Chinatown (1974)

Ik ben de laatste tijd erg veel films aan het herbekijken. En gisteravond was Chinatown aan de beurt. De eerste keer dan ik de film zag vond ik hem wel aardig, maar ook niet meer dan dat.

Nu na de herziening kan ik zeggen dat ik een ijzersterke film vind! Zo worden ze niet meer gemaakt. Het plot is briljant. De film verloopt erg rustig en langzamerhand vallen de puzzelstukjes in elkaar. De film barst van de mooie shots, en scenes. De eindscene bijvoorbeeld in dan ook erg indrukwekkend.

Jack Nichelson speelt een erg ingetogen rol. Hij is dan ook het perfecte koppel met Faye Dunaway. Ik vond de film eigenlijk nergens saai, eerder meeslepend en enorm indrukwekkend. Zeker een film die ik nog vaak zal bekijken.

4,5*

Waw wat een geslaagde herziening.

Ik bekeek de film voor het eerst op mijn 11 jaar, en wat een ontgoocheling. Vervolgens een tweede poging op 15 jarige leeftijd en ik vond er nog steeds geen zak aan.

Tot gisteren dus. Ik las uit voorgaande berichten dat sommige mensen de film saai vinden, wel ik had de indruk dat de film voor nog wel een halfuurtje mocht worden uitgeroken, waarschijnlijk door het abrupte einde. De cohesie tussen Nicholson en Dunaway is fantastisch, dit samen met sfeervolle setting en leuke humor à la Polanski en een goed verhaal( ik raad The Ghost Writer aan voor een meer hedendaagse complottheorie). En wat is Dunaway toch een mooie vrouw, direct nog eens Bonnie& Clyde herzien

Eindelijk snap ik de opzet van de film.

4 sterren.

Eindelijk deze film gezien. Moest nu ook maar eens wat oude werk van Polanski kijken. En Chinatown was bij deze erg gelukt. Het begint allemaal ook erg onvoorspelbaar en subtiel waarbij het in eerste instantie niet echt te volgen is. Maar naderhand word alles duidelijker en duidelijker. De sfeer is ondertussen al erg meeslepend en vind dat Jake Higgens een van de allerbeste rollen is van Nicholson. Wat een hoop leuke onliners heeft ie. Zijn sarcasme, trucjes en manier van zaken op lossen was om van te smullen. En tegen het einde krijgen we het schokkende waarheid te weten. met die vrouw waar het om gaat jaren geleden een kind had gekregen van der vader, en zo komen we ook bij het einde in Chinatown, een van de indrukwekkenste eindes die ik heb gezien en die je ook gewoon raakt. Vooral als we kennis maken met de dochter en zuster van Dunaway, en dat Dunaway per ongeluk is geraakt door een kogel van een politie agent en die neergeschoten vader ook nog zijn dochter probeert te troosten, en vanaf dat moment komen de tranen wel in je ogen. Het einde hakt er gewoon in.

Gewoon een subliem werkje. Echt een van de beste jaren 70 films die niet te missen is.

5,0*

Sterke film met een uitstekende Nicholson. Hier en daar wel wat aan de trage kant. Wel een erg heftig einde.

4 sterren

Ik had hier toch veel meer van verwacht. Verhaal pakte me niet, personages konden me niet boeien en dan wordt het toch al gauw een lange zit. Enige echte pluspunt was de muziek, prachtig.

Eigenlijk is alles daarmee gezegd. Kort, maar krachtig zullen we maar zeggen.

Altijd fijn om nog eens een filmpje te zien waarin iemand, als hij gevraagd wordt om een lineaal, deze eerst nog even moet zoeken alvorens over te geven. Ofwel, Polanski neemt tijd, tijd en nog meer tijd om het (sterke) scenario op te zetten. Wat mij betreft ook dé manier om een dergelijk mysterie tot leven te weken. Tenminste, als je enige logica in ontwikkelingen en ontdekkingen wenst.

