Blade Runner 2049 (2017)

Visueel spektakel, maar wat een trage film! Ik kon moeilijk mijn aandacht bij de film houden. Mooie prominente rol voor Sylvia Hoeks. Hopelijk gaat ze nog meer in Hollywood schitteren. Ana de Armas, wat een plaatje! Wanneer de dag aanbreekt dat er holografische vrouwen te koop zijn, sta ik voor in de rij, om een versie te halen met Ana.

Na het zien van deze film wil ik nooit meer films kijken, hoe slecht kan iets zijn, 157 miljoen en zo'n verhaal erin, ooooh echt schiet me dood.

Steengoed!! Goed verhaal, goed geacteerd, mooie sfx. Fantastische soundtrack in de lijn met de originele. Ja, doe mij maar dit soort 'dark' diepere sci-fi. Zoals bv ook Prometheus. Ik hou hier meer van dan Starwars, Marvel, dingen. Dit is niet zo een film natuurlijk, dus ik kan me voorstellen dat mensen die zoiets verwachten teleurgesteld zijn. Maar voor die mensen komt er vast wel weer een nieuwe Guardians of Transformers ofzo

Ridley Scott vindt de speelduur van Blade Runner 2049 veel te lang:

Yes, Ridley Scott Thinks Blade Runner 2049 Was “F***ing Way Too Long” | Vanity Fair - vanityfair.com

Blade Runner heeft al geruime tijd geleden een plek in mijn top tien weten te bemachtigen. Plek zes wel te verstaan. Volledig te danken aan de ongelooflijke sfeer die door beeld en soundtrack neergezet is. Vangelis voelde vlekkeloos aan wat de prachtige beelden van Scott nodig waren om een fantastische dystopische wereld te creëren, vol met pijn en verdriet.

Scott is voor mij een absolute artiest, Villeneuve ook maar dan van de nieuwe orde. Samen met Refn de toppers van de laatste 10 a 15 jaar. Toch benieuwd of Villeneuve het zou kunnen flikken om Scott te evenaren, was toch een beetje huiverig. Gosling die de kar moet trekken zit wel snor, maar het grootste gemis is dan echt wel onze Rutger Hauer. Wat was de kerel goed bezig in die jaren zeg.

Het verhaal is wederom geschreven door Hampton Fancher, dat schept een band in ieder geval. Meteen valt op dat de muziek het net niet kan tippen aan de sfeer die Vangelis destijds neerzette. Zimmer is dan absoluut geen kleintje maar hij probeert terwijl het hem niet volledig lukt om dezelfde touche te vinden. Begrijp mij niet verkeerd..... het is niet slecht maar mistte ergens het stukje "dieper".

De film begint meteen fantastisch met een mooi neergezette wereld in de toekomst, een heerlijke eerste scene doet je meteen thuis voelen in deze film. Ook in deze prent wordt je bijna verdrietig van deze wereld bij het zien ervan. Gevoelens blijken weer een hoofdrol te hebben, K is onderweg in zijn ontdekkingen hiervan. Ook Villeneuve zet die gevoelens prima om tot mooie beelden die als kil, maar daarnaast ook als aaibaar te omschrijven zijn. Hier wordt goed de tijd voor genomen, daar dank ik de beste man voor aangezien dat nou juist het absolute sterkste punt in Blade Runner is.

Gosling staat zijn mannetje als een introverte blade runner, introvert maar wel bikkelhard. Gelukkig heeft men zowaar dezelfde wereld weer ten tonele gebracht als in de voorganger. De markt met zijn standjes en alle glitter en reclame volop aanwezig. De robotjes voor plezier en de chinees ontbreken ook dit maal niet, chapeau daarvoor. Voor de liefhebbers van cultfilms binnen SyFy, en daarmee natuurlijk liefhebber van Blade Runner, zal dit zeer aangenaam zijn en als "vertrouwd" aanvoelen. Ik zat daardoor zeer prettig in het verhaal.

Ik was vooraf huiverig dat Villeneuve de hele boel op zijn kop zou zetten door volledig een eigen weg in te slaan. Maar de man heeft gevoel voor kwaliteit en heeft besloten zoveel mogelijk de sfeer uit de voorloper intact te houden, een zeer wijze keuze als je het mij vraagt.

