I Am Not Your Negro (2016)

Vanaf 11 mei 2017 in de bioscoop (Cinema Delicatessen)

Deze heeft een zeldzaam groot verschil in IMDb (4.9) en Critic waardering (97% positief). Apart, beetje verschil is prima, maar dit is extreem.

Fijn dat ie uitkomt in NL, maar het duurt wel erg lang, lees er al een paar maand positieve dingen over.

500 stemmen op IMDb ... kan makkelijk gemanipuleerd zijn dan, zeker als de film aan de politieke kant is.

Zoals Onderhond al zei, inderdaad: je moet de comments eens lezen in het forum op imdb. Het zijn gewoon proteststemmen gevoed door racisme, en mensen die een enorme haat hebben voor de Black History Month en Black Lives Matter movement. Bepaalde dingen zitten absoluut niet snor in Amerika op dit moment

Ik zou juist zelf denken dat proteststemmen vanuit BLM en andere leftist groeperingen komen.

Mooie slogan voor op de poster ook: "De docu die Alt Right wilde verbieden" als we dan toch met alternatieve feiten geld aan het verdienen zijn Lijkt me dit een voltreffer. Toch jammer dat het zo lang duurt voor we hem hier te zien krijgen.

Zat hier stomtoevallig gisternacht naar de aankondiging en een interview met de regisseur te kijken op CNN. (Op de televisie in een ziekenhuis nota bene i.v.m. een ernstige ziekte in de familie) Maar het zag er wel uit als iets wat in mijn straatje past, temeer er al een enorme kloof bestaat tussen de eerste razend positieve recensies die ik lees en de lage score op IMDB.

Bijna zover.... Mensch wat duurt dat soms. Ik las deze titel steeds in het rijtje OJ, 13th en Moonlight. Dat zijn echt al oudere titels. Ik zal verder niet zeveren en weer blij zijn dat ie over 2 week te zien is.

Mwah, ik vondt het wat tegenvallen. Ik had eigenlijk wel wat meer over Baldwin te weten willen komen. Ik blijf nu toch wat achter met het idee dat het op maat gesneden is om 1 punt te maken. Baldwin had zo te horen nog wel wat meer te vertellen over America.

De voice over stond me ook wat tegen. Om in de lijn van de film te blijven. Net alsof John Wayne zijn voice over deed.

Ik vond het wel erg krachtig, al sleepte het naar het eind iets.

De orginele Imitation of Life (1934) - MovieMeter.nl is krachtig dit deed het voor mij niet. Komt misschien ook omdat ik meer had willen weten over Baldwin. Soms is "Gonzo" zo maar een docu kijken ook niet alles. Wie is Baldwin, die heeft toch een behoorlijk amusant leven geleden, niets over te zien in deze docu. Het mist een focus, het gaat niet over de drie overleden vrienden, noch over Baldwin. Elk van die 4 personages was interessant geweest een docu over alle 4 is het ook niet, gemiste kans.

Naast de voice over, had ik wat problemen met de mix van toen en nu. Lukraak gezichten van "mensen van nu" door de docu ervoer ik als irritant / beneton reclame achtig.

Gaat op de lijst!

Het is niet vreemd dat het aantal films/documentaires over de Afro-Amerikaanse struggles de laatste jaren explosief is gegroeid. De toegenomen incidenten en ontevredenheid rondom deze gemeenschap is voor veel filmmakers een prima bodem voor het schieten van dit soort materiaal. Wat mij altijd bijzonder interesseert is de rol van de (zeker in het verleden) Amerikaanse overheid in dergelijke zaken. Onlangs de documentaire "The Black Panthers: Vanguard of the Revolution" gezien. Daarin deed de overheid al het mogelijke om deze organisatie de kop in te drukken en te ontmantelen. Dat ze "vuile handen" hebben in tal van andere zaken omtrent Afro-Amerikaanse activisten is een ding dat zeker is.

Ik ben dus benieuwd!

Je doelt op "police violence" waar BLM mee aan de haal is gegaan?

Ik doel hiermee bijvoorbeeld op de dodelijke schietpartijen en gewelddadig optredens van de politie tegen Afro-Amerikaanse mannen. Daarmee is tegelijkertijd ook de discussie over ongelijkheid en de kloof tussen blank en zwart weer aangezwengeld in de VS.

Ja dat dacht ik al. Maar >toegenomen< incidenten? En specifiek tegen Afro-Amerikaanse mensen?

