Keepers (2018)

Ondanks dat de film de gebaseerd-op-ware-gebeurtenissen-kaart trek is vrijwel alles in de film verzonnen. De film gaat over wat er kan gebeurd zijn in de dagen voor de mysterieuze verdwijning van drie vuurtorenbewakers in december 1900 op het Eilean Mòr, het grootste eiland van de Flannan Isles, een archipel vlakbij Schotland. Er is nooit een aanwijzing gevonden omtrent wat er werkelijk gebeurde in de nacht dat de drie mannen verdwenen. Het mysterie leent zich dan ook dankbaar voor (sterke) verhalen, opera, gedichten, een liedje van Genesis en natuurlijk films.

Wie meer over het mysterie lees "The Mystery of the Flannan Island Lighthouse " komt er achter dat dit verhaal wel het meest onwaarschijnlijke is. Toch levert een best goede en spannende thriller /drama-film op! Drie mannen; een oude rot Thomas Marshall (Peter Mullan) teruggetrokken en achtervolgd door persoonlijke tragedie, James Ducat (Gerard Butler) een liefhebbende echtgenoot en vader en een natuurlijke mentor voor de jongere, onervaren Donald McArthur. (Connor Swindells) die moeten zien om te gaan met onverwachte omstandigheden tijdens hun zes weken bij de geïsoleerde vuurtoren.

Het verhaal dat hier werd vertelt was een soort bewerking van “The Treasure of the Sierra Madre,” maar dan bij de zee. Ook dat was een film waar mensen die elkaar amper kennen worden gedreven door hun hebzucht, paranoia en schuldgevoelens. Het is Gerard Butler die hier toch heel wat beter werk liet zien dan in de middelmatige actiefilms waar hij de laatste tijd nogal vaak in verscheen . Voeg daar nog het mooie werk van de Deense Kristoffer Nyholm (Forbrydelsen) aan toe.

Met andere woorden; ook al is het een oud en bekend verhaal,en doen Nyholm en zijn uitstekende cast er niets nieuws mee, vertellen ze het hier wel goed. En als het dan ook nog eens afspeelt op een prachtige locatie, dan valt er best veel te genieten!

Matige thriller. Het verhaal is best aardig. Verwacht geen mysterie, want deze film laat een versie zien van wat er mogelijk gebeurd zou kunnen zijn. Het genre thriller is daarom beter op zijn plaats. De film kabbelt rustig voort en zit soms op het randje van verveling. Toch wil je als kijker blijven kijken. Het acteerwerk is vrij sterk. De acteurs tillen de film net over de onvoldoende. Visueel ziet de film er fraai uit met mooie beelden van het eiland en zijn omgeving. 2.5/3.0

Waarom wijken wij zo vaak af van de gemiddelde kijker? Ook deze film waarderen wij hoger dan hen. Er wordt goed geacteerd, het is een prima verzonnen verhaal gebaseerd op een ware gebeurtenis en er is voldoende actie in de film. Ook de set is een mooie wereld, ik zou zo voor 6 weken tekenen, vriendin niet, want die vond de mist en de bewolking een probleem. Ach, de zon zal vast wel eens schijnen.

En de acteurs. Vooral Butler die ikzelf de laatste tijd vaak in films zie spelen, heeft mijn waardering versterkt voor zijn werk. Ook in deze film speelt hij als 2e vuurtorenwachter een prima spel. Groot was trouwens onze verbazing dat er ook nog meer acteurs in zaten van films en series die wij eerder hebben gezien en prima waren.

Zo had je b.v. uit Denemarken Søren Malling, bekend om zijn rol als inspecteur Jan Meyer in de Deense tv-serie "Forbrydelsen" ("The Killing", seizoen I).

Een film die ons goed is bevallen en onze waardering is een 7,5.

Vond het een goede onderhoudende film. Met goed acteer werk. Zeker Butler waar ik nooit zo kapot van was deed het goed.

Van zeer gemiddeld niveau, had meer ingezeten. In beginsel een mooie noodlotsthriller. Het concept van een aantal doodnormale mensen die door een gruwelijke speling van het lot in een niet meer om te keren ellendige situatie terechtkomen is al vaker toegepast, maar meestal beter dan hier. Eerste helft is redelijk met een mooie spanningsopbouw, maar in het tweede gedeelte gaat het helemaal fout door een aantal ongeloofwaardige plotwendingen. Voor een aantal nuchtere, hardwerkende arbeiders reageren de drie hoofdrolspelers wel erg emotioneel en labiel op de dingen die om hen heen gebeuren, na het einde toe wordt het zo stupide dat het nauwelijks nog te harden is. Gekeken vooral omdat actieheld Butler hier meedoet, ditmaal in een atypische maar slecht geschreven rol die hem nauwelijks ruimte geeft om iets bijzonders te laten zien. Wat dat betreft brengt karakteracteur Mullan het er beter van af als onverstoorbare rots in de branding. Nog de meest normale van het stel, en door zijn bijdrage de enige die deze weinig gedenkwaardige zit nog enigszins de moeite waard maakt.

Redelijke film waarin drie vuurtorenwachters een aantal weken werkzaam zijn op een klein eilandje. Het is niet alleen vanwege de kleine cast en single locatie dat de film wat eentonig en langdradig is. Ondanks dat het soms wat voorspelbaar is, zijn er wel wat spannende momenten. Mede vanwege het eilandje ziet de film er goed uit en ook het acteerwerk is prima.