Bijkomend voordeel van die tijd is dat personages ook wat natuurlijker vorm krijgen, al is de cast hier sowieso al (meer dan) bekwaam. Alleen de gladde bakkes (en die bepleisterde neus, waar zie je dat nog?) van Nicholson is al de moeite waard, al is Dunaway ook aanwezig. De zelfverzekerdheid van haar eerste scène brokkelt langzaam maar zeker, op geloofwaardige wijze, steeds meer af. Subtiel goed.

Over het geheel genomen redelijk onderkoeld spel van de hele cast. Samen met de fotografie en de muziek heerst er dan ook wel zo'n licht dampend sfeertje waarin de waarheid ergens onder de oppervlakte borrelt. De twist is een forse, maar Polanski komt er mee weg. Het slot is dan ook een kers op de taart. Je moet wat geduld kunnen opbrengen en/of er voor in de stemming zijn, maar dan krijg je ook wat.

Nog maar eens van onder het stof gehaald en Chinatown blijft voor mij toch Polanski's beste, denk ik. Zeer sfeervolle neo-noir, stijlvol geschoten en een sterke score. Ook het spel van Nicholson is subliem, in mijn favoriete rol van 'm. De rest van de cast overtuigt eveneens.

Ruime 4*.

Wat een herziening toch kan doen! De eerst keer dat ik hem jaren geleden zag vond ik hem goed maar niets speciaal, ben er ondertussen ook veel van vergeten. Maar net nog eens bekeken en ik moet zeggen dat Chinatown echt een prachtige geniale film is. Die sfeer, die muziek, het intrigerend verhaal,... geweldig! Film-Noir op z'n best!

En echt heerlijk om te zien hoe alles in het plot zijn tijd neemt en rustig aan ontwikkeld. Als puzzelstukjes die rustig perfect op hun plaats vallen. En die leuke kleine details dat ook doorheen het hele plot blijft sleuren, zoals die plakker op zijn neus! Een spannende mysterieuze boeiende trip tot het overdonderende einde dat onder je vel kruipt. Een einde dat je pas echt begrijpt na een tweede kijkbeurt. Jack Nicholson is ook perfect gecast. Wat een hilarisch personage toch! Heb er vaak mee moeten lachen. Die charisma, die onschuld, die schijnheiligheid, die humor...

Maar de kracht zit hem echt in het briljante scenario, die zo verschrikkelijk goed is! Met die langzame mooie dialogen, uitwerking van bepaalde scènes, de opbouw en set-ups, de terugkerende details, de personage ontwikkelingen, de verschillende lagen, de manier hoe we steeds op het verkeerde spoor worden gebracht, wending na wending... En alles klopt perfect! Chinatown wordt dan ook terecht volgens velen gezien als één van de beste scenario's ooit geschreven.

Verder is de film dan ook gewoon prachtig gemaakt. Het camerawerk en regie is ijzersterk. En wat een mooie poster trouwens!

Echt een terechte klassieker, zulke films maken ze niet meer. (Hoewel ik er nu aan denk, besef ik hoeveel gelijkenissen die eigenlijk wel niet heeft met The Ghost Writer. Ook een sterke Polanski maar die kon natuurlijk onmogelijk deze evenaren )

Chinatown is een meesterwerk!

Chinatown begon best aardig, maar de film zakte in de tweede helft echt totaal in. Het wordt nogal langdradig en saai, de plotwending vond ik ook geen succes. Tegenvallend einde van de film.

Gittes als hoofdpersonage was prima, goed vertolkt ook door Jack Nicholson. De overige personages waren echter geen succes, veel personages met weinig achtergronden. Het acteerwerk vond ik niet overal even overtuigend, zeker bij Dunaway.

Chinatown…..Erg knappe film! Eerst dacht ik dat Chinatown een doorsnee detective ging worden, maar dat had ik mis. Een subliem verhaal, prachtige sfeer, mooie settings, geweldige plottwist en natuurlijk een geweldige cast. Roman Polanski is nooit één van mijn favoriete regisseurs geweest, maar met deze film heeft hij toch wat van mijn respect gewonnen.

