Green Room (2015)

Spannende, intense thriller die langzaam wordt opgebouwd maar op gegeven moment compleet los gaat. De plot is niet bepaald origineel en ook de uitwerking van het karige gegeven is weinig opzienbarend, maar regisseur Jeremy Saulnier (wiens vorige film Blue Ruin ook de moeite waard is) maakt op visueel vlak zeker indruk. Het langzaam maar zeker escalerende geweld wordt ook bijzonder doeltreffend in beeld gebracht. Daarnaast is de cast prima, met Anton Yelchin in één van zijn laatste rollen en Patrick Stewart als beheerste maar door en door verrotte bad guy.

Aardig bevallen deze film. Zag dat deze film van de regisseur van Blue Ruin ruin was, die ik laatst ook gezien heb. Het bevalt me wel hoe hij ook deze film niet op een geheel typische manier benadert waarbij de film dan ook onverwacht uit de hoek kan komen. Dat gaf de film een extra intensiteit. Het geheel komt ook aardig rauw over, wat wel voor een realistischer gevoel zorgt. Zaten ook wel wat nare beelden in af en toe waarbij ik wel even wou wegkijken, maar verder zou ik de film ook wel meer als thriller omschrijven. Zit misschien net op het randje van horror. Het personage van Dempsey had ook misschien iets meer aandacht moeten krijgen om hem echt als slechterik neer te zetten.

Verder goed acteerwerk van vooral Yelchin, die helaas laatst zelf op een nare manier veel te vroeg overleden is.

Rete-spannende film, waarbij je als kijker de gehele film op het puntje van je stoel zit en de spanning in de film elke seconde van de speelduur te snijden is. Er worden weinig middelen gebruikt om deze spanning neer te zetten en dat maakt het juist zo enorm sterk. Eén van de sterkste elementen van de film is de voortreffelijke cast. Anton Yelchin (wat een gemis!) is fantastisch, maar eigenlijk is geen enkele acteur op slecht werk te betrappen, de angst en dreiging is voortdurend voelbaar. Ook Patrick Stewart laat zien meer dan de vriendelijke wijze man te kunnen spelen en laat een enorme indruk achter. Dat geldt voor de hele film. Doodzonde dat dit in Nederland de bioscopen niet heeft gehaald.

4 sterren.

Had er wel wat van verwacht gezien de reviews hier,maar vond m zwaar tegenvallen !

Geen B maar een C film in mijn ogen.

C film? Hoe dan?

Poeh .. Spannend hoor. Net gekeken met verhoogde hartslag. Heerlijke film die lekker wegkijkt als je eenmaal door de eerste 20 min heen bent. De film had nog wel even door mogen gaan wat ook wel goed mogelijk was mbt het plot. Het groene filter wat ze gebruikten mochten ze van mij wel achterwege laten trouwens. Lekker rauw 4 ****

Ik had dit niet helemaal verwacht...

Vond het een topper

Inderdaad ja, een hele beste film. Met een rol van Patrick Stewart die ik niet van hem verwacht had, maar dat maakt het ook wel weer mooi.

Ik vind dit wel meer een thriller ipv een horror, maar als het dan toch een horror film moet zijn vind ik het een geslaagde. Zo zie ik ze iig graag.

Matige thriller. Het verhaal is niet echt boeiend en de plot is verre van origineel. Er zitten ook behoorlijk wat onbegrijpelijke acties in wat de geloofwaardigheid niet ten goede komt. Ook de cinematografie vond ik niet zo geslaagd, de beelden zijn vaak te donker en soms erg rommelig. Er wordt wel redelijk gespeeld maar toch kreeg ik geen binding met de karakters. Ik had zelfs nog meer binding met de skinheads dan met de bandleden, en dat lijkt me niet echt de bedoeling. Qua spanning vond ik het ook niet zo geslaagd, het was nou niet echt dat ik op het puntje van m'n stoel zat, het allemaal vrij standaard. Geen voldoende voor dit 13 in een dozijn filmpje.

Kun je mij de titels geven van die andere 12 films uit het dozijn?

Whahaha ga maar zelf zoeken, ben je niet lang bezig denk ik.

Niks speciaals. Aardig ,meer niet.

Ik vond er weinig tot niets aan. Vond het totaal niet fijn om naar te kijken. Het acteerwerk is zeer matig, het camera-werk is op zich in orde, maar in sommige stukken veel te donker zodat je niet kunt zien wat er gebeurt en al met al vond ik het totaal geen horror en viel er verdomd weinig te thrillen. Het enige wat horror was aan deze film is het kapsel van die griet, vreselijk. Nee, niet mijn ding. 2 *

Sterke thriller. Het verhaal is niet zo bijzonder, maar de uitwerking is uitstekend. In het begin kabbelt de film rustig voort, maar na zo'n 15 minuten wordt de spanning niet opgebouwd, maar wordt je direct op het puntje van de stoel gezet en daar kom je de rest van de film ook niet meer vanaf. Saulnier doet dat perfect. De donkere en wat nare setting in combinatie met het groene camera filter passen daar prima bij. Het geweld zorgt voor wat horror elementen. Het acteerwerk is prima. Yelchin zet een goeie rol neer. Aanrader! 4.0

Eerder een D-Film. Ik heb het 18 minuten volgehouden toen was er zoveel onzin voorbij gekomen. En wat een kutmuziek.

