Black Panther (2018)

Best oké is mijn eerste gedachten. Uit 2018 alweer en het hemelen van Boseman is ook alweer twee jaren geleden. Ik moet zeggen dat de drukte rond deze film een beetje aan mij voorbij is gegaan. Gehypt lees ik onderandere, nu heb ik sowieso een tijdje gehad dat al die superhelden met hun spin offs me niet echt boeide en aan me voorbij gingen. Soort van superhelden moe die ik ook al eens in de comment van Thor benoemde. Maar deze Black Panther is zeker niet heel erg om te zien, wellicht een beetje een moetje vanuit Hollywood om dit karakter een eigen reeks te geven, wat dan wellicht een Woke spasme is maar verder vergeleken met de serie Watchmen mij heel erg meevalt op dat vlak.

Het gemiddelde superhelden draaiboek wordt er bij gepakt en de meeste dingen afgevinkt. De superheld zelf een bescheiden karakter, de nodige superkrachten en/of gadgets, een fantasie wereld of stad die bedreigt wordt, een schmierende bad guy, de nodige concurrentie of niet te vertrouwen personages uit eigen hoek en de nodige actie en humor. En in het geval van T'Challa is het niet anders met een zekere bedreiging voor hun mineraal, zoektocht naar de bad guy en passant een sterke uitdager voor de troon.

Boseman doet het prima. Ik lees veel kritiek maar ik ben van mening dat Boseman de bescheiden en doordachte T'Challa prima neer zet. Jordan doet het op zijn beurt prima, maar ja het is gemakkelijk schmieren als bad guy, en over schmieren gesproken, wat is Andy Serkins ge-wel-dig. Het is jammer dat hij vrij snel het loodje legt. Verder ziet de actie er best prima uit en mag de soundtrack benoemd worden met aardige momenten gecreëerd door de man die ook Tenet van muziek voorzag. Het plotje metneef Erik die de troon op komt eisen is ook best aardig.

Om met de mindere punten te beginnen en meteen weer de soundtrack er bij te pakken. Want behalve hele sterke zijn er ook hele matige moment en dat heeft vooral met hiphop te maken. Een ander punt is de overdaad aan technologie en foefjes. Van auto's en ruimteschepen die op afstand via een simulator bestuurd kunnen worden, EMP buttons, pakken met kinetische energie tot hoogdravende medische kennis, het is niets te veel in Wakanda. Wel iets waar de schoen wringt met zoveel kennis, rijkdom en mogelijkheden in een continent dat juist bekend staat om honger en armoede. Het blijven toch vooral de technologie met al gadgets die wel eens wat overdreven zijn en de eindstrijd lijkt dan ook wel haast een mix tussen Star Wars en Lord Of The Rings.

Al met al is Black Panther best een aardig zit die niet bij het beste van de Comic wereld in de buurt komt, maar zeker ook niet bij het slechtste. Zoals reeds gezegd, best te doen voor een keer.

Na het herzien van deze film kom ik tot dezelfde conclusie als die ik had na de eerste kijkbeurt. Een film met best wel wat pluspuntjes her en der, maar over het algemeen kon het me weinig boeien.

Allereerst is de film veel te voorspelbaar. Alhoewel het zich afspeelt in een best wel interessante omgeving wordt cliché na cliché keurig afgevinkt. De film kent geen enkele verrassing, sterker nog, de makers hebben niet eens de moeite genomen om creatief te zijn.

Verder vind ik wederom Chadwick Boseman niet overtuigend als hoofdrolspeler. Hij wordt weggeblazen door een uitstekende Michael B. Jordan, over charisma gesproken zeg..

Ook de politieke boodschap is te sterk aanwezig. Veel dialogen komen daarom compleet ongeloofwaardig en geforceerd over.

Visueel is het wel goed. Wakanda ziet er prachtig uit, jammer dat de makers niet wat creatiever met deze omgeving zijn omgegaan. Black Panther zal nooit m'n favoriete Marvel-personage worden, dat mag duidelijk zijn na het herzien van deze film.

2.5* stonden en blijven staan.

"Het enorme commerciële succes hiervan is tamelijk onbegrijpelijk", schreef ik ruim vijf jaar geleden, maar sindsdien ben ik het Marvel-universum in het algemeen en de meeste films apart toch steeds meer gaan waarderen, en ook deze Black Panther bevalt me nu veel beter. Met de cultuur, de rituelen en de bovennatuurlijke elementen heb ik geen affiniteit, maar de plot zit vrij goed in elkaar, het ziet er allemaal prachtig uit qua sets èn qua fotografie, en de actie is soms goed in beeld gebracht (de achtervolging in Korea) maar helaas soms ook wat minder (de gigantische knokpartij met de neushoorns).