Chinatown heeft een aangename trage opbouw. Eerst leren we privédetective Jake Gittes kennen, die de opdracht krijgt van Mrs. Mulwray om haar echtgenoot in het oog te houden. Ze verdenkt hem ervan een minnares te hebben en dat blijkt op het eerste zicht ook zo te zijn, maar wanneer kort daarop zijn lijk wordt gevonden en Mrs. Mulwray niet blijkt te zijn wie ze is, raakt Gittes in een wel zeer ingewikkeld complot terecht. Vanaf dan houdt de film er een zeer hoog tempo op na en belanden we van de ene plotwending in de andere. Het hele complot rond het waterbedrijf is zeer mysterieus, wat Gittes al snel in de smiezen had en soms ook best ingewikkeld. Maar geen probleem, want Jake Gittes weet op elk raadsel wel een antwoord te vinden. De plottwist vind ik erg verassend. Dat er een corruptiegeurtje rond de film hing was al lang duidelijk, maar dat er ook nog eens sprake was van incest kwam wel zeer onverwachts.

Het einde vond ik toch maar raar en onlogisch. Noah Cross komt aangelopen naar zijn dochter, maar wordt door Evelyn in zijn borst geschoten. Je zou dan verwachten dat hij dood is of op zijn minst halfdood op de grond ligt te creperen. Maar neen hoor, even later komt hij op zijn dooie gemak naar de auto afgewandeld om zijn jongste dochter te troosten.

Jack Nicholson doet het wederom geweldig. Wat een buitengewoon getalenteerde acteur is hij toch. Die man heeft mij nog nooit teleur gesteld en is met voorsprong mijn favoriete acteur aller tijden. Al moet ik ook wel opmerken dat dit niet zijn allerbeste rol ooit was. Die eer is weggelegd voor ‘One flew over the cuckoo’s nest’ en ‘The Shining’, maar al bij al doet hij het weer uitstekend. De manier waarop hij zich keer op keer vastbijt in de zaak en op zijn eigen manier de zaak probeert op te lossen, is echt fantastisch. En Nicholson die hier en daar een grap of leuke oneliner tegenaan gooit, maakt zijn personage helemaal af. Ook de manier waarop het verhaal wordt verteld vind ik erg goed. Polanski laat het helemaal aan Gittes over om ons doorheen het verhaal te begeleiden. Ik zou zelfs vergeten te vermelden dat ook Faye Dunaway een uitstekende vertolking neerzette. Het samenspel tussen die 2 vond ik overigens erg sterk met enkele heerlijke dialogen.

Op visueel vlak is Chinatown ook een prachtige film. De shots van het woestijnlandschap van het uitgedroogde L.A. zijn echt prachtig, waardoor Polanski een aangename sfeer weet te creëren. De hitte druipt als het ware van je televisiescherm af.

Zeer sterke detectiveverhaal met een uitstekende Jack Nicholson verdient een 4.5*

Nergens slecht, maar ook nergens hoogstaand.

De film opent best goed. Je leert als kijker eerst Jake Gittes wat kennen, maar het verhaal begint vrij snel te ontknopen. Dat verloopt best interessant, tot het na 3/4e film inkakt. Op een of andere manier kon het niet meer boeien. De plotontwikkelingen leken schokkend, maar hadden allerminst impact op mij.

Het acteerwerk mag gezien worden. Hoewel niet z'n beste rol, doet Jack Nicholson het goed. De chemie met Faye Dunaway, die eveneens een goeie rol neerzette, is sterk aanwezig en houdt je als kijker geboeid.

Degelijk camerawerk met soms een nogal sobere lichtinval. Dat wist een aangename sfeer te scheppen, zeker in het begin van de film.

Muziek was wat tegenvallend. Af en toe wat jazz-achtige trompetjes horen voorbijkomen is niet voldoende.

Krappe 3

Nicholson zet een prima rol in deze zeer sfeervolle film-noir achtige film. Het is enkel het verhaaltje over een moord om wat water dat me niet lang wist te boeien en zo deze "klassieker" toch wel wat te lang duurde.

