Green Room (2015)

Klinkt heel cool

Must see

Patrick Stewart zit er ook in.

A24 Picks Up Ultra-Violent Patrick Stewart Cannes Thrille | Indiewire

GREEN ROOM Clip | Festival 2015 - YouTube

Clipje uit de film

Punks battle skinheads in the brilliantly demented ‘Green Room’ | Dangerous Minds - dangerousminds.net

Interessante regisseur, idem dito synopsis en alvast een héle vette poster!

Blue Ruin was echt een hele toffe film, synopsis van deze klinkt alvast erg goed.

ik twijfel tussen 3 en 3.5*, vond hem wel tof en intens maar ook wat gemakkelijk (ze laten opeens alles over aan twee idioten terwijl er een drugslab in de kelder zit? ) en soms nogal gehaast in de afwerking. Afronding naar boven omdat het wel behoorlijk indruk maakt.

Ik had totaal geen verwachting van een logisch verhaal. Nu de film mij non stop overrompeld heeft door de ijzingwekkende spanning, is mijn verbouwereerde indruk doorslaggevend voor een hoge waardering.

KLIK voor voorpret

En een terugblik adhv Saulniers muzikale inspiratie.

Beetje jammer van die nieuw geplaatste poster, de minste in omloop en niet eens de officiële. De vorige vond ik geweldig http://film-book.com/wp-content/uploads/2015/09/green-room-poster-01.jpg en die op IMDB (de officiële dus) is ook nog wel te doen. Anyway, smaken verschillen. Gelukkig zegt een poster niets over de kwaliteit van de film

Al geldt daar ook voor dat smaken verschillen

Is deze in de bioscoop geweest of vanwaar komen die stemmen?

Heeft gedraaid op het IFFR.

Dit lijkt me wel een aardige horror film te zijn. Ik ben heel benieuwd naar deze.

Helemaal mee eens.

zou deze niet opgepikt worden voor een reguliere biosrelease?

Kan me niet voorstellen dat dit niet gebeurt eigenlijk. Dit lijkt me wel een film die ook het 'gewone' bioscooppubliek aan kan spreken, ondanks het gebrek aan echt bekende acteurs en de vrij intense gore.

Blue Ruin, Green Room, ik vraag me af welke kleur Saulnier voor zijn volgende film kiest.

Yellow Brick?

Het zal vreemd worden om Anton Yelchin hier straks in te zien. Wat een aparte manier van sterven. R.I.P.

Helaas, even saai en lelijk geschoten als Blue Ruin.We waren met een groep mensen aan het kijken en halverwege begreep nog steeds niemand ook maar één snars van wat er aan het gebeuren was.

Vreemde film die na een interessante start wel heel erg inzakt en verwordt tot een saaie kat en muis spel.
Met het gegeven van creepy skinheads en linke honden had wel wat meer gedaan kunnen worden en Captain Kirk als leider van de Skins was eigenlijk best een miscast.
Deze film heeft het label horror gekregen maar er zat werkelijk geen greintje horror in de film op één lousy afgehakte hand na dan.

Wederom een beetje zozo, mijn tweede Saulnier. De claustrofobische eerste helft viel best te pruimen, maar de film verzand daarna in een nogal flauw kat-en-muis spelletje. Hier en daar een onsje gorigheid, al vond ik het allemaal lang niet zo intens en hard als menigeen doet geloven. Audiovisueel weinig bravoure, ook de acteurs waren zelden echt overtuigend. Enkel Stewart zet een sterke rol neer, al kwam zijn personage zelf er helaas bekaaid vanaf. Ach, 't was redelijk amusant, sporadisch een momentje waar ik wat opveerde, maar geen film lang zal blijven hangen. Ontstijgt het niveau van de gemiddelde vrijdagavondthriller niet enórm moet ik zeggen. Kleine 2,5*.

In tegenstelling tot de drie hier boven vond ik het anders een bijzonder spannend filmpje!

