The Ritual (2017)

Wel een spannend filmpje.

Vooral het eerste deel sprak me erg aan hier, maar het tweede deel sprak me helaas net iets minder aan. Daar ligt de spanning er eigenlijk compleet uit en is het inderdaad zoals mijn bovenbuurman aangeeft meer een soort actie-standaard einde.

Opening is tof, duurt niet te lang en de film heeft eindelijk eens een werkende trage opbouw. Eenmaal in het bos aangekomen levert dit ook zeker mooie bosopnames op en prachtige natuur natuurlijk. Ook is de spanning zeker aanwezig en paranoia is goed voelbaar.

Vooral enkele scenes springen eruit in sfeer, zoals die eland aan de bomen, maar ook her eerste hutje van de heren is uitermate spannend. De zaklamp door de nachtelijke bossen heen zijn ook bijzonder sfeervolle momenten en springen er zeker uit.

Het monster is beter en spannender wanneer het wat uit beeld blijft, zodat je je kan afvragen hoe dit eruit ziet. Richting het einde, als het wat beter in beeld komt, is het wat minder spannend en is het verhaal eigenlijk gewoon een beetje suf. Al vond ik de shot van het monster met een brandend dorp op de achtergrond wel cool.

Vanwege het tweede deel zakt mijn cijfer dus ook wel een beetje. Leuk dat het een boekverfilming is, maar zo'n suffe cult had absoluut niet van mij gehoeven. En trouwens, Britse acteurs liggen me altijd, blijft leuk om te zien.

Volledig eens met Schenkowiets

Het begon heel spannemd en mysterieus maar naar het eind toe wordt het echt dom.. Het monster ziet dr belachelijk uit en door een beetje aaah gillen komtie er vanaf. Hoe verzin je het.

Het klonk heel spannend (daarom ging ik het ook kijken) en in het begin was het ook heel spannend, maar na 45 minuten werd het als snel overleven en niet echt vechten of onderzoeken wat het monster nou wilt. Ze hadden best wel wat meer detail in de film mogen doen want het werd een beetje als maar hetzelfde. Ik zou de film niet afraden, maar ik heb beter gezien.

Toen ik las waar het over ging klonk het heel spannend (daarom ging ik het ook kijken) en in de eerste 45 minuten was het ook spannend, alleen daarna werd het zwak. Er had wat meer onderzoek in de film mogen zitten want het was vooral alleen overleven en ze waren niet echt meer met het monster bezig. En dat vond ik jammer. Veder was het wel een goed verhaal lijn. ik vond wel dat er meer mensen het hadden moeten overleven want er was sirieus nog maar 1 iemand over.

Veder zal ik de film niet afraden maar ik heb beter gezien.

Intens spannende film die richting het laatste half uur nogal belachelijk wordt. Soms is het beter om niet te veel te vertellen of te laten zien, anders raak je het mysterieuze kwijt. Door die ietwat zure nasmaak zat ik te denken aan 3.5*, maar het eerste uur was onverwacht goed.

Het eerste uur, is goed, spannend en verrassend.

Maar op het einde zakt het ganse verhaal in elkaar, dat had veel beter gekund.

Goed voor één keer dus...

Ik ben het eens met het gros van de meningen hier. Het eerste uur is best knap. De laatste 20-25 minuten halen de film helemaal naar beneden. Ijzersterk is het hoe de sfeer wordt weergegeven. Geen bijster originele film en ook de nodige clichés duiken op, maar het werd wel allemaal uitstekend uitgevoerd. Het decor leent zich er ook toe. Prachtige beelden van de Zweedse wildernis. Bossen hebben steeds iets mysterieus. De spanning is aanwezig en de sfeer is best eng.

Toen er nog twee maten overbleven, neemt de film een andere wending. Ineens duikt een stam op die op zich niets toevoegt aan de film. Net als in The Silence (2019) die ik eerder deze week zag was dit plot overbodig. Het monster zelf was eveneens belachelijk en leek nog het meest op een groot uitgevallen eland. Jammer, want er zat zoveel meer in. Omwille van het sterke eerste uur nog net een voldoende.

Dan heb je het verhaal niet begrepen! Hij heeft het bos verlaten en dat is buiten het jacht gebied van het monster! Dat schreeuwen is een teken van overwinning ?

