Maze Runner: The Death Cure (2018)

Het slot van de Maze Runner-trilogie is, net als z'n voorgangers, bepaald geen geweldige film. Van het verhaal kon ik sowieso nooit veel chocola maken - een soort Hunger Games in een Resident Evil-jasje, maar dan heel erg omslachtig - en dat is hier niet anders. Sowieso veronderstelt deze film dat je je nog precies kan herinneren wat er in de voorgaande films is gebeurd, dus het helpt als je die hebt gezien. Een verwarrend verhaal rondom een serum - werkt het nou wel of werkt het nou niet? - en de volstrekt kleurloze Dylan O'Brien in de hoofdrol (het grootste manco aan de serie) zijn duidelijke minpunten. Will Poulter keert gelukkig terug als Gally en zijn aanwezigheid tilt de film naar een acceptabel niveau. De actiescènes zijn goed gefilmd en goddank ook op een dusdanige manier gemonteerd dat de actie overzichtelijk blijft. De special effects en de make-up zijn ook uitstekend, maar ik ben vooral te spreken over de score van John Paesano die een ouderwetse orkestrale score componeerde, beperkt gebruik maakt van percussie - iets waar ik een verschrikkelijke hekel aan heb - en met enkele mooie, effectieve thema's de holle dramatiek van het scenario naar een hoger plan tilt. Technisch dus uitstekend, maar met de zwakke O'Brien en een haastige finale die meerdere vragen onbeantwoord laat, is het toch een ietwat teleurstellend einde van een ietwat teleurstellende trilogie.

"When the hell does it stop?"

Dit leek een veelbelovende trilogie te worden, maar eigenlijk is alleen het eerste deel de moeite waard. Des te opmerkelijker dat men toch deze film eruit kon persen, zeker gezien het ongeluk met hoofdrolspeler Dylan O'Brien en het feit dat de Young Adult hype al een tijdje over is.

Zonder enige uitleg word je als kijker gelijk midden in de actie gegooid, terwijl je zou verwachten dat er een stukje opheldering wordt gegeven over hetgeen wat er zoal is gebeurd sinds 'The Scorch Trials'. Na een klein gat van drie jaar mag het allemaal blijkbaar niet baten, opdat Wes Ball door het bronmateriaal kan jagen.

De intrige die gepaard ging met 'The Maze Runner' is nu compleet weg, je zou zelfs kunnen zeggen dat het plot uiteindelijk erg leeg blijkt te zijn. Dat is met name te merken aan de personages die er voor het grootste gedeelte maar een beetje bijhangen en vervallen in vlakke dialogen. Ze voegen vrijwel niets toe, hoewel ze er toevallig wel altijd op het juiste moment zijn...

Het is metterdaad duidelijk dat alle motivatie en logica voor het gemak compleet overboord wordt gegooid. Waarom 'The Death Cure' dan zo een - tergend - lange speelduur heeft is de grote vraag; het is niet alsof er grootse vraagstukken beantwoord moeten worden. Daarentegen zijn er enkele lichtpuntjes, zoals de vormgeving van The Last City en de wijze waarop de actiescènes in beeld worden gebracht.

Al met al een teleurstellend slot dat je gauw weer vergeten bent. Gelukkig volgt deze film niet de trend om in tweeën opgesplitst te worden.

Kleine 2,0 sterren.

Een Maze Runner die ietwat verschilt van de voorgaande delen, omdat dit het laatste deel is en er afgesloten moet worden. Ik ben vooral gecharmeerd van de close-range-action-scènes. Dit krikt voor mij het cijfer omhoog. Inhoudelijk valt de film wat tegen en is het niet wat je gewend bent zoals van de voorgaande delen. Uiteraard omdat the Maze nu een ondergeschikte rol speelt. Dat is aan de ene kant jammer, maar begrijpelijk voor een afsluitend deel. Het verhaal is lichtelijk dun, maar als je de voorgaande delen kent dan valt het nog enigszins te behappen. Doet me veelal denken aan een Insurgent of een Hunger Games: Mockingjay finale opzet, maar dan iets chaotischer. De film moet bij mij nog even bezinken. Hij was niet heel interessant, maar achteraf gezien ook weer niet bijster slecht of vervelend. Vooral persoonlijk teleurstellend is op dit moment voor mij denk ik de juiste bewoording...