Door oude bekende weer te laten herleven voelt de film ook echt als een vervolg aan. Ford is leuk maar Olmos was gewoonweg weer een feestje om te zien, ook al was dat maar korte vreugde. Helaas, als eerder vermeld, geen Hauer. Maar we mogen daarom zeker de Nederlandse vlag nog wel hijsen, dit maal voor Sylvia Hoeks. Ze heeft een aardige rol weten te bemachtigen in deze prent, je mag er nu toch wel vanuit gaan dat de deuren nu echt wagenwijd openstaan voor een grote carrière. Ik houd niet van de Nederlandse film dus kende haar niet, wel staat de serie Berlin Station nog op de watchlist waar zij ook een rolletje in speelt. Maar allebeide ogen die ik bezit waren volledig gefocused op Ana de Armas, wat een schoonheid. Ik kende haar van de film Knock Knock waar ze mij al liet watertanden. De cast doet het simpelweg in zijn geheel goed.

Maar een goede casting hoeft nog geen beeldvermaak te leveren, nee daar zijn meerdere ingrediënten voor nodig. Dankzij het goede script loopt het verhaal soepel en kan de cast zich prima inleven in het verhaal. Alles in de plus dus. Door Roger Deakins is het geheel prachtig op beeld gezet. De samenwerking tussen de regisseur en cameraman werpt een zeer vruchtbaar eindresultaat af. Deakins is echter geen kleintje en laat dat overduidelijk zien met de fraaie beelden. Ook de editing is zowaar foutloos te noemen, alles voelt als vloeiend aan, geen moeite is het eindresultaat gespaard gebleven. En dat voel je misschien niet tijdens het kijken naar de prent, maar als je er op gaat letten kom je al snel tot die conclusie. Alles lijkt zo gemakkelijk te gaan bij deze prent, maar dat zit hem puur in de kwaliteiten die aan boord zijn bij de crew.

Degenen die gedacht hebben een actiefilm voorgeschoteld te gaan krijgen komen met deze prent bedrogen uit. Het is een prent met een verhaal dat langzaam uit de doeken gedaan wordt, een geschiedenis die opgerakeld wordt en daar de tijd voor neemt. Het verhaal is er één om echt in te kunnen kruipen, langzaam maar gedegen wordt het opgebouwd.

Zo wordt er tijd genomen voor de twee klassen die op dat moment volledig naast elkaar leven, de topnotch upperclass en daarnaast de arme sloebers die het moeten hebben van de afdankers van die upperclass. Waarschijnlijk een zware knipoog naar ons kapitalistisch en monetair stelsel, een beetje een Morlock en Elois effect. Zwaarmoedigheid is hierbij niet een overdreven om/beschrijving, daar moet je wel van houden.

Is het dan alleen maar lof wat deze film betreft? Nou bijna wel, alleen is er één klein detail. En dat is dat ik Blade Runner sterker in emotie vind dan dit vervolg. Ik denk dat het vooral aan de muziek ligt die bloody sterk was in BR. Hoewel de cast hier echt alles uit de kast hebben getrokken vond ik de casting in BR weer net iets beter, het acteerwerk was sterker. Maar je leest het goed, het is allemaal maar "net ietsje minder", en daarmee is mijn eindconclusie helemaal niet moeilijk in cijfers uit te drukken. Waar BR 4,5 sterren van mij kreeg, krijgt deze 4 sterren. Maar dat gezegd hebbende is het voor mij een absoluut product waar ik geweldig van kan genieten. Kwaliteit en eindelijk weer eens een serieuze SyFy, gelukkig maar met al die rotzooi tegenwoordig in een superheldentijdperk waar maar geen einde aan lijkt te komen.

Een pareltje waar ik nog menigmaal van ga genieten.

Op de Engelse blu-ray staan de 3 shorts in ieder geval wel en staan ook prominent achter op de hoes vermeld. Ook staan er verder dezelfde bonus features op. Maar dan alles op 1 BD-66 schijf. Veel ondertitels, maar geen Nederlandse.

Ik ben toch wel heel tevreden met het feit dat ik Blade Runner 2049 toch nog even in de bios mee heb kunnen pakken. Ik heb wel her en der wat aan- en opmerkingen, al gaan die (behalve dan het feit dat de film gewoon te lang uitgesponnen is) juist in tegen wat de gemiddelde 0.5-2.0* stemmer te klagen heeft. Blade Runner 2049 overtuigde vooral qua sfeer; sterke acteurs in een grijze, donkere dystopie waar ik unheimlicher van wordt dan van de gemiddelde horrorfilm. Met natuurlijk, net als in het origineel, als centraal thema de vraag is wat een mens/replicant nu eigenlijk tot individu maakt en de hele ethische vraagstukken die bij steeds intelligentere robots (synthetische levensvormen, hoe je het ook wil noemen) komen kijken.