Vergelijkingen met Blair Witch Project zijn snel gemaakt Verdwalen in de bossen, ruzie maken onderling en er is een mysterieus monster dat aan het moorden gaat. In tegenstelling tot die film krijg je in The Ritual dat monster uiteindelijk wel te zien. Blair Witch Project vond ik al niet spannend en deze ook al helemaal niet. Dit sloeg gewoon nergens op.

Yes to both.

Niet dat ik met die 3 andere kon sympathiseren. Hoe zou een vrouwelijke regisseur het aangepakt hebben? Een groepje van 4 vrouwen dat had het al vanzelf aantrekkelijker gemaakt om te kijken me dunkt.

Dit keer eens geen gillende domme tieners, maar een 'oude' vrienden groep. Hoog Blair Witch gehalte, alleen nu zien we meer. Het 'wezen' is gebaseerd op oude fabels en legenden. En daar komt deze film mee weg, want het klopt redelijk .Leuk voor 'n keer.

Ik heb de indruk dat ik bij recentere horrorfilms (laatste 10 jaar) regelmatig wat tegenover de gemiddelde scores sta op moviemeter. Horrorfilms die het goed doen liggen mij wat minder en films als dit die nog geen 3 sterren krijgen, bevallen me dan weer beter.

The Ritual doet geen grote vernieuwende dingen, maar het weet wel hoe sfeer op te bouwen. Ik moest soms denken aan films als Deliverance of zelfs Predator voor beginners. Tegelijk heeft deze film daar niet veel mee te maken. Een groep volwassen mannen die op trektocht gaat om hun overleden vriend te eren.

Mooie opbouw en sfeervol in het bos. Er is veel suggestie, het voordeel misschien van een lager budget waardoor de filmmakers niet anders kunnen. Naar het einde valt een deel van die suggestie weg en wordt het ook minder. Maar al bij al zeker een aanrader.

Niet slecht, hoewel nergens eng. Een Britse productie is a priori beter dan een Amerikaanse, en de 4 Britse maten houden 't recht-toe-rechtaan. Een niet bijster origineel maar wel sfeervol bosfilmpje. De godheid zag er overigens prima uit, in tegenstelling tot wat sommigen hierboven beweren. 3*

Het rare aan 'The Ritual' (2017) is dat het verschillende horrorelementen bij elkaar gooit, maar het voelt nooit fris of eigen. Zo werkt de film 't best als een psychologische thriller over hoe een vriendengroep plotsklaps te maken krijgt met een gewelddadige moord. Ze gaan in Zweden op een rituele herdenkingstocht om hun overleden makker te eren, maar er blijken veel onuitgesproken ressentimenten te bestaan naar Luke's rol in de gebeurtenissen. Hij was namelijk degene die nietsvermoedend met vriend Paul een avondwinkel inliep en zag hoe een stel doorgesnoven overvallers hem doodsloeg. Dat schuldmotief wordt aardig vormgegeven met Luke's koortsdromen, waarin hij ziet hoe die helverlichte stedelijke ruimte vergroeid raakt met bosvegetatie. Maar 'The Ritual' (2017) gaat van suggestie en symbolische lading steeds meer naar de genreclichés van een slasher of een horrorfilm. Platte personages die opgejaagd worden door een onzichtbare kracht. Het is lachwekkend absurd wanneer hoofdpersonen vooral klagen en ruziën als ze opgejaagd worden. Tegen het einde maakt 'The Ritual' (2017) weer een andere draai (toegegeven: wel onvoorspelbaar) waarmee de puzzelstukjes bij elkaar komen. Voor een film met een duidelijk psychologisch motief roept deze zielloze, geforceerde bedoening weinig sympathie op naar eigen personages.

Best een aardig filmpje totdat de mensen die in het bos leven in beeld komen. Dan wordt het de zoveelste 'eng oud volk leeft in bos en brengt menselijke offers aan mythisch monster'-film en is alle mysterie, alle suggestie verdwenen. Jammer want lange tijd had deze film het beklemmende, Blair Witch-achtige waar je bij zo'n boshorror op hoopt.

Aanvankelijk doet het hopen met een zeer sterke en mysterieuze sfeersetting.

