I Don't Feel at Home in This World Anymore (2017)

Niet iedereen zal het eens zijn met mijn beoordeling. Echt een gevalletje smaken verschillen denk ik. Het is meer een komedie dan een drama, maar de onderliggende boodschap is iets waar ik mijzelf in herken. Misschien dat dat ook de reden is waarom ik deze film erg kon waarderen. Droog, absurd, drukkend, frustrerend, creepy, spannend en geweldadig... Geen film noir... maar heeft er wel wat van weg..

Laatste half uur trok hem voor mij definitief omhoog. Maar ik snap nog steeds niet helemaal dat deze film Sundance won... Het plotselinge geweld en de lompheid ervan werkten bij mij wel op de lachspieren, moet ik zeggen.

Zo bijzonder vond ik deze film niet.

Leuk dat die meid voor eigen rechten gaat spelen, dat levert een paar aardige scènes op en tegen het eind kregen we eindelijk iets meer actie. Voor de rest kwam het me nogal flauw en futloos over.

Uitstekende acteurs die prima in hun rol zitten, maar er wordt zo weinig mee gedaan..

Jammer dat de film niet zo gewaardeerd wordt op MovieMeter. Vond het een leuke en absurde film. Het is natuurlijk niet hoogstaand, maar wel gewoon erg vermakelijk. Vreemd plot en gekke karakters. Leuke rol vooral van Elijah Wood. Heeft met deze film en Dirk Gently toch zijn plek gevonden bij Netflix.

3.5*

Een lekker luchtige komedie met leuke humor, een leuk spelende cast en lekkere muziek. Een leuk tussendoortje.

Genremangel.

't Is een film die een hoop verschillende door elkaar gooit en dan hoopt op het beste. En voor het grootste gedeelte werkt het ook wel, enkel naar het einde toe wist Blair de interesse niet echt meer vast te houden.

Vooral het comedy gedeelte werkte best goed. Wat leuke kwinkslagen her en der, vooral naar mensen die in de kleine dingen gewoon érg hufterig kunnen zijn. Met Lynskey's personage had ik het soms wat moeilijker, beetje een jankerd, ondanks het feit dat ze uiteindelijk toch het heft in eigen handen neemt.

Visueel is het matig maar oké, acteerwerk van Lynskey is goed, dat van Wood een stuk minder. Ook de bijrollen worden niet altijd even vlot ingevuld, maar echt storend werd het nergens. Muziek had ook een stuk beter gekund, maar dat was wel te verwachten bij een film als deze.

Licht absurd, dan is de film op z'n best. Wanneer de actie ietwat de overhand neemt wordt het al snel wat minder, met een lullig einde als gevolg. Jammer, kost de film toch wel een half puntje, een fijn einde had de balans naar een 3.5* doen overslaan. Blair is wel iemand om in de gaten te houden, maar hij heeft nog wel wat werk voor de boeg alvorens hij aan een echt meesterwerkje zit.

3.0*

Licht absurdistische, vaak erg grappige maar tegelijkertijd ultragewelddadige komedie. Het serieuze uitgangspunt maakt al snel plaats voor maffe personages en bizarre toestanden, maar gelukkig blijft de boel nog net op de rails. Peter Jackson-veteranen Melanie Lynskey en Elijah Wood doen het leuk in de hoofdrollen. Debuterend regisseur Macon Blair is qua stijl en sfeertekening duidelijk beinvloed door de films die hij als akteur maakte voor regisseur Jeremy Saulnier, Blue Ruin en Green Room.

Deze film is inderdaad een mengelmoes van genres, maar geen enkele ervan is goed uitgevoerd. Vooral erg saai op praktisch alle fronten, behalve de muziek. Die country blijft gewoon enorm sfeervol.

2*

I Don't Feel at Home in This World Anymore

Absurde film. Maar wel leuk, met veel droge humor en lugubere actiescènes die duidelijk voor de lach zijn gemaakt. Lynskey is fantastisch als depressieve en de wereldhatende vrouw, die door een woninginbraak verzeild raakt in een criminele achtbaan vol kleurrijke figuren en gruwelijke geweldsscènes. Ook Wood heeft een aardige rol als vreemde snuiter die sympathie ontwikkeld voor Lynskey. Je moet wel een beetje meegaan in de absurditeit van het verhaal, maar dan heb je ook gegarandeerd een leuke filmavond.

Idd wordt leuker naarmate die vorderd. Wood in het begin niet eens herkend?

Vond het een vermoeiende zit. Het verhaal kwam wel heel langzaam op gang en werkte vooral slaapwekkend. Verschillende genres door elkaar, maar het wist me niet te raken. Zowel de humor als de actiescènes naar het einde toe wisten mij niet te bekoren. Absurd kan leuk zijn, maar dit werkje is saai. Tegenvallend. 3/10

"Everyone is an asshole."

Macon Blair ken ik tot nu toe voornamelijk van zijn samenwerkingen met Jeremy Saulnier, maar ditmaal neemt hij zelf plaats in de regiestoel. Het levert een zeer merkwaardige film op.