James Baldwin was een kritische, maar meer gematigde stem in het debat over de rassenongelijkheid in de Verenigde Staten. Een tijdsgenoot van de ons welbekende Malcolm X en Martin Luther King, maar ook van de minder bekende Medgar Evers die zich in de jaren '50 inzette om zoveel mogelijk zwarte Amerikanen te registreren voor verkiezingen en in 1963 werd doodgeschoten. De film combineert beelden van een gefilmd debat op Cambridge University tussen James Baldwin en de conservatieve intellectueel William F. Buckley met op doeltreffende wijze door Samuel L Jackson voorgelezen fragmenten uit Baldwins laatste, onafgemaakte boek waaraan hij werkte tot zijn dood in 1987.

Baldwin kijkt daarin op kritische wijze terug op zijn eigen rol in het publieke debat, maar ook op de manier waarop de media een afspiegeling vormden van de dagelijkse werkelijkheid. Beelden van de vroege, luchtige muzikale komedies van Doris Day verafschuwt hij omdat die het beeld van de maakbare, aangename blanke wereld in stand houden. Hij uit ook kritiek op de finale van de klassieker "The Defiant Ones", waarvan de blanke kijker - en ja, tot ik deze film zag ik ook - het idee had dat deze film het juist opnam voor de zwarte Amerikaan. Door Baldwins commentaren te voorzien van goed gekozen visuele ondersteuning, weet Raoul Peck toch nieuw licht te werpen op de discussie rondom racisme. Het verklaart niet alleen de opkomst van de "Black Lives Matter"-beweging, maar maakt je er als blanke ook minstens enigszins bewust van dat racisme veel subtieler en ongemerkter tot uiting komt dan we in onze oeverloze racisme-discussies doen voorkomen.

Zo'n documentaire die iedereen van mij ooit zou mogen zien. Het indringende script van de Afro-Amerikaanse schrijver James Baldwin verhaalt over racisme in de VS, en doet dat verre van beschouwend: zeker richting het einde klinkt de nodige kritiek door op onze westerse 'democratische' samenleving en de kortzichtige levensvisie die veel westerlingen er (inderdaad) op nahouden. Gelukkig weet regisseur Raoul Peck de valkuilen van zo'n maatschappijkritische inslag grotendeels te vermijden. De zware vertelstem van Samuel L. Jackson tekent Pecks urgente en eerlijke boodschap, passende fragmenten uit de Amerikaanse filmcultuur voorkomen (mede) dat het persoonlijke perspectief gaat overheersen. I am not your Negro is een belangrijke documentaire, die de denkbeeldige kloof tussen heden en verleden schrijnend moeiteloos overbrugt.

Overigens inmiddels 'gewoon' 7.5 op imdb

Zonder meer een belangrijke docu, die hopelijk veel mensen aan het denken zet. Dat denkproces was bij mij enige jaren geleden goed in gang gezet, vermoedelijk in vooral dankzij de zwartepietdiscussie. Ik had gehoopt dat ik e.e.a. dankzij deze alom geprezen film nog beter zou begrijpen. Dat is niet echt gebeurd, wat erop kan duiden dat a) ik in mijn denken al vrij ver ben; b) de film (voor mij) te weinig de diepte in gaat; c) ik een stugge kaaskop ben die zich niets laat wijsmaken.

Los van het effect vond ik hem als docu re-de-lijk. Het was soms wat rommelig en het tempo lag dikwijls zo hoog dat ik het allemaal niet meer kon volgen. De voice-over van Jackson vond ik niet geslaagd. Hij sprak alsof hij een spannende film op RTL4 aankondigde. Daar stonden enkele treffende (voor)beelden en bijzonder archiefmateriaal tegenover.

Het had inderdaad wat meer 'lucht' mogen hebben, om af en toe even te kunnen overdenken, zowel beelden als teksten waren soms heftig en emotioneel en dan werden weer behoorlijk felle beweringen gedaan. Heel interessant waren de analyses van de zgn 'blanke ziel', onbedoelde boodschappen, de schijnacceptatie, de ontkenning. Racisme blijft ergens een weerbarstig fenomeen, zie ook in Nederland.

Toch best een interessante documentaire. Had er niet veel van verwacht, maar dankzij Baldwin's welbespraaktheid voelt dit toch best als een diepgaande exercitie. Zijn vileine opmerkingen komen nooit écht lomp over. Alleen de lijntjes die naar het heden (Ferguson) worden getrokken hier en daar vond ik wat vervelend. Er wordt ook nooit echt op ingegaan, waardoor het maar wat associatieve linkjes blijven. Sowieso mis ik wel wat context/andere invalshoeken. Maar dit blijft vooral een documentaire over(/door) Baldwin, niet over het gehele probleem an sich.

Ik kende Baldwin ook niet, maar wel een interessant gegeven hoe hij hier gepresenteerd wordt binnen de 3-eenheid met King en Malcolm X.

Zij zijn uiteraard al meer dan bekend met aan de ene kant de militante sectie en de andere kant de 'keer de andere wang toe' -sectie. En Baldwin heeft toch weer een eigen draai met zijn meer filosofische benadering van de plek van de zwarte mens in de maatschappij.