Uiteraard is de setting hiervoor prachtig met her en der enkele sterke sfeershots.

Eenmaal voorbij de helft begon het me wat te vervelen, het kabbelde maar wat voort. En dan die constante flashbacks, geen idee wat daar de bedoeling of meerwaarde van was.

2,5*

Herzien.

Vooral omdat het originele cijfer die ik aan de film gaf, een 3,0*, toch te laag leek te zijn voor wat ik me kon herinneren van de film. En dat vermoeden bleek ook terecht wanneer de film enkel en alleen beter beviel toen ik de film recentelijk herzag. The Ritual is een spannende, best degelijk geregisseerde film afkomstig van Netflix.

Al vanaf de eerste paar scenes wordt het duidelijk dat de film in goede handen is belandt. Regisseur Bruckner heeft de touwtjes op het gebied van spanning lang in de hand, en op visueel gebied zelfs ten alle tijden. De bossen worden goed in beeld gebracht met sterk camerawerk en sfeervolle beelden. Het enige element die qua spanning niet helemaal meewerkt is de soundtrack.

De eerste helft kent een hoop spannende beelden en het feit dat je voor een lange tijd niet weet wat er precies achter de heren aanzit maakt de situatie enkel en alleen spannender. Het bos is een uitstekende plaats voor wat sterke sfeer, de nachtelijke scenes zijn soms nagelbijtend en het acteerwerk is sterk. Daarnaast weet Bruckner ook genoeg kleur aan zijn redelijk plat gekozen locatie te geven, zoals de nachtwinkel tijdens droomsequenties.

Jammer genoeg kantelt de film naarmate we het laatste halfuur benaderen, omdat de film daar een richting kent die toch wat minder interessant is. Dat vervelende gedoe met die mensen had er wat mij betreft gewoon uitgelaten kunnen worden. Monster zelf ziet er wel gaaf uit, maar opnieuw, zodra deze in beeld komt zit de spanning er niet echt meer in.

Het laatste halfuur is het punt waarop het allemaal een beetje fout gaat, verder is dit best een spannende en sfeervolle horrorfilm te noemen die tot het betere werk behoort waar Netflix mee is uitgekomen. Leuk, vermakelijk en niet te lang, Bruckner kan best wel een staaltje regisseren en The Ritual is daarvan het bewijs. Ik ben benieuwd naar zijn volgende horrorproject.

Een erg sfeervolle horrorproductie van Netflix, die toch wel vooral punten scoort door een prima, creepy en door sfeer overladen eerste uur. Die woeste Zweedse landschappen en bossen is een ideale setting voor een verhaal als dit (en eens een keer iets anders dan steevast een horrorfilm gesitueerd in hartje Amerika), en de belichting is lekker somber en donker. De personages zijn bovendien vrij sympathiek en realistisch; de dialogen voelen niet geforceerd aan, het lijkt alsof je hier met een echte vriendengroep te maken hebt. Dat maakt de steeds escalerende gebeurtenissen fijner en spannender om te kijken. Het feit dat het monster bijna nooit in beeld komt tot het einde is ook een prima keuze. De ommekeer qua kwaliteit is wanneer de mensen die het monster aanbidden worden geïntroduceerd. De spanning en dat gevoel van ongemakkelijkheid is dan wel weg, en het gaat allemaal een beetje onsubtiel over the top. Toch heb ik me hier wel erg mee vermaakt, en is het eerste uur gewoon zeer sterk. 3.5*.

Vond het wel een lekker mysterieus, spannend filmpje . Echte horror vond ik dit dan weer niet, maar zeker wel spannend. Mooie beelden , maar niet enorm origineel. Dit maakte mij verder niet uit en ik heb er van genoten.

Einde was wel wat minder vond ik en haalde het mysterieuze van de demoon/monster er een beetje vanaf. Ik vond ook niet dat de demoon/monster er slecht uit zag , maar het had mysterieuzer gebleven als je hem niet volledig in beeld had gezien.

Best spannend, van de schrijver van een eerdere Netflix-film die ik gezien heb: No One gets out alive.

Vijf Britten in midlifecrisis besluiten om nog een keertje de knoop door te hakken om iets spectaculairs te gaan doen in hun leven... Correctie: Het worden er vier, want een van de vrienden komt al snel om bij een overval op een nachtwinkel. In nagedachtenis gaan vier vrienden te hiken in het verre noorden van Zweden. Een mooi kapstok.

