Wonder Wheel (2017)

Leuke cast......jammer van de regisseur

Die leuke cast denkt daar gelukkig anders over.

1+1=2

Anders hadden ze er niet in gezeten he

Inderdaad. Gelukkig denken ze er dus ander over dan jij.

Vanaf 21 december in de bioscoop (Paradiso)

Trailer geplaatst!

New York Film Review: ‘Wonder Wheel' - Variety

Amazon Cancels Red Carpet for Woody Allen's 'Wonder Wheel' - Variety

Nou, Woody heeft er weer een uitgepoept hoor. Hoe vaak heeft hij deze film nu al gemaakt? Blikje met karikaturen waarvan één leuk jong meisje, nostalgische beelden, een strontvervelend, blikkerig deuntje dat acht keer herhaald wordt, een paar bejaardengniffelgrapjes en dialogen. Heel veel dialogen.

Zolang Juno in beeld is, is alles leuk. Ze is dan ook de enige acteur die oprecht overkomt; zo leuk dat zelfs Woody haar plooien niet gladstrijkt. De rest van de cast: bagger. Winslet die steeds met dat moeilijke hoofd over haar migraine loopt te zaniken. Timberlake die zo godsgruwelijk slecht ‘acteert’ dat hij niet verder komt dan wat schudden met zijn hoofd. Belushi die denkt dat hij in een basisschooltoneelstukje verzeild geraakt is.

Nee, het is Juno, een paar mooie kermisbeelden, Juno, wat leuk gespeel met licht en Juno. Net als dat Kirsten Stewart de vorige keer de pijn iets verzachtte.

Maar volgend jaar december trap ik er uiteraard gewoon weer in.

Allen besteedt veel tijd aan de zorgvuldige opzet van zijn period drama, en het is ook in deze eerste akte dat er het meest te genieten valt. De aankleding is – in tegenstelling tot sommige films uit zijn vroege jaren – fantastisch, de sterke belichting doet de personages in sommige shots baden in een nazomerse gloed (toch meer een film voor augustus, net als Café Society). Cinematograaf Vittorio Storario (Apocalypse Now) slaagt erin voor de verschillende personages telkens een andere visuele look te creëren. Welbewust koppelt Storario alle warme kleuren aan Ginny, terwijl Carolina zich doorgaans beweegt in een veel lichter beeldkader. Zie daar het contrast tussen (zons)ondergang en toekomst; aan Ginny behoort het verleden, Carolina is haar frisse plaatsvervangster.

Het is jammer dat Wonder Wheel, naarmate de tijd vordert, steeds kunstmatiger en vlakker aan gaat voelen. Eens de voorwaarden voor de afwikkeling van het drama zijn gecreëerd, gaat de film soms wat slepen en mist het script verrassing en veerkracht. Het is dan aan het sterke acteerwerk van met name Kate Winslet te danken dat Wonder Wheel geen volledige zwanenzang wordt. Winslet (Eternal Sunshine of the Spotless Mind, Steve Jobs) legt bewonderenswaardig veel emotie in haar spel, en maakt Ginny’s op zichzelf zeurderige en zelfzuchtige personage toch tot een memorabele rol. Tegen dat acteergeweld is Timberlake duidelijk niet opgewassen – in Wonder Wheel zijn het de actrices die het niveau hoog houden. Temple is een frisse verschijning, die we de komende jaren zonder meer nog vaker in bepalende rolen zullen zien.

Allens nieuwste film is zo vermakelijk en prachtig gemaakt, maar kent tegelijk een wat inspiratieloos verhaal met afgebakende, opzichtig geconstrueerde personages. Wederom is de tragiek van het gerimpelde menselijke bestaan leidend – zal Allen ooit nog eens iets maken dat weer fundamenteel ánders is?

met uitgebreide inleiding

Een weinig vermakelijke film die grondig verpest werd door dat acteren van die aanstellerige Kate Winslet en houten klaas Justin Timberlake. Na twintig minuten overwoog ik ook vroegtijdig de zaal te verlaten maar Juno Temple in de voortreffelijke rol van de zeer aantrekkelijke Carolina voorkwam dat. Echter, toen zij eenmaal van het toneel verdwenen was viel er voor mij helemaal niets meer te genieten. De film ging voor mij ook als een nachtkaars uit.
Neen, Woody kan er nu maar beter mee stoppen maar dat heb ik al eerder gezegd. Misschien volgt er toch weer een filmpje uit zijn hand en ga ik weer kijken.