Daarom toch wel boeiender dan ik had gedacht.

Sterke documentaire verhaald vanuit de opinievorming van James Baldwin, een man die me onbekend was tot deze documentaire. Baldwin vertrekt vanuit de strijd van Malcolm X, Martin Luther King en Medgar Evers tegenover de rassensegregatie en -discriminatie van de jaren 50 tot heden eigenlijk. Raoul Peck brengt dit zeer professioneel op het witte doek. Hier en daar vond ik de docu een beetje van de hak op de tak springend en weinig gestructureerd. Toch blijft het uitermate boeiend om volgen met de charismatische welbespraakte Baldwin die de kunst heeft om dingen te analyseren en op een vlotte manier te brengen. Vooral de quote "White is a metaphor for power" viel me op als samenvatting van zijn boodschap.

Ik heb de voorbije maanden verschillende films gezien die gaan over deze zwarte bladzijden in de Amerikaanse geschiedenis. Telkens ben ik erover verwonderd en grijpt het me aan. Ook deze keer opnieuw. Het verbaast me elke keer opnieuw hoe diepgeworteld en geïnstitutionaliseerd dit denken was slecht 50-60 jaar terug. En niet alleen vanuit de bevolking, maar zelfs gestuurd vanuit de overheid, regionaal en nationaal.

Discriminatie is erg, vandaag nog steeds aanwezig, maar is eveneens vaak onderhuids aanwezig in de samenleving. Segregatie daarentegen is gelukkig weggewerkt (hoewel culturele en religieuze bewegingen elk hun weg opzoeken), maar is zoveel openlijker en visueel zichtbaarder en des te frappant om te aanschouwen.

De docu predikt geen revolutie, maar kaart gewoon aan. Op één of andere manier op een luchtigere manier (een duik in de filmgeschiedenis). Ook de stem van SL Jackson past goed bij de sfeer van de docu: sereen en met persoonlijkheid. Een geslaagde docu die aan te bevelen is als algemene "must see". Alleen bij de beelden bij Ferguson moet opgelet worden dat de boodschap niet te eenzijdig wordt gebracht. Het kan best zijn dat ... maar louter en alleen die beelden tonen zonder context (hoe correct/incorrect de aanleiding ook mag zijn) is op het randje.

stinissen komt dinsdag 3 april om 22.55 uur NPo 2

Toch een snijdende documentaire over de rassendiscrimatie in de States, hoe de zwarte bevolking zich tot op heden nog steeds ondergeschikt voelt en niet vrij zoals het hoort.

Film vertoont heel wat filmfragmenten met voorbeelden van hoe blanke sterren zich mooi, vrolijk, heldhaftig en rechtschapen toonden, iets waar zwarten nooit de kans toe kregen.

In het slot nogal wat uitspraken die de bitterheid van de zwarte bevolking onderlijnen, een bitterheid waarvoor blanken blind zijn en er voor geen reden vinden.

Indrukwekkende documentaire over het racisme in de VS.

Vele beelden uit de jaren '60, toen belangrijke mensen in de strijd tegen het racisme werden vermoord.

Ja staat soms verbaasd van de gruwelijk waartoe mensen in staat zijn, zelfs nu nog.

De situatie mag dan wel verbetert zijn voor de zwarte medemens in de VS, en wellicht in de ganse wereld, maar het racisme is lang niet verdwenen !!

Sterk document inderdaad. Vormtechnisch ook goed, het is heel literair gehouden, onder meer via de voice-over. En het geeft tegelijk een indringend beeld van Baldwin's blik op de wereld van de jaren '60 en van nu.

Ontnuchterend beeld van de Amerikaanse samenleving, dat weinig hoop geeft voor de toekomst. En de realiteit is helaas dat het nog steeds sluimerend aanwezige racisme weer steeds meer openlijk wordt beleden en uitgesproken onder de huidige regering. De pessimistische kijk van Baldwin blijkt dus helaas ook ´n realistische te zijn.

Door het perspectief van Baldwin is dit wel echt een documentaire met toegevoegde waarde over dit onderwerp. Hij richt zijn blik vooral op het Amerikaanse zelfbeeld, gevoed door hun cultuur. Waar Martin Luther King en Malcolm X hun tegengestelde benaderingen van het probleem van rassensegregatie heel bekend zijn valt het meer intellectuele geluid van Baldwin een beetje tussen dat van die twee in. Heel sterk en persoonlijk gemaakt ook. Hij was zo welbespraakt. Vond de voice-over van Jackson (lastig te herkennen) ook niet verkeerd. Die draagt flink bij aan de sombere toon van de docu. 3.5*.