Shot Caller (2017)

Hehe, eindelijk weer een lekkere film! Deze mag best wat meer aandacht krijgen.

Aanrader!

4*

Zoveelste Amerikaanse misdaaddrama. Enigszins traag, nergens uitzonderlijk of afwijkend van wat we al kennen uit de Hollywood moord & doodslag stal of het moet Nikolaj Coster-Waldau zijn die het nog enigszins de moeite waard maakt. Kijk je graag naar mensen die elkaar doodvermoorden dan is dit de film voor jou.

Eindelijk weer is een geniale prison movie !

Enorm genoten.

Na de trailer gezien te hebben had ik hier wel zin in. De film zelf vond ik iets minder goed, waarschijnlijk doordat het tempo van de eigenlijke film toch net iets te traag blijkt te zijn en het verhaal soms wat lastig te volgen is. Een film met een niet-lineaire progressie als deze is uitstekend materiaal om te blijven gissen naar de motieven van de hoofdpersoon. De soundtrack draagt sterk bij tot de film en is zeker een pluspunt. Ook de bruutheid van de gevechten zijn een pluspunt. Bloed ontbreekt zeker niet. Shot Caller blijkt uiteindelijk meer een drama te zijn dan een actiefilm.

Het concept op zich vind ik wat vergezocht, lijkt me wel een ontzettend zware straf terwijl hij zelf eigenlijk ook slachtoffer is. Dit was toch wel duidelijk niet met opzet. Van Jon Bernthal zijn acteerprestaties kun je houden of je kunt er helemaal niets mee. Het viel uiteindelijk weer op maar of dat echt in de goede zin van het woord is, daar ben ik nog niet over uit. Coster-Waldau speelde prima.

Lekkere misdaadfilm, goede scènes in gevangenis en redelijk verhaal. Niks mis mee!

Viel mij zelf een beetje tegen. Ik had liever gezien dat de film zich in de chronologische volgorde verteld zou worden. De cast doet het wel aardig met hun acteerwerk. Voor de rest wordt de film niet echt spannend.

Zeer degelijke film! Ik ben vooral blij dat het geen hersenloze en flitsende actiefilm vol oneliners en schietpartijen is geworden. Het is lekker rauw gebleven en het tempo ligt net goed. De acteerprestaties vallen me ook zeer goed mee. Het grootste minpunt vind ik eerder het realisme van de verhaallijnen, vooral dat van het hoofdpersonage. Het lijkt me straf dat een gewone burger bij de zware criminelen terechtkomt en helemaal opklimt tot gangsterbaas. Desondanks is het voor mij wel goed gebracht. Een film die de moeite is om eens gezien te hebben.

Geen misdaadfilm maar een psychologisch drama over een doorsnee New Yorker met een goede baan en een gelukkig leven met vrouw en kind, die 16 maanden in het vang moet wegens doodslag omdat hij na een etentje met vrienden met een paar glazen teveel op bij een auto-ongeluk betrokken is waarbij zijn beste vriend om het leven komt. Hij komt terecht in een detentiecentrum met de zwaarste criminelen en kan daar alleen overleven door zich te conformeren aan de morele code van de strijders. Hij zit uiteindelijk 10 jaar vast en na zijn vrijlating krijgt hij meteen opdracht om de overdracht van een illegale lading wapens te overzien.

IJzersterke film met een scenario waar iedere acteur van droomt. Nikolaj Coster-Waldau schittert als Jacob/Money, een hoofdrol die niet alleen vereist dat hij geloofwaardig is als 'family man' en als één van de meest gerespecteerde criminelen in een zwaarbewaakte gevangenis, maar ook dat hij de transformatie van het ene naar het andere uiterste zichtbaar maakt zonder in karikatuur te vallen. Het is zonder meer een Oscarwaardige vertolking. Het scenario - geschreven door regisseur Ric Roman Waugh die ook al het uitstekende 'Snitch' maakte - vervalt nimmer in melodrama en is tot op het schokkende einde onvoorspelbaar. De bijrollen zijn ook sterk bezet, al is de rol van Kutcher (Omari Hardwick) als de agent die Jacob/Money vanaf diens vrijlating schaduwt na een sterke introductie wat onderbelicht. Maar dit is absoluut één van de intelligentste gevangenisfilms van de laatste 25 jaar.

