Everything, Everything (2017)

Ok, dit is de allereerste keer dat ik een berichtje achterlaat dus verwacht er maar niet teveel van...

Ik heb onlangs deze film gezien ( zonder het boek te hebben gelezen) en ik vond de film prachtig! Ben ik een meisje? Ongesteld en hou ik van een dosis romantiek? Yes, that's me!

Maar, het is niet voor niets dat ik voor het eerst reageer. Deze film heeft mij geraakt omdat de karakters zo puur en echt voelen ( dit is vast niet hoe jullie professionals dit verwoorden)

Puur en echt dus! Gewoon gaan kijken en hieronder niet teveel discussie voeren ( ik schrijf nooit maar lees wel ) over deze film die voor mij heel duidelijk maakt; everything!

Een romantisch puber drama dus ? (Je hebt je stem nog niet ingevuld.)

Waarschijnlijk niets voor mij dus. ?

En gewoon hier zeggen wat je denkt en voelt.

Er zijn al teveel posts op Moviemeter van figuren die hoogdravende commentaren neer zetten om interessant over te komen. Ik heb liever iemands beleving dat dat geanaliseer wat veel voorkomt.

Voor wie het zelf wil meemaken: het is vanavond de sneak.

Heel fijne en prima recensie hoor! Bedankt

Op basis van jouw recensie wil ik hem gaan kijken.

Volgende keer gewoon al die (verontschuldigingen tussen haakjes) weglaten.

Graag meer recensies van jou!

Door een prima wending was de film toch niet zo voorspelbaar als ik dacht dat de film zou zijn. Hij komt vrij traag op gang, maar toch blijft de film boeien. Onderlinge chemie van de cast was prima, met hier en daar wel een irritatiepuntje. Beetje een mix tussen The Fault in Our Stars en Room.

☆☆☆

Ja het trekt echt wel een beetje naar één doelgroep.. jongeren (meiden). En drama liefhebbers. Het verhaal is vergelijkbaar met rapunzel... maar toch zijn er een paar diepere zaakjes waar ik bij stil had gestaan "Hoe komt ze aan zoveel geld voor zo een luxe vakantie..." waarom wisten de verplegers van niets" "merkte niemand anders haar op??" "maar goed het gaat niet om verklaringen.. bovendien zijn het maar kleine details. Dit is zo een typische film die je met je vriendinnen kijkt.. niet echt weg gelegd voor de mannen lijkt mij. Ik moet zeggen dat hij op sommige momenten heel saai was en dat ik echt met mn ogen rolde.

Meisje heeft SCID, kan daardoor niet naar buiten en wordt bemoederd door haar moeder. Oh ja, haar vader en haar broer zijn omgekomen bij een auto-ongeluk. Meisje en nieuwe buurjongen (op skateboard) wisselen één blik uit en het startschot voor een Rondje Clichés kan beginnen. Jongen is namelijk ook zielig, want hij moet zijn moeder en zusje beschermen tegen zijn alcoholische, gewelddadige vader. Deze twee zielige tieners moeten natuurlijk wel zonder al teveel problemen bij elkaar komen, dus de rest van het verhaal kun je zelf wel voorspellen. Alhoewel, die idiote wending op het einde is wel een heel radicale manier om een happy-end te forceren. Flauwe en soms ronduit stompzinnige romantiek, routinematig geregisseerd en allesbehalve verheffend. En wat heeft die gast in dat ruimtepak in vredesnaam te zoeken deze film?

Slecht was dit. Wie de plotwending al niet na 15 minuten ziet heeft geen verstand van films

moet jij durven zeggen! Geweldig, zonnesteek-in-dop -;)

Ik behoor niet tot de doelgroep die hier wordt geopperd, heb ook geen verstand van films maar heb genoten van deze prent en blijf een filmliefhebber. Heb trouwens het meeste genoten van het spel van Nick Robinson als buurjongen Olly; net zo gepassioneerd als in The Kings of Summer vier jaar geleden. En ik vind de anderen die hier zo negatief over uitweiden zielenpoten. Deze film was kennelijk helemaal niet voor jullie bedoeld, durf te negeren of zet een film af en pak de volgende en kom toch niet zo gestoord over hier!

We hadden meer van deze film verwacht maar viel tegen. Het is geen super slechte film en ongetwijfeld voor zwijmelende pubermeisjes een prachtige film maar nee ons kon hij niet bekoren. Erg dun en slap verhaal waar meer in had gezeten.

