschrijvingen van het script en Re-shoots omdat de producers zeg maar....met alle winden mee waaide. Tja en toen kwam de overname van Fox door Disney. En die wisten niet goed wat ze aan moesten met de projecten van Fox. Dat hadden ze al een beetje laten zien met de film 'Dark Phoenix ' In deze film lijken de connectie naar het X-Men-universum krampachtig eruit gesneden te zijn (al zijn er wel een paar) Tja, men had geluk dat de COVID-19-pandemie de film uiteindelijk toch nog in de bioscoop bracht Zucht …waren de Amerikaanse recensenten weer boos...omdat ze niet waren uitgenodigd voor een press release!

Voor het verhaal gebruikte men een combinatie van mutanten uit de strips. Mirage (Danielle Moonstar) speelt hier de hoofdrol en nadat zij is belandt op een afgesloten instituut worden; Cannonball (Samuel Guthrie), Sunspot (Roberto da Costa), Wolfsbane (Rahne Sinclair) en Magik (Illyana Rasputin) geïntroduceerd. Tenslotte waren er a verwijzingen (via een computerscherm ) naar deze jonge superhelden in X2 (2003) en Sunspot was al te zien geweest in X-Men: Days of Future Past (2014) En ook hier zinnespeelt men naar Essex Corporation (de organisatie van Mister Sinister) die voor het eerst werd gezien aan het einde van X-Men: Apocalypse.

Nu is de film niet slecht maar eigenlijk ook niet goed. Het is een ‘ok’ film. Voor het grootste deel slaagt regisseur Boone er wel in om een fatsoenlijk horror-getinte YA Superhelden-drama van te maken. Maar de film blinkt nergens in uit. Het is een rustig voortkabbelende film die nergens echt vervelend wordt maar ook nergens echt interessant. Een lesbische liefdesscène die verdacht veel lijkt op wat hij deed in zijn vorige film moet er duidelijk ingepropt zijn In hoeverre inmenging van beide studio's deze film hebben beïnvloed is natuurlijk nooit achter te komen Maar het is al een geluk dat de film niet een gehele mislukking is geworden.

Aardige Marvel variant. Het verhaal is ten opzichte van andere marvel films wat duister en minder kleurrijk. De uitwerking is redelijk. De opbouw is prima hoewel de film soms wat traag is. Maar desalniettemin blijft het wel boeien. De personages krijgen voldoende ruimte zich te ontwikkelen en daar ligt de grootste kracht van de film. Jammer dat sommige acteurs niet lekker uit de verf komen, met name de kleine Hunt valt wat tegen. Verder bevat de film voldoende spanning en zeker richting het einde veel actie. 3.0/3.5

“This isn't a hospital, Pocahontas. It's a cage.”

De ‘X-men’ franchise behoort langzamerhand toch wel tot mijn jeugdsentiment. Hoewel ik dan niet uit de tijd kom van de ‘X-men’ stripboeken ben ik wel opgegroeid met de eerste films die er uit kwamen van deze franchise begin de jaren 2000 waarbij ik zelfs nog een videospel had vroegen van ik dacht ‘X-men 3’ en ‘The Wolverine’. Voor mij eindigde deze franchise dan ook bij de film ‘Logan’ waar wij als kijkers afscheid nemen van een personage die deze franchise wel zo goed als bij elkaar hield met onder andere ook wel het geweldige charisma van ‘Hugh Jackman’.

Echter, vorig jaar is er een nieuw deel van ‘X-men’ uitgekomen maar ik heb nooit echt het gevoel gehad om die te willen zien. En toen deze film werd aangekondigd was enigszins mijn interesse wel weer opgebloeid. De film ‘Brightburn’ sprak erg aan dus ook dit concept zag ik wel zitten, ‘superhelden’ in een horror setting. Het is nu dus de beurt aan de ‘X-men’ reeks om ook zo’n goeie film neer te zetten, al falen ze in mijn ogen wel.

De kinderacteurs weten nergens echt door te dringen of te overtuigen waardoor de film héél traag en op veel vlakken heel saai aanvoelt. Het duurt ook echt te lang voordat er iets gebeurd, er was nergens echt iets fundamenteels te vinden wat de film in één rechte lijn trok, we gingen van scene naar scene en het is allemaal vrij hak op de tak geregeld. Nee, de cast wist me zeker niet te overtuigen in deze film.