Prima misdaadfilm met een uitstekende rol van Nikolaj Coster-Waldau, hier zeer overtuigend als bedeesde zakenman die na een noodlottig ongeval een opmerkelijk nieuw leven opbouwt als zware jongen in de gevangenis. De plot steekt net geloofwaardig genoeg in elkaar, ondanks een aantal nogal clichématige elementen; de vlotte regie en treffende sfeertekening doen de rest. Heeft wel wat weg van het eveneens prima Felon, van dezelfde regisseur.

Shot Caller is een ingenieuze film waarin Coster-Waldau mag schitteren als zakenman type die nogal lullig in de gevangenis komt en ervoor kiest om te overleven in het harde leven van gevangenis. Dit houdt in dat hij zich omhoog moet werken in een "witte" bende.

Het omhoog werken en zijn uiteindelijke transformatie naar bendelid wordt uiterst geloofwaardig overgebracht. Elk personage lijkt op z'n plek te zitten en er zit weinig overbodigs in de film.

De fijne vertelstructuur waarin het gevangenisleven en zijn grote klus die hij moet doen (denk maar niet dat het bendeleven ophoudt als je de gevangenis uitkomt) nadat hij vrijkomt door elkaar heen loopt, helpt de film ook ontzettend. Als het chronologisch was gefilmd zou je eigenlijk met twee films te maken hebben gehad. Dat zou niet hebben gewerkt. Slim dus!

De film houdt je continu op het puntje van de stoel en het einde.... Ik kan niet anders zeggen dan dat het erg sterk is.

Er is over deze film nagedacht. Alles gebeurt met een reden en er wordt niets aan het toeval overgelaten. Shot Caller toont aan hoe het bendeleven (in de gevangenis) eraan toe gaat en dat je vooral slim moet zijn om te overleven. Ook al houdt het in dat je soms dingen daarvoor moet opofferen.

4,0*

Afgelopen zondag in de bioscoop gezien... Sterke gevangenisfilm (en buiten gevangenis)

De Deense Coster-Waldau zet hier een stevige rol neer van een uit de kluit gewassen bajesklant Jacob... Wat wel een beetje hinderlijk is is dat het tijdsbestek vaak erg door elkaar loopt, de ene keer speelt het zich af in de gevangenis en de andere keer plotseling in Jacobs vrije periode... Maar hoe het ook went of keert... Het bendeleven die je in de gevangenis geleden hebt, gaat ook buiten de gevangenis rustig door. Kortom... een schijnbaar hoopvolle wereld zuigt Jacob mee. Althans... Wat nog hoopvol is binnen de gevangenismuren.

En de film wil gelukkig het sensationele op afstand houden. De uitzichtloosheid van Jacob is te voelen en de verwevingen met de bendes en de opdrachten zijn knap in elkaar gezet. Zowel de kille gevangenisscenes als de eveneens rauwe buitenwereld momenten... Ook de aanlokkelijkheid van corruptie mag niet ontbreken.

Wat actiescenes betreft heeft de film ook voldoende aanbod, waarbij de rellen tussen die neonazi's en de kleurlingen, vooraan staan. Het einde was ook erg sterk, met die moord op de bendelijder en het ompraten van die smeris.... Om over de brief naar Jacobs zoon te zwijgen.

Ja, wat kan ik er verder over zeggen? Een van de betere gevangenisfilms.