'I Don't Feel at Home in This World Anymore' biedt een interessant kijkje in het leven van een gedweeë vrouw die mensen voor laat dringen bij de kassa en zonder tegenspraak spoilers aanhoort over een boek waarmee ze nog bezig is. Dit alles verandert zodra haar woning is ingebroken en zij het heft in eigen handen neemt, aangezien de politie haar niet wil helpen. Zij krijgt hierbij hulp van haar rare buurman.

Het is allemaal vrij rechttoe-rechtaan, maar door het eigenaardige verloop valt er steeds wat te beleven. Met name door het combineren van droge, zwarte humor en absurde geweldsuitbarstingen blijft het geheel intrigeren. Deze mengelmoes zal waarschijnlijk niet iedereen aanspreken, maar liefhebbers van het werk van Saulnier zitten hier zeker goed.

De band die er langzaamaan ontstaat tussen Ruth en Tony is leuk om te zien, hoewel Elijah Wood de laatste tijd iets te vaak van zulke rollen speelt. Daarbij hoefde de focus voor mij niet zo op de bad guys te liggen, omdat de angel er hierdoor uit wordt gehaald. Overigens is het jammer dat Jane Levy zo een minieme rol krijgt toebedeelt.

Al met al een aardig debuut voor Blair, zeker iemand om als regisseur in de gaten te houden.

Kleine 3,0 sterren.

Het voortkabbelende begin van de film met wat absurde en komische situaties vond ik geinig. Persoonlijk had van mij het tempo laag mogen blijven hoewel het wat meer op actie gerichte vervolg ook nog wel onderhoudend is.

Grappige misdaad komedie, veranderd in de laatste 25 minuten in een echt Tarantino ,

De één zal het tof vinden, de ander wat minder.

Ik vond het een geinig filmpje met een humoristische kijk op de maatschappij.

De geweldadige scenes komen daarbij vrij realistisch over en worden bruut weergegeven.

Ook de humor in deze film vond ik over het geheel goed geslaagd.

Heb me er prima mee vermaakt!

Best leuk, maar niet speciaal. Dit soort absurde filmpjes kan ik echter wel ieder moment van de dag kijken en een voldoende is wel op zijn plaats, want ik heb me best vermaakt. Wel een beetje een zwak einde.

Lynskey kende ik nog niet en ik vond het haar prima doen. Wood blijft toch Frodo en/of het kindsterretje tot zijn tachtigste.

Zowaar weer eens een leuke Netflix Original (toch?). Had er nog niet eerder van gehoord. Lynskey zou het bij simpele komedieseries moeten houden, maar het sfeertje is erg fijn. Vooral de humor werkt goed. Geen hoogvlieger, wel een fijne wegkijker.

Zeer goeie komedie met thrillerelementen. Glansrol van Elijah Wood weer.

Laaggewaardeerd hier op MM, een nochtans aangenaam filmpje met, voor veel mensen dan toch, herkenbare thematiek. Lynskey is leuk, mede ook juist omdat ze er zo niet-glamoureus uitziet, of als een "zoutzak" zoals iemand schreef. Ik geloofde ook echt in haar personage.

Dat geldt minder voor Wood, die wel een heel excentriek figuur speelt, maar wel een leuke rol. Net als Daniel Radcliffe heeft hij de rol waarmee hij doorbrak inmiddels wel weten te ontstijgen.

De film is verre van perfect, niet alle bijrollen waren even goed en in plaats van die country muziek was andersoortige muziek beter op zijn plaats geweest, maar kom toch uit op een ruime voldoende.

Misschien wel de beste Netflick tot op heden.

Een inbraak, een drol voor de deur en je slaat door....In deze absurdistische film moet je even inkomen,maar als je door bijt wordt het steeds aangenamer.....Hoe grimmiger hoe leuker....lol Aardig als tussendoortje maar het eerste jaar hoef ik zo'n absurdistische film niet meer.Prima cast trouwens die de film boeiend houdt. Met aantal sterren weet ik het niet bij deze film....net 3 denk ik.

Het is niet iedere schrijver of regisseur gegeven om zo'n mengelmoes van zwarte en absurde humor, misdaad, geweld en geslaagde maatschappijkritiek te laten werken. Dan denk ik al snel aan grote namen zoals Tarantino of de Joel en Ethan Coen. Blair weet verdomd goed wat hij doet en vertrouwt er ook op dat de kijker het allemaal wel uit kan vogelen. In die overvalscène op het einde barst het geweld op een nogal snelle en komische manier los op een gegeven moment, maar het is allemaal gewoon goed te volgen. Echt heel goed gedaan.

Daarnaast vond ik de soundtrack ook bijzonder goed gekozen, en de film is zo lekker absurd en vaag. Vooral dankzij de erg grappige rol van Elijah Wood. Zijn personage vormt een mooi en onwaarschijnlijk duo met het personage van Lynskey, die zonder echt heel goed te acteren heel goed bij de meer zwartgallige toon van de film past. 3.5*. Eigenlijk al best een beetje een retro-klassieker.