Waardering: 2.0* dankzij Juno Temple. Zonder haar verschijning had deze film van mij het laagste cijfer gehad.

Nee, niet echt geweldig allemaal, had hier wel wat meer van verwacht, nou is Woody Allen ook niet echt mijn regisseur, voor de liefhebber.

De verwachtingen zijn nog altijd hooggespannen als Woody Allen aan het roer staat. Met Blue Jasmine en Midnight in Paris toonde hij aan nog steeds te kunnen verrassen, maar deze film ontstijgt helaas nauwelijks het niveau van zijn laatste 3 films. Deze liefdesverklaring aan Coney Island weet wel de nostalgie van de jaren '50 over te brengen, mede dankzij (opnieuw) de voortreffelijke cinematografie van Vittorio Storaro die zorgt voor oogstrelende plaatjes. Het scenario over een strandwachter (Justin Timberlake) die verwikkeld raakt in een driehoeksrelatie met de wat oudere, ongelukkig getrouwde vrouw (Kate Winslet) van Humpty (Jim Belushi), de eigenaar van een draaimolen op Coney Island, en Humpty's dochter (Juno Temple) heeft echter weinig om het lijf. Het doet allemaal wat oubollig aan, bovendien is Timberlake een weinig interessante leading man. Temple hoeft niet veel meer te doen dan mooi en naïef te zijn, maar Winslet is prima in een lastige, onsympathieke rol. De openbaring in deze film is echter Belushi, met een genuanceerde, intelligente vertolking die verraadt dat zijn acteertalent te weinig is benut. En zo bewijst Allen nog steeds acteurs tot topprestaties te kunnen brengen. Het zou wel weer eens prettig zijn als hij iets van die magie los zou kunnen laten op zijn volgende scenario's.

Goede cinematografie, matig verhaal met veel te veel gezever. Wilde een kleine voldoende geven maar dat krijgt hij niet vanwege het afgeraffelde einde. Woody Allen is denk ik meer handelsmerk dan regisseur bij zijn laatste films als in: hij komt even langs op de set om te kijken of er nog lekkere wijven zijn, verbindt het Woody Allen (TM) handelsmerk eraan en er kan weer een film rond Kerst worden uitgebracht.

2,5*

Tikkeltje ondergewaardeerd. Typische Woody Allen film, en niet zijn beste maar toch vermakelijk.

Mooi nostalgisch sfeertje, bijzonder kleurgebruik, leuk acteerwerk en een vermakelijk verhaal. Wel bijzonder dat twee momenten niet verder uitgewerkt zijn. 1) de maffiosi die uiteindelijk toch niet naar het visrestaurant gaan. Dit had nog een stuk closer call kunnen zijn, het was nu tamelijk lafjes en zeker gezien de afloop. Het ontbrak daardoor aan spanningsopbouw van maffiosi die haar op het spoor zijn. 2) het einde, en dan met name wat de dochter overkomt, wordt behoorlijk in het midden gelaten. Daar laten ze toch ook wat liggen. Al is wel duidelijk wat haar is overkomen, natuurlijk. Maar ook hier hadden ze de spanning nog wat kunnen laten oplopen.

Originele casting ook, van Timberlake als quasi-intellectueel. Vond ik wel geslaagd. Ginny wordt ook mooi neergezet, en dat is eigenlijk de rol die het minst een karikatuur is, en daardoor mooi tegenwicht biedt tegen de andere karakters.

Minste Allen film in jaren. De sfeer en acteerwerk is prima. Al had er meer met de decor gedaan mogen worden. Het verhaal is niet echt sterk en dat is jammer, want er zit zeker potentie in. En ik houd persoonlijk niet van het praten tegen de camera, ookal speelt Timberlake een leuke rol. Winslet steelt de show natuurlijk.

3*

Sterke cast, goed acteerwerk, mooi camera werk, mooie dialogen, drama's worden met onderhuidse humor afgewisseld, mooie sfeerbeelden, passende Hoagy Carmicheal achtige muziek en een sterk verhaal. De regie is typisch Woody Allen zoals hij het doet en NIEMAND anders, zijn handelsmerk. Hate it or love it.

Erg goed.

