Ted Bundy (2002)

Gisteren uit de videotheek meegenomen, in de hoop dat dit een stuk beter zou zijn dan dat waardeloze product Dahmer. Dit bleek gelukkig zo te zijn. Redelijke thriller met een goed en duidelijk beeld over de psychopaat. Nergens bijzonder of speciaal, maar het weet wel te vermaken.

2,5 sterren.

Een eigenaardige film over een eigenaardige man, dat is het minste wat je over Ted Bundy kan zeggen. Opvallend aan deze film is de tegelijk schokkende en zwartkomische wijze waarop Bundy’s verhaal in beeld is gebracht. De hele film lang overheerst een cynische ondertoon en door het compromisloos gebruik van geweld zit je de ene keer vol afschuw en de andere keer met een grote grijns te kijken naar wat zich op het scherm afspeelt. Sommige scènes en dialogen zijn dan ook te gek voor woorden. Je zou deze aanpak enigszins kunnen vergelijken met die van C’est Arrivé Près De Chez Vous, al gaat het hier natuurlijk om waargebeurde feiten. En voor zover ik weet zijn die feiten ook vrij realistisch weergegeven. Je verbaast je er dan ook meermaals over dat zulke dingen daadwerkelijk gebeuren in onze moderne maatschappij.

Al tijdens de schitterende openingsscène van de film krijg je te zien wat voor een zieke, geperverteerde geest die Ted Bundy eigenlijk heeft. Dag en nacht verschil met de, eveneens briljante, slotscène waar Bundy toch een mens van vlees en bloed lijkt te zijn, met menselijke gevoelens. Althans toch als het gaat om z’n eigen hachje… In ieder geval is de rol van Bundy meer dan overtuigend gebracht door Michael Reilly Burke, wat op zich al een pluim verdient. Maar eens zo bewonderenswaardig is het feit dat iemand het lef heeft om de rol van zo’n gecontesteerde figuur op zulk een realistische en compromisloze manier aan te vatten. Je kan je dan ook afvragen of hij hier geen gevolgen van heeft ondervonden…

Naar het einde toe wordt hier en daar nog wat live footage door de film verweven, iets wat je als kijker nog eens extra met de neus op de feiten drukt. De feiten zijnde: een ziek product van een zieke (?) maatschappij dat overal terreur zaait en ervoor zorgt dat geen enkele vrouw zich nog veilig voelt; én op de koop toe nog twee keer ontsnapt (!). Erg verontrustend allemaal.

Maar eigenlijk is zowat alles uitstekend aan deze film: de regie, de acteurs, de amusementswaarde, het in acht nemen van de naakte feiten, …Enig minpunt is dat deze film voor de doorsnee filmliefhebber misschien wat te hard is, maar ja, de horrorliefhebber wil ook wat natuurlijk . Horror zeg ik, want als docudrama vind ik deze film niet zo geslaagd.

Toch echt niet zo slecht, goed en realistisch geacteerd.

Verhaal is interessant en de film heeft een aardige opbouw.

3 sterren

Na eerder vandaag de matige film "Dahmer" gezien te hebben, was het nu de beurt aan de op papier eerste bekende roemruchte en tevens charmante seriemoordenaar Ted Bundy die zich vergreep aan jonge vrouwen en die ook vermoorde (schattingen lopen op tot boven 100 vrouwen). Beide films stammen overigens uit hetzelfde jaar, namelijk 2002. Deze film is in mijn ogen min of meer een remake van de goede film "The Deliberate Stranger (1986)", die ook over Ted Bundy gaat m.u.v. het einde omdat Ted Bundy in 1986 nog leefde (overleden in 1989). Misschien heeft hij die film over zichzelf nog wel gezien.

Eerlijk gezegd doet deze remake niet veel onder van het origineel en heb ik me ook goed vermaakt met deze film die geregeld hard is, maar ook geregeld luchtig. Dat geldt zeker voor de eerste 10 minuten van de film waar o.a. Ted Bundy zich in het openbaar zit te masturberen terwijl hij zit te gluren naar een jonge vrouw die zich omkleedt in haar huis en hij dan opeens water over zich heen krijgt gegooid Ook het stelen van hem was soms wel geinig. Dus zodoende heb ik toch soms moeten lachen om Ted Bundy, terwijl hij dan weer in een volgende scene zich vergrijpt aan een jonge vrouw en die verkracht en vermoordt.