Poeh... ik weet niet eens waar ik moet beginnen bij deze film. Wat een slappe hap. Na tien minuten zie je "plotwending" al aankomen en dat is niet erg mits ze daar iets mee zouden gaan doen, maar helaas, de moeder met munchenhausen by proxy wordt een subplot en een overdreven en slap liefdesverhaaltje wordt dan toch maar het hoofdplot. Zonde. Het acteerwerk is zeer matig, met name de dialogen tussen Stenberg en Robinson komen ontzettend houterig over en het is een aaneenschakeling van clichés die ze uitspuwen. Daarnaast heb ik me flink geërgerd aan de fouten in de film: het begint al wanneer Robinson voor het eerst aanbelt met zijn tulband. Waar zit die 'deur camera' recht in het midden, terwijl de deur is open gedaan?? Daar klopt niks van de editing. Of wat te denken van het feit dat Stenberg niet kan zwemmen, maar zich zonder enige problemen redt wanneer ze van een rots afspring op Hawaï en probleemloos in de oceaan zwemt, en ga zo maar door, *zucht*. Nee, dit was echt niet goed.

Men neme een dozijn uitgekauwde filmclichés, twee poeslieve en exploiteerbare tieners en een incapabele scriptschrijver (die 'twist', bah!). Everything, Everything bewijst dat niet al het goede in tweeën komt.

Ben je naar de bios gegaan hiervoor Tim? And if I dare ask, Why?

Of je het een goed element vindt is natuurlijk een ander verhaal, maar ik vond er zelf niets onduidelijks aan en het wel passen in de film.

Je hoeft niet zo lullig je mening neer te zetten. Iedereen heeft een andere mening. Ik vond de film geweldig en van mij krijgt ie zeker 5 sterren. Dat jij dat vindt betekent niet dat het ook zo IS.

Maar wie zegt hoe jij iets vind dat het dan wel zo is?

Het geld voor de luxe vakantie kwam via dezelfde weg als hoe ze aan de blauwe trui kwam goed opletten dus bij de film! Ze zegt het later ook tegen Olly hoe ze aan de tickets kwam en dat dat zo makkelijk gaat!

Waarschijnlijk trekt elke boekbabe/boy nu echt zijn wenkbrauwen op, ik ging naar deze film zonder het boek te lezen! ?

Ik had gewoon echt het idee dat het boek te zielig zou zijn....?

Wanneer we dus naar de bioscoop gaan voor een filmpje is dit het enige wat draait en ben ik de pineut!

Ik kan echt slecht tegen zielige dingen dus ga een beetje huiverig deze film in!

Ook een klein beetje bevooroordeeld, ik heb immers al zat tweets voorbij zien komen boekbabes die en het boek lazen en de film zagen en teleurgesteld waren.

Ik denk dat het misschien uiteindelijk een voordeel was dat ik het boek niet heb gelezen want ik heb echt genoten van deze film! Nu wel heel nieuwsgierig naar het boek, dus dat ga ik zeker ook lezen!

Maar om terug te komen bij de film, het was zo ontzettend vertederend! De manier waarop Olly en Maddy bij elkaar komen en hoe ze steeds dichter naar elkaar toe trekken was echt heel mooi om te zien!

Ook is de actrice die Maddy speelt ontzettend overtuigend in haar rol.

Ikzelf heb echt genoten van deze film. Vond de hoofdpersonen ontzettend leuk op elkaar ingespeeld en ook echt overtuigend. Ook de plot was pas op het moment zelf duidelijk dus heel voorspelbaar was dat niet vond ik.

Al met al gewoon een hele mooie film!

Ik moest even aan het eind kijken of deze film niet van M. Night Shyamalan was, maar eerlijk, zelfs hij verzint niet zulke belachelijke twists. Maar buiten dat vond ik dit maar een matige film. Het meisje is leuk en speelt haar rol overtuigend, ook fijn dat een 18-jarig personage ook door een 18-jarige wordt gespeeld en niet zoals zo vaak door een twenty something. Die gozer stoorde ik me dan weer meer aan, maar vooruit, hun spel samen was best oké. En dat is nog wel knap gezien het feit dat de dialogen soms enorm houterig waren. De film wist me ook nergens te grijpen en ook visueel heeft de film weinig te brengen, ondanks de fraaie locaties op Hawaii en één geweldig shot van een landend vliegtuig vanuit een lage hoek waardoor die startbaan enorm kort en breed lijkt. 1,5*.

IK VOND het een overbodig, dom idee, knullig uitgevoerd. Werkt wellicht in het boek, maar niet in de film.

Waardeloze film die nog bijna naar een voldoende wordt getild door Amandla Stenberg. Wat een prachtige energieke uitstraling heeft dat meisje. het spat er werkelijk van af. Hopelijk zien we dit talentje de volgende keer in een fatsoenlijke film.

Ik kwam er pas naderhand achter trouwens dat dit Rue uit The Hunger Games was. Wereld van (uiterlijk) verschil.

Ja, ik ook. Had toen wel zo'n 'och, natuurlijk'-momentje. Maar had het zelf nooit geraden.

