Vind Die Domme Trut en Gooi Haar in de Rivier (2017)

Een wel erg traditionele telefilm, dit sociaal-realistische drama over een disfunctionele familie die te maken krijgt met het sneeuwbaleffect van het internet. Eerdere films als 'De Fuik' (2008) en 'Skin' (2008) echoën hierin door. Aan de ene kant spreekt dat in het voordeel van 'Vind Die Domme Trut en Gooi Haar in de Rivier' (2017), want net zoals de eerder genoemde titels weet het op een intieme, documentaire manier de focus te leggen op jonge mensen die opgroeien in een gewelddadige familiesfeer. Het werkt beter dan de B-thrillers van de laatste jaren die het budget missen om de competitie aan te kunnen met Amerikaanse genrebroeders. Aan de andere kant voelt de moralistische boodschap (pas op voor het internet!) als een ongeïnspireerd moetje om jonge kijkers een belangrijk lesje te bij te brengen. Het beste aan deze titel is de schattige interactie die Nino den Brave en Senna Fokke met elkaar hebben als broertje en zusje. Hun lot is iets te voorspelbaar bezegeld in een 'schokkende wending' om het maatschappelijke issue vet aan te zetten. Dat had echt subtieler gemoeten en gekund.

Ik heb genoten van het camerawerk, licht en de setdressing. De acteurs in deze film spelen zo natuurlijk dat ze mij meteen meenamen in het verhaal. Een half uur nadat de film was afgelopen, zat ik nog met bonzend hart van het spannende einde. Ik vond het script orgineel, met name in de details. Wat mij betreft valt deze film in de prijzen!

Soms mist de film wat focus en had het allemaal wat strakker gekund maar dit was eerst en vooral een prima Telefilm, vooral door het ijzersterke acteerwerk van zowel broer als zus. Sowieso volledig geloofwaardig hun relatie onderling, maar ook los doen ze het prima. Mooi ook hoe getoond wordt dat Remco hunkert naar erkenning, heel inlevend (en herkenbaar ook wel) gebracht. Fijne sfeerschets ook die echter als al aangehaald best strakker had gekund. Die relatie met die pa had van mij niet zo moeilijk hoeven te zijn. Het einde vond ik er wel te over gaan. Ik had eerder iets subtieler verwacht, dat ze bij die talent show erachter kwamen en het einde verhaal was. Dat zijn strafpunten. Daarom 3,0*.

Een goede drama film...

Een waargebeurd verhaal...

Goed verhaal, maar wel rare slot verhaal...

Goed acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Onrustig camera beweging...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Poe poe...

Je ziet toch maar dat de goede sterke NL films meestal slechts op televisie komen. Deze titel sprak me aan en zocht hem terug op uitzending gemist.

Het schijnt gebaseerd te zijn op een waargebeurd verhaal... en wat voor één? Om te beginnen vond ik broer en zus Remco en Lizzy hier sterk neergezet en je voelde vanaf het begin al met ze mee. Ze leven samen met een impulsieve vader die illegaal in honden handelt. Dan krijgen ze te maken met een levering van zieke puppy's. En wat doen Remco en Lizzy ermee? Ze gooien ze in het water, het wordt gefilmd en op Youtube geplaatst.

Vanaf dit ogenblik begint deze gebeurtenis als een olievlek uit te werken. In de eerste weken lijkt het nog vrij onbekend te blijven, maar al snel komen de nieuwe artikelen en worden de broer en zus langzaamaan gegrepen en lijkt het onvermijdelijke niet weg te denken zijn.

Het is moeilijk om deze broer en zus, die in het allerdaagse leven gewoon een stel jolige haaibaaien onder elkaar zijn, te veroordelen noch te vervloeken, ook al is de daad onherroepelijk en is dierenmishandeling uit den boze. Met het moment wordt de film steeds benauwender en een fataal climax is niet meer weg te denken.

Erg sterke TV-film.

4,0*

Sinds hun moeder is overleden moeten tiener Remco [Nino den Brave] en zijn jongere zusje Lizzy [Senna Fokke] hun vader Wim [Wim Opbrouck] regelmatig helpen om de eindjes aan elkaar te knopen. Wim ontruimt woningen, vaak van pas overleden bejaarden, en verdient wat bij met de handel in rashonden. Om te voorkomen dat zieke puppy's hun gezonde soortgenoten infecteren, moet Lizzy een paar puppy's verdrinken. Remco, die op zoek is naar een vorm van aanzien, filmt hoe Lizzy de hondjes in een rivier gooit en plaatst het filmpje op Youtube in de verwachting dat niemand zijn zusje zal herkennen. Binnen zijn vriendenkring krijgt Remco de positieve reacties waar hij op hoopte, maar na een tijdje gaat het filmpje viraal en dat heeft consequenties die de naïeve Remco totaal niet had voorzien.

Fraai portret van beginnende tieners uit een eenvoudig gezin en hun zoektocht naar een eigen identiteit. Regisseur en co-scenarist Brand neemt de tijd om de verhoudingen in het gezin neer te zetten en daarbij valt met name het overtuigende spel van Den Brave en Fokke op. Belangrijk is ook dat Remco weet dat de inhoud van zijn filmpje niet OK is (hij zorgt dat Lizzy's gezicht nooit goed te zien is). Het toont hoe gemakkelijk het is om de consequenties van zo'n filmpje te onderschatten. Het einde is niet geheel geloofwaardig en iets te melodramatisch, maar desondanks biedt dit genoeg stof tot nadenken en napraten.

Vader met puppy-handel geeft z'n kinderen de opdracht om de zieke jonge puppy's even weg te maken. Zusje mag het uitvoeren en broertje maakt er een filmpje van en zet op het YouTube. Dan krijgen we veel familiebezigheden en lijkt de film een beetje te zwabberen. Maar de afwerking is sterk, goed gefilmd en ook wel van het soort waar weinig ruimte is voor het typisch Nederlandse "Laten we het allemaal een beetje gezellig houden". En ook leuk om mijn eigen stad even te zien in een film. Jullie hebben al een hele film "A Bridge Too Far". Ja maar die is in Deventer gefilmd. Acteerwerk ook prima. Alleen het plot had in het eerste uur wat meer gefocust mogen zijn.