Voor Ruth (Melanie Lynskey) stapelen de dagelijkse kleine frustraties zich op. Wanneer ze er dan als ze thuiskomt ook nog eens achterkomt dat er ingebroken is en de politie ook bijzonder weinig lijkt te kunnen doen, is het voor haar genoeg. Dit is de aanleiding voor een geestige en sprankelende misdaadfilm, met allerlei maffe typetjes en een prettig bizar script. En die frustraties zijn ook heel herkenbaar want iedereen heeft wel eens last van kleine irritaties van het moderne leven. In het tweede gedeelte als Ruth besluit dat ze niet langer over zich heen laat lopen, wordt het wat minder herkenbaar maar daarvoor in de plaats krijgen we wel een stel fijne gewelddadige misverstanden en absurde ongelukken. Hoofdrolspeelster Melanie Lynskey, die doorbrak met Peter Jacksons Heavenly Creatures, steelt grotendeels de show door haar herkenbare ongemakkelijkheid. Lynskey wordt bijgestaan door excentrieke buurman Tony, gespeeld door Elijah Wood. Zijn typetje overtuigd wel wat minder maar blijft wel leuk genoeg. Na een hoofdrol in Blue Ruin, een bijrol in Green Room en onlangs in The Florida Project en Logan Lucky, is dit regisseur Macon Blair regie-debuut. Ook zien we de regisseur Macon Blair zelf even in een leuke cameo in de bar-scène met Ruth. Het is hem gelukt om met deze film een prima verfrissende, eigenzinnige, enigszins morbide en komische film te maken. Die nergens zwaar op de maag lig en niet onverdiend de juryprijs op het Sundance-festival won.

Bijzonder leuke mengelmoes van genres, met een heleboel aangename typetjes. Mijns inziens is het altijd risicovol om een dergelijke mix te produceren, maar Blair weet hier toch een prima balans te vinden. Humor, drama, actie passeren de revue en het werkt gewoon!

De typetjes worden prima neergezet door de cast en vooral Lynskey zet hier toch een zeer overtuigende rol neer. Ook Wood was zeer genietbaar, daar moest ik toch wel een paar keer behoorlijk om lachen.

Dit was voor mij persoonlijk toch een heel leuke verassing, maar ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die afknappen op een dergelijke mix.

Fijne eigenzinnige thriller ,met een leuke rol voor lynskey . ik vind haar typisch zo’n realistisch girl next door type .

De humor komt vaak uit een onverwachte hoek , met aparte dialogen .

Dit was een fijn werkje ,,,,meer van deze regiseur die zowel regisseerde als het script schreef .

Een prachtige film die waarschijnlijk door meer dan het gros van de kijkers gewaardeerd zal worden!

Allerlei genres zijn ragfijn door elkaar heen geweven en je blijft lekker ontspannen kijken, kijken hoe ze weer een oplossing voor hun problemen zoeken en vinden. Een heerlijke film die lang in het geheugen zal blijven hangen ook al vanwege het ongewone in de film. Nu kan ik zo uit mijn hoofd verschillende memorabele momenten nog opnoemen, terwijl wij de film al 2 weken geleden hebben gezien.

Dus komedie/misdaad omschrijving van deze film is niet correct maar de genres spelen wel de hoofdrol.

Nog even over de hoofdrolspelers, deze zetten een prima rol neer en daar zouden vele acteurs soms een voorbeeld aan kunnen nemen.

Van ons, een 8-!

Zonder het laatste half uur zeker punt minder maar ik heb me te pletter gelachen tijdens enkele scènes die in het laatste deel van de film voorkomen.

Heerlijk onbestemd filmpje. Heb me er prima mee vermaakt. Leuke hoofdrolspeelster en haar partner in crime.

Daar hou ik nou van.

Zo'n zwarte komedie die dan eindigt in een geweldsexplosie met daarin ook weer zwarte humor.

Best een aangename te volgen film die ik moeilijk in een vakje kan stoppen. Is het een thriller, actiefilm, drama of komedie? Een beetje van alles zou ik zeggen en dat maakt de film vrij boeiend en spontaan. Bij het zien van de titel dacht ik aan een drama waarbij één of andere zeur - ze ziet er ook zo uit - die regelmatig zit te klagen en te zuchten over de onhebbelijkheden van haar naaste bewoners aangevuld met de gebeurtenis die haar overkomt.

Het plot is best fijn en komt traag op gang. Hier en daar een grappige of absurde noot die aanslaat. Op het einde van de film slaat de film wat door en wordt geweld (én bloed) niet gemeden. Ruth en Tony zijn onbeholpen duo dat zelf op zoek gaat naar de dieven wanneer de politie nogal tam haar met een kluitje in het riet hebben gestuurd. Ze komen de daders via wat omwegen op het spoor en dat levert leuke televisie op. Heerlijk wanneer die Tony zijn ninjaspeelgoed bovenhaalt, om nog maar te zwijgen van zijn side kick ...

Beetje jammer dat de metamorfose van een sleur als Ruth wel zeer plots (en onrealistisch) is, maar los van dit en los van het gekke einde is dit een "OK film" zonder echt memorabel te zijn. Leuk en verrassend, zo kan ik de film het best omschrijven.