"Gentlemen, you're trapped. Things have gone south. It won't end well."

Ik was een behoorlijk voorvechter van Jeremy Saulniers te weinig bekeken doorbraak Blue Ruin (2013), over een jongen die door wraak te nemen op de moordenaar van zijn ouders in een maalstroom van gewelddadige situaties terecht komt, die hem de pet ver te boven gaan. No particular set of skills here. Als film ligt Green Room thematisch niet ver van zijn voorganger af. Ook hier komt een groep jongvolwassenen in een situatie terecht waarvoor ze nauwelijks de vaardigheden bezitten om eruit te komen, wanneer ze na een optreden in een extreem-rechtse club iets zien dat ze niet hadden mogen zien.

Terwijl de lovende reviews van Green Room binnen stroomden, bleef het in Nederland opvallend stil omtrent een eventuele release. Na maanden wachten heb ik de film eindelijk kunnen zien en ik ben niet teleurgesteld. Gisterenavond eerst Blue Ruin herkeken, en Saulniers nieuwste er meteen achteraan. Wat direct bij aanvang opvalt, is het oog van de regisseur voor setting en tempo. Hij begint zijn verhaal rustig, waarbij de tijd genomen wordt om de karakters in hun omgeving te zien. Voordat woorden gesproken zijn, weten we al een heleboel. Die focus houdt Saulnier de hele film vast, en het is duidelijk een regisseur die precies weet welk verhaal hij wil vertellen, en er goed over heeft nagedacht hoé hij dat precies wil doen. Eigenlijk voelt geen scène overbodig.

Green Room is geen typische horror. Hoewel het bij vlagen erg spannend is, zou ik het eerder als een dramathriller met horrorelementen typeren. Geweld bij Saulnier lijkt altijd plots en confronterend. Zowel in Blue Ruin als hier ziet het er erg realistisch uit als iemand op een nare manier (dodelijk) gewond raakt. Het feit dat de hoofdpersonen doorsnee mensen zijn, maakt de narigheid nog extra invoelbaar. Geen asskicking Dwayne Johnson die zich ergens uit moet vechten, maar een groepje kwakkelende punkrockers die onverwacht moeten vechten voor hun leven. De 'Jezus, wat zou ik zélf NU doen in deze situatie?'-gedachte kwam meermaals bij me op.

Patrick Stewart is erg leuk om een keer in een andere rol te zien, maar het is Anton Yelchin die me het meeste greep met een van zijn laatste performances. Schrijnend dat we die laatst zo jong hebben verloren vlak voor hij zou starten met zijn eigen regiedebuut, duidelijk een artiest nog op zijn weg omhoog. Wat Saulnier betreft, ik ben inmiddels fan. Hij maakt films met een eigen stempel, zoekend naar de donkere randjes die ook in jan met de pet aanwezig zijn, en de plaats van geweld en conflict in menselijke interactie. Hij vertelt daarbij niet alleen een verhaal maar toont ons echt karakters waar we bij mee kunnen voelen. De keerzijde is wellicht dat niet iedereen daar op zit te wachten, en dat Saulnier misschien een beetje een critic-regisseur is die het bij het grote publiek niet even goed doet als in de recensies.

Voor mij geldt dat in elk geval niet, ik kan niet wachten op de volgende.

4*

Viel wat tegen.

Miste vooral het punt van de film wat. Hoorde hier wat aardige geluiden over. Dacht dan ook dat het meer zou zijn dan een thrillertje. Helaas is dat het niet.

De film begint nog wel wat anders dan normaal. Visueel wat dromeriger. Bandje gaat na een slecht optreden dan maar voor wat geld optreden bij kroeg voor skin heads. Waarna op een wat knullige manier zij getuigen zijn van een moord. Wat hierna volgt is zelden spannend, en de personages maken wat vreemde keuzes. Vooral de setting is uiteindelijk wat los zand. Het zijn skin heads, maar het scenario haalt er weinig uit. Kon ingewisseld worden door welke groepering dan ook. Niet per se erg. Maar het is zo uitgesproken waardoor je toch denkt; Waarom doe je er zo weinig mee?