3*

Gisteren eindelijk eens deze klassieker bekeken. De film is wel wat trager dan verwacht, maar gelukkig maakte het acteerwerk van Jack Nicholson en het einde heel wat goed.

Opvallend was ook de neus van Jack in deze film. Daarvoor is deze film ook redelijk bekend. 'k dacht altijd dat z'n neus gebroken was, maar hij is dus gesneden.

Verwacht zeker geen flitsende film, maar een film die z'n tijd neemt. Een boeiend verhaal en is qua genre/stijl te vergelijken met L.A. Confidential.

Heel lang had deze film een 3.5*-vibe, maar het laatste kwartier vind ik zo sterk dat ik toch een betere score moest geven. Het sfeertje dat Polanski creeert is heerlijk om te ondergaan, vooral de scene dat hij zelf even in beeld is is heel sterk. Ik kwam wel heel langzaam het verhaal in, want het is niet bepaald een sexy onderwerp. Toch sterk staaltje regie en acteerwerk, Nicholson is zeer solide.

You can't eat the Venetian blinds. I just had them installed on Wednesday

Daarstraks was ik weer eens aan het rondkijken tussen de collectie DVDs om tot een keuze te komen welke film ik ging opzetten. Ik was echt al lang vergeten dat ik deze ooit op DVD had gekocht (volgens mij nog in de Delhaize) en in een hoekje in mijn kasten, echt letterlijk het onderste schap helemaal rechts) stond mijn Polanski collectie. Nu niet dat dat zoveel films zijn want Polanski is altijd een twijfelgeval bij mij maar van deze film had ik erg hoge verwachtingen.

En die komen helemaal niet uit. De film was zelfs een enorm saaie zit en ik had dan ook erg veel moeite om wakker te blijven. Chinatown is dan ook voor mij het perfecte bewijs dat Polanski precies toch niet mijn ding is. Waarom? Omdat Polanski schijnbaar geen sfeer can creëren. Chinatown hoort zich in de jaren '30 af te spelen maar met uitzondering van de auto's is daar enorm weinig van te merken. Ook heel het verhaal kon me naarmate de film vorderde minder en minder boeien. Met een slechte soundtrack wordt er een poging gedaan om de 'twists' in het verhaal kracht bij te zetten maar het komt allemaal enorm suf over. Ook het einde waar alles op zijn plaats valt voelt enorm knullig aan. De shoot-out, eigenlijk kun je dat zo niet noemen, ziet er dan ook belachelijk uit en van enige spanning is dan ook niets te merken. De helft van de tijd had ik dan ook de indruk dat ik naar één of andere goedkope roman verfilming zat te kijken (Katherine die zowel de zuster als de dochter is van Evelyn, zover zijn ze zelfs nog niet in Thuis of Familie gegaan) en vraag ik me toch werkelijk af waarom dit zo goed wordt beoordeeld.

Is het de rol van Jack Nicholson? Het zou goed kunnen want hoewel ik hem beter heb zien spelen (als Joker of als McMurphy steelt die echt de show) zorgt hij nog voor enig niveau aan de film. Het detective gaat hem redelijk goed af en het levert zelfs nog een geweldige scène met Polanski zelf. Die heb ik ooit zien acteren in Fearless Vampire Killers (toen werd het me al duidelijk dat Polanski me niet ging liggen) maar dit deed hij wel goed. Schijnt wel een serieuze tiran te zijn geweest op de set want er gaan wilde geruchten dat hij een portable televisietoestel van Nicholson heeft kapotgeslagen (ter Polanski's verdediging: Nicholson zat wel continu naar sport te kijken tijdens opnames) en dat hij op een bepaald moment een paar haren uit het hoofd van Faye Dunaway heeft getrokken... Die doet het trouwens ook niet slecht maar dan zie ik ze toch liever als Bonnie uit Bonnie & Clyde. John Huston is trouwens ook wel geslaagd maar heeft iets te weinig screentime. Even terzijde, ik ben wel benieuwd hoe dit had uitgedraaid mochten Polanski's plannen voor de trilogie zijn doorgegaan. Dit was zijn laatste US film (de reden waarom is ondertussen al uitvoerig in het nieuws geweest) maar normaal gezien ging hij Gitte mee met Los Angeles laten verouderen. Nicholson zelf heeft nog een vervolg gemaakt maar dat vond hij dan weer verschrikkelijk waardoor een derde deel er nooit van is gekomen.