Maar naast het feit dat de film toch wel wat lang duurde, waren de delen waar ik me het meeste aan ergerde juist de actie-delen. Waar Blade Runner zich op het James-Bond-pad dacht te moeten begeven met een Dr. Evil achtige villain en zijn kung fu sidekick Luv die K proberen te dwarsbomen. Het verhaal was verder prima, maar ook niet echt een hoogtepunt - de geweldige sfeer en dystopische wereld die geschapen wordt door Villeneuve en zijn over het algemeen zeer sterke acteurs zijn dat wel, en vandaar een dikke 4.0*. Misschien dat ik het nog verhoog als ik het laat bezinken.

Verwachtingsvol ging ik naar deze film in de hoop dat ie beter is dan het origineel. Wat een teleurstelling, het was gewoon irritant om te kijken, veeeeeel te traag en er gebeurt gewoon bijna niks. Nogal voorspelbaar ook nog en dat voor zo'n zogenaamd "meesterwerk". Waardeloos, weggegooid geld. Ik ging geirriteerd en ook gedeprimeerd weg. Wie haalt 't in z'n hoofd om zo veel en zo'n lange deprimerende scenes achter elkaar te plakken, donker en altijd die regen, bah. Ook in de verste verte geen humor te bespeuren in die 2 uur en 44 minuten. Zelfs in de grootste dramafilms zit wel een vrolijk stukje af en toe. Oh wat had ik een spijt van deze film. Echt slecht, meer kan ik er niet van maken.

Heb jij het "origineel" echt wel gezien?

Net een interview met Zimmer bekeken. Nooit geweten dat hij en Villeneuve er alles aan gedaan hadden om Vangelis aan boord te krijgen. Het is dan ook echt jammer dat Vangelis op dat moment geen tijd had. Zeker als je weet dat de studio vol met echte, vintage synthesizers stond.

Dat was natuurlijk ook een kansloos verwachtingpatroon. Daarbij was het origineel ook niet bepaald een komedie.

Interessant! (En eens met Scott)

Blade Runner 2049: Ridley Scott reacts to sequel in blunt interview | EW.com

Voor iedereen die 'm nog niet heeft gezien, wel oppassen voor spoilers als je de tekst ga lezen. Voor mij is het nu te laat ....

De regisseur probeert duidelijk dezelfde sfeer te scheppen als de eerste film. Grotendeels slaagt hij in zijn opzet. Het ‘Blade Runner’-universum met een sombere toekomst wordt hier ook prachtig weergegeven, de ondersteunende muziek is top (ook zonder Vangelis). De droevige melancholische doemsfeer met een sausje van film noir vind ik (in tegenstelling tot sommige anderen blijkbaar) net het pluspunt van deze Scifi film (net zoals het origineel).

En ja de film kent een traag tempo maar uiteindelijk was het voor mij niet echt storend gezien de prachtige beelden die we te zien krijgen. Ik vond het ook leuk dat er een aantal verwijzingen en personages uit het eerste deel werden vervat. Het wordt mooi geïntegreerd in dit deel. In tegenstelling tot sommige anderen vind ik de film wel een goed verhaal hebben. Je moet het verhaal ook ruimer bekijken, zo benadert men het begrip artificiële intelligentie en de betekenis van de ziel op een haast filosofische manier. Het plot is misschien niet bijster origineel maar, ik verval in herhaling, het sluit volgens mij goed aan bij het eerste deel. Ryan Gosling speelt zin rol fantastisch als een replicant die pijnlijk worstelt met het feit of hij nu machinaal of menselijk is. Ook de andere acteurs zitten goed in hun rol waarbij Ana de Armas er wel uit springt als de hologram met gevoelens. Het einde leent zich tot een vervolg dat ik hoop dat er ook zal komen (gezien de tegenvallende inkomsten <-> kost van de film)... en hopelijk ook met Ryan Gosling. Voor mij is dit dus een goede opvolger (met een misschien iets te traag tempo) en zoals eerder vermeld eens iets verfrissend qua Scifi tussen al die filmen over superhelden.