4,0*

Uitstekende film over een familieman die in de gevangenis terecht komt en zich daar aansluit bij een bende. Misschien niet het meest originele verhaal, maar wel gewoon goed. Een onderhoudende opbouw waarin het leven na de gevangenis en in de gevangenis mooi in elkaar overlopen. Verder is dit misdaaddrama, zoals het hoort, ruig en rauw in beeld gebracht en ook de cast is solide.

Deze gevangenisfilm creëert een emotionele band met de hoofdpersoon. Het begint traag en heeft een ietwat saai middenstuk. Naar het einde toe wordt het toch al met al een redelijk sterk verhaal. De band met de hoofdpersoon zorgt er wel voor dat de andere karakters wat op de achtergrond blijven. Mijn conclusie is zeker dat het allemaal wat beter had gekund en het is voor mij dan ook niet echt materiaal wat lang zal blijven hangen. Vermakelijk is het enigszins zeker.

Sterk. Een van de betere films over het gevangeniswezen die ik de laatste jaren heb gezien. Ik ben geen ervaringsspecialist maar iets zegt me dat deze film realistischer is, dan andere persoonlijke favorieten als Celda 211 en Bad Boys(die met Sean Penn, niet Will Smith ). Coster-Waldau is indrukwekkend, lijkt wel gemaakt voor deze rol. De niet-chronologische vertelwijze heeft een weldoordachte functie, namelijk dat je er bij herhaling duidelijk zelf mee word geconfronteerd dat een normale man door een fatale fout van enkele seconden, pijnlijk zichtbaar transformeert tot een meedogenloos, wreed en ogenschijnlijk onmenselijk wezen: erg goede manier om dit verhaal te brengen, dus. Enige manco van Shot Caller: het hoofdpersonage eist zoveel aandacht op, dat de talrijke nevenrollen en hun bijbehorende verhalen slechts worden aangestipt en nauwelijks uit de verf komen. Daardoor oogt de film wat incompleet. Zag aan het einde van de aftiteling trouwens dat deze prent al in 2015 is vervaardigd. Een bewijs derhalve dat het niet altijd iets zegt over de kwaliteit als het wat langer duurt voordat een film zijn weg vind in het circuit.

Sterke misdaad film. Het verhaal is best aardig en wordt prima uitgewerkt door Roman Waugh. Vanaf het begin pakt de film je mee en het werken met flashbacks heeft in tegenstelling tot veel andere films, een meerwaarde. De transformatie van zakenman naar keiharde crimineel komt daardoor nog beter uit de verf. Coster-Waldau zet daarbij zijn rol erg sterk neer. Prima film. 4.0

Goede mix van drama en actie maken dit, mede ook dankzij de goede hoofdrol van Coster-Waldau, een hele aardige film. De film is goed gemonteerd en laat met zijn structuur de ommezwaai van Money goed zien. Helemaal geloofwaardig is het niet en sommige zaken gaan net te makkelijk, desondanks een geslaagde gevangenisfilm.

Goede film. Ik heb wel wat vraagtekens?
1. Waarom zet je moordenaars en andere top criminelen tussen mensen die per ongeluk de wet één keer overtreden in één cel/ruimte?
2. Hoe kan het dat er 100 gevangen bij elkaar slapen in één kamer en dat de bewaker gewoon wegloopt? Zodat er meteen iemand verkracht of vermoord wordt. Dan los je elkaar toch af?
3. Wapens, drugs, etc. wordt via de 'anus' gesmokkeld. Hoe kan het dat op een openbaar toilet in de buitenlucht, gewoon iemand een grote boodschap doet en daar van alles uithaalt, zonder betrapt te worden, terwijl er overal camera's en bewakers in torens de boel in de gaten houden?
4. De politie surveilleert een topcrimineel aan de voorkant van het motel, terwijl hij aan de achterkant gewoon weg sluipt? Zet ook daar iemand neer.

Zo zijn er nog wel wat 'bedenkingen', maar toch over het algemeen een uitstekende film. De flashbacks vind ik zelf iets van storend. Ook mis ik een beetje de voorgeschiedenis van het leven voor de gevangenis.

