Suburbicon (2017)

Scenario is van de Coens!

Vanaf 16 november in de bioscoop (The Searchers)

Ziet er tof uit!

Tof! Laat maar komen.

Heerlijk 50s sfeertje in de trailer!

Suburbicon - Film Fest Gent - filmfestival.be

Complete kritiek: klik.

Vlees noch vis deze film, oftewel van alles net niet. Niet spannend, niet opwindend, geen doordacht verhaal en bij de elementen die het maatschappelijke karakter onder de loep zouden moeten nemen, slaan ze de plank ook nog eens behoorlijk mis. De film komt ondanks de mooie 50 jaren setting nauwelijks over. Mede door de aantrekkelijke trailer vooraf gezien te hebben, verlaat je met een kater de zaal.

Een echte Coen Brothers film die wat mij betreft ook beter door hen, dan door Clooney, geregisseerd had kunnen worden. De film had iets meer tempo mogen hebben maar toch heb ik mij prima vermaakt. De film laat in mijn ogen vooral zien hoe absurt rasisme is. Hoeveel kun je mensen in hun schoenen schuiven zonder dat ze er iets mee te maken hebben. Met bijna een schaamte gevoel kom je er achter dat, ook jij als kijker, uit gaat van rasisme zonder verder te kijken. Heb me prima vermaakt maar blijkbaar weinig andere als ik de recensies verder lees.

Niet bioswaardig...

Een vrij aardige film die vooral een eigen smoel heeft.

Het is een mix tussen zwarte humor en best wel harde scenes. Op een of andere manier kent de film een bepaald sfeertje, waardoor je blijft kijken. Je verveeld je dan ook niet echt. Als je door de specifieke stijl van de film heenkijkt, blijft er een vrij middelmatig verhaaltje over, maar toch vond ik het een interessante film. Ik denk dat de film iets standaard doet, maar op een unieke manier. Lastig uit te leggen, leuk om te zien als je een Pathé pas hebt.

Scenario-technisch bevat Suburbicon enkele hele vreemde keuzes, maar vooral het verhaal is erg saai en niet boeiend. Waar het thematisch heen wil lijkt me wel duidelijk (waar de aandacht van de mens naar uit gaat en dat ze zondebokken zoekt in hetgeen waar ze angstig voor zijn terwijl om ons heen ook dingen gebeuren) maar de personages zijn onsympathiek, en de enige die dat een beetje zijn nauwelijks ontwikkeld.

George Clooney scoort opnieuw hoge ogen qua acteerprestaties, kostuums, make-up en set-decoration in deze uitstekende verzorgde productie. Maar deze zwarte komedie over een gezin wiens ogenschijnlijk onverstoorbare leventje overhoop wordt gehaald wanneer de vrouw-des-huizes [Julianna Moore] bij een beroving om het leven komt, kent geen subtiliteit en is lang niet zo origineel als het zichzelf lijkt te vinden. Een ander probleem is dat de film bijzonder langzaam op gang komt, zeker als je de trailer hebt gezien. Van spanningsopbouw is nauwelijks sprake en de opdringerige score van Alexandre Desplat varieert op geforceerde wijze van komedie naar melodrama en van romantiek tot horror. Het is tekenend voor de identiteitscrisis waarin deze film lijdt, waardoor het nooit echt spannend, romantisch, ontroerend of grappig wil worden. Het zijlijntje rondom de zwarte buren die het mikpunt worden van racistische pesterijen is niet alleen symptomatisch voor de hele film, maar ook nog eens volstrekt overbodig.

Lang geleden dat ik een bios ben uitgelopen, maar Suburbicon heeft het me laten doen (na ongeveer 80 minuten). Kon het einde niet eens meer uitzitten. Wat een ontzettend vlakke, nietszeggende dertien in een dozijn film was dit zeg. Het uigangspunt van een perfecte suburb vond ik fascinerend, alleen er wordt zó weinig interessants mee gedaan, dat dit het flinterdunne verhaaltje ook niet meer kan redden. Geen stem.

Sluit me aan bij “de zonderling”. Gezien als sneakpreview maar na de pauze weggebleven.

Spanningsboog welke ———— liep.

Enige wat me boeide was de 70jaren setting.

Niet wetende wat ging komen met de sneak was ik blij bekende acteurs te zien.... maar daar hield het op.

In de pauze een Nespreso gehaald. En naar huis.... “what else”

?? ?

Trek er nog maar eens 15 a 20 jaar vanaf.

Twee films voor de prijs van één. Eén over Damon en en zijn gezin, één over zijn zwarte buren die problemen krijgen van conservatieve buurtbewoners. En die twee films passen nergens, maar dan ook nergens bij elkaar. Aan het eind verwacht je dat ze nog worden vastgeknoopt, maar nee hoor. Bijzonder, en een volstrekt raadsel hoe dit door de montage is gekomen.