Ik heb het al eerder gezegd maar Polanski is toch niet geheel mijn ding. Ik heb The Pianist hier nog liggen en Rosemary's Baby wil ook ooit nog eens gezien hebben maar voor de rest zal het hier wel bij stoppen. Nicholson is de moeite, de rest doen wel hun best maar echt hoogstaand wordt het toch nergens.

2.5*

Onverwoestbare klassieker, een ultieme film noir, met een heerlijk cynische rol van Jack Nicholson. Prachtig in beeld gebracht en met een sterk plot, dat zich op prettige wijze langzaam ontvouwt. Opmerkelijk bijrolletje van regisseur Polanski zelf. Gewaagde keuze ook om Nicholson de halve film te laten rondlopen met een enorme pleister op zijn neus. Je moet maar durven.

Elk shot in de film ziet er fantastisch uit,het scenario van Towne zit ingenieus in elkaar.Daarnaast is het acteer van een erg hoog nivo zodat er maar één conclusie kan zijn:Chinatown is een tijdloos meesterwerk.

Tijd om de film nog eens te herzien. Hij bleef niet echt hangen in mijn geheugen en ik kon me er niets memorables meer bij voorstellen...

Polanski is zo'n regisseur die z'n werk wel goed doet, maar niet echt vrolijke films maakt. En ergens wil ik toch wel een beetje vrolijkheid (al was het als zwarte humor) in een film-noir als dit. Dat pretendeert het toch te zijn, maar het draait niet echt goed uit. En het duurt te lang om een gewone detective te zijn. Als boek moet dit wel interessant zijn, maar als film toont het weinig meerwaarde.

Nicholson zal nooit mijn favoriete acteur zijn. Hij is de ruwe bolster van Hollywood die de nodige charme ontbreekt om echt een aangename acteur te zijn in films. Psychopatische rollen in The Shining of Batman passen hem wel goed, maar niet als detective. Deze film 20 jaar eerder met Bogart had heel anders geweest. Ook ontbreekt het aan chemie tussen Nicholson en Dunaway.

De film zelf is niet slecht natuurlijk, Polanski is een vakman en een regisseur met een duidelijke stempel. Maar het boeit niet helemaal en komt nogal kleurloos over. Hij heeft dan wel z'n klassieke status, maar dat maakt hij niet een film die leuk is om zien. Voor mij toch niet.

Meesterwerk.

Acteerwerk, sfeer, kleur, muziek... alles perfect in balans.

Herziening doet deze film geen kwaad, al kan het de vermeende klassiekerstatus nog altijd niet blootleggen.

Het genre waar Polanski leentjebuur speelt, wordt in Chinatown weliswaar goed geïmiteerd als het gaat om de plot. Een complex web van intriges en complotten wordt langzaam maar zeker door een volhardende hoofdpersoon ontvouwd. Jammer genoeg weet Polanski de daarbij horende spanning niet voldoende te implementeren.

Is het een gebrek aan sfeer? Het uiterst zakelijke camerawerk en dito belichting? Of incorporeert Polanski teveel politieke poeha, wat een directe identificering in de weg staat? Feit is dat Chinatown voor mij een nogal droge film-noir imitatie neerzet, die qua aankleding, en misschíen muziek en dialoog, wellicht zijn inspiratiebronnen weet te evenaren maar toch op enkele essentiële punten kwaliteit mist.

Fijn om Nicholson een keer behoudend te zien spelen maar de voortreffelijke prestatie, hier geroemd door velen, ontgaat mij volledig. Op vele momenten mist hij de timing en nuance die zijn personage echt tot leven hadden kunnen brengen, bijtijds acteert hij simpelweg stroef (als hij die mop vertelt). De tragiek die achter zijn Chinatown-verleden zou moeten schuilen (wel mooi verwerkt in het einde, dat moet gezegd) blijft ook erg oppervlakkig.

