The Ritual (2017)

Ik ben nu aan het kijken, ik hou zeker wel van de natuur. Maar op deze manier hoef ik niet van de natuur te genieten...

Best aardig verwerkingsdrama wat op een stijlvolle manier wordt neergezet. Ik had er wel iets mee. Mooie setting in het bos (ik was altijd liefhebber van de bamboebossen in chinese films maar dit was een prachtig evenbeeld). Heel fraai gedaan. 3.5

Exact mijn mening...Deja Vu

Erg tegenvallende film...bekende thema's als het Bosmonster...etc...etc...Na een uur begon de film mij behoorlijk te vervelen...Ja mislukte copy van Blair Witch,maar Blair Witch was ECHT spannend...Schrok me bij die film af en toe de takken...Deze film??? Zag alles al aankomen, geen enkele verassing. Ik begrijp de hoge waarderingen niet...Jullie eerste film??? Dus...cliche, copy, bekend thema, zeer voorspelbaar....en als je het bos uitloopt heb je nergens last van...Tegenvaller dus....( Ja ik ben wat ouder dan de gemiddelde MM hier....I've seen it all....)

O...iemand schreef hier boven dat de film lang bij hem is blijven hangen...Kom op zeg...Ben je 12??? je eerste film??? Weet zo nog wel 12 films in dit genre......

Prima film, begint in good old England en eindigt op de toendra van vermoeden wij Zweden.

De film heeft het in zich om de 'zwakkeren onder ons', angst aan te jagen en zelfs bij ons gebeurde dat zo nu en dan, ondanks dat wij ons "horror ridders" wanen.

Netflix heeft met deze productie echt de spijker op de kop geslagen, want angst, spanning en horror komen als drie-eenheid in deze film aan bod.

Voor de griezel en horror fans, met deze film kom je waarschijnlijk aan je trekken. Hij is in elk geval beter dan veel van de laatste films in dit genre. Veel kijkplezier!

Een 8 voor de waardering!

Spannende film. Op momenten deden scenes me denken aan Predator, King Kong, Blair Witch Project en American Werewolf in London . Heb me prima vermaakt met deze film.

Voelde voor mij vooral aan als een mannelijke tegenhanger van The Descent. Waar de vrouwen daar de diepte (grotten) in gingen, gingen de mannen letterlijk de hoogte (Zweden). Allebei films die draaien om een trauma dat de groep probeert te verwerken en de onopgeloste issues onderling. Met bloed en doodslag natuurlijk. Doordat het hier gaat om volwassen, Britse mannen, is het makkelijk om meer te voelen met de groep. Geen stoere praat over chicks en alcohol, maar meer down to earth situaties en ook realistische reacties op de situatie.

Na een nare opening gaat de film cinematografisch gezien in ieder geval goed verder met de natuur waarin de mannen zich begeven. Op het moment dat men de bossen ingaat komt de sfeer van een Blair Witch Project of Evil Dead ineens tevoorschijn. Regisseur Bruckner maakt goed gebruik van spanningsopbouw en plaatst de special effects effectief: we zien dingen en we zien helemaal niets van de dingen.

Tegen de climax aan was ik zelfs blij dat we nog iets te zien kregen van de god. Tof design en de uitleg over zijn aanwezigheid als onderdeel van Zweeds/Scandinavisch paganisme. Had wat mij betreft zelfs nog langer mogen duren. Niet per se doodeng, maar wel heel spannend en bij vlagen erg naargeestig zoals bijvoorbeeld de scene met de schreeuwende draugrs. Absolute aanrader.

Aangename verrassing

Niet bijster orgineel, maar zeker sfeervol en spannend.
Gelukkig een keertje geen gillende hersenloze siliconen, die opgejaagd worden.

Ah Frans, nou is de verrassing weg... X De eland op het eind.

Waar slaat het einde van deze film op? Een beetje geschreeuw en dat was het dan?

De ene Netflix Original is maar net besproken of de volgende biedt zich alweer aan. The Cloverfield Paradox was vooral een grote domper na zo spectaculair aangekondigd te zijn tijdens de Super Bowl. De film bood weinig verbinding met het origineel uit 2008, maar bovenal was Paradox een verzameling zaken die we eerder en beter hebben gezien in andere sc-fi films. Nu is The Ritual de nieuwste Original die beschikbaar is op Netflix en die veegt met gemak de vloer aan met The Cloverfield Paradox.