Achter de voordeur in de suburbs dus, sinds American Beauty valt hier eigenlijk niets nieuws meer over te zeggen. Maar Clooney probeert het wel. Hij heeft een script van een zwarte komedie (zij het wat vlakker dan andere scripts van de Coen-broers), de aankleding en acteerwerk die ook wat kitscherig en duidelijk nep bedoeld zijn, maar hanteert een wat serieuze rustige stijl die daar niet bij past. Zo wordt de film nergens een spannende thriller, maar ook nergens een komedie en als geheel is het een stomvervelend ding dat moeizaam naar het einde strompelt. En wat hier nu precies mee bedoeld werd?

Kortom, Clooney faalt hard als regisseur. Hij heeft alle losse ingrediënten, maar mixt ze samen zonder dat dit past. Soms kan chocola met gehakt iets bijzonders worden, maar dan wel van een meer getalenteerde kok. Nu blijft er een smakeloze nikserige brij over. 1,0*.

George Clooney - die dit jaar uit angst voor aanslagen het Verenigd Koninkrijk is ontvlucht en nu met zijn kroost in de 78 % blanke villawijk Studio City (LA) woont - keert terug naar de USA van de jaren '50 waar de blanke bevolking vol zat met vooroordelen en angsten naar zwarten en joden. Want dat gegeven hadden we nooit eerder gezien in films.

Makkelijk politiek correct scoren, zeker van een regisseur die nota bene zelf de veilige blanke suburbs is gaan opzoeken.

Het resulteert in een lege eendimensionale thriller/komedie die geheel in stijl met de Coens-films van de afgelopen pakweg 12 jaar fraai geënsceneerd is, maar noch grappig noch spannend wil worden.

1*

Verbaasd mij ook hoor. Ik vond het een hele interessante film. Misschien is een 4,0 na een nachtje slapen te veel, maar wel weer typisch Coen Brothers en ook erg verrassend.

Bedankt o.m. mjk87 en Redlop voor de recensies/waarschuwingen: de trailer zag er aardig uit maar ik had zo mijn bedenkingen bij de naam Clooney als regisseur. Jullie besparen mij zo te zien een aardige lijdensweg.

Goeie film v d Coen bros. Goeie zwarte humor, goed verhaal, als je geen humor hebt moet je zeker niet gaan! Aanrader! Goeie Regie ook!

Lijdensweg??? Wtf!

Als je wel van de humor bent kun je ook beter thuisblijven.

Kon er ook niet veel mee. Alsof Clooney niet echt wist welke kant hij nu op wilde gaan met het verhaal.

Een ratjetoe. Komedie? Zwarte komedie? Racisme? Thriller? Suspense? Drama? Van alles wat, maar toch ook allemaal net niet. En zeker niet samenhangend.

Een verhaal over verzekeringszwendel wordt afgewisseld met het verhaallijntje van de zwarte buren die in een all white neighbourhood hun intrek nemen. Het maakt de film op momenten wat rommelig en liever had ik gezien dat de film zich volledig richt op het eerste verhaal.

Het zwendeldeel is nog best aardig maar het racismedeel lijkt er wel bij de haren bijgesleept.

Iedere familie , wit of zwart, heeft zo zijn struggles maar voor de kinderen, de zgn. toekomst, maakt het niet uit, die willen gewoon samen met elkaar spelen en leven. Zucht.

Dat leek mij de boodschap van de film te zijn. Ofzoiets.

Het zal me niet bijblijven deze film maar wel complimenten voor de jaren 50 sfeer, dat zag er wel uit om door een ringetje te halen.

Mwah.....

Script lijkt een afdankertje van de Coen Brothers te zijn, vooral het absurdisme en de setting voelen erg Coen'ish aan. Maar het hele absurdisme gebeuren voelt geforceerd en zie je vaak van mijlen ver al aankomen. De hele raciscme verhaallijn komt ook aanwaaien en lijkt tegen dit script aangesmeten. Het werkt gewoon niet.

Wat overblijft zijn een paar leuke scenes, jaren 50 setting die er gelikt uitziet, een een hoop acteurs die het redelijk doen maar Suburbicon ook niet kunnen redden.

Conclusie: Script van de Coen Brothers welke ze zelf niet willen of gaan verfilmen kun je misschien beter naast je neerleggen. Trackrecord van de laatste jaren is niet erg positief wat dit betreft.

Het lijkt inderdaad op een Coen film maar dan zeker een slechte. De film is ontzettend langzaam en ook nogal raar. Vooraleer het verhaal wat op gang komt is de film eigenlijk al een uur onderweg en dat is gewoon te lang. Er is erg weinig humor vond ik in deze film. Hier en daar wel wat absurde humor maar die momenten zijn op 1 hand te tellen en zijn eerder absurd dan echt grappig.

Verder is er weinig echte sfeerschepping en of het nu jaren '30, '50 of '70 is ik zou het niets eens weten. Misschien zien jullie dat aan de auto's maar van auto's ken ik bijna niets. Een film die inderdaad met een identiteitscrisis kampt, want is dit nu een gangsterfilm of eerder een aanklacht tegen racisme. Het is een beetje vanalles wat maar hoe je het ook draait of keert, het blijft slecht.