Nou ik ben best een Woody Allen fan (ook van zijn recentere werk), maar dit is echt een niemendalletje. Met uitzondering van Juno, is het acteerwerk weinig boeiend. Ook de sfeer, normaal gesproken een sterk punt van Allen, komt maar moeilijk van de grond. Inderdaad de hele tijd hetzelfde deuntje en die kermis begon ook te vervelen. Enkel het einde van de film kon me wel bekoren. Ik houd er wel van als films eindigen op eenzelfde manier als ze beginnen. De laatste shots waren veelzeggend: Carolina is weer verdwenen, Ginney blijft gevangen in haar ongelukkige huwelijk, voor Humpty gloort er weinig hoop, en Richie stookt nog eens een vuurtje.

Woody Allen wilde graag terug naar zijn jeugd in Brooklyn en Coney Island in het bijzonder. Het decor is prachtig alleen moest er nog een verhaal in verzonnen worden en de inspiratie lijkt op te zijn.

2,5*

En als Dylan Farrow na al die jaren toch ook een TV Interview geeft, ben ik ook geneigd te zeggen dat het klaar is nu. De publieke opinie is tegen hem gekeerd. Of staat op zijn minst op het punt om dat te doen.

Ik zal geen film van woody meer kijken wat een flop zeg. Het begon nog enigzins leuk maar werd slechter bij de minuut en dan wil ik het nog geen eens over het waardeloze einde hebben. Nee dit was letterlijk een anderhalf uur verspilling van mij leven. Bah wat een rot film

Al tien jaar maakt Allen vermakelijke niemendalletjes, waar ook Wonder Wheel zich onder kan scharen. De cast is oké, het camerawerk van Storraro theatraal, zonder dat het storend wordt en het plot heeft, net als de afgelopen tien jaar, weinig om handen. 3*

“You people would never try to hide her, would you?”

Matige film van Woody. Misschien wel z’n laatste film, en Wonder Wheel is een film die alle Woody Allen elementen weer in zich heeft. Een voice-over, veel dialoog, neurotische personages, een gedoemd liefdesverhaal etc. Films van Woody Allen pik je er zo uit.

Het sterkste punt van Wonder Wheel zijn de schitterende kleuren en het wat nostalgische en melancholische gevoel dat de film uitstraalt. Het is alleen jammer dat het script te wensen overlaat, en vooral de personages zijn bloedirritant. Kate Winslet is één van mijn favoriete actrices, maar hier zet ze echt zo’n verschrikkelijk neurotisch personage neer waar Allen patent op heeft. Timberlake is ook matig, en alleen Temple en Belushi weten nog wat indruk te maken. Als dan ook nog het verhaal tekortschiet heb je een film die ergens onderaan de lange lijst Allen films staat.

Welnee er zit er alweer 1 in de pijplijn A Rainy Day in New York (2018) - IMDb

"Woody Allen (TM) Het Arthouse-Merk" is nog steeds veel te sterk om geen films te blijven maken voor vele jaren (OK met 99,99% hulp van anderen )

Ja klopt. Ik bedoel eigenlijk te zeggen films die worden uitgebracht. En acteurs die nog met hem willen samenwerken. De kans is klein dat A Rainy Day in de bioscopen getoond wordt. Dus Woody kan wel films blijven maken, maar of iemand ze ooit nog te zien krijgt (en met welke acteurs) is de vraag.

Bizar joh, die minimale inzet was me ontgaan, terwijl hij kwalitatief nog best een paar goede titels heeft afgeleverd, zoals Blue Jasmine.

Hahahaha

Mmm misschien ga je nog gelijk krijgen ook. Was een beetje afgehaakt op dat hele #metoo gebeuren en aantijgingen tegen Woody Allen dateren uit de vroege jaren '90, maar iedereen moet nu hangen kennelijk dus misschien dat A Rainy Day idd de bioscoop niet haalt.

Het is ondertussen al serieus lang geleden dat Woody Allen een behoorlijke film heeft afgeleverd. Langzamerhand lijkt het dat ook zijn harde kern van volkomen kritiekloze fans begint af te haken, hoewel een 'tegenvallende Allen' nog steeds op een ietwat overinflated score kan rekenen. Maar het gemiddelde van deze film is wel historisch laag, en het aantal stemmen ook - en ook tekenend, de bioscoopzaal waar ik deze zag bleef vrijwel leeg. De weinige bezoekers keken elkaar na afloop een beetje schoudertrekkend aan, met zo'n blik van 'wat was dit dan voor prul'.