Ze komen al gauw in een groot bos terecht en er is al snel iets niet pluis. Maar zoiets kan je wel al dromen. Al met al wil het toch nog vermakelijk en vrij spannend uit de hoek komen. Elke stap die ze maken worden ze geconfronteerd met bizarre taferelen die er zijn achtergelaten, maar ondertussen is er ook een groot wezen die het op hen heeft voorzien. Welke kant de film opgaat en of het slechts een metafoor is, dat wordt niet verteld.

Want opmerkelijk blijven wel de flashbacks van de dood van hun vriend die opduiken tijdens de momenten dat het mythische wezen het op hen heeft voorzien; maar ook dat ze allemaal dezelfde nachtmerrie hebben. Tegen het einde krijgen we dan toch weer te maken met een sekte die 300 jaar in de tijd is blijven hangen.

Maar het plotselinge einde zal hoogstwaarschijnlijk willen meegeven dat het metaforisch bedoeld is.

Hoe of wat, het was een zeer vermakelijke film met sterke rollen. De vrienden met hun eigenschappen: De klunzige heethoofd Dom en de arrogante doch sensitieve Luke als middelpunt. Het fit en vloekt maar op elkaar tijdens deze helletrip. De locaties waren goed gemaakt en had zo zijn bijzondere vondsten en boodschappen.
The Ritual zorgde hier voor een prima avondje Netflix-vermaak.

4,0*

Wat een slechte film!!!

Was best een leuke en interessante film. Kon toch mijn interesse blijven houden. De benauwde sinistere sfeer bouwde mooi op en het bleef lang mysterieus. de ontknoping (cult) vond ik een tegenvaller en weer 13 in een dozijn. Dat heeft de film voor mij in aanzien laten zakken.

Spannende thriller/horror/mystery die toch vooral driekwart van de tijd zeer creepy en spannend blijft.
De bossen zijn echt eng (veel enger dan het al tig maal aangehaalde Blair Witch) en geven de desolate sfeer net dat over de rand van hopeloosheid gevoel.
Ook de versmelting met de dromen was mooi gedaan.
Naarmate de werkelijkheid ontrafelt wordt verliest de film heel veel van de opgebouwde spanning en blijf je ook achter met wat er speelt het wezen kan blijkbaar niet de achtervolging inzetten op de open vlakte en forceerde een paar keer de hoofdpersoon tot knielen toen hij opkeek, maar lijkt dus overwinnelijk. Ook was mij niet echt duidelijk wat de schreeuwende schedels te beduiden hadden nadat ze in de fik gestoken werden. Verder toch wat effectieve schrikmomenten die je denkt te zien aankomen maar toch effect sorteren. De hut in het begingedeelte was ook supercreepy


Wat was die Dom overigens een ergerlijk personage, terwijl de rest van de mannen wel Ok was.

Zo zonde van Het rare monster het begon als een hele spannende horror, met beklemmende shots van het bos en mooie beelden van Zweden. Het hele "ritueel" gedeelte is ook best creepy, en de tocht door het bos een beetje Blair Witch achtig. Maar helaas verpesten de makers het door een raar, onrealistisch monster te maken waardoor voor mij de spanning weg was. Zonde want er zat meer potentie is.

Wel een aardig filmpje, alleen het tussenstuk duurt vrij lang in de bossen.

Maak een kruising van Blair Witch Project, The Shining en Deliverance en je hebt The Ritual. Toch wel een sterke film naar Britse maatstaven. Vond het verhaal steeds beter en beter worden tot het monster zelf in beeld kwam. Het einde was nog niet eens zo slecht, veel andere horrorfilms gaan op het einde totaal de mist in. Vooral het gegeven wat overblijft van vriendschap onder zware druk is heel interessant en wordt hier goed weergegeven. Frappant is dat de persoon die als lafaard bestempeld wordt, uiteindelijk het meeste moed toont. Ook in deze film wordt sterk geacteerd. Toch wel een sterke aanrader. Net geen 4,5 sterren, dus 4 sterren.

Niks spannends aan, pure tijd verspilling.