Ook een zeer atypische rol van zowel Isaac als Damon. Julianne Moore past hier nog wel in, speelt wel vaker in rare films mee

Maar goed, zeker het eerste uur vaak gedacht om af te zetten. Het einde viel nog wel mee al is het nogal voorspelbaar. Vooruit 1.5*.

Maffe, onsamenhangende film die doet denken aan het werk van de gebroeders Coen (vrij logisch aangezien zij meeschreven aan het script) maar nergens dat niveau haalt. Matt Damon is oké in de stijve hoofdrol en naar het einde toe wordt de film wel wat beter (en vooral gewelddadiger), maar het is het allemaal net niet. De verschillende plotlijntjes komen nergens bevredigend samen en meeleven met de abstracte personages is vrijwel onmogelijk. De zoveelste tegenvaller van George Clooney als regisseur.

Voor mij was Suburbicon heel onderhoudend maar het miste iets (waarschijnlijk de regie van de Coen brothers). 6,5/10

Miljaarde; wat een tijdverspilling.

“The only thing Suburbicon is missing is you.

Isn't it time for your new start?

Come home to Suburbicon.”

Het komt niet vaak voor dat ik achteraf niet echt goed begrijp waar ik naar gekeken heb. Niet dat ik “Suburbicon” een ingewikkelde, onbegrijpelijke film vond. Maar ik weet eigenlijk niet wat de bedoeling was van de makers. Was het de bedoeling om een maatschappijkritische boodschap te brengen? Of was het een satirische kijk op het Amerika van de jaren 50 met zijn modelwijken en goedgeluimde brave burgers? Of was het gewoonweg een gestoord misdaadverhaal met een frauduleuze twist? Uiteindelijk werd het in mijn ogen een mix van dit alles, waarbij geen enkel facet er met kop en schouder bovenuit stak. Het is eerder een bundeling van middelmatigheden. En de gemixte verhalen lijken schijnbaar helemaal niks met elkaar te maken te hebben. Het is als het ware een samensmelting van twee doodgewone kortfilms.

Enerzijds is er het verhaal van de familie Lodge die het slachtoffer zijn van een overval in hun eigen huis waarbij de vrouw des huizes Rose (Julianne Moore) het leven laat vanwege een overdosis chloroform. Wat ogenschijnlijk een doodgewone roofoverval lijkt te zijn, draait uit op een web van intriges en leugens. Een web waar Gardner (Matt Damon) in dreigt te verstikken. En anderzijds is er de familie Mayers die een huis betrekken in het stadje Suburbicon. Niets speciaals op het eerste zicht. Alleen is het een Afro-Amerikaans gezin. En dat zorgt voor aardig wat opschudding en controverse in het louter blank bevolkte stadje.

Het eerste verhaal is gebaseerd op een script dat geschreven werd door de Coen broers. Het tweede verhaal is gebaseerd op waar gebeurde feiten, waarbij de familie Myers toen indertijd tot afgrijzen van de inwoners van Levittown zich vestigden in deze gelijkaardig buurt. Het gevolg was een inmenging van de autoriteiten om de racistische reacties en het fysiek geweld in te perken en wettelijke statuten in te roepen om de familie te beschermen. Maar zoals ik al eerder opmerkte, zijn het twee los van elkaar staande verhaallijnen.

Gelukkig is de vormgeving van de film positief te noemen. Het idyllisch beeld dat opgehangen wordt over deze buitenwijk en de typische kenmerken die bij deze tijd behoren, werden op een adequate manier uitgewerkt. De kledij, de bolides, het interieur en de gemoedelijke levenshouding zijn perfect uitgebeeld. Op dat vlak oogt de film aantrekkelijk. Qua acteren springt de rol van Matt Damon er bovenuit. Een oppervlakkig uitziende timide burger. Een gelijksoortig personage als dat van Michael Douglas in “Falling Down”. Jullianne Moore mag zich uitleven in haar dubbelrol. Maar echt indrukwekkend acteren kan je het ook weer niet noemen. Voor mij was Karimah Westtbrook diegene die de meest kleurrijke rol (no pun intended) speelde als de onvermurwbare en volhardende Mrs Mayer. Een vrouw die lijdzaam toekijkt hoe een beperkt protest langzaamaan uitgroeit in een woedende menigte die leuzen scanderen en nationalistische liederen zingt. Ik wist op een bepaald moment niet of dit een satirisch portret was of een weerspiegeling van de werkelijkheid. En dan komen we feilloos bij het gedeelte humor. Ik hou wel van zwarte humor. En waarschijnlijk was het ook de bedoeling op bepaalde momenten. Maar het enige moment waar ik een glimp van zwarte humor kon ontwaren, was in de ontknoping. Al bij al vond ik de film niet echt spectaculair en het onderwerp niet subtiel genoeg.

2.5*