En terecht ook wel, wat mij betreft, want deze film heeft alweer erg weinig te bieden. Allen herhaalt maar weer eens, en dat komt net als al veel te vaak al meteen terug in weer dezelfde lettertjes in de titels, en weer hetzelfde soort oubollige muziekje dat ook maar weer keer op keer herhaald wordt. Dat hebben we al te vaak gezien. En dan hebben de hardcore Allen fans het altijd over zijn mooie dialogen, maar dat is de man wat mij betreft ook al heel erg lang volstrekt kwijt - als je er al van uit wilt gaat dat hij het ooit gehad heeft.

En ook weer een film vol onsympathieke en oninteressante personages, die aan het tobben zijn met zaken die maar niet boeiend willen worden. Deze keer aan kop Timberlake, die een knap slechte rol speelt - en dat kan hij beslist beter, al denken we maar even terug aan In Time. En Belushi en Winslet spelen ook niet heel sterk vind ik - en ik heb de indruk dat Winslet alleen door haar doorleefde kop te laten zien wat lof toegezwaaid krijgt. Een karakterrol, noem je dat dan lijkt me. En dat Temple in zo'n flutrol stinkt, ik vind het wel vrij triest eigenlijk.

Dan moet ik nog iets kwijt over de beelden. Leuk kleurig, en Allen doet daar kennelijk iets nostalgisch mee op over zijn jeugd. Ik vind het er vooral vaak erg nep uitzien. Of dat door slordige CGI of door slordige achtergrondjes komt, geen idee, maar nep is het.

En dan kan ik nog een positieve afsluiting geven - ik citeer mijn buurdame in de filmzaal 'Nouja, als hij zelf meegespeeld had was het vast nog slechter geweest'.

Woody Allen goes Eugene O'Neill?

‘Wonder wheel’ heeft klagende, mislukte, drammerige, opportunistische personages gemeen met talloze andere Allen-films, alsook bloedmooi vrouwelijk schoon, maar waar is de prikkelende humor, de impliciete zinnelijkheid, het geflirt met het intellectualisme, het cinematografisch kwajongensgehalte, de schalks-ondeugende ondertoon, enfin, jeweetwel?

Neemt deze film zichzelf ernstig, of doet Allen werkelijk een poging tot drama dat er existentieel op inhakt, terwijl zijn film eens te meer in een lichte saus van zelfspot en relativisme drijft? Wil de cineast op zijn leeftijd heus andere films gaan maken – terwijl hij sinds jaar en dag is gaan samenvallen met het cliché dat hij zelf heeft gecreëerd?

Boutade: het is nooit een goed idee geen vrede te hebben met jezelf.

Confer: ‘Wonder wheel’ – oneigenlijke cinema van een regisseur die zichzelf voor mijn part nog tien keer zou mogen plagiëren.

2,75*

Mja, zo op het eerste gezicht wel een aardige film, met Coney Island en de jaren '50 als decor en wat aardige acteurs, maar het plot is al vrij snel niet interessant meer omdat je al snel ziet waar het heengaat en dan wordt het toch nog een aardig taaie zit zonder al te veel boeiende scènes.

Het kleur- en lichtgebruik wil sfeervol zijn maar is veel te onsubtiel en slordig gebruikt en hoewel Kate Winslet heel aardig acteert is haar rol wel vrij irritant. Juno Temple is wel een prettige verschijning die elke scène waar ze in zit op weet te fleuren.

Heb het al vaker gezegd de laatste jaren; de laatste stuiptrekkingen van Woody Allen in de filmwereld zijn niet al te best meer. Mist toch behoorlijk de scherpte van weleer en is alleen nog maar een herhaling van zetten.

2,5*, maar dan ben ik nog behoorlijk gul.

Films van Allen werken mij al snel op de zenuwen....Pseudo-intellectualistisch -links - gelul, romantiseren van de "öude tijd"en eindeloze dialogen, die pakkend moeten zijn...EEn zeer goede film vond ik zijn thriller..,(12 jaar geleden???) weet de naam niet meer... Woody leeft in het verleden en kan daar ook maar beter blijven, zonder cinematografisch daar vorm aan te geven...

Dank Moviemeters, ik sla deze film over.