Dus helaas, wederom waren mijn verwachtingen weer iets te hoog voor een film als dit. Hoewel de film op visueel gebied nog wel wat te bieden heeft weet het verhaal noch het concept mij nergens echt te boeien en dat zat me wel een beetje in de weg. Ik was blij dat de film afgelopen was en vond het veelal een lange en harde zit, ondanks de nogal korte speel duur.

2.0*

Zaten een paar "mooie" opvallende fouten in, zoals het moment dat Dani Moonstar (Blu Hunt) ruzie heeft met Illyana Rasputin (Anya Taylor-Joy) op het terrein van de basis, ze heeft een bloedneus die duidelijk zichtbaar is (2 strepen bloed) en als ze van de grond afkomt, zie je eigenlijk geen bloed meer.

Zoiets hoort op te vallen en gecorrigeerd te worden is mijn mening maar alla.

Ondanks de negatieve recensies en verhalen over deze film moet ik zeggen dat TNM op mij verfrissend overkwam. Jonge acteurs die redelijk hun werk deden, aardige trucage en een prima verhaallijn.

Her en der spreekt men over kindacteurs maar b.v. Blu Hunt ( lid van de Lakota stam) is inmiddels 25 jaar, Anya Taylor-Joy 24 jaar en Maisie Williams is 23 jaar. Dat zijn geen kinderen meer.

Voor het geheel een 7-.

Beetje gevalletje vlees noch vis. Niet slecht gedaan, maar de vlak uitgewerkte personages, de eenzijdige setting en het karige verhaaltje zorgen bepaald niet voor een jubelstemming. Een handjevol sterke scenes en overwegend prima special effects houden de boel op de rails. Maar het is op het randje.

Het is niet zó treurig als eindresultaat, wat je zou verwachten na dit hele lange en mislukte productieproces, maar alsnog is het niet veel soeps. Een hoop puberaal geneuzel en wat matige pogingen om er wat duistere horrormomentjes in te krijgen, maar het werkt gewoon niet. Dit voelt ook gewoon als een productie waar nooit echt vertrouwen in is geweest. Een niet al te beste cast met een stel behoorlijk irritante figuren en actie wat nogal slap aan voelt. Nee, dit heeft niet die Marvel-standaard die je hoopt te krijgen bij iets als dit. Visueel kon het er nog wel mee door, maar de film voelt gewoon leeg. Dit zal zo'n titel zijn die we de komende 15 jaar op een gure donderdagavond op RTL7 op televisie voorbij gaan zien komen.

2*

Mwa.

Voor de nieuwsgierige horrorfans die de film nog moeten zien, deze film heeft niet heel veel met horror te maken. The New Mutants had net zo goed voor 12+ kunnen zijn, de kijkwijzer is namelijk wat overdreven en misschien zelfs gedaan voor extra zakcentjes vanuit de horrorcommunity. Buiten wat enge monstertjes heeft deze film namelijk niet heel veel horror tot z'n beschikking.

Het is jammer, maar wel te voorspellen. Het laat toch zien dat Marvel nog niet een echt afwijkende stap aandurft, waarschijnlijk omdat ze denken dat het geen geld gaat opbrengen. Laat dit nou juist een subgenre zijn waar ik graag op af was gekomen, namelijk superheldenhorror. Dit leek in de jaren 2019-2020 even populair te worden, maar doof daarna snel weer af. The New Mutants is daarin dan ook niet de beste kandidaat.

Acteerwerk is verder wel aardig, niet verwacht afgaande van de trailer, zeker niet van Taylor-Joy. En dan blijkt het precies Taylor-Joy te zijn die het leukste personage neerzet. Verder wordt er naar behoren geacteerd, buiten Hunt om, die toch een te moeilijke rol bleek te hebben. Het jammere is verder dat de personages vaak niet echt uniek of leuk worden en te weinig eigenzinnigheid hebben om leuk te worden.