Al met al een degelijke nabootsing van een geliefd genre maar zonder enkele belangrijke elementen komt het mij wat zielloos over. Ik blijf bij 3*

Chinatown is een film waar ik hoge verwachtingen voor had. Deze verwachtingen zijn grotendeels uitgekomen. Ik vond de film bijna op elk vlak eigenlijk wel goed. Het sfeertje was goed, het acteren was uitstekend, en de muziek was van toegevoegde waarde. Helaas was de plot wat minder interessant. De uitwerking is wel goed dat wel, maar het miste een klein beetje spanning vond ik. Al met al een prima mysterieuze film die een ruime 3,5 krijgt van mij.

Fijne klassieker waarvan ik iets heel anders had verwacht. Stijlvol, met goed acteerwerk, een spannend verhaal en Jack Nicholson die iedereen met zijn verbluffende uitstraling wegblaast.

Met recht een klassieker. Het verhaal steekt goed en elkaar, zonder verder echt origineel te zijn. Waar het veel meer om draait is de sfeer, setting en cast en dat zit erg goed in mekaar. Nicholson draagt de film met verve en de sfeer is perfect getroffen. Verder zijn de dialogen sterk en het einde past perfect bij de film.

Uitermate stijlvolle film die uitblinkt in sfeer. Verhaaltje deed mij niet zo heel veel, maar de verpakking des te meer. Wat is Polanski toch een veelzijdig regisseur.

"Forget it, Jake. It's Chinatown."

Na Rosemary's Baby mijn tweede film van Roman Polanski, en deze vind ik zelfs nog beter.

In tegenstelling tot wat je door de titel zou verwachten gaat de film eigenlijk niet over Chinatown, de titel slaat meer op het verleden van Jake Gittes (de hoofdpersoon). De film gaat over een privé-detective die door de vrouw van een rijke landeigenaar met een hoge functie bij het Water Department word ingehuurd om hem te bespioneren. Gittes neemt foto's van de landeigenaar met een jonge vrouw en op een of andere manier komt de pers er achter en zet het in de krant. Dan komt de echte vrouw naar Gittes toe en zegt dat ze hem zal aanklagen, een paar dagen later is de landeigenaar vermoord. Gittes besluit de moord te onderzoeken maar ontdekt iets meer als waar hij naar opzoek was.

Uitstekende rol van Jack Nicholson. Hoewel ik hem zeker geen slecht acteur vind, vind ik wel dat hij meestal niet echt acteert, hij IS gewoon Jack Nicholson de man met de grijns. Hier zet hij toch een prima personage neer als de doorgewinterde privé-detective. Faye Dunaway speelde ook goed. Het schijnt dat beide acteurs niet goed met Polanski konden opschieten tijdens de productie, vooral Dunaway die zeer ernstige ruzies heeft gehad met de regisseur. Ook was er wat spanning tussen Nicholson en John Huston, Nicholson had namelijk pas bekend gemaakt dat hij een relatie had met Huston's dochter. John Huston vond ik ook sterk in deze film, hij speelt hier toch een heel andere rol als je van hem gewend bent.

Het script van Chinatown word beschouwd als een van de allerbeste ooit geschreven en ik vond het dan ook een erg goed verhaal. Al heel snel werd het spannend en de hele film door bleef ik geboeid in het verhaal. Het nogal deprimerende einde was een mooie plot-twist, origineel weer een keer een film te hebben zonder een happy end.

De soundtrack van Jerry Goldsmith vond ik ook erg sterk en voegde vooral aan de drama en het mysterieuze effect veel toe. Ook de cinematografie van Polanski vond ik erg goed mooi hoe alles vanuit de hoofdpersoon word verteld. En ook de typische jaren '30 openingstitels waren leuk.