Ook weer dat stereotype dat alle hardrockers criminelen zijn, nazi's en geweldadig zijn. Niet mijn film dit (Ben geen hardrocker btw).

Ik weet niet waar ik moet beginnen. Ongelooflijke slechte film. Ik zie hier berichten langskomen zoals rete-spannende film. Ik vraag me dan af welke leeftijd dit schrijft of welk IQ zo iemand dan heeft. Of is zo iemand dan ofwel compleet lazarus geweest ofwel super stoned?? Er gebeurt werkelijk niets in deze film dan wat angstig achter een gesloten deur zitten wachten op wat een ouwe man met zijn kids gaat ondernemen. Als dan de deur opengaat en er wat gewonden vallen plak je je wonden gewoon af met camping/montage plakband en hoppaaaaa je kunt gewoon weer dooooorrrrr. Ligt je hand er half af? Plak hem gewoon weer aan je arm. Krijg je een kogel in je been? Gewoon wat plakband erom heen en je voelt je weer helemaal oké. Mensen die het nog steeds willen zien: bereid je voor op D-acteurs en E-inhoud.

Volledig eens met mijn bovenbuurman !!!

Wat een flutfilm.

Tamelijk rauwe thriller. Behoorlijk minimalistisch gefilmd. Een kernachtige simplistische situatieschets zonder veel afleidende franje in een rechttoe-rechtaan setting. Geen zwierige sierlijke shots, maar gewoon ongezouten en spontaan. Wham! Niet verfijnd of heel bekeken. En juist daarom waarschijnlijk heel erg vakkundig uitgekiend. Mooi.

Harde muziek. Harde kleurloze beelden. De schoonheid is ver te zoeken. Een stemmige vervallen setting met nazi symboliek en kretologie op muren en deuren. Viezig. Sfeervol.

In de film weinig dialoog en veel kretologie. Prima, hoor. De film leent zich ook niet voor bolvormige dialogen. De situatie is plat en helder en spreekt voor zich.

Toch is het moeilijk om na verloop van tijd de aandacht goed vast te houden. De spannende situatie verliest namelijk al snel aan kracht. Er ontstaat na een tijdje een teveel aan standstill. Er zijn weinig functionele toevoegingen of plotwendingen. De situatie staat en dat is het dan. De spanning intensiveert niet maar neemt af en slaat zelfs dood.

De personages helpen niet om die doodse momenten goed door te komen. De personages blijven vaag en nietszeggend. Niet interessant. Zwart-wit. Goed of slecht. Geen laag. Karikaturaal. Sympathie en inleving met wie dan ook, blijven achterwege.

De beelden zijn over het algemeen donker. Beetje vervelend wel. Uiteraard sfeerverhogend bedoeld, maar de dimmer wordt wel erg gemakkelijk gebruikt en is opzichtig herkenbaar als vorm van trucage, die daardoor enige ergernis opwekt op momenten waar opwekking van meer spanning aan de orde had moeten zijn en ongetwijfeld beoogd werd.

Ja, en dan duurt de film me toch iets te lang, treedt verveling in en steken irritatie en bijbehorende spot de kop op. Kleine dingetjes worden opeens belangrijk en belachelijk uitvergroot. Dingetjes als een brandblusser, een rol ducttape, een hond. Ach, en dan die Nazis. Niet bepaald een professionele actiegroep. Ze laten zich wel heel gemakkelijk en stompzinnig intimideren. En als je dan sympatiseert met de Nazicultuur, spreek dan gvd eens wat beter Duits als je je hond kommandiert.

Dat soort dingetjes dus.

Op hun muzieksmaak valt trouwens niets af te dingen. Goeie muziek. Scheisse!

Ik vraag mij af wat de regisseur met deze film wilde bereiken. Met zo'n matige cast en een nog slechter verhaal is een succes ver te zoeken. Zelfs voor een goedkope actiefilm doet deze film zwaar onder. De term 'horror' past wat mij betreft nergens.

Onbedoelde komedie/actie **

Flauwe hap.

Het plot is verre van origineel, de spanning valt nogal eens weg, de beelden zijn overwegend grauw en lelijk. Leuk om Patrick Stewart eens een andere rol te zien spelen, maar om nou te zeggen dat er een groot beroep op hem of de andere acteurs gedaan wordt is ook teveel gezegd - de enige mooie scene is voor een van de honden, en daar moet je dan ook nog eens erg lang op wachten. En wellicht het ergste, zo ongeveer alle cliches worden uitgemolken - tot en met dat Stewart ergens halverwege waarschuwend tegen zijn medeboeven roept dat Poots niet doodgeschoten mag worden. Logisch, want ze is overduidelijk de 'final girl'. De enige verrassing is dan nog dat er ook een 'final boy' over blijft.