Een waardig finale van The Maze Runner trilogie. Wanneer de film start, begint het al direct met een mooi spektakel waarbij de groep de juiste coupé moet gaan proberen te kapen om Minho te bevrijden. Aan actie geen gebrek in dit deel, met als hoogtepunt voor mij het grote gevecht binnen de muren van de stad, en. Ook aan spanning is er gelukkig geen gebrek. Visueel zag het er erg goed uit. Het acteerwerk van de cast is ook weer uitstekend. De terugkeer van Gally kwam voor mij als een grote verrassing, aangezien ik de boeken nog nooit heb gelezen. (ben ik wel van plan binnenkort) Erg jammer dat Newt dood ging, dat kwam zo te horen ook wel een beetje hard aan voor een paar mensen in de zaal. Een geweldige afsluiter van deze trilogie!

Wat een absurd einde van de serie.

Tegen het einde van de film blijkt dat Thomas (o'Brien) een sleutelrol heeft voor een medicijn tegen het virus dat de mensheid bedreigt. Heeft Wicked dan nooit zijn bloed getest voordat hij bij de jongens in de put werd gegooid?

Aardig slot van de trilogie. Het verhaal is toch wat warrig. Een kleine terugblik had best op zijn plaats geweest. Verder zit de vaart er direct goed in en volgt de ene actiescene na de ander. De actiescenes zien er goed uit met heel wat spektakel. Minpunt aan de film is wel de opsomming van toevalligheden. Net als je denkt dat het misgaat, duikt er weer iemand op die de hele bende redt uit de benarde situatie. Dat gebeurt net iets te vaak. Verder is er voldoende spanning en ziet de film er visueel goed uit. Het acteerwerk is gemiddeld. 3.0

Leuke film als afsluiter van deze trilogie. Net als deel twee kan deze niet tippen aan deel 1 die toch echt de beste is uit deze serie. Deel twee en dit deel beetje vergelijkbaar naar mijn mening en krijgen dan ook hetzelfde cijfer. Misschien was het beter geweest om van deel 2 en 3 gewoon 1 film te maken.

Deze film heeft veel voorspelbare scenes en heeft mij niet weten te verrassen met onverwachte plotwendingen of iets dergelijks. Ik wist constant bij een spannend moment wat er ongeveer ging gebeuren en dat irriteerde soms wel een beetje.

Hoe dan ook, door de actiescenes en de lekkere vaart die deze film heeft scoort hij voor mij toch een 3,5 maar ben blij dat het erop zit.

“Three years we spent behind those walls, trying to break out. And now you want us to break back in.”

Het beste deel uit de trilogie. Te lang en soms te veel van hetzelfde (weer een uitbraak/inbraak), maar de actie ziet er fantastisch uit en O’Brien blijft een sterke hoofdrolspeler. Ook acteurs als Scodelario, Esposito, Salazar, Brodie-Sangster en Poulter zijn goed, en het belangrijkste is dat je ook echt gaat meeleven met de personages. Want anders was The Death Cure een langgerekt en saai actievehicle geworden, maar nu ben je als kijker ook wat meer betrokken bij het verhaal. Hoewel het ook gewoon een vermakelijke blockbuster is.

Waardige, spectaculaire afsluiter. Prima actieverhaal, bijna alle losse eindjes worden bevredigend bij elkaar gebracht, ja dit was cinema op zijn best. Niet iedereen van de bekende personages haalt hier ongeschonden de finish, en zo merk je ook dat dit op emotioneel niveau werkt, want geheel onberoerd laat dit je niet. Deel 1 had de best mysterieuze, beetje angstaanjagende sfeer die op het einde jammer genoeg werd losgelaten. Tweede deel was een downer, hoop gedoe over niets en een soort verbindmiddel tussen 1 en 3. Al met al een behoorlijk geslaagde trilogie, die ook over een flink aantal jaren zijn waarde zal hebben behouden. Tevens ook het startpunt van enkele veelbelovende acteercarrières, want je hoeft geen geleerde te zijn, om te zien dat enkele spelers uit de jonge cast de sterren van de toekomst zijn. Goede sciencefiction.

Minste deel van de drie.

Eigenlijk gebeurt er te veel en duurt de film wat te lang....en word het een beetje saai.

Visueel is er met deze film niets mis en ook het acteerwerk is dik in orde,maar na de toffe eerste twee delen had ik veel meer verwacht van deze.