Wat een suffe kutfilm, na 30 min uitgezet

Ironie dat in het jaar dat we een remake krijgen van Ghost in the Shell, dat haar inspiratie haalde bij de originele Blade Runner, we ook een sequel krijgen van de cultfilm. Wat de makers van die remake niet begrepen uit de film, deden de mensen achter Blade Runner 2049 gelukkig wel goed.

Qua thematiek is het een logisch gevolg op het vorige deel. Dat er 35 jaar tussen beide delen zit, helpt dit zeker vooruit. Wat we missen aan het nieuwe en de chemie uit het eerste deel, wordt goed gemaakt door de mooie beelden en de nieuwe technieken na zoveel jaren. Het is gelukkig ook geen herhaling geworden van de eerste film. En Roger Deakin mag hier gerust een Oscar voor krijgen, al zal dat niet evident zijn met concurrent Hoyte van Hoytema (Dunkirk). Al kan Deakin al 13 nominaties voorleggen en van Hoytema nog geen enkele. Hollywood kennende zullen ze uit morele verplichting eerder aan Deakin denken.

De film is heerlijk om te zien, prachtige beelden, boeiend en zeker niet al TE symbolisch. Toch geen topscore, omdat het nieuwe er af is en de film hier en daar iets korter mocht zijn. Al heb ik dan ook weer geen probleem met het tragere tempo.

wat een suffe #&#recensie, na 4 woorden gestopt met lezen...

Blade Runner 2049 is de opvolger van een klassieker die me nooit wist te boeien, ondanks dat het wel een fraai gemaakte wereld was. Maar verder, mweh. Daarom was ik ook best huiverig om 2049 te zien, maar gelukkig heeft Villeneuve er een veel interessantere Blade Runner versie van weten te maken. Visueel is de film adembenemend mooi, met veel kleur, details en de duistere, iets wat apocalyptische setting. Het camerawerk is erg fraai gedaan, er zitten zoveel mooie shots in. Idem voor het geluid en de soundtrack, heel sfeervol.

Inhoudelijk weet te film me ook meer te boeien, mede door heel goed werk van Ryan Gosling en Sylvia Hoeks. Gosling is sowieso een fantastische acteur, een van de betere van zijn generatie. Dat hij in flink wat diverse genres uit weet te blinken door de jaren heen zal geen toeval zijn. Maar de beste rol van de film vind ik wel die van Harrison Ford, die in het laatste uur verschijnt en de film direct extra glans en klasse geeft. Dat was overigens hard nodig, want het middenstuk was bij vlagen wel enorm stroef, traag en gewoonweg langdradig saai. De speelduur van bijna 3 uur is ronduit belachelijk, daarmee jaag je de gemiddelde kijker wel weg ja als je weet dat de film financieel gezien redelijk geflopt is.

Ondanks dat deze wereld van Blade Runner 2049 best boeit is het geen verhaal dat richting de 3 uur speelduur gaat waard. Het begin is sterk en het laatste uur vond ik bijzonder goed, maar daar tussen echt niet. Daarom was de rentree van Ford hard nodig, buiten het feit dat hij natuurlijk een belangrijke rol speelt. Uiteindelijk is Blade Runner 2049 veel beter geworden dan ik had gedacht, maar valt er wel genoeg op aan te merken dat ik er geen topcijfer voor over heb.

3,5*

Boring flut film

Dat er goed geacteerd word, het visueel in orde is etc. daar ben ik het helemaal mee eens. Alleen ik kon gewoon moeilijk mijn aandacht bij de film houden. Het laatste half uur was prima, maar ook wel een beetje voorspelbaar. Voorspelbaarheid hoeft niet slecht te zijn, maar wel als het middenstuk een soort van langzaam oninteressant geheel is.

Misschien dat ik vroeger het andere deel een keer gezien heb maar dat kan ik mij niet herinneren. Ik heb ook totaal geen behoefte om dat nog eens te gaan doen. En als je toen fan was kan ik mij voorstellen dat je deze film geweldig vind omdat je dingen ervan terugziet.

Ik kom niet verder dan 2 sterren, vond het uiteindelijk zonde van mijn tijd.

Goeie recensie! Doen we lekker helemaal niets mee!

Eindelijk! Ik dacht dat op z'n minst 90% zo zou reageren maar dat blijkt toch niet het geval te zijn. Voorlopig toch ... Misschien ben jij de voorbode van wat komen zal.