Nadat hun vriend Robert is omgekomen tijdens een overval op een tankstation, komt een groep vrienden van de universiteit weer bij elkaar om te gaan hiken door de Scandinavische bossen. Dit was namelijk een wens van de overleden Robert. In de bossen besluit de groep een snellere route te nemen buiten de bewandelde paden. Ze stuiten echter op een bedreigende aanwezigheid die hen begint te stalken.

The Ritual laat zien dat je alle clichés van de wereld in je film kan stoppen, het valt of staat allemaal bij de kunde van de regisseur. Waar The Cloverfield Paradox bar weinig doet met de bekende genreclichés, houdt The Ritual je zeker een uur lang op het puntje van je stoel. Luke, een van de vrienden die erbij was toen Robert om zeep werd geholpen en daar niets aan heeft gedaan, worstelt met schuldgevoelens over het incident. Net als bij bijvoorbeeld The Descent, ook een Britse horrorfilm, hebben we dus ook hier te maken met een getroebleerde protagonist. Eerlijk gezegd vind ik dat altijd een beetje jammer, een dergelijke motivatie om je film wat drama mee te geven, maar Bruckner houdt de boel ijzingwekkend spannend.

Wat is het eerste uur toch heerlijk zeg. De bossen stralen een enorme bedreiging uit. De sfeer is angstaanjagend donker en dit wordt allemaal versterkt door de duistere score en de hulpeloosheid die het stelletje over zich heen heeft. Hier is geen ruimte voor heldendaden of ongeloofwaardige twists. De vrienden zitten in een uitzichtloze situatie en zo voelt dat ook aan. Het wordt ook al gauw duidelijk dat we hier niet met een menselijke bedreiging te maken hebben, maar wat dat precies is, wordt niet te snel uit de doeken gedaan. Bruckner houdt je knap in spanning, maar je gaat je op een gegeven moment toch afvragen hoe lang hij dit niveau weet aan te houden.

Het einde is niet helemaal waar je op hoopt. Het is erg fijn dat we hier weer met een occulte bedreiging te maken krijgen. Met films als The Witch, The Autopsy of Jane Doe, Ouija: Origins of Evil en The Devil’s Candy zijn we de afgelopen jaren uitstekend bediend. Maar vooral de eerste twee bewijzen nog steeds: ‘less is more’. The Ritual zit er wat tussenin. Bruckner gaat nooit helemaal voluit of over de top, maar echt subtiel is de climax hier ook niet. Maar ik ben allang blij met deze aangename verrassing. De ene dag zit je nog met The Cloverfield Paradox in je maag, de andere wordt dit weer compleet weggespoeld door deze uitstekende horrorfilm. Goed werk, Netflix. Laat er meer van dit soort films komen!

The Ritual (David Bruckner) - recensie - It's Only a MovieIt's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Ondanks een zwaar uitgemolken verhaallijn was dit een zeer verrassende film. Het mysterieuze tintje was sterk, de beelden echt fantastisch en het acteerwerk meer dan overtuigend. Vooral Rafe Spall deed het zeer goed. Prima film, serieus.

Tot 20 minuten voor het einde erg sterk.

Mysterieus, spannend en enorm sfeervol. Prachtige setting en naturel acteerwerk. Daardoor onderscheidt het zich van 100 soortgelijke filmpjes.

Jammer van de laatste 20 minuutjes. Eens het monster in beeld is geweest wordt het minder, ook al ziet deze er erg gaaf uit. Maar het laatste deel voelt toch geforceerd, en dan is het eigenlijk wachten op het moment waarop de hoofdrolspeler ontkomt. Maar voor een Netflix Original zeker niet slecht.

Ruime 3,5*

Film is redelijk goed (grotendeels te danken aan de interactie van de vier 'hikers') tot aan de apotheose. Toen begon ik te vechten tegen de slaap.

Ik vond de film niet heel subtiel. Ik vond het allemaal vrij recht toe recht aan en ook hier weer zijn de bekende paden genomen. Er was genoeg interessant te melden maar het is vrij lomp gebracht.

Prima thriller.......spannend creepy.......4,0

Echt een film dus voor Jan Met De Pet.

Weer een keer wat anders. Geen minuut verveeld. Vond het zelf een goeie spannende film. Toch wel een beetje creepy totdat je het beest zag daarna werd het meer spannend. mijn mening is een 4,0!