Degelijke afsluiter van deze toch best aardige trilogie. Iets te lang en de vlakke hoofdrol van Dylan O'Brien doet het geheel geen goed, maar de vaart zit er behoorlijk in en er is voldoende aktie en spektakel om de aandacht er bij te houden. Visueel zeer verzorgd in elkaar gezet; het ziet er allemaal weer bijzonder fraai uit. Al met al een stuk beter dan vergelijkbare filmreeksen als The Hunger Games en Divergent.

Aardig qua opzet, maar meer ook niet. Wat de film ontbreekt zijn de labyrinten en monsters die vooral in de eerste film voorkomen. Hier is het vooral een overlevingstocht en een gevecht tegen Wicked. Eigenlijk een pure actiefilm waar het mysterieuze en de valstrikken van het eerste deel gewoon ontbreken. Wel iets beter dan het tweede deel omdat de film wel goed oogt en dat er ondanks de vele clichés toch een paar verrassingen zijn naar het einde van de film. 6/10

Redelijke film en afsluiter van de Maze Runner reeks. Ondertussen wel uit mijn young adult periode gegroeid natuurlijk, dus misschien vind ik het daarom allemaal net iets minder worden. Al denk ik toch dat het vooral aan de Young Adult films zelf ligt en vooral in de vervolgen. Bij Divergent en The Hunger Games werden die steeds minder tot zelfs erg slecht. Wat The Maze Runner betreft is deel 1 in mijn geheugen nog steeds een zeer goede film, deel 2 een stuk minder en deel 3 kon er mee door.

De film is ook een mix van heel wat genres, dat het op sommige momenten wat chaotisch wordt. Qua plot is het nogal voorspelbaar, de clichés worden dan ook constant aaneengeregen. De acting is degelijk. Will Poulter moet ik niet maar dat is persoonlijk. Een beetje lang misschien maar door de constante actie kijkt de film vlot weg.

Het derde en laatste deel in deze filmtrilogie. Waar Maze Runner een veelbelovend begin was, was de opvolger al een stuk minder en deze laatste film is ronduit teleurstellend. Het helpt niet dat het al enige tijd geleden was sinds ik het tweede deel heb gezien, maar echt in het verhaal komen lukt niet. De acteerprestaties zijn nogal kleurloos en de personages weten niet echt te overtuigen. Daarom ontstaat er ook weinig binding met hetgeen er allemaal gebeurt. De vele actie compenseert de aanwezige tekortkomingen nog wel enigszins. Dat kan echter niet verhinderen dat de film te lang duurt, qua plot niet weet te boeien en zodoende een teleurstellend sluitstuk van de serie oplevert.

Het verhaal is bepaald niet origineel maar biedt voldoende kans voor een vermakelijke film, toch is de uitwerking zo ontzettende voorspelbaar, evenals de acties van de personages, dat je je eerder zit te irriteren dan te vermaken. Sowieso is de cast vrij matig en de personages, zelfs na 3 delen, totaal niet interessant. De climax is erg slap. Ik denk dat ze zelf ook weinig vertrouwen meer hadden in dit derde deel..

De eerste film wist men niet waar het allemaal naartoe ging, de tweede film ging duidelijk nergens naartoe, de derde film maakt veel goed en vond ik de beste van de drie.

Een beter einde dan de Hunger Games : Mockingjay die men dan nog in twee films moest opsplitsen. Dit derde deel is een grote verbetering en een deftige afsluiter van de trilogie. Best tevreden met wat ik zag : een paar goede actie-scènes, ditmaal wel een duidelijk doel waar men kan naar uitkijken, sterkere visuele vormgeving, personages net iets interessanter uitgewerkt al zijn er nog steeds een paar die totaal niks voorstellen zoals Jorge, Brenda en Frypan. Ondanks de matige acteurs heeft deze afsluiter wel degelijk kwaliteiten en biedt het het spektakel dat men verwacht. Best een positieve verrassing want ik geloofde helemaal niet dat het goed zou worden.

Maze Runner : 3*

Maze Runner - Scorch Trials : 2*

Maze Runner - Death Cure : 3,5*

Van de young adult-sci fi verfilming trend die Hollywood heeft gekend met Divergent en Hunger Games is The Maze Runner wat mij betreft de minste daar uit. De eerste delen heb ik elk gezien maar er stond me bar weinig van bij, een slecht teken. Bij andere films herken ik gezichten nog wel en weet ik van oh ja, dat was die verrader, die andere was die rotzak, die ene de goody two shoes....maar hier beklijfde niets.