Visueel zitten er zeker wat centjes in en zo zien de effecten er best aardig uit. Opvallend genoeg is deze film wat kleiner opgezet in vergelijking met de andere X-Men films, waarschijnlijk om de gok te wagen met het genre. Het is dan ook erg jammer dat Boone er niet veel van weet te maken, want het is een erg veilige PG-13 film geworden, maar wel eentje die voor een groot deel lekker en zonder irritaties wegkijkt, buiten de compleet mislukte spanningsopbouw om.

Een paar niet-effectieve schrikmomenten en slordige spanningsopbouw zorgen ervoor dat deze film uiteindelijk meer een sciencefictionfilm met fantasyelementen blijkt te zijn dan een horrorfilm. Actie kan je het ook niet echt noemen, aangezien de knokpartijen en het wapengeweld worden beperkt tot standje 0. De finale is wel wat luider, maar is verder ook het minste punt van de film, dus veel verschil maakt dat niet.

De Disneyfilm ontknoping doet de film namelijk geen goed. Een goed resultaat was het al niet, maar het valt uiteindelijk zo uit de toon met de rest van de film dat het vooral ongemakkelijk wordt. Want waar er op z'n minst nog een sinister sfeertje door de film heen hing gaat de film uiteindelijk integraal over op normaal superheldengedoe. Het is te verwachten, maar het maakt de film er niet beter op.

Gelukkig kijkt het lekker weg en kent redelijke effecten en een aardige look. Duurt verder ook niet te lang en dat de film wat anders opgezet is in vergelijking met andere X-Men films kan ik ook zeker waarderen. Toch hoop je op een echt spannende horrorfilm en dat is deze film niet. Ze hadden 2 jaar lang om dit te fixen, maar waarschijnlijk vonden de studio's het zelf al spannend genoeg, pun intended. Het resultaat weet dan ook niet op te leven naar het potentieel, maar kijkt alsnog aardig weg.

Het spannendste in de film zijn de netkousen van Anya Taylor-Joy, die zelfs met die malle pruik stomend heet blijft, de rest is weinig boeiend. Geen enkele superkracht is echt interessant of creatief benut. De eerste helft voelt aan als een tv-aflevering, de tweede biedt wat meer cgi maar geen interessante actie. De karakters blijven eendimensionaal en niemand wekt sympathie op behalve Charlie Heaton, beter bekend als Will's oudere broer Jonathan Byers in Stranger Things.

Het is een beetje alsof de X-Men na een aantal slippertjes wat ongewenste kindertjes achtergelaten hebben met halfbakken superpowers. Die om wat extra geld uit de Marvel koe te melken worden ingezet in een haastig gefabriceerd tienerfilmpje zonder stevig raamwerk (even de X-men noemen en een Buffy aflevering flashen telt niet).

Wil je dit soort kinderen interessanter maken, dan laat je juist hun interactie zien met de buitenwereld. Die krijgen we hier niet door de veel te geisoleerde setting. Aangevuld door snedige dialogen, goed opgezette actiescenes en fraaie visuals kom je dan al een heel eind. Niets daarvan hier. Wat resteert is middelmaat.

Gave film. Mutanten in een iets andere setting. Een het feit dat niet meteen de hele wereld gered moet worden is sowieso in dit geval al een bonus.

Een variant als dit kan me beter bekoren dan sommige grootschalig DC of MCU films.

Zeer matige film. Kan er eigenlijk ook niet veel over zeggen.

Het boeit gewoon nergens, is nergens echt spannend of eng, de karakters zijn vlak en worden totaal niet uitgediept. Wel zitten ze binnen no-time en zonder enige aanleiding met elkaar te bekken... dat dan wel. Het lijkt gewoon alsof er een groot belangrijk stuk tussenuit is gehaald.

Positief? De openingsscéne en de korte speelduur!

2*

Een Marvelproductie die eens niet gaat om de eliminatie van een superschurk die de aarde wil vernietigen. Het verhaal speelt zich daarentegen in een veel intiemere setting af dan gebruikelijk is bij Marvel. Het draait in The New Mutants om een aantal tieners dat moet leren met hun specifieke vaardigheden om te gaan. Tijdens dat proces staan de gangbare tienerproblemen in de weg en is er onderlinge kift. Het is dan ook niet opzienbarend dat de regisseur Josh Boone is. Iemand die bepaald niet uit het spektakelveld van de superhelden afkomstig is.

