Bohemian Rhapsody (2018)

Smaak snap ik als het on Henk en Ingrid gaat, maar op een filmforum verwacht ik dat de gemiddelde user in staat is wat verder te kijken cq ook over een kritische blik te beschikken.

En welk excuus ga je toewijzen aan de Oscars en Golden Globes?

Je bedoelt die Omroep Max Awards? Beide prijzen zijn pure marketing events.

Als jij je daaraan vast wilt houden, heb he nog een lange weg te gaan.

Overigens snap ik de Golden Globe voor BoRap echt niet, verder heeft die als film niks gewonnen.

Een 8,1 op IMDb na 280.000 stemmen? Een publieksscore op Rotten Tomatoes van 87%? Een 3,81 op MM?

Kom man. Je mag de film zo slecht vinden als je wil, I don't care, maar bijna elke score of prijs weerspreekt je mening dat deze in de buurt komt van feitelijke waarheden. En dat irriteert me dus zo aan jou, dat je hier je mening als een feit presenteert.

Rotten tomatoes en imdb is een typische Henk en Ingrid score.

Maar zeg nou eens eerlijk, van vind jij dat al die close ups van vrienden, familie en cafevolk aan de live aid performannce toevoegen? Vind je dat geen simpel en goedkoop effectbejag?

Jouw houding is ook een beetje Henk en Ingrid.

Ik onderbouw het wel met inhoudelijke argumenten

Het voordeel van deze verfilming is dan weer wel dat het geluid wel lekker klinkt nu van het live aid concert, zonder de beelden erbij dan wel. Het lachje van John Deacon tijdens het optreden, terwijl de echte bijna emotieloos stond te spelen, de verwondering van Brian May bij de eerste tonen van Mercury ( en de vrienden backstage), en wat te denken van Roger Taylor die op Live Aid in de film nog steeds 17 jaar leek, dat was echt wel heel goedkoop effectbejag,

Daar blijkt weinig van. En iedereen die de film aardig, goed tot tot uitstekend vindt nu uit te maken als doorsnee "Henk en Ingrid" gaat wel ver. Een hoop mensen zijn het nu eenmaal niet met je eens.

Maar waar het om gaat is dat je mening nu wel bekend is. Net als die van Ajax&litmanen. Het is een herhaling van vele zetten. En dan wordt het ronduit boring.

Het gaat mij ook helemaal niet om meningen, maar om argumenten en analyses. Ik heb al vaker aangegeven, dat ik de film slecht vind vanwege de simplistische dramatische benadering.

Grote kwesties worden in scenes van 20 seconden ‘opgelost’ en er worden behoorlijke vrijheden genomen om het drama enorm op te kloppen. (Zoals het idee dat de band al 3 jaar niet meer had samen gespeeld voor Live Aid, terwijl ze juist net uit een wereldtournee kwamen)

Daarbij wordt het personage van Mercury terug gebracht tot een soort Disney variant en wordt het Live Aid concert doorspekt met allerlei simplistische en verzonnen gebeurtenissen en personages elders in het land.

Mijn vraag blijft hoe je met zo’n aanpak de film nog steeds zo hoog kan aanslaan? En als je de concertopnames en liedjes dan zo geweldig vindt, dat het de minpunten voor jou overstijgt, geef dat dan aan.

Maar ga niet blijven herhalen dat het zo’n geweldige film is omdat het op imdb goed scoort en Oscarnominaties heeft, om zo mijn argumenten terzijde te schuiven.

Aardig maar niet geweldig....ik ben nog steeds van mening dat Sacha Baron Cohen beter was geweest in deze rol.

Ik heb de muziek van Queen en met name de stem van Mercury altijd wel kunnen waarderen maar op een een of andere manier voel ik deze film niet echt,tis mij allemaal iets te netjes denk ik.

De film ziet er verder wel goed uit maar er mist gewoon iets

Qua argumentatie volg ik je ook (vaker) wel. Maar ik kan ze inmiddels dromen. Je hebt je punten gewoon overduidelijk gemaakt !! Daarbij ben ik het volkomen met je eens dat lijstjes/prijzen lang niet het hele verhaal vertellen. En zo zijn er nog wel een aantal argumenten die voor mij hout snijden. En een aantal ook niet. Maar je hebt ze nu al tig keer aangegeven. Het kwartje is inmiddels bij iedereen wel gevallen.

Nee hoor, laat die kwartjes maar vallen. Soms heb je van die druilerige dagen, vol regen en eerste divisie voetbal, en dan kun je altijd nog even naar dit topic switchen. Toch een beetje lol, zo'n dag.

Aha, een partner in crime dus.

Eerste divisie ? Da's op Vrijdag. Vandaag toch wel weer genoten van Van Persie. De beste speler van de eredivisie. Maar goed, ik hou er verder over op. Heb mijn zegje gedaan.

Allemaal bij wijze van spreke natuurlijk.