Mooie sfeer.

Wel wat erg traag en saai ook, maar daardoor misschien juist de sterke sfeer - en die zit echt goed. Het verhaal had dan wel wat spannender gemogen, en wat me ook wat tegenstond is dat er wat dingetjes in zitten die dan toch net wat te flauw zijn - het boeman verhaaltje met de strik, bijvoorbeeld. Maar aan de andere kant, erg mooie en authentiek overkomende beelden. En er wordt bijpassend behoorlijk gespeeld, waarbij Butler natuurlijk opvalt met zijn ietsje subtielere rol dan wat we van hem gewend zijn.

Okay, as far as I can see it, this...

this is payback!

For having to live the rest of my life with his face etched into my brain.

Zo af en toe stuit ik op een totaal onbekende film waar je eigenlijk niet veel van verwacht, ondanks de aanwezigheid van een bekend klinkende naam, maar die je dan toch aangenaam weet te verrassen. “The Vanishing” is een thriller pur sang. Een fictief vertelsel over een waargebeurde gebeurtenis, namelijk de verdwijning van drie vuurtorenwachters in 1900 die toezicht hielden op één van de Flannan eilanden gelegen aan de westkust van Schotland. De drie mannen James Ducat (Gerard Butler), Thomas Marshall (Peter Mullan) en Donald MacArthur (Connor Swindells) werden nooit meer teruggevonden. Een echte verklaring had niemand en al snel deden verschillende speculaties de ronde. Van een reuze zeeslang tot gigantische zeemeeuwen. Of ze gingen in rook op om een nieuw leven te beginnen. Een ontvoering door spionnen was ook een mogelijkheid. Tot zelfs een eventuele buitenaardse kidnapping. Deze film wil er een meer plausibele verklaring aan geven. Maar het blijft desondanks een onbewezen en dus fictief verhaal.

Bovennatuurlijke verschijningen moet je niet verwachten. “The Vanishing” is vooreerst een realistische kijk op het leven van een vuurtorenwachter in de beginjaren van de 20ste eeuw. Het ruige zeemansleven waarbij deze doorgewinterde zeebonken zonder verpinken het zilte nat trotseren terwijl ze op weg zijn naar die rotsblok in het midden van de oceaan. Iets wat beginneling Donald duidelijk nog niet gewend is waardoor hij de trip meemaakt al hangend over de reling. Merendeel van de film zie je hoe deze mannen plichtsgetrouw hun taken uitvoeren op het eiland. Niet dat er echt enorm veel te klussen valt. Voornaamste taak is ervoor zorgen dat de lichten van de vuurtoren functioneren en het glas dat het omhult er optima forma uitziet. De rest van hun tijd vullen ze met samenzang, koken, slapen en rondkuieren op het eiland. Niet echt waanzinnig spannend dus.

Totdat de nieuweling Donald een tot splinters geslagen bootje, een levenloze drenkeling en een afgesloten houten kistje vindt tussen de rotsen. En als de inhoud van het geheimzinnige kistje uiteindelijk wordt onthult, is het moment daar voor oplopende spanningen. Vanaf dat moment speelt wantrouwen en hebzucht een grote rol. Er hangt zo’n onheilspellende stemming in de lucht waarbij je het gevoel krijgt dat elk moment de vlam in de pan slaat bij één van deze drie. Maar uiteindelijk vormen de drie geen bedreiging voor elkaar maar spelen derden een grotere rol. Veel onthullen zal ik niet maar dat de situatie serieus escaleert op een bepaald moment, mag je toch verwachten.

“The vanishing” was een verademing na zoveel middelmatige en vergeetbare onzinnige speelfilms gezien te hebben. Niet alleen wat beeldvorming betreft is deze film gewoon een pareltje. Ook het acteren is fenomenaal prachtig. Niet alleen de drukkende, claustrofobische sfeer is indrukwekkend. Ook zijn er enkele melodramatische momenten waarbij verdoken leed naar de oppervlakte komt met conversaties tot gevolg vol met veelzeggende stiltes en loodzware bewoordingen. Ook zijn er enkele lugubere taferelen zoals het opruimen van gesneuvelde meeuwen ten gevolge van een storm (“You may have to break the wings to get 'em in.”). Maar voor mij was Gerard Butler een echte eyeopener. Meestal verschijnt hij in van die actiefilms van dertien in een dozijn (met uitzondering van een enkele film zoals “A family man”). Maar hier toont hij ook over voldoende acteertalent te beschikken. Nooit gedacht dat een film over vuurtorenwachters de moeite waard zou zijn. Tja, blijkbaar wel en dat is dan ook een reden om “The Lighthouse” eindelijk eens te bekijken. Licht uit, vuurtorenspot aan.

3.5*

Er gebeurt helemaal niks. Verhaal is ook al matig. Het is langdradig en eigenlijk gaat het helemaal nergens over.

Zonde van m’n tijd dit.

Lekker sfeervolle thriller. Het werkt allemaal gewoon wel. Uiteraard de fraaie locaties, goede cast met karakterkoppen, een sfeervol grauw kleurenpallet en een prettige speelduur. Het draagt allemaal wel bij aan de film. Het plot heeft niet gek veel om het lijf misschien, maar op deze manier uitgevoerd is het gewoon lekker.

3,5*