Ik vond het helemaal niet dom of knullig. De film kan niet je ding zijn, heb ik begrip voor. Het is ten slotte tiener romantiek en dus voor een bepaalde doelgroep, niet bijster origineel etc etc. Maar wat was er in de context van de film mis mee om op die manier invulling te geven aan hun gesprekken? Ik vond het juist wel wat toevoegen, in plaats van dat je steeds hun berichtjes moet zitten lezen en er visueel weinig gebeurt. Ik denk dat je de astronaut meer moet zien als een symbool en een constante aanwezigheid in haar leven bij gebrek aan vrienden in levende lijve. Ik stoorde me er in elk geval niet aan, gaf een verder vrij gemiddelde film nog wel iets aparts.

Je moet dit leuk vinden, ik was er niet echt kapot van en had al gelijk door waar het om draaide, te voorspelbaar.

Wauw. Echt wauw. Vanaf de eerste seconde dat Olly Maddy ziet. Zo lief. Machtig interessant vormgegeven. Er is een onweerstaanbare chemie tussen de twee hoofdrolspelers. Die voert mee. Helemaal naar Hawai, waar er een heerlijk romantische setting wordt verwerkt in enkele zeer mooi geschoten scenes. Heerlijk dromerig, doorweven met een flinke dosis melancholie. Ik voelde het tot in m'n tenen. Ik had alleen persoonlijk iets meer het waartoe en waarom van de moeder willen zien, want ik heb het idee dat daar wel iets meer uitgehaald had kunnen worden. Nu krijgen we alleen een korte monoloog van haar, waarbij de dochter nauwelijks interactie in te brengen heeft. Kom op, daar had meer mee gedaan moeten worden dan alleen achteraf gepraat. Maar voor de rest deed het wel alles, alles wat gedaan moest worden. Hartje hartje.

Ik sluit mij vooral aan bij bovenstaande recensie, al kan ik wel begrijpen waarom er (vooraf) niet meer over is uitgeweid. Dan had je de twist al van mijlenver zien aankomen. Nu trouwens ook wel, maar het verbaast mij wel om te lezen dat het voor velen alsnog als een verrassing kwam. Dat betekent dat de film het aardig goed heeft gedaan. Zelf bedacht ik het mij al bij het zien van de trailer maanden geleden, maar werd na het tripje naar Hawaii wel even aan het twijfelen gebracht. Achteraf gezien is het allemaal best logisch, natuurlijk heeft dat meisje totaal geen immuunsysteem opgebouwd en is het niet gek dat ze ziek wordt door van alles wat haar lichaam opeens te verwerken krijgt.

Het verhaal in de film is vrij dun, daar moet de film het ook totaal niet van hebben, wel van de acteurs. De chemie tussen Stenberg en Robinson: uitmuntend. Vanaf de eerste scene dat ze elkaar ziek, voel je die chemie tussen hen. Geen moment dat ik aan ze heb moeten wennen of ook maar ergens het idee had dat er geen onderlinge klik was.

Veel kritieken hier begrijp ik overigens ook niet. De film moet je liggen, absoluut, in dat opzicht kan ik de onvoldoendes wel begrijpen als het niet echt je genre is. Maar het aantal vragen dat hier wordt gesteld als waarom die astronaut, slaat nergens op of waar haalt ze het geld vandaan? Die vragen en in het geval van de astronaut de kritiek is mijns inziens geheel onterecht. Als je een beetje oplet, weet je precies waar ieder aspect vandaan komt en hoef je achteraf niet met zulke vragen te zitten. Van begin tot het eind een duidelijk geheel met duidelijke antwoorden. Ik heb het boek niet gelezen, films zijn veel makkelijker, maar het boek hoef je ook niet gelezen te hebben. Misschien maar beter ook. De antwoorden vanuit het boek zijn dan ook totaal onnodig, daar heeft deze film grotendeels zelf een draai aan gegeven. Misschien heeft ze in het boek haar hele leven wel gespaard, maar in de film wordt duidelijk dat ze alles met een creditcard heeft betaald. Die creditcard bestelt ze nota bene tijdens de film en legt in Hawaii nogmaals haarfijn uit hoe ze aan het geld komt. Ik vraag mij dan echt af hoe goed je hebt opgelet als je dit soort dingen hebt gemist.

De film had inderdaad meer kracht kunnen halen uit de vraag waarom. Natuurlijk is het waarom op zich wel duidelijk, maar daar had mijns inziens wel wat meer aandacht aan besteed mogen worden. De angst dat ze naast haar man en zoon ook haar dochter kwijtraakt is duidelijk, daarentegen wordt er totaal geen aandacht besteed aan de ziekte van moeder zelf: MBP, wat toch ook wel als zeer ernstig gezien mag worden en waar de wereld best wat wijzer over mag worden. Daar had de film veel sterker en uniek in kunnen zijn. Er bestaan wel films over, maar deze film had ook die link kunnen en eigenlijk moeten leggen.