De karakters zijn sowieso wat mak. Ergens wel aardig dat de skin heads niet extreem typisch slecht zijn. Maar anderzijds mist het daardoor ook de nodige onheil en spanning. Want ze zijn uiteindelijk wel slecht, dat mag van mij dan ook wel wat aangedikt worden in de personages. Het punk groepje is ook wat lamlendig dus erg veel heb je daar dan ook niet mee.

Belichting is vrij aardig en de kills zijn vrij expliciet en snel. Daar scoort de film wat punten maar het voelde vooral als veel gemiste kansen. Alsof de maker iets te graag niet typisch wou zijn en daarom maar helemaal niks is geworden.

2.5 sterren.

Snap wel dat dit de bios niet haalt. Maar waarom is dit niet gewoon een half jaar na uitbrengst in de US niet op netflix te zien? Alsof er werkelijk meer geld gaat worden opgehaald met de dvd verkoop in SEPTEMBER!?

Ik vind horror/thriller niet helemaal terecht. Thriller wel. Net als Eden Lake (2008). Is ook horror/thriller volgens MM. Maar ik ervaar beide dus niet als horror. Je kunt zeggen dat er horror elementen in zitten, maar dan moet je Saving Private Ryan ook als horror zien, want oorlog is horror. En zeker de eerste 20 min zit vol gore.

Green Room is een goede film. Het komt over het algemeen best geloofwaardig over vind ik en dat sommige zaken wat knullig gaan en er vreemde keuzes worden gemaakt, is juist realistisch. Het is een panieksituatie met sowieso voor de bandleden 0,0 ervaring, dus dat betekent improviseren. En in het echte leven zeg ik ook weleens tegen mezelf, nou dat ik achteraf echt anders moeten doen.

Maar ik heb niet continu op het puntje van mijn stoel gezeten, dus overdreven spannend is het niet. Green Room is voor mij een goede thriller met (over het algemeen) geloofwaardige personages en handelingen. Verder niet heel speciaal, gewoon goed. En een hele andere Patrick Stewart dan dat ik gewend ben.

3,5*

Tjonge wat goed! En al is het geen volbloed horror, wel zeer goed genoten van deze film. De acteurs lijken bijna ‘echte mensen.’ Nadat ze in een vrij vervelende situatie raken is de reactie en het handelen van de personen knullig. Geen MacGyver of übermenschen die zich door hun vijanden heen vecht. Ook de vijand zelfs is onhandig met ontstaande situatie. En dat alles maakt van deze film een zeer spannende film en ook visueel is het een lust voor het oog. Saillant detail is dat er twee acteurs uit Star Trek aan mee doen. Acteur Patrick Stewart vertolkt hierin eens een andere rol. Nu speelt de man altijd zeer goed toch vond ik hem hier iets te mak. En dan was er nog Anton Yelchin, deze stal de show/film. Hij liet hier voor het eerst zijn kunnen zien en het is dus nogal wrang dat deze helaas op June 19, 2016 is overleden.

Behoorlijk eens met Macmanus. Best een aardige film verder, maar als horror (en eigenlijjk ook als thriller) niet zo geslaagd. Plot mist aardig wat focus en dreiging om daarvoor door te kunnen gaan.

Overrated.

Geen Thriller, geen Horror. Althans ik kan me niet vinden in die genres na het zien van deze film. Misdaad/Drama zonder echte verrassingen, goed gespeeld maar nooit echt ontzettend spannend of eng. Komt vooral doordat de 'White power' clan te weinig uitstraalt en de 'kills' op een enkele na niet veel voorstellen. Daarnaast is er te weinig aandacht besteed aan de karakters waardoor je niet echt mee leeft met de band.

Aardige mispeer dit. En ik had er nogal hoge verwachtingen van.

2*