Gisteravond heb ik besloten ‘Shot Caller’ er maar eens op te gooien, een film die ik sowieso al vanaf december hoog in mijn lijst heb staan en ik echt héél graag wou zien. Toen ik hem gister aanzette zat ik ook met volle lof te kijken aangezien de film mij echt, oprecht héél erg leuk leek en ik keek er daarom ook extra naar uit. Nu is het zo dat de film mij inderdaad heeft weten te overtuigen en ik ben zeker wel een fan van de film, ik heb een erg leuke zit gehad en hoewel de film soms een beetje in kakt valt hij meer en deels prima te pruimen en kijkt hij vaak lekker weg.

Ik vond tijdens het kijken van deze film de cast nog best te doen. We zien hier natuurlijk de (voor sommigen) beroemde Zweed Nikolaj Coster-Waldau die ook een erg grote rol in de prachtige serie ‘Game of Thrones’ heeft en waarvan ik hem merendeels ken. Ook mag Jon Bernthal niet missen die bij mij hoog in het lijstje staat van ‘aankomende acteurs’ aangezien ik hem nog niet zo vaak in wat heb zien spelen. Toch vind ik zijn acteerwerk wel een beetje irritant worden met dat overdreven wegkijken constant. Voor de rest kent de film wel gewoon een leuke cast, en een prima regisseur. Ric Roman Waugh heeft hier gewoon een lekkere prent neer gezet.

“The fact is, we all started out as someone's little angel. And a place like this forces us to become warriors or victims. Nothing in between can exist here.”

De film verteld een gaaf verhaal waar ik makkelijk in te krijgen was. We volgen een succesvolle zakenman die samen met zijn vrouw, een vriend van hem en de vriendin van zijn vriend uit eten. Op de terug weg rijdt Jacob met teveel alcohol op (een promille van 1.0) door rood waarna de auto in een ongeluk belandt en zijn kameraad erdoor komt te overlijden. Jacob komt hierdoor in de gevangenis vanwege dood door schuld en rijden onder invloed waar hij tot maximaal zeven jaar gevangenisstraf voor kon krijgen. Terwijl Jacob vast komt te zitten merkt hij op dat hij er voor moet zorgen dat hij vrienden krijgt in de gevangenis.

Wanneer hij mag gaan luchten ziet hij een groep neo-Nazi’s zitten waarop hij besluit een donker getinte man in elkaar te slaan om zo hun aandacht te krijgen. Echter vertellen de neo’s al dat hij wat meer moet doen dan een man in elkaar te slaan en hij krijgt de opdracht om drugs te smokkelen naar de binnenplaats via zijn achterwerk en om mensen te vermoorden in de cel. Wanneer hij mee doet aan een gevecht tussen de blanken en de getinte mensen en na nog wat dingen komt hij in een zwaar beveiligde cel terecht waar hij moet vechten voor zijn plek.

Wanneer Jacob vrij komt word hij de baas, hij regelt de dingen en staat nu vooraan en dat in zo’n korte tijd. Echter word hij in de val gelokt door twee ‘vrienden’ die gechanteerd worden door de politie waarna Jacob besluit om deze even aan te pakken en te vermoorden. Wanneer hij weer terug in de cel belandt vermoordt hij ook nog de grote leider en zo komt hij hoog in de rangschikking te zitten en is er van een rustige zakenman een nieuwe Neo-Nazi gecreëerd.

Ik vond het een toffe film zoals ik al zei en ondanks dat de film soms wat chaotisch is en na een tijdje wat eentonig begint te worden vond ik het in het algemeen geen moeilijke zit. In het algemeen vond ik ‘Bottles’ gespeeld door Jeffrey Donovan het ‘stoerst’ overkomen en met hier en daar een nazi tattoo wist de film zich snel te eindigen en hebben we gewoon naar een makkelijke maar erg vermakelijke misdaad film gekeken.