        Het belangrijkste hier zijn toch de acteerprestaties, met drie sterke (in de zin van interessante) vrouwelijke personages, een lekker vette Andy Serkis en een uitstekende titelheld, maar het meest was ik toch onder de indruk van de charismatische Michael B. Jordan, die zoals het een echt goede filmschurk betaamt 95% van de film lekker arrogant en dominant mag zijn om pas helemaal op het einde in te moeten binden (en dat dan nog noodgedwongen: "Hell of a move."). Bovendien kreeg hij een begrijpelijke en zeer legitieme motivatie mee, altijd leuk als je niet wilt inzetten op een traditionele schurk die globale overheersing nastreeft, en zo kan Coogler ook thema's als maatschappelijke betrokkenheid versus isolationisme aansnijden. Maar laat ik ook Danai Gurira als de onbuigzame Okoye niet vergeten; van haar kan ik echt geloven dat ze in staat is om elke man van repliek te dienen en echt goed ass te kicken, en als ze boos is schieten haar ogen vuur zoals ik toch nog maar weinig heb gezien. Kortom, mijn meest recente herziening van dit deel in het Marvel-universum heeft wonderen gedaan voor mijn waardering.

Film blijft een gemiste kans. Jammer, want ik gunde het deze film wel echt om goed te zijn. Film voelt erg generiek (13 in dozijn) aan en ze lijken de genres SF en fantasie vaak door elkaar te halen. Zo lijkt de film bij momenten teveel op de eerste Thor film, terwijl die film duidelijk een fantasie film is. Het had de film denk ik goed gedaan als ze veel meer focus hadden gelegd op wakanda en world building. Marvel lijkt hier steeds minder om te geven, terwijl world building juist veel meer band creërt met het publiek. Kijk maar naar de nieuwe Dune film, zoveel draait daar om het overleven in de woestijn en spaarzaam om gaan met water.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Black Panther

Er is weer een nieuw deel uit in het Marvel Cinematic Universe: Black Panther. Het personage hebben we leren kennen in Captain America: Civil War. Eerlijk is eerlijk, van alle personages in die film, was hij degene die mij het minst kon boeien. Toen ik dus een mega enthousiaste Facebook post zag van mijn broertje waarin hij zei dat Black Panther met gemak één van zijn favoriete Marvel films is, was ik verbaasd. Ik had namelijk geen hoge verwachtingen voor deze film. Ik ging dus in elk geval met véél nieuwsgierigheid deze film in. Vond ik de film ook zó goed?

Gemixte gevoelens

Nou heb ik dus gemixte gevoelens over deze film, en dan vind ik het altijd lastig om een recensie te beginnen. Want waar begin je? En hoe houd je het overzichtelijk? Het probleem ligt denk ik geheel bij mijzelf. Mijn interesses liggen niet echt bij dingen die Afrika kenmerken. Niet bij de rituelen, niet bij de klederdracht, etc. En dat zijn toch wel dingen die juist omarmt worden in Black Panther, gezien het fictieve Wakanda in Afrika ligt. Ik moedig het zeker aan hoor, want er zijn genoeg mensen die er wel van houden. Maar omdat het mij niet ligt, zorgde het ervoor dat ik wat moeilijker in de film kwam dan de meeste anderen.

Fantastische bad guy

Daarnaast helpt het ook niet dat ik de hoofdpersoon niet zo geweldig vind. Het overdreven accent dat hij aan zijn personage toevoegde vond ik erg vervelend. Ik hou ervan als ik niet perse de ondertitels hoef te lezen, maar het accent dat hij opzette maakte dat het soms erg onduidelijk was wat hij zei. Maar hij klonk voor mij ook wat monotoon en daardoor uitdrukkingloos. Dit zorgde ervoor dat ik mij niet goed met hem kon verbinden.

Daartegenover stonden ook diverse acteurs die ik sterker vond overkomen. Zoals tegenspeler Michael B. Jordan. Een gewichtige tegenstander die geloofwaardig en sterk overkomt. Toch zeker één van de hoogtepunten in deze film. Ik vond het fijn om naar zijn spel te kijken. Ook T’Challa’s zusje vond ik stiekem leuker; ze is grappig, slim en stoer, en kwam leuk over in beeld.

Mooi uitgevoerd

Oké, dat zijn dus enkele punten die ik minder vond, en een paar goede. Gelukkig is er nog genoeg goed aan Black Panther. Zo vind ik het element van zwart zand erg mooi uitgevoerd door de gehele film. Het levert ook wat interessante gadgets op. De film in het geheel ziet er ook mooi uit en is goed in beeld gebracht. Het pak van Black Panther vind ik ook interessant; maar ik zal niet teveel verklappen over de werking ervan. Maar ook het verhaal is sterk. En hoewel slechts met mate aanwezig, vond ik ook de komische noot ontzettend fijn. Immers, de komische noot is voor mij een belangrijk en herkenbare Marvel-eigenschap.

Conclusie

Voor mij is Black Panther niet de favoriete of beste Marvel-film, maar zeker goed genoeg. De film heeft een compleet andere sfeer, dan de meeste Marvel-films. Wat ik enorm fijn vond was de gewichtige bad guy en de nieuwe technieken die in Black Panther naar voren kwamen. Helaas viel de hoofdrolspeler voor mij wat tegen, en heb ik niet zoveel met de Afrikaanse cultuur, waardoor ik mij wat minder kon relateren aan de rituelen en dergelijke. Needless to say: vergeet niet te blijven zitten voor beide end-credit scènes. In de laatste komt zelfs nog een persoonlijke favoriet van mij langs, yay!

Uitstekend verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Prachtig 3D HD kwaliteit breedbeeld...

Uitstekend achtergrond muziek, Dolby....

Uitstekend camerabeweging....

Ben benieuwd voor vervolg deel 2...

Top...