Jack Nicholson was dol op het personage Jake Gittes en vond het dan ook erg jammer dat de vervolgen op Chinatown allemaal niet doorgingen. Daarom regisseerde hij in 1990 zelf een vervolg getiteld The Two Jakes met zichzelf in de hoofdrol.

Tot nu toe de beste film die ik van Polanski heb gezien en terecht genoteerd in de top 250. Het sterke acteerwerk, de uitstekende cinematografie en het goede plot maken dit tot een zeer goede film.

Aanrader.

Eindelijk deze klassieker bekeken, maar ben erg teleurgesteld.
Tuurlijk is het allereerst door de tand des tijds heen kijken. Daarom vergeef je eerder bepaalde zaken.
De inzet van een prive detective die namens een vrouw het overspel van de man moet onderzoeken voelt als iets wat in het gros van de jaren '60/'70 voorkomt. Het verhaal ontrolt erg traag en mist enige spanning. Het acteerwerk is treurig (of is dat ook de tand des tijds?), met Nicholson als prettige uitzondering. Enkele karakteracties waren bijna lachwekkend (met een visitekaartje een afgezet gebied inkomen of een bril vinden in een vijver die de tuinman niet eens opviel).
Gaandeweg komt er wat meer spanning in en voelt het script al iets doordachter aan. De sfeer is, ondanks de traagheid, prima. De climax lijkt te voorspellen, maar gelukkig zijn er nog wat twists. Het einde is zwart en dat is volgens mij vrij uniek voor die tijd, een plus dus.
Overigens grappig hoe het nu opvalt hoe enorm veel er gerookt wordt in de film

Af en toe saai en lachwekkend, maar redelijk voor die tijd.

Detectivefilm met een goed verhaal en een Jack Nicholson in één van zijn betere rollen.

In het jaar dat het tweede deel van the Godfather het levenslicht zag, verscheen ook deze fijne classic van de Poolse cineast Roman Polanski. Chinatown is qua sfeer en settings ijzersterk, maar mist op het narratieve vlak de nodige overtuiging.

Het verhaal van de film mag dan zeer degelijk zijn, de uitwerking was weinig verrassend en sommige scènes verliepen te traag. Die traagheid vestigt je oog dan weer op de visuele schoonheden van dit werk, dus saai wordt het nooit. Het maakt echter wel dat mijn score niet zo hoog zal uitvallen als ik van tevoren voorzichtig ingecalculeerd had.

Chinatown deed me op meerdere momenten, maar zeker in het begin, sterk aan een Hitchcock denken. De persoonsverwisseling, de vrouw in nood, de mannelijke protagonist; bij vlagen was dit net Vertigo in een misdaad-jasje. Dit betekent niet dat de film geen eigen identiteit heeft, daarmee zou ik dit werk van Polanski echt tekort doen. Alleen Jack Nicholson zorgt daar al voor, door alle conventies aan zijn laars te lappen en voor geen enkele confrontatie terug te deinzen. Geen gentleman, maar een dominante, assertieve privédetective.

Gedegen vakmanschap, ruime 3,5*

“Forget it, Jake. It's Chinatown.”

Heerlijke film. Chinatown is een sfeervolle film noir met één van de beste scripts ooit. De film zit zo ongelooflijk goed in elkaar en ondanks de lange speelduur van de film, zit er geen één overbodige scene in. Los Angeles wordt prachtig in beeld gebracht en de hitte is constant voelbaar. Je zit gelijk goed in de film en de onderhuidse spanning is constant voelbaar.

Nicholson zet met J.J. Gittes weer een fantastisch personage neer waar je, ondanks al zijn gebreken, toch met plezier naar zit te kijken en waarvan je hoopt dat hij de zaak oplost. Deze zaak lijkt ingewikkeld in elkaar te zitten, maar was goed te volgen en zit ingenieus in elkaar. Dunaway en Huston waren ook voortreffelijk en Dunaway en Nicholson hebben een sterke chemie. De donkere ondertoon van de film komt aan het einde tot een gruwelijke conclusie en ik werd werkelijk omvergeblazen. Een schitterende klassieker van Roman Polanski.