3.5*

"Niemand komt aan mijn familie"

Deze aardige Drama / Misdaad film werd me afgelopen week getipt door mede filmliefhebber Kondoro0614 en afgelopen nacht en vanmiddag (omdat ik gisteren bij het bekijken na circa 60 minuten in slaap viel, ik voelde het wel aankomen en heb de film toen ook maar gepauzeerd) heb ik hem bekeken.

In dit verhaal draait het om Wall Street zakenman Jacob Harlon (Nikolaj Coster-Waldau), wiens perfecte leven plotseling op zijn kop staat als hij na een gezellige avond met zijn vrouw Kate (Lake Bell) en een bevriend stel aangeschoten achter het stuur stapt en een ongeluk veroorzaakt waarbij zijn vriend Tom (Max Greenfield) overlijdt. Hij wordt daarvoor veroordeeld en moet voor 7 jaren naar de gevangenis. Om daar te overleven sluit hij zich aan bij de "Arian Brotherhood" en raakt hij steeds verder verwikkeld in een onderlinge gangsterstrijd. Hij wordt uitgedacht door de leider, te weten de zekere "The Beast" (Holt McCallany), om een gevaarlijke missie (een wapensmokkelklus) uit te voeren in Californië als hij eenmaal buiten staat.

Het rauwe en harde verhaal is misschien wat dertien in een dozijn-achtig en misschien ook wat ongeloofwaardig (de transformatie van brave zakenman naar de harde crimineel is maar net aannemelijk) maar weet wel te boeien en te vermaken en laat tevens goed zien hoe een mens kan veranderen door omstandigheden. Het verhaal zit opzicht ook wel goed in elkaar (waarbij er heen en weer wordt gesprongen in de tijd) en is mooi gefilmd (inclusief een heel klein beetje bloot in de vorm van de mooie Sarah Minnich en dat als zij tijdens de opening van het verhaal bloot op bed ligt) en sleept je van de eerste tot de laatste minuut van het verhaal mee. Het einde mocht er zeker wezen en heeft voor Jacob Harlon zowel een goed einde als een slecht einde.

Omdat er regelmatig heen en weer wordt gesprongen in de tijd, krijg je in eerste instantie (eerste paar minuten van het verhaal) Jacob Harlon te zien in de gevangenis aan het einde van zijn gevangenisstraf, waarbij hij een gespierde zwaar getatoeëerde (tatoeages van de beruchte "Arian Brotherhood") man is met een druipsnor, die zowel door medegevangenen als bewakers met de nodige egards benaderd wordt.

Nadat hij wordt vrijgelaten uit de gevangenis, maakt het verhaal een sprong in de tijd en dat naar tien jaar eerder, waarbij hij nog een nette gladgeschoren zakenman was, met een mooie tallenvolle (architecte) vrouw, te weten Kate, en jonge zoon Joshua (Jonathon McClendon). Totdat hij door een stom ongeluk tussen "de grote jongens" (zowel letterlijk als figuurlijk) in de gevangenis belandt en daar wordt meegezogen in een spiraal van geweld.

Het verhaal blijft daarna heen en weer springen en dat tussen de periode dat Jacob Harlon net vrij is en bezig is met een wapensmokkelklus en de tien jaar in de gevangenis die hem gevormd hebben. Vanaf het moment dat de vertelling van de voorgeschiedenis die van het heden bijhaalt, zakt de film wat in. Het is te danken aan het sterke einde en de donkere en cynische toon, dat de aandacht vanaf dat moment niet geheel verloren gaat.

Hier en daar gaat het er ook best hard aan toe en met name als Jacob Harlon verrader (voor de politie) Frank "Shotgun" (Jon Bernthal) doodsteekt met een mes en leider "The Beast" op het einde dodelijk in de hals steekt met een scheermesje (wat hij verstopt in zijn anus via een lippenbalsem had binnengesmokkeld in de gevangenis, nadat hij werd opgepakt bij de wapensmokkelklus), waarbij hij onder het bloed van hem komt te zitten.