Bij nalezen over het plot van de vorige delen bleef ik me verwonderen waarom zo ongelooflijk ingewikkeld en riskant met levens werd gedaan om een geneesmiddel te vinden. Een nadere analyse legde de grote zwakte van Maze Runner bloot: het is gewoon een hoop vergezochte onzin in een poging een vijand en een dystopie te creeeren in het verhaal. Nu zijn dit vooral zaken die in de eerste 2 delen al afgehandeld zijn, waarbij in ieder geval het eerste nog genietbaar was door het mysterie.

Maar eenmaal opgelost blijft er weinig meer over dan wat aktie. Die is in het begin van dit slotstuk behoorljjk goed gedaan, maar het eindigt allemaal met een fikse anticlimax en daar kunnen honderd explosies van flatgebouwen (Michael Bay zou jaloers zijn) niets aan veranderen. De film zal ondertussen gemakkelijk quitte hebben gespeeld maar ik had het budget liever zien gaan naar een waardige afsluiting van Divergent.

Dat valse lachje lijkt verder de enige gimmick van Aidan "Littlefinger" Gillen. Esposito, die zo schittert als Gus Fring in Breaking Bad en Better Call Saul, heeft wat meer bereik, maar weinig te doen.

Als verstokte sci fi fan kan ik andere sci fi fans verzekeren: hoe goed de film er ook uit ziet, sla hem gerust over, je mist niets.

Goed dat de reeks hier eindigt.

De eerste film was zeker niet de slechtste young adult verfilming. Leuke opzet en voldoende spannend uitgewerkt. Deel 2 was niet slecht, maar daar was het verval al merkbaar. Deze derde film zet dat verval losjes verder. Hopelijk laat men het hierna rusten.

Dit derde deel voelt vooral aan als een wat brave rehash van bekende actie en scifi momenten voor een jonger publiek. Zombies in tunnels, treinovervallen en grote post-apocalyptische steden met muren rond. Allemaal leuk enzo, maar niet als het expliciet ook voor 12-jarigen geschikt moet zijn.

Ook de personages blijken helemaal niet boeiend, wat opvalt omdat er nog wat extra drama en sentimentaliteit aan de film toegevoegd wordt. Het maakt helemaal geen indruk, het vertraagt de boel alleen maar. Echt slecht is dit derde deel dan ook weer niet, maar ik hoef echt geen vierde deel meer te zien.

2.0*

Three years we spent behind those walls, trying to break out. And now you want us to break back in

Geen idee eigenlijk hoe het kwam dat de Maze Runner reeks ten huize Metalfist opeens stopte maar na een bioscoopbezoek in 2014 en eentje in 2015 was het dus opeens gedaan voor mij met de avonturen van Thomas en zijn kompanen. Jammer, want ik vond de reeks tot dan eigenlijk wel de moeite waard (kregen allebei 4*) maar zo'n 5 jaar later dus eindelijk de reeks eens tot een einde gebracht. Ik heb wel even moeten opzoeken hoe het plot nu weer net in elkaar zat, maar gelukkig is er nog altijd zoiets als Wikipedia.

Ligt daar dan misschien het probleem? In de cinema komt dit soort films sowieso beter tot hun recht dan thuis qua effecten, maar ook qua plot en emotionele betrokkenheid raakte dit niet altijd de juiste snaar. The Death Cure is op zich absoluut geen slechte film en blijft over de gehele lijn vermaken, maar het voelt een beetje als een overbodig deel. Sowieso schiet er van heel de premisse uit het eerste deel niet veel over en vervalt dit derde deel iets teveel in een samenraapsel uit andere films (de voorganger had ook al erg veel Mad Max/Walking Dead/Hunger Games/Resident Evil/... invloeden, hier wordt dat nog wat meer) maar vooral de emotionele diepgang ontbreekt. Dan kun je nog wel een aantal personages laten terugkeren (Gally!) en een ander aantal laten sterven maar het zijn allemaal net iets teveel platgetreden paden. Gelukkig blijft regisseur Wes Ball aan het roer van de franchise en toont zich dat vooral in een aantal erg leuke actiescènes. De openingsscène met het kapen van de wagon zet meteen de toon en gaandeweg passeren er nog een aantal erg leuke dingen.