De regisseur van de film The Fault in Our Stars (2014) is bekend met het thema van tieners die het moeilijk hebben en die een manier moeten zien te vinden om daaruit te komen of om daarmee te leren omgaan. Dat is veelbelovend. Veel expertise neemt Boone echter niet mee de film in. Heel diepgaand is het allemaal niet. Alleen het wezen en de bijzondere krachten van hoofdpersoon Dani worden in feite een beetje uitgediept. Heel interessant is dat overigens niet. De overige personages en hun krachten dienen om Dani‘s rol glans te verlenen. Ze krijgen hier en daar een halfslachtige kans om iets meer te zijn dan behang maar hangen er vooral maar wat bij.

De verhalende aanzetjes zijn trouwens niet eens oninteressant. Het verhaal rondom de superhelden in wording en de tegenstand die ze ondervinden bij de exploratie van hun krachten heeft spannende potentie. Het is jammer dat de personages zo vlak worden weergegeven, terwijl hun specifieke krachten en specifieke karaktertrekken uitnodigend genoeg zijn om verder te worden uitgewerkt. Dat gebeurt dus helaas niet. Het blijft bij een platte voorstelling en wat onderling gekrakeel en geschermutsel dat vooral plichtmatig aanvoelt en amper amusementswaarde heeft.

De speciale effecten zijn schaars en stellen weinig voor. Dat geldt eveneens voor het horroraspect. Dat maakt evenals de inoud en de uitwerking van de personages geen indruk. En zo is het verhaal over getraumatiseerde tieners met bovennatuurlijke krachten slechts een verhaal dat de potentie heeft om aangrijpend, spannend of vermakelijk te zijn, maar dat in werkelijkheid nooit is.

Het zal rond dezelfde tijd geweest zijn van de release betreffende X-Men Dark Phoenix dat er van deze film, The New Mutants, een trailer werd gereleased en dat er toch een bepaalde interesse nieuwsgierigheid ontstond. Want dit leek toch een hele andere kant op te gaan met het nodige aan griezelmomenten en wellicht een psychologische inslag terwijl de standaard x-men film oppervlakkig van aard is. Anno 2023 was wel duidelijk dat deze film geen succes geweest was doch de nieuwsgierigheid bleef en wat een verrassing dat hij op Disney+ stond dus toch maar even kijken dan.

En de vraag is van meet af aan wat hier nu precies de bedoeling van was. Had dit een hele nieuwe lijn moeten worden met een meer duistere inslag? Had dit een parallel moeten worden met een nieuwe reeks aan X-Men films? Zoeken is het zeker in het begin wat nu precies de bedoeling is van de dokter en haar patiënten, wat het doel is van hun insluiting en wat de krachten nu precies zijn van Dani. Op een gegeven moment is de sfeer toch redelijk te noemen vooral met het verschijnen van de smiley faces, is de duister sfeer best oké te noemen en de muziek ook. Anya Taylor Joy maakt er overduidelijk het beste van terwijl de rest eigenlijk niet zo heel goed weet wat ze aan het doen zijn.

Het zijn enkele lichtpuntjes in een film die verder eigenlijk totaal niet interessant is. De karakters boeien niet, het verhaal is onduidelijk en de psychlogische griezelmomentjes werken eerder op de lachspieren dan dat ze echt impact maken. Zoals reeds gezegd zijn de smiley faces best oké maar dat gedoe met die beer kan me niet snel genoeg afgelopen zijn. Aan het einde van het verhaal mag duidelijk zijn dat een link naar de originele x-men reeks, die ik een warm hart toedraag, een grote aanfluiting is en dat deze The New Mutants een grote verliezer is en het geen raadsel is waarom deze film nooit een vervolg gekregen heeft. Voor iedere andere X-Men liefhebber geldt ook maar één boodschap en dat is dat deze film gerust overgeslagen kan worden.

Dit is nou eens een keer wat anders. Jammer dat dit niet is aangeslagen. Want door al het superhelden geweld is dit toch wel een aangename afwisseling. Ik zal niet zeggen dat het perfect is, maar een andere insteek is leuk. Je ziet het nu ook met The Marvels heel de wereld is superhero moe. Als ze wat meer van dit maken dan ga ik zeker weer een poging wagen om de draad weer op te pakken en me te wagen aan het genre.