De cast doet het gewoon goed, waarbij vooral de bijrollen lekker beangstigend zijn (met name die van Holt McCallany en Jeffrey Donovan, die beiden deel uitmaken van de "Arian Brotherhood"), maar vooral de vertolking van Nikolaj Coster-Waldau (ik vond hem wel wat weghebben van Aaron Eckhart) als Jacob Harlon mocht er wezen. Want hij schakelt moeiteloos van zakenman naar crimineel, die hij geloofwaardig een gevoelige kant geeft, die voor zijn medegevangenen verborgen blijft.

Ik had eerlijk gezegd nog nooit gehoord van Nikolaj Coster-Waldau, maar hij is een bekend personage uit de populaire televisieserie "Game of Thrones". Maar omdat ik geen televisieseries meer volg (bestaan vrijwel allemaal uit meerdere seizoenen en dat duurt mij gewoon veel te lang en daarvoor kan ik geen tijd en geduld meer opbrengen), was hij voor mij tot heden een onbekende acteur. Maar in deze film laat hij zeker zien dat hij acteertalent heeft en ook dat hij een film kan dragen.

Al met al is dit best een aardige Drama / Misdaad film, met weliswaar geen bijster vernieuwend concept, maar dankzij de duistere toon en een goed hoofdrol van Nikolaj Coster-Waldau, is het zeker een aardige film (duurt circa 115 minuten) om naar te kijken.

Het verkeerde pad op

Noodgedwongen dat dan weer wel.

Een inkijkje in het gevangenisleven en bende-leven. Niet heel vernieuwend maar door de sprongen in de tijd en de prima hoofdrolspeler is het een boeiende film gebleken.

Geinig, deze film is nauwelijks geloofwaardig, kent nogal wat clichés en heeft alles in zich om door mij vreselijk gevonden te worden (zoals ook Law Abiding Citizen had). Maar gek genoeg heb ik me best vermaakt. Paar goede acteurs, fijn tempo, fraaie beelden, af en toe lekker rauw en een heel behoorlijke sfeer. Dan vergeet en vergeef ik al snel een aantal stompzinnigheden in het script. Niet dat het nu wereldcinema is, maar de film helpt je goed de avond door. 3,0*.

Heerlijke film, sfeertje wordt ontzettend goed vastgelegd en acteerwerk is van prima niveau. Verhaal lijkt wat onwerkelijk, vooral de ommezwaai die de hoofdrolspeler maakt na korte tijd in de gevangenis. Zeker aangevuld met de beperkte bewaking (die soms ook gewoon volledig afwezig is in een volle zaal) en mogelijkheden die men krijgt om bij elkaar te blijven. Toch irriteert dat niet, de film blijft spannend en houdt je geboeid. Ik heb erg genoten van, voor mij, een van de toppers van 2017.

Erg acceptabel misdaadtrillertje. Het plot zal ongetwijfeld vol gaten zitten maar dat boeit mij eerlijk gezegd niet zo, het grimmige sfeertje en al de doorgedraaide neonazi's is wel wat de film voor mij maakt. In eerste instantie doet de stoïcijnse Coster-Waldau mij ook niet zo heel veel maar wanneer de clou wat los begint te komen geldt dat ook voor hem. Verder prima qua geweld en actie, fijne Jon Bernthal die ik steeds meer ga waarderen. Prima misdaad filmpje om een keer te zien.

Echter wat me wel opvalt en de nodige twijfel oproept de ogenschijnlijke stoïcijnsheid waarmee 'Money' van een brave burger aangezet wordt tot moord, dubbele moord zelfs, en eigenlijk zonder enige twijfel transformeert in een zware crimineel. Moraal van het verhaal is dat hij alles doet om zijn gezin te beschermen maar hij doet dit toch kennelijk zonder enige wroeging wat hem redelijk kil en emotieloos maakt.