Hoewel er dus 3 jaar tussen het tweede en het derde deel zit, is de cast gelukkig hetzelfde gebleven. Dylan O'Brien blijft de leider spelen over een select groepje tieners en hoewel daar niet echt de meest begenadigde acteurs tussen zitten, is zo'n Thomas Brodie-Sangster als Newt nog wel tof. Doorheen de film(s) hangt zo'n vermakelijk "wij tegen de rest" vibe en de terugkeer van Will Poultry (die ik in het eerste deel eigenlijk nog niet zo denderend vond) geeft de film een extra boost. Wel een beetje teleurgesteld in de aanwezigheid van Walton Goggins. Zo'n typische acteur die met weinig een fijn slecht personage kan neerzetten (onder andere in de Tomb Raider reboot met Alicia Vikander in de hoofdrol) maar hier te weinig ruimte krijgt.

Het is ook opvallend eigenlijk hoe dat dit derde deel ook amper gezien is. Het eerste deel kan op bijna 2000 stemmen rekenen, de sequel op iets meer dan de helft van dat aantal en dit deel (dat toch ook alweer bijna 2 jaar oud is) moet het maar met 500 doen. De vertraging door de kwetsuur van Dylan O'Brien zal geen goed aan het momentum van de film hebben gedaan maar toch.. Ik dacht dat er meer fans waren van deze reeks.

3.5*

Mooie film vol actie van begin tot het einde. ik dacht zelfs in het begin even dat ik naar the Fast the Furious aan het kijken was met die trein kaping dat ze vanaf rijdende auto's deden. in alle gevallen veel beter als het eerste deel die nog een beetje saai is.

en ook beter als het 2de deel die toch ook alweer beter is dan deel 1

denk niet dat er nog een 4de deel komt gezien het einde maar zulke films zie ik wel graag.

5 sterren!

Best een leuk (laatste) deel. Veel actie en mooie effecten. Het verhaal slaat nergens op en de kinderen zijn niet echt interessant, maar het kijkt allemaal lekker weg. Meer is het ook niet, maar ook niet minder.

Het laatste deel van de trilogie borduurt naadloos verder op het tweede deel. Veel diverse locaties, van het één naar het ander. Zelfde formule ook met de zombies die al bij al geen belangrijke functie hebben, maar voornamelijk dienen als achtergrond.

De superheld komt hier nog wat extra naar voren waardoor het voor mij persoonlijk minder aantrekkelijk werd. Veel actie en geschiet, waardoor het bij momenten een wat simpele actie-blockbuster wordt. Decors zagen er wederom erg prima uit.

Beetje vreemde keuzes ook zoals de terugkeer van Gally of het verraad van Teresa. Men maakte het clichématig onnodig vervelend op die manier. Spectaculair begin op de trein en hier en daar nog wel wat leuke scènes, maar de magie en het mysterie van het eerste deel zijn erg ver weg.

Maze Runner: The Death Cure

Toffe afsluiter.

Dit deel leek meer op het tweede deel, verder in gevecht met WICKED. Wederom met prachtige beelden van bijvoorbeeld de stad en de oorlog die er op een gegeven moment uitbrak. Prachtige muziek tussendoor en de acteurs deden het net als in de voorgaande delen weer uitstekend. De film voelde op een gegeven moment wel wat lang aan en hij wist me niet altijd te boeien, totdat ze de stad ingingen. Toen ging het tempo echt omhoog en gebeurde er enorm veel en was het soms echt een emotionele rollercoaster.

Jammer dat deze trilogie erop zit.

3,5 sterren.

Jammer dit laatste deel, een overkill aan confrontatie en geweld op een uitgekauwde manier. Echt Amerikaans weer. Rebellen staan op tegen een macht met enkele hoofdrolspelers die zich het vuur uit de schenen rennen om koste wat het kost het doel te bereiken. Na een sterk eerste deel glijdt deze trilogie af naar een standaard actiefilmpje met jonge acteurs aansluitend op de doelgroep voor wie deze films bedoeld zijn. Heldendom, tragiek, dood en verderf. Het is teveel.. iets meer diepgang had de film naar een next level kunnen brengen. 3 jaar voorbereiding na deel 2 is dit een pover resultaat.