Grauwe film over een rockbandje die getuige zijn van een moord door neonazi's. Die laatste zijn echter niet van plan om hen levend te laten wegkomen. Spanning is er wel voldoende... geen bovennatuurlijke fenomenen ditmaal maar bruut geweld op één vaste locatie. Het geweld komt in korte opeenvolgende vlagen en is vrij bloederig. Hier en daar enkele dommigheden : je bloedhonden in het Duits trainen lol en nog straffer : iemand zijn wonden binden met TAPE ... Saulnier zorgt net als in Blue Ruin voor visuele schoonheid en zweverige ambient, die ongetwijfeld zijn merk zullen worden. Stewart in een erg ongewone rol en Poots irritant zoals steeds. Door de stijlvolle afwerking en de goed opgebouwde spanning toch een mooi cijfer.

Sterke en spannende film.

Hier en daar ook lekkere smerige beelden en daar houden we van .

Acteerwerk was ook overtuigend.

Een aanrader voor wie van dit genre houd.

Dus deze film hoort wat sterren betreft ongeveer in de reeks The Martian en the Revenant?? Sommigen zijn hier compleet de weg kwijt...maar goed, zal wel aan mij liggen dan en veel plezier met deze bagger.

Tuurlijk ligt het aan jou

Totaal niet interresante b film. Niet mijn smaak

In die reeks hoort hij zo ongeveer wel ja. Als ik voor mezelf kijk, op mijn 2016 toplijst staan die drie films op plek 7, 9 en 15. Aangezien die lijst tot 74 gaat is dat redelijk dicht bij elkaar.

Niet alleen hier zijn mensen dan de weg kwijt, want wanneer je de recensies erbij pakt, scoort op Rottentomatoes The Revenant 82%, Green Room 91% en Room 94% goede reviews. Maar hij doet het bij het grote publiek iets minder zoals je op IMDb kunt zien. The Revenant 8.1, Room 8.3 en Green Room 7.2.

Saulnier is meer een Critic-favorite, lijkt het. Ik zou Blue Ruin dus ook overslaan, als je dit niets vond.

Maar alsnog, ik sta redelijk versteld van sommige berichten hierboven: Na 18 minuten uitzetten en 0,5 ster geven, D-film, matige cast, onderdoen voor goedkope actiefilm, etc. Moeilijk voorstelbaar. Ik vond hem behoorlijk sterk.

Ach met cijfertjes bewijs je alles en niks. Het gaat erom dat de persoonlijke beleving, individuele smaak losstaan van gemiddeldes. Het is niet omdat een film gemiddeld bijna 4* scoort, dat iedereen die goed moet vinden en omgekeerd. Als technische criteria vergeleken worden, zal The Revenant natuurlijk de betere zijn tegenover Green Room. Alleen telt (gelukkig) de persoonlijke indruk van een film hier veel meer.

Dat zeg ik ook niet, dat zou waanzin zijn

Ik probeerde louter te illustreren dat niet alléén hier sommige mensen 'compleet de weg kwijt zijn', zoals hij het kenmerkte. Die waarderingen elders staan inderdaad los van wat hij vindt: Hij heeft ten slotte zijn eigen smaak.

Het betekent enkel en alleen dat er wel degelijk een hoop mensen zijn die de film wel konden waarderen. Persoonlijk vind ik het altijd wel interessant als ik iets niet goed vind, wat anderen er dan wél inzagen.

Het gaat om de persoonlijke filmbeleving tót je je eigen beleving tot maatstaf maakt en vervolgens die van anderen op negatieve wijze ter discussie stelt, wat hij in mijn beleving een beetje deed

Fijne, harde thriller Van Saulnier, die voor mijn gevoel ietsje minder te bieden heeft dan de voorganger. Blue Ruin had een hoofdrol waar je je aan kon vergapen. Green Room doet het met een punk rock band met niet zo heel interessante leden. Idem voor de neo-Nazi's. Het moet van hun leider komen en dat is er gelukkig wel eentje om te onthouden. Patrick Stewart blijkt dus gewoon een acteur te zijn. Geweldige rol als manipulatieve, gecalculeerde klootzak die zijn troepen zonder blikken of blozen aanvoert.

Het is de kalmte die het 'm doet. Waar Saulnier in uitblinkt, is het geweld. Naar, goed gedoseerd en met gevoel voor timing. Levert een paar serieus pijnlijke momentjes op. Minder is de zwarte humor die hier en daar de kop opsteekt. Het desert island disc dingetje bijvoorbeeld. Ik ben er normaal gesproken een groot voorstander van, maar hier valt het wat uit de toon. Net als het paintball verhaaltje. Dat komt dan toch wat te geschreven over. De zwervende pitbull daarentegen is weer een geweldige vondst.

Zo hoort het Maar alleen maar zeggen dat het "bagger" is of een "flutfilm" daar heeft niemand iets aan.