Goede, degelijke film. Coster-Waldau is als tough guy een stuk overtuigender dan ik had verwacht. De overduidelijke aanklacht die de film naar voren wil brengen zit de kijkervaring niet in de weg. En het plot heeft een paar hele aardige vondsten.

Ik vond persoonlijk wel dat Shot Caller hier en daar een tikje onduidelijk was. Een beetje meer "uitleg" in bepaalde scenes was geen overbodige luxe geweest, maar soit. Ik heb me uitstekend vermaakt.

Goed.

Het is altijd wel een prestatie als dit soort "zware" films indruk op mij maken. Maar als het eindelijk eens gebeurd, bewijst het wel degelijk dat de film het dan toch wel goed doet. Deze film doet niet alles goed, maar wel een hoop goed.

Ik dacht vooraf dat ik deze film best saai ging vinden, maar dat viel reuze mee. Er gebeurd verrassend veel in de film waardoor de aandacht eigenlijk niet bepaald verslapt. Genoeg interessante misdaad afgewisseld met prima gevangenismomenten.

Gelukkig ook geen eindeloze flauwekul met de drama, wat een hoop films in dit genre wel fout doen. De film bevat eigenlijk geen humor, wat absoluut geen probleem is, want deze film snapt eindelijk eens dat die irritante humor uit de toon valt.

Wel, in tegenstelling tot een hoop andere collega's op MovieMeter, vond ik de transformatie van Coster-Waldau helemaal niet zo realistisch overkomen. Vond het eigenlijk nog wel iets te veel binnen de boekjes. het gaat iets te snel, en dat zou je niet denken, maar tussendoor wordt er te veel focus op het hedendaagse plot gelegd inplaats van de gevangenis.

Het acteerwerk is prima. Coster-Waldau is wel interessant genoeg om te zien. Je zou niet denken dat hij de ideale acteur is voor dit soort rollen, maar hij red zich prima. Enkele acteurs die niet heel intimiderend zijn, maar wel prima prestaties afleveren voor de rest.

Enkele harde beelden. Had wel graag iets meer focus willen zien op de gevangenis zelf, dit was naar mijn mening net iets te slordig en gehaast gebracht. Maar de film is wel interessant genoeg met een lekker indringende soundtrack erbij.

Goed voor de algemene Amerikaanse film. Soms net wat te gehaast, maar in het algemeen eindelijk eens een film die het genre wel een beetje snapt.

Goed.

Nikolaj Coster-Waldau laat wederom een erg solide indruk na, deze keer als familieman/gevangene in dit behoorlijk somber drama. Regisseur Ric Roman Waugh lost een lading grijs drama en ongeluk op de kijker. Er spat nergens enige vorm van positiviteit van de film, wat uiteraard logisch is gezien de ontwikkelingen in het plot. In vergelijking met veel genregenoten is hier weinig tot geen plaats voor al dan niet komische of excentrieke sidekicks. Het komt de film absoluut ten goede.

3,5

Wanneer je het altijd vriendelijke en zachtaardige uiteindelijk van Coster-Waldau (die ik altijd de zal blijven zien als Jamie Lannister) zo'n naar beneden lopende cartelsnor op plakt en wat tattoos geeft is het meteen een gangster baas, maar wel met nog steeds dat zachtaardige uiteindelijk.

Dit geeft eigenlijk precies aan hoe het verhaal in elkaar steekt.

Een doodnormale man komt, door een moment van onoplettendheid, in de gevangenis terecht en moet er daar alles aan doen om in eerste instantie geaccepteerd te worden.
Hij moet bepaalde keuzes maken om in leven te blijven en zo veranderd hij langzaam in een crimineel die een moord niet schuwt om uiteindelijk zijn gezin te beschermen. Dat is meteen de drama kant van dit genre, want de keuze die hij maakt betekent dat hij z'n gezin sowieso kwijt zal raken, doordat zij hem zien veranderen in een moordenaar en dat niet zullen begrijpen.