Aardige film waarin er gezocht wordt naar een middel tegen het dodelijke virus. Zoals verwacht gaat het verhaal verder in dit laatste deel. Ten opzichte van de vorige twee delen is er soms wat meer aandacht voor de personages (maar aangezien deze niet bijster boeiend zijn, doet dat de film weinig goeds). Toch blijft het onderhoudend en met de actie zit het wel goed (zoals de opening en de scene met de bus).

"Three years we spent behind those walls, trying to break out. And now you want us to break back in.”

Het derde deel en ook gelijk het einde van deze trilogie. Ik moet zeggen dat ik er eigenlijk ook wel een beetje klaar mee ben met deze films, het deed me allemaal toch niet zoveel als wat ik had gehoopt. Toch is dit derde deel duidelijk een stuk beter dan het vorige deel en misschien zelfs wel een beetje beter dan het eerste deel. We gaan toch weer wat meer de actie in, er is niet zo veel informatie meer te geven dus deze film zit eigenlijk bordenvol met actie en het feit dat ze een serum verder willen ontwikkelen.

De komst van de grote stad die je eigenlijk op een gegeven moment ziet is een leuke toevoeging, want hier zit WICKED in verstopt met Minho om op hem proeven te doen voor een serum, en ze komen uiteindelijk toch in contact met de rebellen waar Gally weer bij zit (die kreeg twee films terug nog een houten speer door zijn hart gegooid). Al vond ik die stad gewoon echt best vet maar, dat zorgt er wel voor dat de film veelste lang duurt met zo'n tweeëneenhalf uur. Ik had misschien gehoopt dat ze een heel stuk weg zouden laten of misschien meer verspreid hadden gemaakt. Goed je moet het er mee doen maar, dat de films elke keer toch een tikkeltje langer duren vind ik wel klote.

De clichés houden eigenlijk constant wel aan, en die verminderen ook echt totaal niet. Het verhaal is zoals gebruikelijk gewoon weer een warboel en dat maakt het ook niet heel leuk om te kijken. De rode draad van het verhaal blijft wel consistent maar eigenlijk alles daaromheen is niet echt heel pakkend en kan best irritant zijn als je het mij vraagt.

Vooralsnog een leuk afsluiter, dat wel. Ik vond de film toch best gelikt er uit zien, de straten van deze nieuwe stad waren best gaaf zoals alle beveiliging eromheen, het werd toch een tikkeltje spannender toen de rebellen eigenlijk de stad aanvielen al weet je echt wel waar de film naar toe gaat en wat je mag gaan verwachten. Ik had toch wel gehoopt op iets meer Cranks te zien, al is dat uiteindelijk niet het hoofddoel van deze film. Toch viel de “Maze” wel ontzettend in het niets, en heet eigenlijk helemaal niks te doen met deze films. Goed het is een leuk begin zoals deel één maar, daarna komt het ook niet echt meer van pas. En dat is best jammer.

Na herziening toch een halfje eraf, waardoor het tweede deel van de reeks zich tot mijn persoonlijke favoriet mag kronen. Regisseur Wes Ball en zijn scenaristen maken van The Death Cure een zeer typische finale waarin na enige tijd alle registers worden opengetrokken, maar dat maakt het helaas ook nogal voorspelbaar. De castleden leken zichzelf verder moeilijk te kunnen motiveren om nog een oprechte inspanning te leveren, want de namen die in de voorgaande delen een zeer redelijke indruk maakte lijken allemaal op de automatische piloot te spelen. Op visueel vlak ziet de film er gedetailleerd en kleurrijk uit, maar de geanimeerde explosies en actiescenes komen iets te duidelijk uit de computer. Jammerlijk is dat de tweede helft erg vermakelijk wegkijkt, waardoor het opvalt hoe oninteressant de eerste helft wel niet is. Geen idee of het boekmateriaal wat onderscheidender was, maar de verfilming is op-en-top standaard blockbustergedoe.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

The Death Cure
We hebben er even op moeten wachten, maar sinds 25 januari 2018 is hij eindelijk in de bioscoop te zien: Maze Runner: The Death Cure. Dit derde en laatste deel in de verfilming van de Maze Runner trilogie stond in eerste instantie gepland voor 17 februari 2017. Echter kreeg acteur Dylan O’Brien een zeer ernstig ongeluk op 17 maart 2016; tijdens het filmen van één van de eerste scènes in de film waarbij hij vanaf een auto op een trein springt.