Laat ik mijn zegje ook maar eens doen. Het voelt in elk geval aan alsof ik de laatste persoon op aarde ben die de film heeft gezien, maar Queen is een band die ontzettend belangrijk voor me is. Wat Brian May en Roger Taylor vandaag de dag met Adam Lambert uitspoken, zal me aan mijn reet roesten en ook voor deze biopic was ik wat huiverig. Toch vind ik het altijd wel goed als Queen in de spotlights staat en het is dan ook wel een goede zaak dat de band weer wat populairder geworden is. Toen ik ruim twintig me echt in de band ging verdiepen, was ik praktisch de enige op school. Klasgenoten en vrienden deden er lacherig over. "Die zanger was toch homo?" Nou, dan moest ik dat ook wel zijn.

Vandaag geniet Queen wat meer respect. Ondanks dat ik de band als een van de beste ooit beschouw, blijf ik natuurlijk wel kritisch. De berichten dat er veel fouten in het verhaal zitten, vond ik eigenlijk wel zorgwekkend. In een biopic hoor je wat mij betreft de feiten wel op een rijtje te hebben. Als het echte verhaal niet spannend genoeg is, is het waarschijnlijk ook niet de moeite waard om te verfilmen. Nou heb ik vroeger wel een paar boeken over Queen gelezen en weet ik dat het verhaal de verdraaiingen niet nodig heeft.

Nou vind ik het niet rampzalig dat je Queen Fat Bottomed Girls ziet spelen in een periode dat het nummer nog lang niet geschreven is, maar het is wel echt slordig en vooral onnodig. Er zitten inderdaad veel van die foutjes in. Waar de irritatie toeslaat, is op het eind wanneer Freddie zogenaamd de band verlaat en uiteindelijk mede door AIDS met hangende pootjes terugkomt voor Live Aid. Plotseling slaat men ineens heel erg door met de drama en neemt het nonsensgehalte schrikbarend toe. Het hele optreden vervolgens nadoen, voegt echt niets meer toe. Sowieso vind ik dat het Queenverhaal in een bizar tempo verteld wordt. Had die twintig minuten gestoken in royalties rovende managers ofzo. Van mij had de film mogen eindigen met het op het podium stappen bij Live Aid. Mooie prikkel om het echte werk nog eens terug te zien op YouTube.

De hele aanloop is vaak ook maar vreemd. De film vind ik goed noch slecht. Vooral vreemd eigenlijk. Waarom aandacht besteden aan de dove vader van Mary? Waarom dat rare telefoongesprek waarbij geproost moet worden, terwijl je tien meter verderop woont? De film wil je doen geloven alsof het verhaal zich slechts in een paar jaar afspeelt. Freddie doet niet aan formules, laat hij in het eerste uur van de film horen. De film echter, is een aaneenschakeling van formules. In sneltreinvaart allerlei trucjes om de lach en de traan te ontlokken. Ik ben niet onder de indruk, omdat het allemaal wat braafjes is en vind het nog steeds vreemd hoeveel er aan het echte verhaal gesleuteld is. De acteurs doen hun best. Brain May is heel goed gecast. Malek doet het soms erg goed, maar op andere momenten echt teveel zijn best. Dan is het net alsof hij een parodie neerzet. Hij heeft met afstand de lastigste rol. Eentje die je bij voorbaat al niet juist kan doen. Ikzelf ben na deze film in elk geval geen steek wijzer geworden.

Grote klasse, ik heb de gehele film volledig genoten. Wat een artiest. Ik hoop op een 2e deel met die uitmuntende samenwerking met opera zangeres Montserrat Caballé in Barcelona.

Grote artiesten maken vaak drama's mee in hun privé leven. Kijk maar naar Hazes.

Drama draagt de film.

Bijna iedereen zal vast wel iets van Queen gehoord hebben.

Zo ook ik dan. Zelfs als geen groot fan van Queen was de film uitstekend goed.

Zeer interessant en leuk een kijk te nemen in het leven van de bandleden van Queen, met name dan Freddie Mercury die ook nog is zeer goed gespeeld werd door Rami Malek.

Niet verwacht dat de film mij zo goed zou vermaken.

Sterke film dus, ook voor de niet al te grote Queen fans.

Een dikke 3,5*

De film keek lekker weg, maar ik weet niet zo goed waar ik naar gekeken heb. De muziek spreekt voor zichzelf en dat maakt de film prettig, maar waar gaat hij over?

Kippenvel! Echt kippenvel kreeg ik (weer) bij het zien van de mensenmassa in het Wembley stadion bij het mee- zingen en klappen van Radio Gaga. En dat was het dan ook wel voor deze film.

Een Oscar voor beste acteur... Right! Ben ik nou de enigste die hem juist slecht vond? Freddie werd af en toe neer gezet als een zielig debieltje, zoals bijv. met dat telefoongesprek met Mary die hemelsbreed 25 meter verderop zat. Ok, hij was in zijn privéleven bescheiden, maar dit sloeg helemaal nergens op.

Plusje voor de film was de casting van vooral Brian May! Gewoon griezelig hoe hij op hem leek in zijn praten, maar vooral ook in zijn doen!