Ik volg je niet helemaal. Ik ben een van de weinigen die de wereld in deze nieuwe BR interessanter vind?

Prima sequel hoor, maar damn, wat een lange zit! Het moordend lage tempo helpt ook niet bepaald. Herhaaldelijk kakte ik in tijdens het kijken. Pluspunten zijn de werkelijk schitterende vormgeving, de fraaie muziek en het prima akteerwerk, maar hier had echt wel een half uur uitgemogen. Hopelijk worden we niet vergast op een nog langere director's cut. Al met al een lichte tegenvaller van één van mijn favoriete regisseurs van het moment, al zal ik de film zeker binnenkort een herkansing geven. Wellicht dat mijn verwachtingen iets te hoog waren.

Halfje verhoogd. Ik heb gewoon weer tweeënhalf uur met open mond zitten kijken naar alles wat Villeneuve en Deakins op het scherm brengen. De scene tussen Gosling, De Armas en Davis blijft de mooiste scene die ik heb gezien dit jaar. En op plaats twee en drie zullen ook scenes staan uit Blade Runner 2049.

Best verrassend dat dit nagenoeg net zo'n trage film is als zijn 25 jaar oude voorganger. Blijkbaar kan dat wel, met zo'n megabudget een film als deze maken. Al is deze film uiteindelijk toch wel wat conventioneler, met veel en veel meer emotie en ook meer actie en spanning, vooral dankzij een erg goede Hoeks als een antagonist waar echt dreiging van uitgaat. Vooral de scène waarin Luv Joshi vermoordt is ijzersterk.

Aan de andere kant is dit dus ook net als Scott zijn film een trage film geworden. Maar in Scott zijn film zou ik minder goed aan kunnen wijzen wat wel korter of eruit had gekund, en de wereld die wordt geschapen in zijn film voelt wel veel meer als een echte wereld waarin geleefd wordt. Het is tof dat we nu ook nog San Diego en Las Vegas te zien krijgen, maar dit soort ambities zijn misschien wat al te enthousiast. Wat ik mis zijn van die scènes waarin je K alledaagse dingen ziet doen, zoals ergens bij een straatverkoper een hapje eten.

De techniek in de film is overigens wel erg tof, en Deakins weet weer oogverblindende plaatjes op het scherm te toveren. Ik zou dit niet zijn beste werk noemen zoals door sommigen wordt gezegd, maar geef die man nu eens de Oscar die hij verdient. Het visueel mooiste momentje van de film vond ik overigens misschien wel de overgang van de vonkjes van het kampvuur naar de verlichte stad.

De film zit vol verwijzingen naar de eerste film, vaak niet al te opzichtig gedaan. In de weer industriële score van Zimmer (dat past toch beter bij een film als deze dan bij een Dunkirk) vallen hints van het originele werk van Vangelis te ontdekken, maar uiteindelijk hoor ik wel weer vooral het toch ietwat generieke geluid wat hij de laatste jaren te vaak geproduceerd heeft. De bombastische aanzwellende bassgeluiden etc, dat kennen we wel onderhand.

De rol van Leto is wel echt een beetje een misser, maar De Armas verrast en Gosling is goed gecast omdat hij goed een robotachtig personage met emoties smeulend onder de oppervlakte kan spelen. Wel jammer dat het al duidelijk overal is aangekondigd dat Ford zijn oude rol opnieuw zou spelen. Ik was al aangenaam verrast door de cameo van Olmos. Ford speelt overigens echt verrassend goed. Wat meer in de sarcastische stijl waarvan we hem kennen, maar vooral met veel meer gevoel dan in 1982.

Het is gewoon echt een vooruitgang, en hij staat symbool voor wat er anders is tussen Scotts film en die van Villeneuve. Met het einde kiest Villeneuve uiteindelijk toch ook wel voor zijn eigen meer emotionele benadering. Ik vond het echt mooi gevonden. Het is niet alleen emotioneel, maar ook nog eens intelligent omdat het de rol van K als uitverkorene nog eens op zijn kop zet. Uiteindelijk echt een waardige opvolger van Blade Runner, en dat is een eer die niet makkelijk te verdienen valt. De film is wel wat al te lang en traag soms, maar dat probleem had de eerste film ook. Net aan 4.0*.

Saai en traag, vreselijk.

Nou harstikke fijn voor je, geniet lekker van de film dan rot ik hem van mijn drive

Duidelijk een film voor mensen met meer intelligente bagage.