De productie van de film werd per april 2016 voor onbepaalde tijd stilgelegd om O’Brien tijd te gunnen om te herstellen. Pas in maart 2017 kon productie van de film weer starten. Meer over O’Briens herstel en carrière vind je in dit interessante interview: https://www.vulture.com/2017/09/dylan-obrien-is-back-from-the-brink.html. De scène waarna het ongeluk volgde, is na O’Briens goedkeuring wél in de film gebruikt.

Tip: Rewatch voorgaande delen
Wat ik iedereen wel ten zeerste kan aanraden is om vooraf nog even het eerste, en in elk geval het tweede deel, even opnieuw te bekijken, voordat je begint aan The Death Cure. Ik had namelijk af en toe, dat mij niet duidelijk was hoe het verhaal ook alweer was geëindigd in The Scorch Trials. Dit maakte dat ik niet direct helemaal goed in de film zat.

Een paar ongeloofwaardige stukjes
Wat ik jammer vond zijn enkele aparte keuzes die gemaakt zijn in het script. Een paar dingen vonden mijn vriend en ik beiden ietwat te geforceerd. Ze kwamen wat té toevallig over, zodat het verhaal op een bepaald spoor zouden komen. Hierdoor kwam het voor ons wat ongeloofwaardig over. Een voorbeeld is de beginscène, waarbij de trein echt gewoon exáct uitkomt daar waar onder andere Newt achter een steen verborgen zit. En dat op een toch best wel lang traject. Maar ook de scène in de tunnels met de Cranks, waar ze “per ongeluk” een steen raken waardoor de gehele auto op de kop komt te liggen. En tot slot nog de scène tegen het einde waarin Teresa alle tijd lijkt te hebben om het vliegtuig in te springen, maar simpelweg besluit dit niet te doen, in plaats van dat het echt een dramatische scène is geworden waarbij duidelijk is dat ze het niet redt.

Fijne acteurs die je laten meeleven
Wat goed blijft in deze films zijn de acteurs. Zoals jullie weten ben ik groot fan van Dylan O’Brien, maar ook Thomas Brodie-Sangster vond ik zeker sterk. Ondanks dat ik niet alles meer van het verhaal kon herinneren – daarvoor was het te lang geleden dat ik het vorige deel had gezien – wisten de acteurs mij absoluut mee te laten leven met de personages. Maar waar Dylan echt een favoriete acteur van mij is, was het Thomas Brodie-Sangster die dit keer echt opviel.

De boeken
Of de film trouw is aan het boek, kan ik niet vertellen. Het eerste deel had ik wel gelezen. Het begin van het tweede deel ook. Maar verder dan dat ben ik niet gekomen. De sfeer in het tweede boek voelde heel anders dan het eerste deel en kon er daardoor niet helemaal inkomen. Fijn is het dan dat je in dit geval gewoon over kunt stappen op de films, haha.

Conclusie
Maze Runner: The Death Cure is zeker leuk voor diegenen die de boeken hebben gelezen, de filmserie al vanaf het begin volgen, en diegenen die fan zijn van de acteurs. The Death Cure krijgt van mij geen vijf sterren, maar hij was zeker leuk genoeg. Dit is mede te danken aan acteurs zoals Dylan O’Brien en Thomas Brodie-Sangster; die ervoor zorgen dat je met de personages meeleeft. Helaas vond ik enkele toevalligheden ietwat te geforceerd, wat enkele stukken toch wat ongeloofwaardig maakte. Hoewel in de boekenserie nog twee prequels zijn verschenen, zullen deze niet verfilmd worden. The Death Cure is officieel het einde in de filmserie. Een prima einde, maar het eerste deel zal – voor mij – toch het leukste en het interessantst blijven.

Vandaag dit 3e en laatste deel bekeken en heb mij hier wel weer mee vermaakt, vond hem zelfs nog iets beter dan het 2e deel.

Zeer spectaculair begin met de trein!

Wat meer spektakel in deze film en ook spanning als ze inbreken bij ''Wicked'' allemaal erg goed gedaan en het verhaal is nu helemaal compleet.

1e deel was het beste vanwege het mysterieuze, daarna komt dit deel en daarna 2.

Leuk dat er veel mensen uit de vorige delen hier ook weer terug keren...