O ja, nog een plusje voor de muziek, want tja, van Queen kan ik niet genoeg horen.

Snap eigenlijk niet waarom deze film überhaupt gemaakt is. Zijn genoeg docu's over Freddie en Queen die wel (chronologisch) kloppen.

Ga me nog maar eens achter m'n oren krabben wat voor cijfer ik deze film waardig vind.

Gewoon Goed gespeeld & Gemaakt .

Ik heb de film nog eens bekeken en kan er eigenlijk niet over uit waarom de film zoveel Oscars gewonnen heeft.

Het verhaal klopt van geen kant. Het is logisch dat er verhaallijnen soms simpeler gemaakt moeten worden om de film goed te laten lopen en daarom kan ik er nog enigszins mee leven dat hele periodes van de band overgeslagen worden. Maar ik vind het onacceptabel dat er dingen verzonnen worden die pertinent niet waar zijn en ook onnodig waren. Het originele echte verhaal is al dramatisch genoeg.

Het ergste is dat Freddie geportretteerd wordt als een zielig mannetje. Dat was hij allesbehalve. Iedereen is lovend over Malek en ondanks dat ik inzie dat de rol moeilijk is, vind ik het een slechte acteer prestatie. Hij is uiterlijk gelijkend maar qua persoonlijkheid voel ik 0,00% me verbonden met Freddie Mercury.

Waar is de humor van Freddie? De twinkeling in zijn ogen? Het zelfvertrouwen? De intelligentie? Malek weet dat niet weer te geven.

De film biedt ook zeer weinig diepgang aan de personages van May, Deacon en Taylor. Zeer gemiste kansen. Brian May wordt nog als beste neergezet, vooral door de uiterlijke overeenkomsten en gelijkend stemgeluid.

Het bezoek van Mercury aan zijn ouders om te zeggen dat ie gay was. Het is gewoon niet waar!

In elk opzicht een tenenkrommende film.

Echt ver-schrik-ke-lijk.

Jawel hoor, hij was echt gay

En die Basto zit gewoon nog steeds elke negatieve review een like te geven, hahaha

Dat wat betreft de humor en zelfvertrouwen van Freddie klopt trouwens wel. Dat mist Malek hier toch wel behoorlijk.

Zit toevallig de film nu opnieuw te bekijken, maar er zit toch best wel genoeg humor met hem in? Bijvoorbeeld tegen die platenbaas. Idem met zijn vertrouwen, hij straalt toch best veel zelfvertrouwen uit. In combinatie met kwetsbare privémomenten.

Zit verder niet zo diep in Mercury zijn leven, maar de man was dan een constante grapjas, dat de film dit weg heeft gelaten? Kan ik me ook niet zo voorstellen.

Hij was eigenlijk gewoon veel zelfbewuster en showeriger. Heel anders.

Vanavond opnieuw bekeken, nu ik de blu-ray een weekje in huis heb. Het haalt het qua ervaring natuurlijk niet bij de bioscoop, maar met een prima tv en geluidsset knalt de film ook de woonkamer in. Bij mijn tweede kijkbeurt ben ik misschien wat kritischer, ook na alle discussies hier, waardoor minpunten wel meer op zijn gevallen. De film is inderdaad qua feiten soms een misser en bij vlagen spelen ze wel erg op het sentiment. Maar man, wat blijft dit ijzersterk. Ook een tweede keer, nu de spanning van een eerste kijkbeurt verdwenen is. De sfeer, de heerlijke muziek, de humor, de geweldige performance van Malek, het nog steeds kippenvel opwekkende Live Aid concert (die 20 minuten wil ik best 20 legendarische minuten film noemen) en de fantastische montage, vol met geweldige beelden en muziek. Dit blijft gewoon geweldig goed. Wel een film die zich op de mainstream-kijker richt, maar dat heeft gezien de enorme populariteit van de film natuurlijk wel erg goed uitgepakt. Wat mij betreft mag er nog best een tweede Bohemian Rhapsody film komen, die het verhaal van na Live Aid verteld. Lijkt me dat er nog voldoende verhaal en materiaal ligt.

Verlaag de film wel met een halfje tot 4 sterren. Maar wie weet verhoog ik 'm weer als ik de film in de toekomst opnieuw bekijk.

Dat idee heb ik ook wel. Weinig momenten gehad dat ik het gevoel had naar Freddie te kijken.

Gewoon een zeer goede film, met veel plezier naar gekeken.

Geef meestal een uitgebreide review. Hier zal ik heel kort zijn: leven van Freddy is gekend en film geeft dit weer zoals het was. Voor mij is dit een van de beste films ooit, mede door de muziek. Door film kan ik nu zelfs bepaalde liedjes een plaats geven in het leven van Freddy. Terecht winnaar van Oscar 2019 voor beste film. Als je beetje cinefiel bent moet je deze gezien hebben! Was ontroerd op einde. Voor mij perfecte score van 5* en dit geef ik haast nooit.