Einde niet heel sterk helaas. Had met dit thema nog wel een goede plottwist in kunnen zitten.

verder positief verrast, redelijke schrikmomenten en effecten.

Niet direct een speciale film. Thema van schuldgevoel wordt matig uitgewerkt, had zeker meer mee gedaan kunnen worden. Deze groep vrienden lijken niet echt vrienden te zijn. Ik snap dat de dood van Robert hun allen diep getroffen heeft maar de eigenlijke hoofdrolspeler Luke kon hier weinig aan doen. Het is tenslotte niet hij die Robert gedood heeft in de winkel.

Het beste aan The Ritual is volgens mij de regie en het camerawerk die zeker goed zijn. Ondanks dat de film steunt op karakterontwikkeling, kon het mij nergens echt bekoren. Ik gaf eigenlijk geen moer om de verschillende personages. Ze waren allemaal wat vervelend op hun eigen manier. Hutch vond ik nog wel vrij ok. Het typische cliché van iemand dat zijn been of enkel verstuikt/breekt is zo overdone. Ook het overmatig gebruik aan 'fucking' helpt voor mij geenszins in de beleving. De beslissingen die gemaakt worden vallen in de categorie normaal, ik heb al veel films gezien waarbij de genomen beslissingen totaal niet rationeel en logisch zijn of ook wel eens uitermate dom genoemd kunnen worden. Dit valt hier nog wel mee, maar toch is het einde behoorlijk saai. Eenmaal het uur gepasseerd vond ik er niets meer aan.

Het script is te zwak. Té weinig inhoud voor zelfs anderhalfuur lang mee te vullen. De muziek probeert hier en daar dreigend te zijn en de uiteindelijk 'verklaring' van het beest is ook maar vrij vaag. Noorse mythologie vind ik nog wel interessant, maar dit is zo wat afgehaspeld om toch maar met een verklaring te kunnen komen. Het waarom blijft mysterieus. Als je A zegt, moet je B zeggen en dat gebeurd hier eigenlijk niet. 2*

Wat een teleurstellend einde, met zo’n vreselijk amateuristisch ‘monster’ ?

Zonde van de tijd

De eerste helft is sterk, duister en mysterieus en makkelijk 4* waard. Met name de eerste overnachting en moord zijn erg spannend.Daarna loopt het wat uit de hand en verdwijnt het mysterieuze. Eigenlijk alles wordt uitgelegd waardoor de film toch wel zijn kracht verliest.

Ook ik vind het begin sterk, met name de brute scene in de slijterij, maar toen het bleek dat het om een monster ging verloor ik snel interesse en snakte ik naar het einde.

Weinig origineel, maar wél goed uitgevoerd. Met vlagen spannend en mysterieus en de omgeving is fraai. De acteurs deden het niet onaardig, maar op sommige momenten kwam de angst te gemaakt en wat flets over. Al met al een aardige verassing.

Verrassend goed! Zeker leuk om een keer te kijken..

Er zat genoeg spanning/horror in. Vooral de scene in het begin.. Zag ik niet aankomen..

En dat voor een Netflix film..

Tijdverspilling.

Deze film bewijst maar weer eens dat in het horrorgenre suggestie beter werkt dan het vol in beeld brengen van enge monsters. Het eerste uur is uitstekend, met goed spel van de cast en een bijzonder creepy sfeertje, kracht bijgezet door het naargeestige zweedse landschap. Qua setting en sfeer doet de film sterk denken aan The Blair Witch Project, met het verschil dat die film de spanningsboog tot het einde wist vast te houden. Hier is de koek na het sterke eerste uur duidelijk op, wanneer het monster zijn intrede doet en alles veel te letterlijk wordt. Niet slecht gedaan, maar wel einde mysterie. Jammer.

Behoorlijk sterke horror,die wel boven de middelmaat stijgt.

De omgeving werkt prima mee, en daardoor lijkt het op de een of andere manier realistischer .

Maar waar vele hier moeite mee hebben is het uiteindelijke einde met het

Tja,,,je moet er een eind aan breien . En dan kom al je al gauw op dit soort conclusies uit,,of je geeft er een soort hillbilly einde aan,,,vraag me af of dat nu zoveel beter was?

Vond het een intense kijk ervaring .

En beter dan de horror die je de laatste tijd krijgt voorgeschoteld ( alhoewel 2017 een top horror jaar was )

Erg sterk .