Het verhaal (ook al was het bekend voor me) wist me sowieso te boeien en zat ook goed in elkaar en hetzelfde geldt ook voor de uitvoering ervan. Wat ook goed is gedaan, is dat men er echte beelden van vroeger in heeft verwerkt die ook naadloos overlopen. Zeker op het einde was dat mooi gedaan met al dat publiek langs de kant wat hem dood wenste met spandoeken, borden en teksten. De cast deed het goed en dan vooral natuurlijk Michael Reilly Burke in de overtuigende rol van Ted Bundy die de dood meer dan verdiende en ook kreeg middels een elektrocutie (zijn doodvonnis) in de gevangenis van Florida waar hij ook nog eens (terecht) vernedert werd door de bewakers. De rol van Boti Bliss (ook bloot te bewonderen) als Lee zijn vriendin (die hij seksueel vernederde, dat zag er wel in één scene geinig uit) die niets wist, was ook best verdienstelijk. Omdat de film ook nog eens precies 90 minuten duurde, keek hij ook nog eens lekker weg.

Al met al gewoon een goede verfilming over het leven van Ted Bundy als seriemoordenaar.

P.S. de acteur en regisseur Tom Savini heeft in deze film ook een kleine rol (hij ondervraagt dan Ted Bundy in één scene) en dat was best leuk om te zien. Ook was hij de "special makeup effects artist" voor deze film.

Interessante verfilming over het leven van Ted Bundy als seriemoordenaar. Vooral in begin nog wat luchtig door zijn nonchalante, soms rare omgang en stelen van dingen, maar gaandeweg wordt zijn personage donkerder wat zich vooral in zijn glimlach en uitbarstingen in begin voelbaar wordt. Heel wat vrouwen moeten eraan geloven door soms nogal opvallende handelingen, maar die op de één of andere manier niet worden gezien. Nochtans een gele kever is sowieso opvallend. Zijn vriendin (Boti Bliss) weet natuurlijk niks van de moorden, maar ze komt wel terecht in een soort onderdanigheid waarbij zij de uitspattingen van hem moet tolereren. Naar het einde toe worden ook echte beelden toegevoegd van zijn proces en de mensen die op straat komen tijdens de elektrocutie om deze moordenaar terecht nog eens aan te klagen voor zijn groot aantal vermoorde vrouwen. Een legende ....ruwe schatting zou zelfs boven de 100 vrouwen zijn en het ergste van alles is dat deze moordenaar ook nog zoveel vrouwelijke bewonderaars had. Soms snap je mensen echt niet. 6/10

Bundy dus.

Ondertussen zowat een iconisch figuurtje geworden, enkel en alleen met het goed eruitzien terwijl hij vrouwen uit elkaar trekt. De gehele sensatie die rondom deze zaak hing zorgt er uiteraard voor dat films als deze niet uit kunnen blijven. Verschillende regisseurs hebben het geprobeerd, Bright wil het echter vooral direct aanpakken.

Zo blijft deze film ook echt bij de "hoogtepunten" van het leven van Bundy. Dat betekent dat vooral de gruwelijke momenten uit zijn leven worden gepakt en belicht. Toch is de film best tam in het tonen van deze beelden, want de echt harde stukjes worden wel geïmpliceerd maar verder kundig buiten beeld gehouden. Het spannendste stuk was dan ook veruit de executie.

Burke is een wat lompe seriemoordenaar. Iemand die het charme mist van de echte moordenaar, maar gelukkig nog wel de ballen toont om een rol als deze aan te nemen. Acteerwerk van de bijrollen is nogal droevig en de visuele stijl ongeïnspireerd en kaal, maar het verhaal zelf vermaakt gelukkig wel. Vooral omdat er slim gekozen wordt de prikkelende momenten uit het leven van Bundy te pakken.

De opzet van de film ontgaat me een beetje, als in waarom dit precies op de wereld gezet moest worden. Er is vast veel meer te vertellen over deze man dan deze film laat zien, maar voor iemand die zich vooral interesseert in de daden en moorden van Bundy kan zijn geluk niet op met deze film. Het is niet bepaald hoogstaande cinema, maar het vermaakt door de directe aanpak wel behoorlijk.