Het verhaal zit goed in elkaar en de spanning blijft naar hoe de film verder zal verlopen.
Alleen de flashbacks, die veelal (ook hier) iets toevoegen, kwamen in het begin erg verwarrend over Je krijgt al te zien: een crimineel die vrijgelaten blijkt te zijn, naar een gebeurtenis van voor de gevangenis, terwijl je nog niets hebt gezien van dat hij in de gevangenis heeft gezeten en daar uiteindelijk wederom in terecht komt nadat hij even vrij was gelaten, waardoor het niet meteen duidelijk was welke tijdlijn het "nu" is.
Uiteindelijk heb je een langer stuk van de film nodig om alles duidelijk te krijgen, waardoor het dan ook erg goed in elkaar past. Toch had een soepeler begin in mijn ogen een verbetering geweest.

Richting het einde begint toch steeds weer meer de "gewone" man in hem door te schemeren, om dit vervolgens direct weer te ontkrachten in een erg brute laatste scène, waarin dan pas eigenlijk de titel van de film tot z'n recht komt.

Erg goed, verrassend, goede geloofwaardige cast en totaal anders dan andere gevangenis films door de dramatische tint die de film heeft.

8
4*

Goeie film die een slow-burning ontwikkeling kent waarbij steeds meer met terugblikken wordt prijsgegeven wat is voorgevallen na een bepaalde dramatische wending. Kan als een impliciete aanklacht worden gezien, maar is het niet. Ik vraag me wel af of verkeersovertreders echt bij een stel zware criminelen wordt gezet. Het leunt ook zwaar op een bepaald gegeven waarvan bekend is dat het zo is (Aryan Brotherhood bedreigt leven van familieleden), maar je kunt altijd in één of ander protective custody programma gezet worden. Hoe dan ook, aan het eind wordt het verhaal 'kloppend' gemaakt. Geweldige hoofdrol van de nota bene Deense acteur. Geen accent. Kom daar maar eens om als een Nederlandse acteur speelt in een Amerikaanse film. Geen verheffende film, geen uitweg.

Misdaaddrama over een modelburger met vrouw en zoon, die een onverbeterlijke crimineel wordt binnen de gevangenismuren na een veroordeling voor een stom verkeersongeluk. Sterk is vooral dat de transformatie van Harlon logisch overkomt en de vaststelling meedraagt dat het gevangenissysteem de mensen helemaal niet klaarstoomt voor herintegratie in de maatschappij zoals beweerd wordt. Shot Caller leunt dan ook erg dicht aan bij het gelauwerde Un Prophète.

Hard is de film wel, maar het is geen actiefilm. Wie van een dramatisch/tragedische karakterstudie houdt zal hier meer aan hebben. Ik vond dit alvast zelf een hele goede met een sterrenrol van Coster-Waldau, met een goed werkende verhaalstructuur en enkele scènes die raak zijn.

De cover zegt "Prison Break" meets "Shawshank Redemption", maar "Un Prophète" meets "Chopper" lijkt me meer toepasselijk.

Zeer sterke gevangenis film! Erg verassend en origineel. Ik had hem - mede door de grimmige filmposter - lang voor me uit geschoven. Zeer sterk acteerwerk, de flashbacks (waar ik meestal geen fan van ben) werkte hier bijzonder goed. Zeker omdat het uiterlijk van Jacob zo verschillend is, kun je ook niet in de war raken. Het is wel goed bij de les blijven als je alles helemaal wilt begrijpen met de deal, de intriges, het dubbelspel etc. maar het verhaal klopt zonder plotholes. Goede schets van het zwartgallige leven in de Amerikaanse gevangenissen en hoe je als burger met goede intenties tegen je zin in een rasechte crimineel kunt veranderen alleen maar om te overleven. Zet wel aan het denken. Weinig op aan te merken. Het is een wat donkere, grimmige film met veel geweld, maar niet zo extreem als de filmposter doet vermoeden. 4 sterren.